အညာ နဲ႕ ကိုမ်ဳိး (၂)

ေန႕စဥ္ေက်ာင္းသြားတက္ေနရေတာ့ လမ္းတေလ်ာက္မွာ ရွိတဲ့သူေတြအားလံုးက သိေနၾကျပီေလ။ ရွစ္တန္းတက္ေနတဲ့ ႏွစ္ ဆုိပါစို႕။ လူေကာင္က နဲနဲထြားေတာ့ လူပ်ဳိေပါက္အရြယ္လုိ႕ ထင္စရာေပါ့။ လမ္းတေလ်ာက္က ေကာက္စိုက္သမေလးေတြ၊ ေက်ာင္းသူေလးေတြၾကားမွာ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ ရင္ခုန္တတ္တဲ့ အရြယ္ေပါ့။ ေကာက္စိုက္သမေလးေတြရဲ႕ လယ္ေတာနား ေရာက္ျပန္ရင္လဲ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာျပီး စက္ဘီးစီးရလို႕ ေမာလုိက္တာ ဆိုျပီး ေရေတာင္းေသာက္။ ၾကံဖန္ျပီး စကားေတြ စျပီးေျပာ။ သူတို႕ေလးေတြကလဲ ေခသူေတြမဟုတ္။ အုပ္စုေတာင့္ေတာ့ သူတို႕ကို အရမ္းမပုိးရဲ။ မသိမသာ ပိုးရတာေပါ့။

.

တစ္ေန႕ေတာ့..ေက်ာင္းကအျပန္ ေကာက္စိုက္သမ အဖြဲ႕ထဲက ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ေကာက္စိုက္သမတစ္ေယာက္က ေနမေကာင္းလို႕ သူ႕ကို စက္ဘီးေပၚတင္ျပီး အိမ္ျပန္ပို႕ေပးပါေျပာလို႕ လုိက္ပို႕ေပးလုိက္တယ္။ က်ေနာ့္ကိုၾကေတာ့ ေနမေကာင္းဘူးလုိ႕ ေျပာတယ္။ သူတို႕ ေကာက္စို္က္သမ အခ်င္းခ်င္းၾကေတာ့ ကိုမ်ဳိး နဲ႕ စက္ဘီးစီးျပီး အိမ္ျပန္ေတာ့မယ္လို႕ ေျပာခဲ့တယ္တဲ့။ စကားေတြက တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ တစ္ေယာက္စကား တစ္ေယာက္နား ၾကားဖန္မ်ားလာေတာ့ စကားဆိုတဲ့အတုိင္း ကားကားလာလုိက္တာ ကိုမ်ဳိး နဲ႕ အဲဒီေကာက္စိုက္သမေလး ၾကိဳက္ေနၾကျပီတဲ့ဗ်ာ။ ရွစ္တန္းရွိေသးတာေနာ္။

.

တစ္ေန႕ေတာ့ အေမတို႕က ထမင္း၀ုိင္းမွာ ထမင္းစားေနၾကတယ္။ က်ေနာ္က ေက်ာင္းကျပန္လာခ်င္း ထမင္းစားအံုးမယ္ ဆိုျပီး စက္ဘီးေလးေပၚကဆင္းျပီး လက္ေဆးရင္း ဘာရယ္မဟုတ္ သူ႕အလိုလိုေပၚလာတဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို တုိးတုိးေလး ညည္းေနမိတယ္ေလ။

.

xxx ေကာက္စို္က္သမေလးေတြ သံျပိဳင္ဆို...

xxx ထမီတုိတုိ...ရႊဲလို႕စို.. ရႊဲလုိ႕စို...

.

သီခ်င္းေတာင္မျပီးေသးဘူး။ နားထဲမွာ ၀ွီးကနဲ႕ အသံၾကားလုိက္ရတယ္။ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ထမင္းခူးတဲ့ သစ္သားေယာင္းမၾကီး အနားကေန ျဖတ္ေျပးတာ။ တဆက္တည္းမွာဘဲ ဒီေကာက္စိုက္သမကို ဒီေလာက္ေတာင္ စြဲေနျပီလား။ "ငါေတာ့..ေသခ်င္တာပါဘဲ။ လူကျဖင့္ ရွစ္တန္းရွိေသး။ လူပ်ဳိစိတ္က ၀င္ေနျပီ။ မိန္းမက လုိခ်င္ေနျပီ။ ေျပာမေျပာ ခ်င္ပါဘူး..." တဲ့။ ဘယ္သူေတြက ဘယ္စကားေတြေျပာျပီး..အေမက ဘာေတြၾကားထားသလဲ မသိပါဘူး။ အဲဒီ ေကာက္စိုက္သမေလးနဲ႕ ကိုမ်ဳိးကို အတင္းကို သမုတ္ၾကေတာ့တာ။ တကယ္ကို ဘာဆို ဘာမွ မဟုတ္ရပါကြယ္။ သူေနမေကာင္းလို႕ ယာေတာကေန အိမ္ျပန္ပို႕ေပးပါဆိုလို႕ စက္ဘီးေပၚတင္ျပီး သူ႕အိမ္ထိ ျပန္ပို႕ေပးခဲ့မိတာ။ နာမည္ၾကီးခ်င္ေတာ့ ၾကံဖန္ၾကီးတာေပါ့ေလ။

.

ဒါနဲ႕ စကားမစပ္.. ရြာထဲက ကာလသား လူငယ္ေတြကလဲ အထင္ၾကီးစိတ္နဲ႕ ၾကည့္လာၾကတယ္ေလ။ ကိုမ်ဳိးက ရြာထဲမွာ အလွဆံုး ေကာင္မေလးနဲ႕ ၾကိဳက္ေနတယ္ေပါ့။ ကဲ..အထင္ခံရ နည္းသလား။ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေနလုိက္တယ္။ ပိုျပီး ထင္ေနၾကျပီေပါ့။ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး အဲဒီေကာင္မေလးနဲ႕ ၾကိဳက္သြားလဲေပါ့။ လူစံုရင္ ေမးၾကတာေလ။ ရွစ္တန္းေက်ာင္းသား လူငယ္ဆိုေတာ့ ဘာရယ္ညာရယ္မသိဘဲ အထင္ၾကီးေနၾကတာ ခံရေတာ့ အကုန္လံုး မဟုတ္က ဟုတ္ကေတြ ေလ်ာက္ေျပာေတာ့တာ။ ရည္းစားစာေပးျပီးမွ အေျဖေတာင္းလုိက္တာ။ အဲဒီကစျပီး ရြာထဲကလူငယ္ေတြ ရဲ႕ ရည္းစားစာေရးတဲ့ စာေရးၾကီး စျဖစ္ေတာ့တာပါဘဲ။ တစ္ေန႕ေတာ့ ညီ၀မ္းကြဲ တစ္ေယာက္က ရည္းစားစာ ေရးခုိင္းလို႕ အခုလိုေလး ေရးေပးလုိက္တယ္ဗ်ာ။ ေတာသားေတြ အဲဒီတုန္းက ဘယ္လုိေရးၾကတယ္ ဆုိတာေလး ေ၀မွ်ရင္းနဲ႕ေပါ့။

.

ခ်စ္မိေနတဲ့ ညီမငယ္..

ပပ၀တီက အလြန္ေခ်ာသူ ျဖစ္ခဲ့သတဲ့။ ညီမကို ျမင္ဘူးေနတဲ့ အကိုကေတာ့ ပပ၀တီဟာ ဘယ္ေလာက္ေခ်ာေခ်ာ ညီမရဲ႕ အေခ်ာအလွလို မမီွႏုိင္ဘူးလို႕ မုိးၾကိဳးပစ္ခံထိျပီး ေျပာရဲပါတယ္။ ခုႏွစ္ေဆာင္အခန္းမွာ မီးမထြန္းဘဲ အေရာင္လင္းတယ္တဲ့။ အဲဒီ အလင္းေရာင္ နဲ႕အတူ အလြန္လွသတဲ့။ မယံုပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ သိလား။

.

ဘုရားပြဲ ဆီမီးကပ္ အဖြဲ႕ အတန္းလွည့္တုန္းက ညီမ ကိုင္ထားတဲ့ ဆီမီးခြက္ရဲ႕ အလင္းေရာင္ရယ္၊ ေအးျမၾကည္လင္တဲ့ ညီမရဲ႕ မ်က္ႏွာအလွကို ဘယ္သူျပိဳင္လို႕ ႏုိင္ပါ့မလဲကြယ္။ အကို႕ဘ၀က အရုပ္ဆိုးသူ မင္းကုသ လိုဘ၀မို႕ ညီမရဲ႕ အခ်စ္ကိုရယူဘို႕ မထုိက္တန္သူလို႕ ဆိုခ်င္ဆိုပါေတာ့။ အသက္ေသဆံုးသည့္တုိင္ ညီမတစ္ေယာက္ထဲကိုဘဲ ခ်စ္ေနမယ္ဆိုတာ ယံုပါ။ ညီမလက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ့ ဆီမီးခြက္လို ေလာင္စာကုန္သြားရင္ မီးျငိမ္းသြားမယ့္ အခ်စ္မ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ ဘ၀ဆက္တုိင္း ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားေတြ ထာ၀ရ သယ္ေဆာင္လာမယ့္ ရင္ထဲက အခ်စ္စစ္နဲ႕ ထာ၀စဥ္ စီးဆင္းေနတဲ့ ေမတၱာစမ္းေရလို အခ်စ္မ်ဳိးပါကြယ္။

.

မေန႕က အေမက ေျပာတယ္။ ညီမနဲ႕ဆို သေဘာတူတယ္တဲ့။ သမီးရင္းပမာ ခ်စ္ပါ့မယ္တဲ့။ အကိုက လယ္ယာလုပ္ငန္းကို အေသအခ်ာ လုပ္တတ္ေနျပီမို႕ ရုိးေျမက် လုပ္ေကၽြးပါ့မယ္လို႕ ကတိျပဳပါတယ္။ ၀ါတြင္း ကာလမို႕ အကိုနဲ႕ထပ္တူခ်စ္ပါတယ္လို႕ ေခါင္းညိတ္ အေျဖမေပးခ်င္ေသးရင္ ၀ါကၽြတ္တဲ့ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ညမွာေတာ့ အေျဖေပးပါေနာ္။ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ အေျဖေလးၾကားခ်င္လွပါရဲ႕ ညီမရယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အကို႕ေလာက္ေပ်ာ္မယ့္သူ ဒီရြာမွာ ရွိမယ္လို႕ မထင္ပါဘူး။

အခ်စ္မ်ားစြာျဖင့္

အကို

.

အဲဒီတုန္းက ၀ါတြင္းဆို ရြာကလံုေမေတြက အေျဖမေပးခ်င္ၾကဘူးဗ်။ ငရဲၾကီးမွာ ေၾကာက္လုိ႕တဲ့ေလ။ အခုေတာ့ အဲဒီလို အေတြးေတြ ရွိၾကေသးရဲ႕လား မသိပါ။ အဲဒီ ညီမငယ္ဆိုတဲ့ အပ်ဳိေလးကို ရြာက ကာလသားေတြကလဲ ပိုးၾကတာ အမ်ားသား။ သီတင္းကၽြတ္ လျပည့္ညမွာေတာ့ အဲဒီ ညီမငယ္က က်ေနာ့ရဲ႕ ညီ၀မ္းကြဲကို အေျဖေပးလုိက္ပါတယ္။ စာေရးျပီး ေသခ်ာေပးလုိက္တာပါ။ ညီ၀မ္းကြဲက အဲဒီစာျပလို႕ ဖတ္ၾကည့္လုိက္ပါေသးတယ္။ မွတ္မိသေလာက္ေတာ့ ...

.

အကို..

ညီမ စာျပန္လုိက္ပါတယ္။ ၀ါကၽြတ္ျပီမို႕ အေျဖေပးလုိက္ပါတယ္။ ၀ါတြင္းကာလ တစ္ေလ်ာက္လံုး အမူအယာေတြပိုျပီး ေစာင့္ခုိင္းထားတာ မဟုတ္ရပါ။ အေမ့ကိုလဲ တုိင္ပင္ပါတယ္။ အေမကေျပာတယ္။ အကိုနဲ႕ဆိုလဲ သေဘာတူတယ္။ ကိုရင္ႏုိင္ ဆိုတဲ့သူနဲ႕လဲ သေဘာတူတယ္တဲ့။ ကိုရင္ႏုိင္ ဘက္ကို အေမက အေလးသာတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ေျပာေနတယ္ေလ။ ညီမလဲ အေမ့ သေဘာလို႕ ေျပာထားျပီးသား ကတိရွိေနလို႕ ကိုရင္ႏုိင္ မိဘေတြလာျပီး မမွတ္ခင္ အကို႕မိဘေတြကို လာျပီး ေျပာခုိင္းလုိက္ေနာ္။ ညီမက ေျပာခုိင္းတယ္လို႕ေတာ့ မေျပာနဲ႕ေနာ္။

.

ရြာသူေတြ ဘယ္ေလာက္ ေတာ္ၾကလဲေနာ္။ ကိုရင္ႏုိင္ နဲ႕လဲ သေဘာတူ တယ္တဲ့။ မိဘရဲ႕အထိန္းအကြပ္ေအာက္မွာ ျပားျပား၀ပ္ေနရသူေတြမို႕ မိဘေတြရဲ႕ သေဘာထားေတြ အျပည့္ပါမွာေပါ့ေလ။ ညီ၀မ္းကြဲလဲ သူ႕အေမကို အပူကပ္ျပီး ေျပာခုိင္းေတာ့တာ။ ဘယ္ေလာက္တင္မယ္..ဘယ္ေလာက္လက္ဖြဲ႕မယ္က အစ အကုန္ေျပာျပီး ဆြဲေဆာင္ရတာ။ ကိုရင္ႏုိင္ မိဘေတြ ေပးႏုိင္တာထက္ ပုိျပီးေပးႏုိင္မွ အဆင္ေျပမွာမို႕ ေလ်ာ့ေပးလုိ႕မရ။ အညာဓေလ့၊ အညာဘ၀ ေတြပဲေလ။

.

ကိုရင္ႏုိင္ မိဘေတြလာျပီး မ မွတ္ခင္ လို႕ စာျပန္လုိက္တယ္ေနာ္။ အဲဒီစကား မ မွတ္ခင္ ဆိုတာ က်ေနာ္တို႕ရြာရဲ႕ အေခၚ အေ၀ၚ ဓေလ့ေပါ့။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ႏွစ္ဖက္မိဘ လူၾကီးဆံုရာနဲ႕ ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းျခင္း ကို မွတ္တယ္ လို႕ ေျပာၾကတယ္။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္..ေယာက်ာၤေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ မွတ္ထားတယ္ ဆိုရင္ တျခားလူပ်ဳိေတြအတြက္ အခြင့္မရွိေတာ့။ အဲဒီေကာင္မေလးက အမွတ္ၾကီးနဲ႕လို႕ ေျပာလုိက္ရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕ ေစ့စပ္ျပီးသားေပါ့။

.

သီးႏွံမေပၚခင္ မွတ္ထား။ သီးႏွံေပၚ ေငြရႊင္ေတာ့မွ ရြာအေခၚ စရန္ေပး တယ္လို႕ ေျပာၾကတယ္။ ဒါလဲ ဓေလ့တစ္ခုေပါ့။ စရန္ေပးတယ္ဆိုတာ မဂၤလာ မေဆာင္ခင္ ျပဳလုပ္တဲ့ပြဲေပါ့။ တစ္ျခားရြာက အသိမိတ္ေဆြေတြ မဖိတ္ၾကားေသးဘဲ မိမိရြာအတြင္းမွာဘဲ ျပဳလုပ္တဲ့ပြဲေပါ့။ စရန္ေပးျပီးျပီဆိုရင္ ေယာက်ၤားေလးဘက္က မိန္းကေလးအိမ္ကို တံခါးမရွိ ၀င္ထြက္ခြင့္ရသြားျပီေလ။ ညအိပ္လို႕ေတာ့မရ။ စရန္ေပးျပီး အေတာ္ေလးၾကာမွ မဂၤလာေဆာင္ၾကတာ။ မဂၤလာေဆာင္ပြဲ က်င္းပျပီ ဆိုရင္ေတာ့ တနယ္လံုးကို ဖိတ္ၾကားျပီေပါ့။ မဂၤလာေဆာင္ျပီးရင္ေတာ့ ကိုယ့္အုိး ကုိယ့္အိမ္၊ ကိုယ့္ယာနဲ႕ ရုိးေျမက် လုပ္ကိုင္စားေသာက္ၾကေပေတာ့။

.

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)

အညာ နဲ႕ ကိုမ်ဳိး

အညာေဒသက ရြာေလးတစ္ရြာ။ 1977 ခုႏွစ္ မွာ က်ေနာ္ ေမြးဖြားတယ္။ ရြာမွာ အေျခခံပညာ မူလတန္း ေအာင္ျမင္ျပီး ရြာႏွင့္ ေျခာက္မုိင္မွ်ေ၀းေသာ အရပ္သို႕ ေန႕စဥ္သြားျပီး အလယ္တန္း ႏွင့္ အထက္တန္း ပညာ ဆည္းပူးခဲ့ရသည္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ရြာက မူလတန္းေက်ာင္းဆိုတာ ထန္းရြက္မိုး၊ ထန္းရြက္ကာ။ မိုးရြာလွ်င္ ေက်ာင္းပိတ္။ အကာ ေကာင္းေကာင္းမရွိေတာ့ မိုးပက္တာကိုး။ ငယ္ေသးေပမယ့္ မွတ္မွတ္ရရ ရြာက လူၾကီးေတြ ေျပာတာ မွတ္မိေနေသးတယ္။ မင္းတို႕ေက်ာင္းက က်ားကိုးစီး နဲ႕ တဲ့။ ယုိင္ေနလို႕ က်ားကန္ထားရတာကို ေျပာၾကတာ။

.

ေလးတန္းေအာင္ျပီး တစ္ျခားရြာကို ေန႕စဥ္ အသြားအျပန္ ၁၂ မုိင္နီးပါး စက္ဘီးနင္းျပီး ေက်ာင္းသြားတက္ရတာ။ ေလးတန္းေအာင္ေတာ့ ေက်ာင္းသား ၆ ေယာက္ရွိတယ္။ ဘယ္သူမွ တစ္ျခားရြာကို သြားျပီး ေက်ာင္းမတက္ခ်င္ၾက။ မိဘေတြကလဲ ေက်ာင္းမထားၾက။ ေတာ္ျပီေပါ့.. ေသစာ ရွင္စာ ဖတ္တတ္ရင္။ ဒီလို အေတြးနဲ႕ ေက်ာင္းမတက္ျဖစ္ၾက။

.

ကိုမ်ဳိးကေတာ့ မိဘေတြက ေက်ာင္းဆက္ျပီး တက္ေစခ်င္။ အဘိုးအဘြားေတြကလဲ ေက်ာင္းဆက္တက္ေစခ်င္တာနဲ႕ ၁၂ မုိင္ ခရီးကို ငါးတန္းကေန ဆယ္တန္းအထိ ေန႕စဥ္ စက္ဘီးစီးျပီး ေက်ာင္းတက္ခဲ့တာ။ တစ္ရြာနဲ႕ တစ္ရြာ ၁၂ မုိင္ခရီးဆိုေပမယ့္ ေ၀းတယ္ မထင္မိ။ လမ္းတေလ်ာက္မွာလဲ ေတာတဲေလးေတြ အမ်ားသား။ ေတာတဲ ဆိုတာက ရြာထဲက လူေတြ ယာေတာမွာ အလုပ္မ်ားခ်ိန္ဆို အိမ္မျပန္ၾကေတာ့ဘဲ ေတာထဲမွာဘဲ တဲထုိးျပီး ေနၾကတာ ကိုဆိုလိုတာ။

.

ေတာတဲအားလံုးက ကိုမ်ဳိး ရဲ႕ အိမ္လိုပါဘဲ။ စက္ဘီးေပါက္လဲ ၀င္ျပီးဖာ။ ေရဆာလဲ ၀င္ျပီးေသာက္။ ထမင္းစာလဲ ၀င္ျပီးစား။ အိမ္ကုိေတာ့ ေက်ာင္းဆိုျပီး အထြက္ျပ။ ေက်ာင္းမသြားဘဲ ေတာတဲ မွာဘဲ ညေနေစာင္းထိေန။ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေက်ာင္းကျပန္လာတာလိုလို ဟန္ျပျပီး အိမ္ျပန္၀င္။ ဒီလို လုပ္ခဲ့တဲ့ ရက္ေပါင္းလဲ မေရတြက္ႏုိင္ေတာ့။

.

ထမင္းခ်ဳိင့္ကေလး စက္ဘီးမွာ ခ်ိတ္ျပီး မနက္ေစာေစာစီးစီး ေက်ာင္းသြား။ ရြာထဲကလူေတြကလဲ ထမင္းခ်ဳိင့္နဲ႕ စက္ဘီးထိသံ ဂေလာက္.. ဂေလာက္ဆိုရင္.. ထၾကေဟ့..ေတာသြားၾကစို႕။ ေမာင္မ်ဳိးကေလးေတာင္ ေက်ာင္းသြားျပီ။ အဲဒီလို အခ်ိန္မွန္ ထမင္းခ်ဳိင့္ ေခါင္းေလာင္းေလး တီးေပးခဲ့တာ။ ညေန ေက်ာင္းကျပန္လာျပီဆိုရင္ ထမင္းခ်ဳိင့္သံက အခြန္ဆိုေတာ့ (အခြန္ဆိုတာနဲ႕ လန္႕မသြားၾကနဲ႕အံုး) ပုိျပီးေတာ့ ျမည္ေသး။ ဟ..အခ်ိန္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေနာက္ၾကေနျပီ။ ေမာင္ေက်ာင္းသားေလးေတာင္ ျပန္လာျပီ။ အိမ္ျပန္ၾကစို႕ေဟ့ ဆိုျပီး ေျပာၾကတာေလ။ ရြာကလူေတြကေတာ့ က်ေနာ့္ကို အခ်ိန္မွန္ ေခါင္းေလာင္းေလးလို႕ ထင္မွတ္ေနၾကတာ။

.

က်ေနာ့္ ထမင္းခ်ဳိင့္သံ ဂေလာက္ ဂေလာက္ မၾကားမခ်င္း အိပ္ယာက မထၾက။ က်ေနာ့္တုိ႕ အိမ္က ရြာရဲ႕ အေနာက္ေျမာက္ပုိင္းမွာ ရွိေတာ့ ရြာလည္လမ္းမၾကီး အတုိင္း စက္ဘီးစီးျပီး ထြက္ရေတာ့ ေက်ာင္းသြားတက္ေနတာ တစ္ရြာလံုးကသိ။ ထမင္းခ်ဳိင့္သံေလး မၾကားရင္..ဒီေကာင္ေလး ေနမေကာင္းဘူးလား မသိဘူး။ ေက်ာင္းမသြားဘူးနဲ႕ တူတယ္။ အဲဒီလို ထိ ထမင္းခ်ဳိင့္သံေလးက လႊမ္းမိုးခဲ့တာ။

.

အလယ္တန္း ငါးတန္းကစျပီး တျခားရြာသြားျပီး ေက်ာင္းတက္ရတာကို ျမိဳ႕သြားျပီး တကၠသိုလ္တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားၾကီးပမာ။ တစ္ရြာလံုးမွာ တစ္ေယာက္တည္းကိုး။ ငါးတန္း စာေမးပြဲမွာ ထူးထူးျခားျခား ပထမဆု ရတယ္ဗ်ာ။ တျခားရြာက ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးကိုယ္တုိင္ အိမ္ထိလုိက္လာျပီး လာေျပာတာ။ က်ေနာ္ ပထမ ရတယ္တဲ့။ တစ္ရြာလံုးလဲ ေျပာမဆံုး။ ဆုေပးပြဲ လုပ္မယ္တဲ့။ အမယ္ေလး... မိဘေတြ ေဆြမ်ဳိးေတြဆို တျပံဳးျပံဳးနဲ႕။ ေျပာရင္ ယံုၾကမွာေတာင္ မဟုတ္ဘူး။

.

ဆုသြားယူၾကေတာ့ ရြာကလူေတြ အကုန္လံုးနီးပါး လုိက္လာၾကတာဗ်ာ။ လွည္းေတြဆို မနည္းဘူး။ ပထဦးဆံုး လွည္းဆို အသံခ်ဲ႕စက္ၾကီးနဲ႕။ အဆိုေတာ္ သန္းထြန္းေလး ရဲ႕ က်ေနာ့္ ရည္မွန္းခ်က္ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းကို ဖြင့္လို႕။ အခုထိ နားထဲမွာ ၾကားေယာင္မိပါေသးဗ်ာ။

.

xxx က်ေနာ့္ ရည္မွန္းခ်က္ ေတြးလွ်က္နဲ႕ ေပ်ာ္သည္ေပ်ာ္သည္..

xxx ညီေလး ညီမေလးမ်ားကို သြန္သင္ကာ ဆံုးမေပးမည္...

xxx ဆရာ၀န္ ျဖစ္ဘို႕ က်ေနာ္ ၾကိဳးစားမည္..

xxx လူရည္ခၽြန္ျဖစ္ဘို႕ က်ေနာ္ၾကိဳးစားမည္..

xxx ျမန္မာ့သားေကာင္း ဇာနည္..

......... ၾကီးကို က်ေနာ္ ေမွ်ာ္မွန္းသည္။

.

အဲဒီသီခ်င္းကို အခုထိ ၾကားေယာင္မိတုန္း။ ရြာကလူေတြကလဲ ငါ့တို႕ရြာသားကြ ဆိုျပီး ဂုဏ္ယူလုိက္ၾကတာ။ က်ေနာ္ ဆုရတာကို ဂုဏ္ယူရတာ အျပင္.. ငါတို႕ ရြာသားကြ ဆိုတာေတြက လႊမ္းလႊမ္းမုိးမိုး။ တစ္ရြာနဲ႕ တစ္ရြာ အျပိဳင္အဆုိင္ေပါ့ေလ။ ေဘာလံုးပြဲရွဳံးေၾကြးလုိက္ဆပ္တာလို႕ေတာင္ ေျပာသူက ေျပာေနၾကျပီ။ ေက်းရြာအလုိက္ ေဘာလံုးျပဳိင္ပြဲမွာ က်ေနာ္တို႕ ရြာက ရွဳံးထားတာကိုး။

.

ေဘာလံုးပြဲ ဆိုလို႕ က်ေနာ္တို႕ ရြာ ေဘာလံုးပြဲမွာ လူေရြးပံုေလး ေ၀မွ်ခ်င္ပါတယ္။ ကိုျဖိဳး ဆိုတဲ့ ကာလသားေဂါင္းက ေဘာလံုးကန္လဲ မေကာင္း။ ညစ္လဲညစ္ေတာ့ တစ္ရြာလံုး တစ္နယ္လံုးက သူ႕ကို ေဘာလံုးပြဲမွာ မပါေစခ်င္ဘူးေလ။ အဲဒီေတာ့.. ဒီေဘာလံုးပြဲမွာ ကိုျဖိဳး ကိုလူေရြးခုိင္းလုိက္ကြာ။ အဲဒါဆို သူ႕ကုိယ္သူ ေရြးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုျဖိဳး ကလဲ လူၾကီးေတြက အေရြးခုိင္းတဲ့အထိ ျဖစ္လာေတာ့ ဘ၀င္ ျမင့္ျပီး ေရြးပါတယ္။ ဘယ္လုိေရြးလဲဆိုေတာ့...စစခ်င္း..

ငါရယ္.. ငတုိးရယ္..

အာ..မၾကိဳက္ေသးဘူးကြာ..ထပ္ျပီးေရြး..

ငါရယ္..ငတုိးရယ္..ငျမင့္ ရယ္..

ကိုျဖိဳး ကို မပါေစခ်င္လို႕ အေရြးခုိင္းပါတယ္ ဆိုေနမွ.. ငါ ရယ္..ငါရယ္..ဆိုျပီး သူ႕ကိုယ္သူ ထပ္ကာ ထပ္ကာ ေရြးေနေတာ့တာ။

.

စကားခ်ပ္။ ရြာအေနအထားက အရင္ပို႕စ္ေတြမွာ တင္ထားျပီး ျဖစ္သလို က်ေနာ္ ငယ္ငယ္တုန္းကနဲ႕ မတူေတာ့။ ငါးတန္းကေန ကိုးတန္းအထိ ႏွစ္စဥ္ ပထမဆု ရခဲ့တာ။ ဆယ္တန္းမွာေတာ့ အထူးျခားဆံုး ေပါ့ေလ။ ဆက္ပါဦးမည္။

.

ခင္မင္စြာျဖင့္

ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)

အညာဓေလ့ အညာသၾကၤန္

ေမြးရပ္ေျမရြာကို လြမ္းလို႕ သတိတရအျဖစ္ ရြာအေၾကာင္းေလးေတြကိုပဲ အစဥ္တစုိက္ ေရးသားလာခဲ့တာ က်ေနာ္တို႕ အညာအေၾကာင္းလဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိေနၾကေရာေပါ့။ အခုတစ္ခါေတာ့ ရြာက သၾကၤန္ပြဲေလး အေၾကာင္း ေဖာ္ျပခ်င္ပါရဲ႕။ က်ေနာ္ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ရြာမွာ ေရရွား၊ အညာေႏြပူပူမွာဆိုေတာ့ သၾကၤန္ဆို မနက္ခင္းအေစာပုိင္းနဲ႕ ညေနေစာင္းေလးေလာက္ဘဲ ရွိတဲ့ေရေလးနဲ႕ တစ္ခြက္ကို ႏွစ္ေယာက္စာ ခြဲျပီး ေလာင္းခဲ့ရတာေလ။

.
အခုေတာ့ အရင္လို မဟုတ္ေတာ့။ အိမ္တုိင္းနီးပါး လက္လွဳပ္တြင္းႏွင့္၊ ေရစက္ႏွင့္ ဆိုေတာ့ မိမိအိမ္ေရွ႕မွာ သၾကၤန္မ႑ပ္ေဆာက္ျပီး တစ္ေနကုန္ မနားတမ္း ေရကစားႏုိင္ၾကျပီ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ျမင္းမူျမိဳ႕ေပၚျဖစ္ျဖစ္၊ မံုရြာျဖစ္ျဖစ္ ရြာကလူငယ္ေတြ စုျပီး သၾကၤန္အေပ်ာ္အပါး ထြက္ၾကတာ။ အခုေတာ့ ျမိဳ႕မွာေနတဲ့ သူေတြက ရြာသို႕ ျပန္လာၾကျပီး ေရကစားၾကျပီ။ သူတို႕ အဆိုအရ ရြာမွာ ပိုျပီး ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတယ္ဆိုဘဲ။

.

သၾကၤန္အၾကိဳေန႕မွာ ရြာက လူငယ္ေတြစုျပီး သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲ လုပ္ၾကပါတယ္။ ရြာမွာ ရွိတဲ့ သက္ၾကီးေတြကို ေခါင္းေလ်ာ္၊ လက္သည္းညွပ္၊ အ၀တ္အစားလွဴ၊ အစားအေသာက္လွဴ ျပီး တတ္ႏုိင္သမွ် စုေငြေလးနဲ႕ ေငြသားေလးေတြကိုပါ ကန္ေတာ့ၾကပါတယ္။ ရြာလယ္၊ ရြာဦး နဲ႕ ရြာ့ေတာင္ေက်ာင္း တို႕တြင္ အမွဳိက္သရုိက္ရွင္းျခင္း၊ ေစတီပုထုိးမ်ားအား ထံုးသကၤန္းကပ္လွဴျခင္း တုိ႕လည္း ျပဳလုပ္ကုသုိလ္ယူၾကပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ရြာရဲ႕ဓေလ့အျဖစ္ ရြာဦးအရွင္ၾကီးနတ္ကို မုန္႕ပဲသေရစာေတြနဲ႕ ရုိးရာနတ္ပူေဇာ္ျခင္းကိုလဲ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။

.

ဒီေနရာမွာ ခဏျဖတ္ျပီး ရြာရဲ႕နတ္ကုိးကြယ္မွဳကို အနည္းငယ္ေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္။ မေန႕က အေမ့ဆီကို ဖုန္းဆက္ေတာ့ သၾကၤန္ေရာက္ရင္ ရြာျပန္လာမွာလားတဲ့။ မျပန္ျဖစ္ေသးဘူး အေမ။ သၾကၤန္ျပီးေလာက္မွ ခြင့္ယူျပီး ျပန္ျဖစ္မယ္ ဆိုေတာ့ ျပန္ခဲ့ပါလားတဲ့။ ေျမးေလးကိုလဲ ေခၚခဲ့ပါတဲ့။ ရုိးရာအေမၾကီးနတ္ကို ျပသျပီး ေရာဂါအႏၱရာယ္ကင္းေ၀းေအာင္ ႏွစ္သစ္မွာ နတ္ကန္ေတာ့ရေအာင္တဲ့။ တစ္ဖက္က အေမ ဆိုေတာ့ နတ္နဲ႕ပတ္သက္ျပီး သူတို႕ ယံုၾကည္လာတဲ့ အစဥ္အလာကို အျငင္းမပြားခ်င္တာနဲ႕..ဟုတ္ကဲ့အေမ။ သား..ရြာကို ျပန္လာျဖစ္ရင္ ေခၚလာခဲ့ပါ့မယ္ အေမ လို႕ ေျပာလုိက္ရတယ္။ မိဘ ဘိုးဘြား အစဥ္အလာ ယံုၾကည္မွဳဆိုေတာ့လဲ ေျပာရတာ အခက္သား။

.

က်ေနာ္တို႕ အညာက နတ္ေတြကလဲ အမ်ားသား။ ၃၇ မင္းေသာ နတ္ေတြက အညာနဲ႕ ပတ္သက္ေနတာေတြက မ်ားသကိုး။ က်ေနာ့္ လက္ရွိအသိနဲ႕ ေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႕ရြာက လူေတြက နတ္ကို ေၾကာက္လို႕ ကို္းကြယ္ၾကတာ၊ လုိခ်င္လို႕ ကိုးကြယ္ၾကတာ၊ ရုိးရာမို႕ ကုိးကြယ္ၾကတာ နဲ႕ နတ္ဟာ က်ေနာ္တို႕ ရြာရဲ႕ လူေနမွဳမွာ အျမစ္စြဲေနတာ။

.

နတ္ဟာ က်ေနာ္တို႕ လူမ်ဳိးေတြ ျဖစ္တည္လာတာနဲ႕ အတူပါလာတာလို႕ ယူဆႏုိင္ပါတယ္။ နတ္ေတြကို ယံုထုိက္၊ မယံုထုိက္၊ ကိုးကြယ္ထုိက္၊ မကိုးကြယ္ထုိက္ ကိုေတာ့ က်ေနာ္ ဘာမွ မေျပာလို။ ကိုယ့္သေဘာနဲ႕ ကို္ယ္ေပါ့။ လူေတြရဲ႕ အေျခခံ လြတ္လပ္ခြင့္ ကိုး။ နတ္ပြဲေတြကိုေတာ့ ေရာက္ဖူးၾကလား မသိဘူး။ အဲဒီမွာ လူေတြ ဘယ္ေလာက္ အသည္းအသန္ ကိုးကြယ္ပသ ၾကသလဲ။ ေၾကာက္လို႕တို႕၊ လုိခ်င္လိုတို႕၊ ဘာလုိ႕တို႕ ဆိုတာေတြကေတာ့ ထားလုိက္ပါ။ တကယ့္ကို အျပင္းအထန္ ပူေဇာ္ၾကတာဗ်။ ၾကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မၾကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ နတ္ကိုးကြယ္မွဳကေတာ့ ရုိးရာလုပ္ငန္းၾကီး အမွန္ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ စကားလဲ ရွည္သြားျပီ။ ရြာသၾကၤန္အေၾကာင္း ဆက္ၾကအံုးစို႕။ နတ္ကေတာ္ဟာသေလး ဖတ္ခ်င္ရင္ အရင္ကေရးထားတဲ့ နတ္ကေတာ္ေဒၚေစာ ပို႕စ္မွာ ဖတ္ပါ။

.

သၾကၤန္အက်ေန႕မွာေတာ့ ရြာဦးေက်ာင္းမွာ ဥပုဒ္သီလ ေဆာက္တည္ၾကပါတယ္။ လူၾကီးေတြက ဥပုဒ္သီလ ေဆာက္တည္၊ လူငယ္ေတြက ေက်ာင္းတြင္း ဥပုဒ္သီလ ေဆာက္တည္။ ညေနပုိင္းမွာေတာ့ လူငယ္ေတြရဲ႕ ေရကစား ေပ်ာ္ရႊင္ပြဲေပါ့။

.

သၾကၤန္အၾကတ္ေန႕ မနက္ပုိင္းမွာေတာ့ သံဃာေတာ္မ်ားအား အာရုဏ္ဆြမ္းေလာင္းလွဴပြဲ က်င္းပပါတယ္။ တစ္ရြာလံုး အိမ္အျပင္လမ္းမေပၚထြက္ျပီး ဆြမ္းေလာင္းပြဲ လုပ္ၾကတာဆိုေတာ့ ဆြမ္းဟင္း ႏွင့္ သၾကၤန္မုန္႕မ်ားအား လွည္းႏွင့္ သယ္ယူပုိ႕ေဆာင္ရသည္အထိ ျဖစ္ပါသည္။ မနက္ပုိင္း ဆြမ္းေလာင္းပြဲ ျပီးသြားရင္ေတာ့ ဥပုဒ္သီလ ေဆာက္တည္ၾကျပန္ပါတယ္။ ညေနပုိင္းမွာေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း လူငယ္မ်ားရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေရကစားပြဲ။ သၾကၤန္ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲနဲ႕ အရက္ဆိုတာ ဒြန္တြဲေနသလို ျဖစ္ေနလို႕ ရြာမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ား ဘယ္ေလာက္ပဲ သၾကၤန္ရက္အတြင္းမွာ အရက္မေရာင္းရ အမိန္႕ထုတ္ထုတ္ တစ္ေနရာရာမွာေတာ့ အခ်ိန္အမေရြး ရရွိေနတတ္ပါတယ္။ အရင္ရက္ေတြထက္စာရင္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းေတာ့ မေသာက္ရဲၾက။ အထိန္းအကြပ္ေလး ရွိေနေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္လို႕ ဆိုရမွာေပါ့။ ေရကစား မ႑ပ္မ်ားမွာလည္း အရက္ေသာက္လာသူ မလာရ လို႕ ေရးထားၾကတာ ေတြ႕ရေလရဲ႕။

.

သၾကၤန္အတက္ေန႕မွာေတာ့ ထူးထူးကဲကဲ ေပ်ာ္ၾကတဲ့ ရက္ေပါ့။ ဥပုဒ္ေက်ာင္းက အျပန္ လူၾကီး၊ လူငယ၊္ သံဃာေတာ္မ်ားပါ မက်န္ ေရကစား ၾကတဲ့ ရက္ေပါ့။ ဒီရက္မွာ အထူးျခားဆံုးကေတာ့ အရင္တုန္းက အုံပုန္းခ်စ္ ဇတ္လမ္းေလးေတြ ထင္ထင္ရွားရွား ေပၚလာၾကတာပါဘဲ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ဘယ္သူေတာ့ စြံသြားျပီ။ ဘယ္သူနဲ႕ ဘယ္သူေတာ့ ၾကိဳက္သြားၾကျပီ ဆိုျပီး သတင္းေလးေတြ ၾကားလာရေလရဲ႕။ သၾကၤန္ရက္အတြင္းမွာ မိမိႏွစ္သက္ရာ အပ်ဳိေလးေတြ အိမ္မွာ သြားျပီး ေရပက္ဘို႕ အခြင့္ေကာင္းေစာင့္ရင္း နီးစပ္သြားၾကတာေတြလဲ အမ်ားသား။

.

ေရပက္မွာ ေၾကာက္လို႕ အိမ္တြင္းတစ္ေနရာမွာ ပုန္းေနသူ အပ်ဳိအတြက္ ေအာင္သြယ္ေတာ္ရဲ႕ စကားနဲ႕ ေရ၀င္ပက္ရင္း ရည္းစားစကား ေျပာရတဲ့ ဓေလ့ေပါ့ေလ။ လူၾကီးေတြက ဥပုဒ္ေက်ာင္းမွာဆိုေတာ့ အခြင့္ေကာင္းေပါ့ေလ။ လူမေတြ႕ေအာင္ ပုန္းေနတဲ့ ေနရာဆိုေတာ့ အခြင့္သာခုိက္ေပါ့။ ဖလားေလးတဲ့ ေရထည့္၊ ေရေမႊးထည့္၊ ပိေတာက္ပန္းေလးေတြ ထည့္ျပီး ၀င္သြား။ ျပန္ထြက္အလာမွာ ၀င္သြားသူပါ ေရစိုလာလို႕ကေတာ့ အေျခအေန ေကာင္းေပါ့။ မိန္းကေလးက ႏွစ္သက္သေဘာက်လို႕ ေရဖလားတစ္၀က္ကို အေလာင္းခံျပီး က်န္တစ္၀က္ကို ျပန္လည္ေလာင္းလုိက္လို႕ေလ။ ေရအျပည့္နဲ႕ ခြက္ကို ကိုင္ျပီး ထြက္လာရင္ေတာ့ အေျခအေန မေကာင္း။ မိန္းကေလးက ေရေလာင္းမခံ လုိက္ဘူးေလ။ ဓေလ့ေလးက သေဘာက်စရာေတာ့ အေကာင္းသား။ သၾကၤန္အတက္ေန႕မွာေတာ့ တစ္ေနကုန္ ေရကစားၾကတာ။

.

ေနာက္ရက္ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႕မွာေတာ့ ဥပုဒ္ေက်ာင္းကို တစ္ရြာလံုး လူၾကီးလူငယ္ ဥပုဒ္သီလ ယူၾကတာ။ ဒီေန႕မွာ အလွဴအတန္း ျပဳသူမ်ားလည္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ အမ်ားသား။ အျပိဳင္အဆုိင္ေပါ့ေလ။ ဥပုဒ္ေက်ာင္းလာ ဥပုဒ္သည္ေတြကို မနက္ပုိင္း ထမင္းေကၽြးၾက၊ သံဃာေတာ္ေတြကို ဆြမ္းကပ္ျပီး လွဴဖြယ္ပစၥည္းေတြ လွဴၾက၊ ဥပုဒ္တရားယူဘို႕ ေစာင့္ေနသူေတြကို လဘက္၊ မုန္႕၊ ေဆးလိပ္၊ အခ်ဳိရည္ ေ၀ငွရင္း ရွိသမွ်ေလး ထုတ္ၾကြားတဲ့ ပြဲေပါ့ေလ။

.

အျဖစ္က ဒီလုိပါ။ မႏွစ္က ေရႊဆြဲၾကိဳး တစ္ကုံး နဲ႕ ေဆးလိပ္ေ၀တဲ့ လံုမငယ္က ဒီႏွစ္ေတာ့ ဆြဲၾကိဳး ႏွစ္ကုံးနဲ႕။ စီးပြားတက္လာတဲ့ သေဘာေပါ့ေလ။ ေဆးလိပ္၊ လဘက္ ေ၀ရင္းနဲ႕ ဆိုေတာ့ ေရႊလက္ေကာက္ ၾကြားဘို႕ အခြင့္ေကာင္းတစ္ခုေပါ့ေလ။ ဥပုဒ္လာယူရင္း ဒီအျဖစ္ကလဲ မျဖစ္မေနကို စပ္စုရတဲ့ ရက္ေပါ့ေလ။ ဒါမွ မနက္ဖန္ အတြက္ .. ေဟ့..ဘယ္သူကေတာ့ ဒီႏွစ္ လက္ေကာက္ အသစ္မ၀ယ္ဘူး။ ေရႊဆြဲၾကိဳးေတာ့ ေျပာင္းသြားတယ္.. ဘာညာေပါ့ေလ။ တျခားေနရာမွာေတာ့ ဒီအျဖစ္ ရွိလား မသိဘူး။ က်ေနာ္ ေမြးခဲ့တဲ့ ေမြးရပ္ေျမရြာမွာေတာ့ ရွိေလရဲ႕။ ဓေလ့ေပါ့ေလ။

.

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)

ဘ၀ဇတ္ခုံ

ငါ့ဇတ္ ငါကေနတာ

မီး၀င္မဖ်က္ပါနဲ႕။

.
ေရာသမေမႊ ျဖစ္ျဖစ္

ရုိးရာ ဂီတ ျဖစ္ျဖစ္

ပရိတ္သတ္အၾကိဳက္

ငါ မက ႏုိင္ဘူး။

.
ႏွလံုးသား ျဗန္းျဗန္းကြဲပါေစ

ငါ က,ျပေပးမယ္။

.
ငါ့ ဇတ္ပြဲကို

ေအာ္ပရာ အဖြင့္နဲ႕တင္

လွည့္မျပန္ ပါနဲ႕။

.
ပတ္စာခြာ ေဗထိ အထိ

ခံစားေပးပါ။

.
ရသ လကၤာ အျပည့္နဲ႕

အႏုပညာ မေျမာက္ခဲ့ရင္

ေဟာဒီဇတ္ပြဲ

ငါ မက,ဘူးေဟ့။

..
.
ခင္မင္စြာျဖင့္
ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)

အလွဴ ၊ အထင္မွားျခင္း ႏွင့္ အပ်င္းေျပ

အားလံုးမဂၤလာပါ။
မဂၤလာ တရုတ္ ႏွစ္သစ္ပါလို႕ ႏွဳတ္ခြန္းဆက္သပါတယ္။

မအားလပ္သည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ရုံးပိတ္ရက္ကေလးမွာ ေအးေအးေဆးေဆး ေနခ်င္သည္က တစ္ေၾကာင္း၊ အေၾကာင္းေၾကာင္းျဖင့္ ဘေလာ့ေလးဘက္ကို လက္ဦးမလွည့္ႏုိင္ ျဖစ္ေနပါသည္။ ခင္မင္သူ သူငယ္ခ်င္း ေတြရဲ႕ ဘေလာ့ေလးေတြဘက္ကိုလည္း မ၀င္ေရာက္ျဖစ္၊ မဖတ္ျဖစ္၊ ကြန္မန္႕ေလးေတြ မေပးျဖစ္ခဲ့တာ အေတာ္ၾကာေပါ့။ အားလံုးနဲ႕ အလွမ္းေ၀းသလုိ ျဖစ္ေနလို႕ မ၀င္ေရာက္ျဖစ္၊ မဖတ္ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ပုိ႕စ္ေလးေတြကို ေအးေအးေဆးေဆး အခ်ိန္ေပးျပီး အေၾကြးရွင္းရပါအံုးမယ္။ သတင္းေၾကျငာသလုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ျပီး အခုရက္ပုိင္း အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြႏွင့္ လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာေလးေတြကို တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

.

သာသနာ့ေရာင္ျခည္အဖြဲ႕ ဆဌမအၾကိမ္ေျမာက္ အလွဴေတာ္

31-01-2010 မွာ သာသနာ့ေရာင္ျခည္အဖြဲ႕၏ ဆဌမအၾကိမ္ေျမာက္ အလွဴေတာ္အား Clementi ေက်ာင္းေတာ္တြင္ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပ ျပီးစီးခဲ့ပါသည္။ ထူးျခားမွဳ အျဖစ္ ျပီးခဲ့တဲ့ စေနေန႕ (6-2-2010) တြင္ မႏၱေလးျမိဳ႕ရွမ္း၀ုိင္းရပ္ဓမၼာရုံတြင္ ၾကြေရာက္လာေသာ ေလးၿပင္ေလးရပ္မွ ၿမတ္စြာဘုရားအမွဴးရွိေသာ ပရိယတၱိ၊ ပရိပတၱိ၀န္ေဆာင္ ရဟန္း၊ သာမေဏ အပါး ၆၀၀ ေက်ာ္ တုိ႕အား အာရုံဆြမ္း၊ ၀က္သားပိသာ ၃၀ ႏွင့္ အာလူး၊ ပဲတိခ်ဥ္၊ ပုဇြန္ေၿခာက္ေၾကာ္၊ စားေတာ္ပဲသုတ္ႏွင့္ ေရေႏြးၾကမ္း၊ ဆြမ္း ၄၀ ၿပည္ ျဖင့္ သာသနာ့ေရာင္ျခည္အဖြဲ႕မွ ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ အေသးစိတ္ စာရင္း၊ မွတ္တမ္းဓါတ္ပုံအား အဖြဲ႕၀င္ ကုိထြန္းထြန္းေက်ာ္ မႏၱေလး မွ email ပုိ႕လွ်င္ အားလံုးေသာ အဖြဲ႕၀င္အေပါင္းတို႕ ၾကည့္ရွဳ႕ သာဓု ေခၚဆိုႏုိင္ၾကပါရန္ ေပးပုိ႕ေပးပါမည္။

.

အထင္မွားျခင္း

ရုံးတြင္ ျမန္မာတစ္ေယာက္ ကားသမားအျဖစ္ အလုပ္ခန္႕ထားျခင္း။ ထုိကားသမား အလုပ္စလုပ္ျခင္း ေလးရက္ေျမာက္ေန႕မွာ ကိုမ်ဳိး အား ရုံးတြင္ ေတာက္တုိမယ္ရ အလုပ္သမားအျဖစ္ျဖင့္ အထင္မွားကာ ထုိသူခုိင္းသမွ် လုပ္ေပးခဲ့ရျခင္း။ ကားေရေဆးေပးခဲ့ျခင္း ႏွင့္ အလုပ္နဲ႕ပတ္သက္ျပီး Lecture ေပးသမွ် မညီးမညဴ နားေထာင္ေပးခဲ့ျခင္း။ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ျမန္မာေတြ သခင္စိတ္ မေပ်ာက္ေသးေၾကာင္း သိရွိရ၍ ၀မ္းေျမာက္စြာ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့ပါသည္။

.

လက္ရွိအေျခအေန

တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးအျပီး ရုံးပိတ္ရက္ရွည္ မရွိေတာ့သျဖင့္ MC ျဖစ္ျဖစ္၊ Annual Leave ခြင့္ရက္ရွည္ ျဖစ္ျဖစ္ ယူရန္ အၾကံရွိေနျခင္း။

.

အပ်င္းေျပ

ကိုမ်ဳိး Taxi စီးသည္။ ကားသမား ႏွင့္ ဟုိေျပာဒီေျပာ ေျပာေနခ်ိန္တြင္ ကားသမားမွ ဘယ္ေကြ႕ Left lah.. ဟု အဂၤလိပ္လို ေမးသည္။ ဘယ္ေကြ႕ရမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ Right ဟု ေျဖလိုက္ရာ ကားသမားသည္ ညာဘက္လမ္းသို႕ ေကြ႕၀င္သြားျခင္း။

.

Comments

Comments ေပးၾကမည့္ ခင္မင္သူ ဘေလာ့ဂါ အေပါင္းအား ေလးစားစြာ အသိေပး အပ္ပါသည္။ မိမိကုိယ္တုိင္ ျဖစ္ခဲ့သည့္၊ ၾကံဳခဲ့ရသည့္ ရယ္စရာ အျဖစ္အပ်က္ေလးမ်ားအား ေ၀မွ် တင္ျပေပးရင္း အပ်င္းေျပအျဖစ္ ေရးသားေပးၾကပါလို႕ တင္ျပေတာင္ခံ အပ္ပါသည္။ :)... အလည္ေရာက္ေၾကာင္းေလး ရယ္စရာ အေတြ႕အၾကံဳေလးနဲ႕ အပ်င္းေျပ လုိက္ၾကရေအာင္ေနာ္။ :) ::)

.

.

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)

ေအာင္စည္ေဗ်ာသံၾကားရင္ျဖင့္ ျပည္ေတာ္၀င္မယ္

အခုတေလာ အလုပ္ကလဲ တနဂၤေႏြ တစ္ရက္ကိုပါ မအားလပ္ရေအာင္ လုပ္ေနရတာဆိုေတာ့ ဘေလာ့ေလးနဲ႕ နဲနဲအလွမ္းေ၀းေနပါတယ္။ တစ္ပတ္လံုးမွ တနဂၤေႏြတစ္ရက္ဘဲ ပိတ္ရက္ရွိတာ။ အဲဒီ တစ္ရက္ကေလးကိုပါ မအားလပ္ရေအာင္ လုပ္ေနရျပီဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ပင္ပန္းတယ္လို႕ ေျပာရေတာ့မွာေပါ့။

.

အလုပ္ကလဲ အစုိးရအလုပ္နဲ႕ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ အလုပ္ဆုိေတာ့ Tender ေျခာက္ခု တျပိဳင္နက္တည္း တစ္လအတြင္း အခ်ိန္ေပးျပီး အျပီး တင္ရတာဆိုေတာ့ မလုပ္လို႕ကလဲ မျဖစ္။ အားလံုး ၀ုိင္း၀ုိင္း၀န္း၀န္းနဲ႕ တက္ညီလက္ညီလုပ္ႏုိင္မွ အခ်ိန္မွီ ျပီးစီးေအာင္ျမင္ေတာ့မွာျဖစ္လို႕ အားလံုး စုေပါင္းျပီး တက္ညီလက္ညီ လုပ္ၾကတာ အားရစရာပါ။ အထူးသျဖင့္ ရုံးမွာရွိတဲ့ ျမန္မာေတြ အားလံုး စည္းစည္းလံုးလံုးနဲ႕ ေစတနာထား လုပ္ေပးၾကတာ အားရ၀မ္းသာ ရွိလွပါတယ္။ ေမာတယ္လို႕ သေဘာမထားႏုိင္ဘူးေလ။ Tender ေျခာက္ခု တင္တဲ့အထဲက အနည္းဆံုး ၂ ခုေလာက္ အဆင္ေျပတယ္ဆိုရင္ကို လက္ရွိလူအင္အားနဲ႕ အေျခမပ်က္ လည္ပတ္သြားႏုိင္မွာမို႕ သူေဌးျဖစ္သူကလဲ အားရပါးရ ခုိင္းလိုက္တာေလ။

.
ဘာေတြ Tender တင္ေနၾကတာလဲလို႕ သိခ်င္ေပလိမ့္မယ္။ ဒီလိုပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရုံးက လုပ္ငန္းက အစိုးရက ခ်ေပးတဲ့ လမ္းနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ သံုးႏွစ္တစ္ၾကိမ္ Contract ယူျပီး လုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းပါ။ စင္ကာပူမွာ ရွိတဲ့ လမ္းအားလံုး၊ တံတားအားလံုး၊ ဆုိင္းဘုတ္အားလံုး နဲ႕ Tennel အားလံုး အတြက္ Inspection & Repair Works ေတြအတြက္ Contract ယူျပီး လုပ္ပါတယ္။ လုပ္တတ္ရင္ လုပ္တတ္သေလာက္ အက်ဳိးအျမတ္ ရွိတာမို႕ သူေဌးကလဲ တစ္ခုမွ လက္လြတ္မခံဘဲ အားလံုးကို Tender တင္ခ်င္ပါတယ္။ ယခု လက္ရွိ Contract က လာမည့္ မတ္လကုန္မွာ ျပီးမွာမို႕ အဲဒီအတြက္ အျပီးသတ္ လုပ္ေဆာင္ရတာအျပင္ ေနာက္ထပ္လာမည့္ အတြက္ပါ လုပ္ေနရတာဆိုေတာ့ အားလပ္ရက္ မရွိေလာက္ေအာင္ပါဘဲ။

.

လမ္းေတြ Inspection လုပ္ၾကပံုလည္း နဲနဲေ၀မွ်ခ်င္ပါတယ္။ စင္ကာပူ အစိုးရက ေငြေၾကးတတ္ႏုိင္ေတာ့ လမ္းအားလံုးကို Major & Minor ဆိုျပီး ႏွစ္ခု ခြဲလုိက္ပါတယ္။ နဲနဲ ရွည္တဲ့လမ္းကို Major နဲ႕ တိုတဲ့လမ္းကို Minor ေပါ့။ Major လမ္းမ်ားကို ၂ ပတ္တစ္ခါ inspection ကားနဲ႕ စစ္ပါတယ္။ Minor လမ္းေတြကိုေတာ့ ၈ ပတ္တစ္ခါ စစ္ပါတယ္။ ကားနဲ႕တစ္ေယာက္၊ လမ္းေလ်ာက္ရင္းနဲ႕ တစ္ေယာက္ စစ္ရပါတယ္။ လမ္းေပၚက အျဖဴ အ၀ါ လုိင္းေလးေတြ ေဆးမွိန္ေနတာ၊ ဆုိင္းဘုတ္ေလးေတြ ေစာင္းေနျပီး ေဆးမွိန္ေနတာ၊ လမ္းေတြ မညီမညာ ျဖစ္ေနတာေတြ၊ တံတားေတြေပၚမွာ အပ်က္အစီး ျဖစ္ေနတာေတြ အျပင္ လမ္းနဲ႕ ပတ္သက္ေနတဲ့ အရာအားလံုးကို စစ္ျပီး တင္ျပရပါတယ္။ အဲဒီ အပ်က္အစီးေတြကို အလုပ္သမားအဖြဲ႕ေတြက တခါတည္း ျပဳျပင္ေပးရပါတယ္။ စနစ္တက် ေငြေၾကးအစီအမံအျပင္ လုပ္ငန္းပုိင္း အစီအမံပါ အလြန္စနစ္တက် ရွိလွပါတယ္။ ျပည္သူလူထုက ဒီနားေလးမွာ လမ္းမေကာင္းဘူး၊ ငါ့ အိမ္ေပါက္၀မွာ လမ္းပ်က္ေနတယ္ လာျပီး လုပ္ေပးပါအံုး ဆိုရင္လဲ တာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႕ တုိင္ပင္ျပီး တခါတည္း ျပဳျပင္ေပးပါတယ္။

.

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာျပည္အေနအထားနဲ႕ အလြန္ကို ကြားျခားလွတာ ျမင္ေတြ႕ႏုိ္င္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က လမ္းေတြ မေကာင္းဘူး။ စင္ကာပူကလမ္းေတြ ေကာင္းတယ္ ဆိုတာ အခုလို စနစ္တက် ထိန္းခ်ဳပ္မွဳနဲ႕ စီမံခံ့ခြဲမွဳ ေကာင္းလြန္းလုိ႕ ကြာျခားရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံ ဧရိယာ ကြာျခားခ်က္လဲ ပါတာေပါ့ေလ။ ျမန္မာျပည္မွာက ရန္ကုန္-မႏၱေလး လမ္းမၾကီး တစ္ခုတည္းနဲ႕တင္ မုိင္ ၄၀၀ ေက်ာ္ေနတာကို ျမင္ေတြ႕ရေတာ့ ျပဳျပင္ဘို႕ ေငြေၾကးအေျမာက္အမ်ား လုိအပ္မယ္ဆိုတာလဲ နားလည္ပါတယ္။ ဆိုလိုခ်င္တာက စင္ကာပူက ေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္က က်ယ္တယ္။ လမ္း ဧရိယာ အဆမတန္ ပိုမ်ားေနတာဆိုေတာ့လဲ အလြန္ၾကီး ေကာင္းမြန္ေအာင္ ျပဳျပင္ႏုိင္ဘုိ႕ ႏုိင္ငံေတာ္မွာ ေငြေၾကးအေျမာက္အမ်ား လုိအပ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအတြက္ လမ္းေတြ မေကာင္းေသးတာလဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ လမ္းအသံုးျပဳခ ေငြေၾကးေကာက္ခံမွဳမွာလည္း ျမန္မာျပည္က စင္ကာပူထက္ အမ်ားၾကီး သက္သာတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။

.

အခုအလုပ္ကို လုပ္ေနတာ ေလးႏွစ္ေက်ာ္လာျပီဆိုေတာ့ လမ္းလုပ္ငန္းေတြ စနစ္တက် နဲ႕ ျပဳျပင္ လုပ္ေဆာင္ေနတာကို ေတြ႕ျမင္ရေတာ့ ငါ့ ႏုိင္ငံမွာ ဒီလိုေလး လုပ္ေပးႏုိင္ရင္၊ စီမံေပးႏုိင္ရင္ အတုိင္းထက္အလြန္ ေကာင္းမွာ လို႕ တမ္းတမိတာ အမွန္ပါ။ ငါတို႕ ႏုိင္ငံက လမ္းတံတားေတြ အခုလို အေျခအေနမ်ဳိးျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ႏုိင္တဲ့ ေငြေၾကးအလုံအေလာက္ရွိရင္ စင္ကာပူက အလုပ္သမားေတြကို ေခၚျပီး လုပ္ျပခ်င္လုိက္တဲ့ စိတ္ကလည္း ေန႕စဥ္နဲ႕ အမွ်ပါဘဲ။ ငါ့ ႏုိင္ငံ တုိးတက္ျပီး မိသားစုအတြက္ မပူမပင္ရတဲ့ လစာေလး ရေနတယ္ဆိုရင္ဘဲ ငါ့ ႏုိင္ငံကို ျပန္ျပီး အလုပ္ လုပ္ျဖစ္မွာပါ။

.

ေငြေၾကးမ်က္ႏွာ တစ္ခုတည္းၾကည့္ျပီး မိေ၀း၊ ဖေ၀း၊ ေဆြမ်ဳိးေ၀း ၊ သူငယ္ခ်င္းေ၀း ေနတဲ့ အခုလို တျခားတုိင္းျပည္မွာ အလုပ္လုပ္ဘို႕ ဆိုတာ မနက္အိပ္ယာႏုိးတုိင္း မေတြးခ်င္တဲ့ အရာတစ္ခုပါ။ ေပ်ာ္ရာမွာ မေနရ၊ ေတာ္ရမွာ ေန ေနရတဲ့ ဘ၀မွာ အထုိက္အေလ်ာက္ေလး ေစတနာထား လုပ္ေနတယ္ ဆိုေပမယ့္ တစ္ေန႕မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ျပန္ျပီး အေျခခ်ဘို႕ ေန႕စဥ္ အေတြးရွိေနပါတယ္။ ဒီလိုအေတြးနဲ႕ ေနလာလုိက္တာ ဆယ္စုႏွစ္ထဲကို ေရာက္လာပါျပီ။ ဘယ္ေတာ့မွ ျမန္မာျပည္ျပန္ႏုိင္မယ္ဆိုတာလည္း မေရရာေသး။

.

ေရႊျပည္ေတာ္ ျပန္ဘို႕ ေမွ်ာ္တုိင္းေ၀း ေနတဲ့ အျဖစ္က ဘယ္ေတာ့မွ လြတ္မယ္ဆိုတာလဲ မေသခ်ာေသး။ "ေဆးလိပ္လည္းတို၊ ေနလည္းညိဳျပီ၊ ငါ့ ကို အိမ္ျပန္ပို႕ၾကပါေတာ့" ဆိုတဲ့ ဆရာတင္မိုးရဲ႕ ကဗ်ာေလးကို အခါခါ ရြတ္ရင္း ေန႕စဥ္ႏွင့္ အမွ် ျပည္ေတာ္ျပန္ဘို႕ စိတ္ကူးေလးဘဲ ရွိေနေသးတာ အလြန္ ၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။

.

ေဆးလိပ္လည္း အလိပ္ေပါင္းမ်ားစြာ တိုခဲ့ျပီ။ ေနညိဳတုိင္းလည္း ေရႊဘိုကို လြမ္းခဲ့ရတာ အၾကိမ္ေရ မနည္းေတာ့။ ငါ့ကိုယ္ ငါလဲ အိမ္ျပန္ဘို႕ အေတြး၀င္တာ ဆယ္စုႏွစ္ရွိခဲ့ျပီ။ လူတုိင္းက အေကာင္းဆံုးကို ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာမို႕ ႏုိင္ငံေရးမဟုတ္တဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းေလာက္ ေျပာရင္း နားပါရေစ။ 2010 ျပီးလုိ႕ 2011 က ေနညိဳခ်ိန္ေတြကို အညာက ထေနာင္းပင္ေအာက္မွာ ကြမ္းေလး၀ါးရင္း ေရေႏြးၾကမ္းအုိးေလးနဲ႕ အညာေလ ပူပူေတြကို ယပ္ခပ္ျပီး စိတ္ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းႏုိင္ဘို႕ အခြင့္အလမ္း ေရာင္ျခည္ေလးေတာ့ မ၀ံ့မရဲ ေမွ်ာ္လင့္မိပါ၏

.
ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)

Monday to Saturday

6.45 am

အိပ္ယာထ

သြားတုိက္

မ်က္ႏွာသစ္

ေရခ်ဳိး

အ၀တ္လဲ

ဘုရားရွိခုိး

ရုံးသြား။

....................................

7.00 pm

ရုံးျပန္

အ၀တ္လဲ

သြားတုိက္

ေရခ်ဳိး

မိန္းမ ကူ

ညစာစား

ကေလးခ်ီ :)

အိပ္ယာ၀င္။

.....................................

ကုိမ်ဳိး ရဲ႕ တစ္ေန႕တာ အျဖစ္ေလး ကဗ်ာအျဖစ္ ေျပာင္းထားတာ။ တနဂၤေႏြ တစ္ရက္ပဲ ရုံးပိတ္တယ္။ မိသားစု နဲ႕ ေနရတဲ့ အခ်ိန္က အလြန္ကို နည္းပါး ပါတယ္။ ရုံးေစာေစာသြား.. ေနာက္က်မွ အိမ္ျပန္ေရာက္။ ရုံးကအလုပ္ေတြ ပိတဲ့ ရက္ေတြဆို ခဏ နားအံုးမယ္ ဆိုျပီး လွဲလိုက္ရင္ တခါတည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားေရာ။ အင္း ေလ.. ငယ္တုန္း..ရြယ္တုန္း ၾကိဳးစားျပီး ပုိက္ဆံေလး စုထားႏုိင္မွ ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႕ ပင္ပန္းတယ္ မထင္မိပါဘူးေလ။ အခုအခ်ိန္ ပင္ပန္းတယ္ ထင္ရင္ အသက္ၾကီးလာရင္ ပိုပင္ပန္းမွာလဲ စိုးရိမ္စိတ္ကေလးနဲ႕ေပါ့။

...

ကိုမ်ဳိး.. ပိုျပီးေတာ့ ၀ လာတယ္တဲ့။ ေလ့က်င့္ခန္းေလး ဘာေလး လုပ္ပါအံုးတဲ့။ အိမ္ေရာက္ရင္ မိန္းမက ေျပာရွာတယ္။ ေအး..ေအး.. လာ.. ပန္းျခံထဲ သမီးေလးနဲ႕ ခဏ သြားရေအာင္ ဆိုျပီး ပန္းျခံထဲလဲ ေရာက္ေရာ မိန္းမ နဲ႕ သမီးက အတူကစားေန။ ကိုမ်ဳိးတို႕ကေတာ့ ပန္းျခံက ခုံေလးေတြမွာ ေနရာေကာင္းရွာျပီး ေမွး ေတာ့တာပါဘဲ။ ၀ိတ္ေတာ့ က် ေတာ့မွာ။ 180 ေပါင္ ကေန 190 ထိ :) ။

...

ခင္မင္စြာျဖင့္

ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)