ေအာင္စည္ေဗ်ာသံၾကားရင္ျဖင့္ ျပည္ေတာ္၀င္မယ္

အခုတေလာ အလုပ္ကလဲ တနဂၤေႏြ တစ္ရက္ကိုပါ မအားလပ္ရေအာင္ လုပ္ေနရတာဆိုေတာ့ ဘေလာ့ေလးနဲ႕ နဲနဲအလွမ္းေ၀းေနပါတယ္။ တစ္ပတ္လံုးမွ တနဂၤေႏြတစ္ရက္ဘဲ ပိတ္ရက္ရွိတာ။ အဲဒီ တစ္ရက္ကေလးကိုပါ မအားလပ္ရေအာင္ လုပ္ေနရျပီဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ပင္ပန္းတယ္လို႕ ေျပာရေတာ့မွာေပါ့။

.

အလုပ္ကလဲ အစုိးရအလုပ္နဲ႕ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ အလုပ္ဆုိေတာ့ Tender ေျခာက္ခု တျပိဳင္နက္တည္း တစ္လအတြင္း အခ်ိန္ေပးျပီး အျပီး တင္ရတာဆိုေတာ့ မလုပ္လို႕ကလဲ မျဖစ္။ အားလံုး ၀ုိင္း၀ုိင္း၀န္း၀န္းနဲ႕ တက္ညီလက္ညီလုပ္ႏုိင္မွ အခ်ိန္မွီ ျပီးစီးေအာင္ျမင္ေတာ့မွာျဖစ္လို႕ အားလံုး စုေပါင္းျပီး တက္ညီလက္ညီ လုပ္ၾကတာ အားရစရာပါ။ အထူးသျဖင့္ ရုံးမွာရွိတဲ့ ျမန္မာေတြ အားလံုး စည္းစည္းလံုးလံုးနဲ႕ ေစတနာထား လုပ္ေပးၾကတာ အားရ၀မ္းသာ ရွိလွပါတယ္။ ေမာတယ္လို႕ သေဘာမထားႏုိင္ဘူးေလ။ Tender ေျခာက္ခု တင္တဲ့အထဲက အနည္းဆံုး ၂ ခုေလာက္ အဆင္ေျပတယ္ဆိုရင္ကို လက္ရွိလူအင္အားနဲ႕ အေျခမပ်က္ လည္ပတ္သြားႏုိင္မွာမို႕ သူေဌးျဖစ္သူကလဲ အားရပါးရ ခုိင္းလိုက္တာေလ။

.
ဘာေတြ Tender တင္ေနၾကတာလဲလို႕ သိခ်င္ေပလိမ့္မယ္။ ဒီလိုပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရုံးက လုပ္ငန္းက အစိုးရက ခ်ေပးတဲ့ လမ္းနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ သံုးႏွစ္တစ္ၾကိမ္ Contract ယူျပီး လုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းပါ။ စင္ကာပူမွာ ရွိတဲ့ လမ္းအားလံုး၊ တံတားအားလံုး၊ ဆုိင္းဘုတ္အားလံုး နဲ႕ Tennel အားလံုး အတြက္ Inspection & Repair Works ေတြအတြက္ Contract ယူျပီး လုပ္ပါတယ္။ လုပ္တတ္ရင္ လုပ္တတ္သေလာက္ အက်ဳိးအျမတ္ ရွိတာမို႕ သူေဌးကလဲ တစ္ခုမွ လက္လြတ္မခံဘဲ အားလံုးကို Tender တင္ခ်င္ပါတယ္။ ယခု လက္ရွိ Contract က လာမည့္ မတ္လကုန္မွာ ျပီးမွာမို႕ အဲဒီအတြက္ အျပီးသတ္ လုပ္ေဆာင္ရတာအျပင္ ေနာက္ထပ္လာမည့္ အတြက္ပါ လုပ္ေနရတာဆိုေတာ့ အားလပ္ရက္ မရွိေလာက္ေအာင္ပါဘဲ။

.

လမ္းေတြ Inspection လုပ္ၾကပံုလည္း နဲနဲေ၀မွ်ခ်င္ပါတယ္။ စင္ကာပူ အစိုးရက ေငြေၾကးတတ္ႏုိင္ေတာ့ လမ္းအားလံုးကို Major & Minor ဆိုျပီး ႏွစ္ခု ခြဲလုိက္ပါတယ္။ နဲနဲ ရွည္တဲ့လမ္းကို Major နဲ႕ တိုတဲ့လမ္းကို Minor ေပါ့။ Major လမ္းမ်ားကို ၂ ပတ္တစ္ခါ inspection ကားနဲ႕ စစ္ပါတယ္။ Minor လမ္းေတြကိုေတာ့ ၈ ပတ္တစ္ခါ စစ္ပါတယ္။ ကားနဲ႕တစ္ေယာက္၊ လမ္းေလ်ာက္ရင္းနဲ႕ တစ္ေယာက္ စစ္ရပါတယ္။ လမ္းေပၚက အျဖဴ အ၀ါ လုိင္းေလးေတြ ေဆးမွိန္ေနတာ၊ ဆုိင္းဘုတ္ေလးေတြ ေစာင္းေနျပီး ေဆးမွိန္ေနတာ၊ လမ္းေတြ မညီမညာ ျဖစ္ေနတာေတြ၊ တံတားေတြေပၚမွာ အပ်က္အစီး ျဖစ္ေနတာေတြ အျပင္ လမ္းနဲ႕ ပတ္သက္ေနတဲ့ အရာအားလံုးကို စစ္ျပီး တင္ျပရပါတယ္။ အဲဒီ အပ်က္အစီးေတြကို အလုပ္သမားအဖြဲ႕ေတြက တခါတည္း ျပဳျပင္ေပးရပါတယ္။ စနစ္တက် ေငြေၾကးအစီအမံအျပင္ လုပ္ငန္းပုိင္း အစီအမံပါ အလြန္စနစ္တက် ရွိလွပါတယ္။ ျပည္သူလူထုက ဒီနားေလးမွာ လမ္းမေကာင္းဘူး၊ ငါ့ အိမ္ေပါက္၀မွာ လမ္းပ်က္ေနတယ္ လာျပီး လုပ္ေပးပါအံုး ဆိုရင္လဲ တာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႕ တုိင္ပင္ျပီး တခါတည္း ျပဳျပင္ေပးပါတယ္။

.

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာျပည္အေနအထားနဲ႕ အလြန္ကို ကြားျခားလွတာ ျမင္ေတြ႕ႏုိ္င္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က လမ္းေတြ မေကာင္းဘူး။ စင္ကာပူကလမ္းေတြ ေကာင္းတယ္ ဆိုတာ အခုလို စနစ္တက် ထိန္းခ်ဳပ္မွဳနဲ႕ စီမံခံ့ခြဲမွဳ ေကာင္းလြန္းလုိ႕ ကြာျခားရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံ ဧရိယာ ကြာျခားခ်က္လဲ ပါတာေပါ့ေလ။ ျမန္မာျပည္မွာက ရန္ကုန္-မႏၱေလး လမ္းမၾကီး တစ္ခုတည္းနဲ႕တင္ မုိင္ ၄၀၀ ေက်ာ္ေနတာကို ျမင္ေတြ႕ရေတာ့ ျပဳျပင္ဘို႕ ေငြေၾကးအေျမာက္အမ်ား လုိအပ္မယ္ဆိုတာလဲ နားလည္ပါတယ္။ ဆိုလိုခ်င္တာက စင္ကာပူက ေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္က က်ယ္တယ္။ လမ္း ဧရိယာ အဆမတန္ ပိုမ်ားေနတာဆိုေတာ့လဲ အလြန္ၾကီး ေကာင္းမြန္ေအာင္ ျပဳျပင္ႏုိင္ဘုိ႕ ႏုိင္ငံေတာ္မွာ ေငြေၾကးအေျမာက္အမ်ား လုိအပ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအတြက္ လမ္းေတြ မေကာင္းေသးတာလဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ လမ္းအသံုးျပဳခ ေငြေၾကးေကာက္ခံမွဳမွာလည္း ျမန္မာျပည္က စင္ကာပူထက္ အမ်ားၾကီး သက္သာတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။

.

အခုအလုပ္ကို လုပ္ေနတာ ေလးႏွစ္ေက်ာ္လာျပီဆိုေတာ့ လမ္းလုပ္ငန္းေတြ စနစ္တက် နဲ႕ ျပဳျပင္ လုပ္ေဆာင္ေနတာကို ေတြ႕ျမင္ရေတာ့ ငါ့ ႏုိင္ငံမွာ ဒီလိုေလး လုပ္ေပးႏုိင္ရင္၊ စီမံေပးႏုိင္ရင္ အတုိင္းထက္အလြန္ ေကာင္းမွာ လို႕ တမ္းတမိတာ အမွန္ပါ။ ငါတို႕ ႏုိင္ငံက လမ္းတံတားေတြ အခုလို အေျခအေနမ်ဳိးျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ႏုိင္တဲ့ ေငြေၾကးအလုံအေလာက္ရွိရင္ စင္ကာပူက အလုပ္သမားေတြကို ေခၚျပီး လုပ္ျပခ်င္လုိက္တဲ့ စိတ္ကလည္း ေန႕စဥ္နဲ႕ အမွ်ပါဘဲ။ ငါ့ ႏုိင္ငံ တုိးတက္ျပီး မိသားစုအတြက္ မပူမပင္ရတဲ့ လစာေလး ရေနတယ္ဆိုရင္ဘဲ ငါ့ ႏုိင္ငံကို ျပန္ျပီး အလုပ္ လုပ္ျဖစ္မွာပါ။

.

ေငြေၾကးမ်က္ႏွာ တစ္ခုတည္းၾကည့္ျပီး မိေ၀း၊ ဖေ၀း၊ ေဆြမ်ဳိးေ၀း ၊ သူငယ္ခ်င္းေ၀း ေနတဲ့ အခုလို တျခားတုိင္းျပည္မွာ အလုပ္လုပ္ဘို႕ ဆိုတာ မနက္အိပ္ယာႏုိးတုိင္း မေတြးခ်င္တဲ့ အရာတစ္ခုပါ။ ေပ်ာ္ရာမွာ မေနရ၊ ေတာ္ရမွာ ေန ေနရတဲ့ ဘ၀မွာ အထုိက္အေလ်ာက္ေလး ေစတနာထား လုပ္ေနတယ္ ဆိုေပမယ့္ တစ္ေန႕မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ျပန္ျပီး အေျခခ်ဘို႕ ေန႕စဥ္ အေတြးရွိေနပါတယ္။ ဒီလိုအေတြးနဲ႕ ေနလာလုိက္တာ ဆယ္စုႏွစ္ထဲကို ေရာက္လာပါျပီ။ ဘယ္ေတာ့မွ ျမန္မာျပည္ျပန္ႏုိင္မယ္ဆိုတာလည္း မေရရာေသး။

.

ေရႊျပည္ေတာ္ ျပန္ဘို႕ ေမွ်ာ္တုိင္းေ၀း ေနတဲ့ အျဖစ္က ဘယ္ေတာ့မွ လြတ္မယ္ဆိုတာလဲ မေသခ်ာေသး။ "ေဆးလိပ္လည္းတို၊ ေနလည္းညိဳျပီ၊ ငါ့ ကို အိမ္ျပန္ပို႕ၾကပါေတာ့" ဆိုတဲ့ ဆရာတင္မိုးရဲ႕ ကဗ်ာေလးကို အခါခါ ရြတ္ရင္း ေန႕စဥ္ႏွင့္ အမွ် ျပည္ေတာ္ျပန္ဘို႕ စိတ္ကူးေလးဘဲ ရွိေနေသးတာ အလြန္ ၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။

.

ေဆးလိပ္လည္း အလိပ္ေပါင္းမ်ားစြာ တိုခဲ့ျပီ။ ေနညိဳတုိင္းလည္း ေရႊဘိုကို လြမ္းခဲ့ရတာ အၾကိမ္ေရ မနည္းေတာ့။ ငါ့ကိုယ္ ငါလဲ အိမ္ျပန္ဘို႕ အေတြး၀င္တာ ဆယ္စုႏွစ္ရွိခဲ့ျပီ။ လူတုိင္းက အေကာင္းဆံုးကို ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာမို႕ ႏုိင္ငံေရးမဟုတ္တဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းေလာက္ ေျပာရင္း နားပါရေစ။ 2010 ျပီးလုိ႕ 2011 က ေနညိဳခ်ိန္ေတြကို အညာက ထေနာင္းပင္ေအာက္မွာ ကြမ္းေလး၀ါးရင္း ေရေႏြးၾကမ္းအုိးေလးနဲ႕ အညာေလ ပူပူေတြကို ယပ္ခပ္ျပီး စိတ္ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းႏုိင္ဘို႕ အခြင့္အလမ္း ေရာင္ျခည္ေလးေတာ့ မ၀ံ့မရဲ ေမွ်ာ္လင့္မိပါ၏

.
ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)