"ဟင္း......"
.
ရင္ထဲတြင္ သက္သာလုိသက္သာညား "ဟင္း..ခနဲ႕" သက္ျပင္းကို ထပ္မံခ်မိျပန္သည္။ လမ္းကတည္းက ၾကားခဲ့ရတဲ့ စာအိတ္ တစ္အိတ္ေၾကာင့္ လူမွာ ႏုံးခ်ိ ေမာဟုိက္ ေနေပေတာ့သည္။ ရုံးသို႕ ေရာက္ေရာက္ျခင္း ပက္လက္ကုလားထုိင္ေပၚတြင္ ေျခပစ္လက္ပစ္ၾကီးထုိင္လ်က္ ဟင္းခ် ခ်ျပီး ရင္ထဲတြင္ ဖုတ္လုိက္ဖုတ္လုိက္ ေမာေနပံုမွာ ဒီေန႕အပင္ပန္းဆံုးျဖစ္သည္။
.
ေမာေမာျဖင့္ ေဇာေခၽြးေတြထြက္လာျပီး ႏွဖူးေပၚတြင္လည္း ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္တုိ႕ တျဖိဳက္ျဖိဳက္ က်ဆင္းလ်က္ရွိ၏။ ကုလားထုိင္ေပၚတြင္ ေခါင္းကိုဘယ္ျပန္ညာျပန္လူးျပီး အသက္ကိုမခ်ိမဆံ့ ရွဳေနရကာ စိတ္ထဲတြင္ အေတာမသတ္ၾကိတ္ျပီး ညည္းညဴမိပါသည္။ ဘာမ်ား စိတ္တုိင္းမက်ျဖစ္လို႕လဲဟု အဖံုဖံုအေထြေထြ အလုိစမ္းျပီး စိတ္အလိုလုိက္ ေတြးၾကည့္မိသည့္တုိင္ ထူးျခားခ်က္မရွိ။
.
အေတြးရခက္ျပီး ရင္ထဲမွာ ေမာေနရသည့္အျပင္ ရင္ထဲ၌ မတင္မက်ၾကီး ျဖစ္ေနသည္။ ငယ္ထိပ္ထဲ ေသြးေရာက္သလို ခံစားရျပီး မူးေ၀ေ၀ပင္ ျဖစ္လာလ်က္ ရင္တုန္ပန္းတုန္ေတြပါ ျဖစ္လာေလသည္။ အတြင္းစိတ္မွ ႏွလံုးခုန္သံ ျမန္လာသည္ကိုပင္ သတိထားမအားဘဲ ကိုယ့္အေတြးႏွင့္ကိုယ္ တစိမ့္စိမ့္ ေတြးေနတုန္းမွာပင္ က်ေနာ့ရင္တြင္း၌ နာဂစ္မုန္တုိင္းၾကီး ဆင္ေနေပေတာ့သည္။
.
အသက္ရွဳၾကပ္ကာ မ်က္လံုးကို ဖြင့္လုိက္ မွိတ္လုိက္ လုပ္ၾကည့္ျပီး သတိထားကာ အစြမ္းကုန္ ဖြင့္လုိက္ေလသည္။ ရင္တြင္း၌ ဗေလာင္ဆူပြက္ေနသည္။ ေမာပန္းလြန္းသျဖင့္ ဦးေခါင္းကို ကုလားထုိင္ေပၚျပန္လည္မွီရင္း က်ေနာ့လက္မ်ားမွာ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနေလသည္။ ကြန္ျပဴတာစားပြဲေပၚမွ စာအိတ္တစ္အိတ္ဆီသုိ႕ လက္မေရာက္ခင္မွာပင္ က်ေနာ့ေခါင္းမွာ ခ်ာခ်ာလည္ကာ မူးေနာက္ေနေလသည္။
.
ထိုစာအိတ္အေၾကာင္း စိတ္အေတြးေရာက္သည္ႏွင့္ ရင္ထဲ၌ တဖ်င္းဖ်င္းျဖင့္ ပိုျပီး နာၾကင္ ေမာပန္းလာေလသည္။ မွဳန္၀ါး၀ါးထင္ေနရင္း တစ္မိနစ္ေလာက္ ေၾကာက္လန္႕မူးေ၀ေနရင္း လက္တုန္တုန္ခ်ိခ်ိျဖင့္ ထုိစာအိတ္အား ယူကာ စြန္႕စားျပီး ေဖာက္ဖတ္ျဖစ္လုိက္ေလသည္။
.
သက္မၾကီးအၾကိမ္ၾကိမ္ခ်ျပီး မွဳန္၀ါး၀ါးထင္ေနေသာ အရာအားလံုးတုိ႕သည္ ၀င္း၀င္း လက္လက္ျဖင့္ ေတာက္ပေနေပေတာ့သည္။ ထိုစာအိတ္သည္ကား တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ကုမၸဏီမွ ခံစားခြင့္ေပးေသာ Bonus ခ်က္လက္မွတ္ စာအိတ္ ျဖစ္ေပေတာ့သတည္း။ :) :)
.
ဟီး..ဟီး.. နဲနဲ ေမာပန္းသြားရင္ ခြင့္လႊတ္ေနာ္။ ပံုစံတစ္မ်ဳိးေျပာင္းျပီး စာကို ေရးၾကည့္တာ။ စာေရးဆရာ ဆရာသာဓု ရဲ႕ စာေရးနည္း စာအုပ္ကို ဖတ္ျပီး ပံုစံတစ္မ်ဳိးနဲ႕ ဒီေန႕ရရွိတဲ့ စာတစ္အိတ္ အေၾကာင္း လက္တည့္စမ္းျပီး ေရးၾကည့္တာ။
.
ခင္မင္စြာျဖင့္
ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)
