လူတစ္ေယာက္ ေသနတ္တစ္လက္ အသည္းတစ္ခု

လူတစ္ေယာက္.. ဖုိးစံ။
ေသနတ္တစ္လက္... က်ည္အျပည့္နဲ႕ ေျခာက္လံုးျပဳး။
အသည္းတစ္ခု... အေၾကြးဆပ္ဖို႕ ေစာင့္ေနတဲ့ အသည္းတစ္ခု။

ဖုိးစံ..

မင္း ငါ့ေရွ႕ကေန ေျပးစမ္းကြာ။ ငါ က တစ္ ႏွစ္ သံုး..ဆို ေျပး။ အခု ေျဖာင့္ေနတဲ့ လမ္းအတုိင္း ေျပး။ သံုး အထိ ေရတြက္ျပီးရင္ ငါ့စိတ္ထဲ မွာ ၂၀ အထိ ေရတြက္မယ္.. ၂၀ ေရာက္ရင္ ငါ့ ေသနတ္ထဲက က်ည္ဆံ ေတြ ထြက္လာျပီ မွတ္။

တစ္
ႏွစ္
သံုး... ေျပးေပေတာ့ ဖုိးစံ။
ေလး..ငါး..
တစ္ဆယ္...
ဆယ့္ငါး...

ဆယ့္ကိုး..

ႏွစ္ဆယ္..

ဒုိင္း...

အား....
အား....

ဖုိးစံ..ဖုိးစံ...ဖိုးစံ...
ဟင္..အင္...အင္..အင္...

အာ..မင္း အိပ္မက္ေတြ မက္ျပန္ျပီ ထင္တယ္... ေရေလးေသာက္ျပီး ျပန္အိပ္လိုက္ကြာ။ မင္း ရဲ႕ အတိတ္က အျဖစ္ေတြ.. အခ်စ္ေတြကို ေမ့ပစ္လုိက္ပါကြာ..အခုလဲ မင္း လုပ္ခ်င္တဲ့ သစၥာမရွိတဲ့ သူေတြ.. ဇနီးမယားေတြ အေပၚမွာ သစၥာမဲ့တဲ့သူေတြ... ခ်စ္သူေတြ အေပၚမွာ သစၥာမဲ့တဲ့ သူေတြကို ရွာေဖြျပီး အျပစ္ေပးေနရတာ မင္းေက်နပ္ေရာေပါ့.. အခုဆိုရင္ မင္း ေသနတ္ထဲမွာ ေနာက္ဆံုး က်န္ေနတဲ့ က်ည္တစ္ေထာင့္ အတြက္ မင္း အားေမြး ရအံုးမယ္ေလကြာ။ ျပီးေတာ့ မင္း အလိုခ်င္ဆံုး မင္းအသတ္ခ်င္ဆံုး သူတစ္ေယာက္ကို မင္း ရွာရအံုးမယ္ေလကြာ။

လက္က်န္ က်ည္တစ္ေထာင့္ အတြက္ အားေမြးထား ဖုိးစံ။
လက္က်န္ က်ည္တစ္ေထာင့္အတြက္ စာနာစိတ္ေတြ ခဏ ေမ့ထား ဖုိးစံ။
လက္က်န္ က်ည္တစ္ေထာင့္အတြက္ အခ်စ္ေတြ ခဏ ေမ့ထား ဖုိးစံ။
လက္က်န္ က်ည္တစ္ေထာင့္အတြက္ အေၾကြးဆပ္ခ်င္ေနတဲ့ မင္း အသည္းတစ္ခု ကို အားေပးထား ဖုိးစံ။
......................................................................................

ဟုတ္တယ္..ငါ အားတင္းထားရမယ္။ ငါ ရက္ရက္စက္စက္ အျပစ္ေပးခဲ့တဲ့ သစၥာမဲ့တဲ့ သူေတြ အတြက္ ငါ ေနာင္တမရဘူး။ ငါ့ ေသနတ္ ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ေျခာက္ခုေျမာက္ ေနာက္ဆံုး က်ည္ဆံတစ္ခု ဟာ မင္း အတြက္ ျဖစ္ေစရမယ္ လမင္းစႏၵာ.. မင္းရွိတဲ့ ေနရာကို ငါ အေရာက္လာေနျပီ စႏၥာ.. မင္း ရဲ႕ ေျပးေနတဲ့ ေျခဖ၀ါး တစ္စံုကို ေျမသားခုံေပၚမွာ ရပ္လုိက္ပါ စႏၵာ။

...................................................................................
ရပ္လိုက္ပါ ရပ္လိုက္ပါ နဲ႕ ကပ္လိုက္သြားလို႕ မရဘူး ဖုိးစံ..
ဘာေျပာတယ္ ကြ..
ဟုတ္တယ္ ဖုိးစံ... မင္း ရဲ႕ လမင္းစႏၵာ အခု စင္ကာပူမွာ ေရာက္ေနတယ္..
ဘယ္လုိ..
ဟုတ္တယ္ ဖုိးစံ... မင္း ရဲ႕ လမင္းစႏၵာ အခု စင္ကာပူမွာ ေရာက္ေနတယ္..
သူ အိမ္ေထာင္ က်ေနျပီလား..
မက်ေသးဘူးကြ.. အဲဒီမွာလဲ ေယာက်ၤားေတြနဲ႕ ရွဳပ္ေနတယ္လို႕ ၾကားတယ္..
ေတြ႕က်ေသးတာေပါ့ စႏၵာ ရယ္.. ေျပး နွင့္အံုးေပါ့... ငါ လာျပီ ေဟ့.. ငါလာျပီ။
သတိထား ဖုိးစံ..သတိထား.. စင္ကာပူမွာ ေသနတ္သယ္ယူဖုိ႕ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ဖုိးစံ..
ငါ့ အသည္းထဲမွာ စူးနစ္ေနတဲ့ က်ည္တစ္ေထာင့္ ရွိပါေသးတယ္ကြာ..
ေအးပါကြာ သတိေပးတာပါ.. ေတာ္ေန..စြန္ရဲ အသိုက္ကို စာသူငယ္ ၀င္ထိုး သလို ျဖစ္ေနမယ္ ဖုိးစံ..
..............................................................................

စြန္ရဲ အသိုက္ကို စာသူငယ္ ၀င္ထိုး သလို ျဖစ္ေနမယ္ ဟုတ္လား။ ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ေစရဘူး။ ငါ ဖုိးစံ ပါကြ။ ငါ့ ရဲ႕ အျပစ္မဲ့ ႏွလံုးသား တစ္ခုကို ရက္ရက္စက္စက္ နင္းေခ် ခဲ့တာ ငါ ဒီေန႕အထိ မေမ့ဘူး စႏၵာ။ အတိတ္က အေၾကာင္းေတြကလဲ ရင္ထဲမွာ တႏုတ္ႏုတ္ နဲ႕ပါ..

မွတ္မိတတ္မယ္ ဆိုရင္ မင္း မွတ္မိအံုးမွာပါ စႏၵာ။
ဖုိးစံ.. နင့္ကို ငါ မခ်စ္ဘူး။
ဖုိးစံ..နင့္ကို ငါ စိတ္ကစားတုန္းမို႕ ခ်စ္တယ္လို႕ အေျဖေပးခဲ့တာ..
ဖုိးစံ.. နင့္ကို ငါယူရင္ ငါ ေခြးျဖစ္မွာ ဖုိးစံ။ အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိ နဲ႕ ငါ ေခြးျဖစ္မွာ ဖုိးစံ..
နင္..ငါ့ကို ေသေလာက္ေအာင္ခ်စ္.. ငါ နင့္ကို မခ်စ္ဘူး ဖုိးစံ..
နင္ လိုလူ အေယာက္ တစ္ေသာင္း ငါ ယူလို႕ ရတယ္ ဖုိးစံ..
နင္ လိုလူ နဲ႕ တြဲသြားရတာ ငါ သနတယ္ ဖုိးစံ... ငါ ရွက္တယ္..
နင့္ နာမည္ကို ငါ မၾကားခ်င္ဘူး ဖုိးစံ... နင့္ကိုလဲ ငါ မျမင္ခ်င္ဘူး..
ငါ့ အနားမွာ တန္ဖိုးရွိတဲ့ သူေတြ ၀ုိင္း၀ုိင္းလည္ေနတယ္ ဖုိးစံ.. နင္လုိ အႏုတ္စုတ္ ေကာင္ကို ငါ ခ်စ္သူအျဖစ္ မတြဲႏုိင္ဘူး ဖုိးစံ..
နင့္လို သူေတာင္းစား ေလာက္မွ အဆင့္မရွိတဲ့သူကို ငါမုန္းတယ္ ဖုိးစံ..
ငါ့ နာမည္ကို နင္ မေခၚနဲ႕။ ငါ နဲ႕ နင္ မတန္ဘူး။
ငါ စီးေနတဲ့ ဖိနပ္ေအာက္က ေျမမွဳန္ တစ္စက္ေလာက္ နင့္ကို ငါ တန္ဖုိးမထားဘူး ဖုိးစံ။
...................................................................................

ေျပာရက္တယ္ စႏၵာ.. ငါ့ကို ေခြးတစ္ေကာင္လို သေဘာထားတယ္။ ငါ့ထက္သာတဲ့ သူေတြနဲ႕ ေတြ႕လုိ႕ ငါ့ ကို ပက္ပက္စက္စက္ ေျပာတယ္။ ငါ့ ကို စိတ္ကစားတုန္းမို႕ ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာခဲ့တာပါတဲ့။ ငါ လုိလူ ကို နင္ နဲ႕ မတန္ဘူးတဲ့။ ငါ့ အသည္းကို အစိမ္းလိုက္ ခြဲရက္တယ္ စႏၵာ။ ငါ့ ရဲ႕ အျပစ္မဲ့တဲ့ ႏွလံုးသား တစ္စံုကို နင္းေခ်ရက္တယ္။

နင့္လို လူေတြကို ေလာကမွာ အရွင္မထားဘူး စႏၵာ။ နင့္ကုိ နာက်င္စိတ္နဲ႕ နင့္ကိုလဲ မရွင္မထားဘူး စႏၵာ။
ငါ နင့္ကို အခ်စ္ၾကီးလို႕ အမ်က္ၾကီးခဲ့ျပီ စႏၵာ။
ငါ နင့္ကို အခ်စ္ၾကီးလို႕ အမ်က္ၾကီးခဲ့ျပီ စႏၵာ။

ဘုရားသာ တ ေနေပေတာ့ စႏၵာ။
ဘ၀ကူး ေကာင္းေအာင္ ဆုေတာင္းေနေပေတာ့..

အသည္းတစ္ခု..ေသနတ္တစ္လက္ နဲ႕
ဖုိးစံ
.....................................................................................