tag:blogger.com,1999:blog-23831486545214580152011-11-21T21:20:48.267-08:00ဇာတိေျမကို အလြမ္းေျပအျဖစ္ ေရးသားတာပါ.. ကိုယ္ပိုင္အေရးအသားေတြကိုပဲ တင္ထားတယ္ ဆိုတာလဲ အသိေပးပါရေစ..ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comBlogger491100tag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-21983448789417247812011-11-08T22:38:00.000-08:002011-11-08T22:44:08.896-08:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သူငယ္ခ်င္း</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဖူးပြင့္လွပ ပန္းဘ၀ကုိ</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မင္းဘ၀င္ခုိက္ အသည္းျမိဳက္ပါေစ</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျမင္ရရုံနဲ႕ ေက်နပ္ပါ ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">x</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲဒီပန္းကို ပ်ား တုိင္းသိတယ္</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">၀တ္ရည္မခ်ဳိ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ပင္ မပ်ဳိက</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">၀ါၾကြားပြင့္ထြား ဆိပ္ရည္မ်ားနဲ႕။</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">X</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">၀တ္ရည္ခ်ဳိေမႊး ပင္ပ်ိဳ ထက္က</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ပန္းကေလးမ်ား</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;; color: red;">ခပ္ေ၀းေ၀း</span><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> သြားၾကည့္လွ်င္</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း။</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)<br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-2198344878941724781?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-92063694076444252062010-07-14T05:39:00.000-07:002010-07-14T06:16:00.267-07:00<div align="justify">ညီမငယ္ <a href="http://www.shwezinu.com/">shwezinu</a> တက္ဂ္ထားတဲ့ <span style="color:#990000;">အသြင္မတူ</span> ဆုိတဲ့ တက္ဂ္ပုိ႕စ္ေလး တင္ေပးလုိက္ပါတယ္ ညီမငယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ သာယာစြာျဖင့္ ဖတ္ရွဳ႕အေမာေျပႏုိင္ၾကပါေစကြယ္။</div><br /><div align="center">အသြင္မတူ</div><div align="center">အိမ္သူမျဖစ္ တဲ့</div><div align="center">ဆိုရိုးစကား ရွိခဲ့ျငားလဲ</div><div align="center">သူမနဲ႕ က်ေနာ့္ဘ၀</div><div align="center">ျဖစ္ခဲ့ၾက။</div><div align="center">...</div><div align="center">သူမက စိတ္ရွည္သူ</div><div align="center">က်ေနာ္က စိတ္တို ေဒါသၾကီးတတ္သူ။</div><div align="center">...</div><div align="center">သူမက စားေသာက္မက္</div><div align="center">အိပ္ မမက္။</div><div align="center">က်ေနာ္က စားေသာက္မမက္</div><div align="center">အအိပ္ မက္။</div><div align="center">...</div><div align="center">ကိုကို ေမာင္ေမာင္ တီတာခ်င္သူ</div><div align="center">က်ေနာ္က နင္ နဲ႕ ငါ နဲ႕ေျပာမွ</div><div align="center">အားရတတ္သူ။</div><div align="center">...</div><div align="center">အ၀တ္အစားဆို စတုိင္က်</div><div align="center">အသစ္ျမင္တုိင္း ၀ယ္ခ်င္လွ</div><div align="center">အိမ္ေရာက္ရင္ လူတုိင္းျပ။</div><div align="center">က်ေနာ္က ထိုမတူ</div><div align="center">စတုိင္ မက်</div><div align="center">စေကာစက။</div><div align="center">...</div><div align="center">စုိင္းစုိင္း ေလးျဖဴ</div><div align="center">ေခတ္ဆန္သူ။</div><div align="center">ကိုအံ့ၾကီး တြံေတး</div><div align="center">မာမာေအး။</div><div align="center">...</div><div align="center">နတ္သမီးတပါးလို</div><div align="center">လွပ ႏူးညံ့</div><div align="center">ေၾကာ့ရွင္းတတ္သူ။</div><div align="center">ေတာသား ငပိခ်က္</div><div align="center">အလွမမက္။</div><div align="center">....</div><div align="center">ဘုရားသြား ေက်ာင္းတက္</div><div align="center">ဒါနတူတူ</div><div align="center">စိတ္ကုိယ္တူ။</div><div align="center">...</div><div align="center">ခရီးသြား စံုမက္</div><div align="center">တြဲဖက္တူတူ</div><div align="center">မျငီးျငဴ။</div><div align="center">...</div><div align="center">လက္မပါ စိတ္မေကာက္</div><div align="center">သစၥာမေဖာက္ </div><div align="center">တုိ႕ႏွစ္ေယာက္။</div><div align="center">...</div><div align="center">ေဖာက္သည့္သစၥာ</div><div align="center">ေတြ႕ျမင္ၾကားေသာ္.....</div><div align="center">ေရွးကဗ်ာ တပုိင္းတစ</div><div align="center">သူငါ အမွတ္ရ။</div><div align="center">...<br />ကဲ..ရွင္မ၊ နားေထာင္</div><div align="center">အိမ္ရွိ ေတာင္း..ပလံုး..ႏွီး..ဖ်ာ</div><div align="center">ညည္းက အကုန္ယူ</div><div align="center">ငါ ႏွီးျဖာတတ္သူ။</div><div align="center">.<br />အိမ္ရွိ အထည္အလိပ္..ေခါင္းအံုး...ေမြ႕ရာ</div><div align="center">ငါက အကုန္ယူ</div><div align="center">ညည္းက ရက္ကန္းတတ္သူ။</div><div align="center">.<br />ဘူးစင္ေအာက္က ႏြားတစ္ယွဥ္း</div><div align="center">ညည္းၾကိဳက္တာ ေရြးယူ။</div><div align="center">.<br />အိမ္ရွိ ေခြးနက္ေက်ာ္</div><div align="center">သူေပ်ာ္ရာေန</div><div align="center">ညည္းနဲ႕ ငါနဲ႕ ျပတ္စဲေစ....။</div>.<br />.<br />အသြင္တူ..အခ်စ္တူျပီး ရာသက္ပန္ ေပါင္းဖက္ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾကပါေစ။<br />.<br />ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္<br />ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-9206369407644425206?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-67710673514712151182010-06-20T02:49:00.000-07:002010-06-20T03:35:49.479-07:00<div align="center">မွဳိင္းရီလို႕ေမွာင္</div><div align="center">ေတာေတာင္ညာတသိမ္က</div><div align="center">သာဂိေမွ ေႏြရတုငယ္မုိ႕</div><div align="center">ေၾကြလုဟန္ေစာ</div><div align="center">(ျမင္ကြန္းမင္းသားၾကီး)</div><div align="center">.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္ေရွ႕က မန္က်ည္းပင္ၾကီးလည္း အက်ီၤအေဟာင္းကို လဲျပီ။ ရြက္ႏုထိုးစျပဳေနေသာ အရြက္စိမ္းႏုေလးမ်ားလည္း ျခံဳေနၾကျပီ။</div><div align="center">.</div><div align="left"><span style="color:#cc0000;">"ေဟ့မိသန္းေရ.. ငါဖို႕ေရာ မန္က်ည္းရြက္ႏု တလက္စာေလာက္ ပိုျပီး ခူးလုိက္စမ္းပါေအ..</span></div><div align="left"><span style="color:#000099;">"အင္းပါေတာ္..ခူးလုိက္ပါ့မယ္.. ဆြမ္းခံကုိယ္ေတာ္ေတြ ၾကြလာေတာ့မွာမို႕ ျမန္ျမန္ခူးေနတာေတာ့..</span></div><div align="left"><span style="color:#cc0000;">"ေအးပါေအ.. လိမ့္က်ေနပါအံုးမယ္</span></div><div align="left"><span style="color:#000099;">"ရပါတယ္ေတာ္.. ဒီအပင္က က်ဳပ္တက္ခူးေနၾကပါေတာ္..</span></div><div align="left"><span style="color:#cc0000;">"ေအးေအး.. အဲဒါဆိုလဲ ျပီေရာ..</span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"></span> </div><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484793117539136466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TB3mR91tc9I/AAAAAAAAAUM/RIbJfjuAG5E/s400/2.JPG" border="0" />အန္တီသန္းတို႕ မန္က်ည္းရြက္ခူးေနစဥ္</p><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484793375767233346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TB3mg_0Fg0I/AAAAAAAAAUU/pDeTln5XieA/s400/9.JPG" border="0" /> <div align="center">ကုိမ်ဳိးရဲ႕ ညီမ၀မ္းကြဲလဲ မန္က်ည္းပင္ေပၚမွာ (ဒီေန႕ေတာ့ မန္က်ည္းရြက္သုတ္ နဲ႕ မန္က်ည္းရြက္ခ်ဥ္ရည္)</div> .<br /><div align="justify">ဒီစကားသံေတြၾကားေတာ့မွ အိပ္ယာကလန္႕ႏုိးျပီး သံဃာေတာ္ေတြေတာင္ ဆြမ္းခံၾကြခ်ိန္ေရာက္ေနျပီ ဆိုတာ သတိထားမိေတာ့တယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းေလာင္းမည္ဟု မေန႕ညကတည္းက ေျပာထားတာ သတိရမိ။ အိမ္ယာကျမန္ျမန္ထျပီး ျပင္ထားတဲ့ ဆြမ္းဟင္းေတြကို ထုိင္ကုိယ္ေတာ္ေလးမ်ားအား ေလာင္းလွဴ။</div><div align="justify"><br /> </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484793574744039954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TB3mslD2ohI/AAAAAAAAAUc/ctSI_ycnt74/s400/3.JPG" border="0" />ထုိင္ကုိယ္ေတာ္ေလးမ်ား ၾကြလာစဥ္<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484793725992840226" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TB3m1YgYLCI/AAAAAAAAAUk/v5rq5usA3QY/s400/4.JPG" border="0" /> ထုိင္ကုိယ္ေတာ္ေလးမ်ား ၾကြလာစဥ္</div><div align="center"><br /></div><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484794182476240482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TB3nP9CgFmI/AAAAAAAAAUs/SgHKqSWKD_M/s400/1.JPG" border="0" /> </p><p align="center">သံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းခံၾကြမလာမီ သန္႕ရွင္းထားၾကစဥ္</p><p align="justify"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484794494249719058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TB3niGfF1RI/AAAAAAAAAU0/deEChzujZFc/s400/5.JPG" border="0" /> ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ ဆြမ္းေလာင္းလွဴေနၾကစဥ္<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484794883708694242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TB3n4xVWLuI/AAAAAAAAAU8/TUSaphwswbQ/s400/6.JPG" border="0" /> ေန႕စဥ္ ေန႕တုိင္း ဒီအတုိင္း ဆြမ္းေလာင္းလွဴၾကတယ္</p><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484795233118190466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TB3oNG_D-4I/AAAAAAAAAVE/XIkyuEV8U8c/s400/7.JPG" border="0" /> သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းေလာင္းလွဴေနၾကစဥ္<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484795479316994226" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TB3obcJbmLI/AAAAAAAAAVM/yuPSOVdjj1A/s400/8.JPG" border="0" /></p><p align="justify">အေမက မွာလုိက္တယ္။ ငါ့သား စင္ကာပူျပန္ေရာက္ရင္လဲ ေန႕တုိင္း၊ မနက္တုိင္း ဆြမ္းေလာင္းေနာ္တဲ့။ အိမ္ယာထ မပ်င္းနဲ႕တဲ့။ အေမရယ္.. ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေနတဲ့ စင္ကာပူက အခုလို ဆြမ္းေလာင္းဖို႕ သံဃာေတာ္ေတြ အိမ္ေပါက္၀ထိ ၾကြမလာဘူးဗ်။ ျဖစ္ရေလ ငါ့သားရယ္။ လူျဖစ္ရွဳံးလုိက္ေလတဲ့။ သံဃာေတာ္ေတြကို မနက္တုိင္း ဆြမ္းမေလာင္းရတာေလာက္ ဘ၀မွာ လူျဖစ္ရွဳံးရတာ မရွိဘူးတဲ့။ ဘယ္လိုအရပ္ေဒသကိုမ်ား ငါ့သားေရာက္ေနတာလဲေတာ္။ အဲဒီအရပ္ေဒသ ဘယ္ေလာက္ ပုိက္ဆံရရ သြားမေနပါနဲ႕ေတာ့ ငါ့သားရယ္တဲ့။ အေမ့အိမ္မွာ ေနလဲ ထမင္းမငတ္ပါဘူးေတာ္ တဲ့။</p><p align="justify">အေမရယ္..က်ေနာ္လဲ ဒီအရပ္ ဒီေဒသကို ေပ်ာ္လို႕ ေနတာမွ မဟုတ္တာ။ မနက္အိပ္ယာထတုိင္း အလုပ္.. အလုပ္ လို႕ပဲ ႏွလံုးသြင္းျပီး တေနကုန္ အလုပ္ လုပ္ေနရတဲ့ ဘ၀မုိ႕ တရက္ကေလးမွ မေပ်ာ္မိတာ အမွန္ပါ အေမရယ္။ ဒါေပမယ့္ အေမရယ္.. မနက္အိပ္ယာထတုိင္း ဘုရား၀တ္ျပဳတယ္။ ေသာက္ေတာ္ေရ ကပ္တယ္။ ဘုရားပန္းအိုး ေရလဲတယ္။ သတၱ၀ါေတြအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစလို႕ ေန႕စဥ္ေမတၱာပို႕သေနပါတယ္ အေမရယ္။ အေမ ေက်နပ္ေပးပါေနာ္။</p><p align="justify">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</p><p align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-6771067351471215118?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-89939016453859311372010-06-13T02:18:00.000-07:002011-07-01T15:16:53.407-07:00<div align="justify">ေမြးရပ္ေျမအညာ တစ္ေခါက္ အလည္ေရာက္ခဲ့ျပန္ေပါ့။ ငယ္ငယ္တုန္းက ေျပးလႊားေစာ့ကစားခဲ့တဲ့ ေနရာေလးေတြ ျမင္မိတုိင္း ဒီေနရာ ဒီေဒသေလးေတြကို ဓာတ္ပုံမရိုက္ဘဲ မေနႏုိင္ေလာက္ေအာင္ကို အရမ္းရိုးစင္း လွပလြန္းလို႕ ရုိက္ယူခဲ့မိတယ္။<br />.<br />ဓာတ္ပံုထဲမွာ ေတြ႕ရတဲ့ အပင္ၾကီးတုိင္းလုိလုိ တက္ျပီး ေစာ့ကစားဘူးခဲ့တာ။ ဒီအပင္ၾကီးေတြကို အကာအကြယ္ယူျပီး ေသနတ္ပစ္တန္း၊ သစ္ပင္တက္တန္း၊ တူတူပုန္းတန္း၊ သစ္ပင္ေပၚလာတဲ့ စာကေလးေတြကို ေလာက္ေလးခြနဲ႕ ထုိင္ေစာင့္ျပီး ပစ္ခဲ့၊ ကစားခဲ့ၾကတာ။ သစ္ပင္ၾကီးေတြက အုိေနေပမယ့္ မိုးဦးရာသီအစမွာ ႏုပ်ဳိလန္းဆန္းစြာနဲ႕ ၾကိဳဆိုေနဆဲ။ </div><br /><br /><div align="justify"><br /></div><br /><br /><div align="center"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482185786901103138" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TBSi7WTvgiI/AAAAAAAAASk/PCpmBydUS6k/s400/8.JPG" />ကိုမ်ဳိး တို႕ ရြာအ၀င္ လမ္းမၾကီး </div><br /><br /><div align="center"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482186059889146386" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TBSjLPRKehI/AAAAAAAAASs/4L8pAqPMfLw/s400/1.JPG" />သံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းခံၾကြရာလမ္း (ဦးေလးမွဳံ သန္႕ရွင္း ကုသုိလ္ယူေနစဥ္) </div><br /><br /><p align="center"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482186280479814450" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TBSjYFCE8zI/AAAAAAAAAS0/jGnYp-H-XpM/s400/3.JPG" />ေက်ာင္းမဖြင့္ခင္ ေႏြရာသီ က်ဴရွင္တက္ရန္သြားေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးမ်ား </p><br /><br /><p align="center"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482186446145228466" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TBSjhuLyjrI/AAAAAAAAAS8/vAwJ03Linco/s400/4.JPG" />မိုးဦးစမို႕ သီးႏွံစိုက္ပ်ဳိးရန္ မိုးမလံုေလာက္ေသးလို႕ ႏြားမ်ားလည္း နားနားေနေန</p><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482194364702535266" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TBSqupG-LmI/AAAAAAAAAT0/WybNDZS4rFI/s400/2.JPG" /><br /><br /><br /><p align="center"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482186655885057442" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TBSjt7hqXaI/AAAAAAAAATE/2_pPMAiFg2s/s400/7.JPG" />ရြာဦးေက်ာင္းသို႕ သြားရာလမ္း<br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482195247887216402" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TBSriDOm7xI/AAAAAAAAAUE/Uep8KITRuJA/s400/5.JPG" /></p><br /><br /><p align="center">ေရထမ္းသူထမ္း.. ေက်ာင္းသြားသူသြား<br /></p><br /><br /><p><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482192875324056818" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TBSpX8veJPI/AAAAAAAAATs/wunP4xXHrFA/s400/1.JPG" /></p><br /><br /><p align="justify">ကိုမ်ဳိး တို႕ အိမ္ေရာက္ျပီ။ မိဘ၊ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း ၊ ငယ္ေပါင္းေတြလဲ ၀မ္းသာအားရ လာေရာက္ျပီး ႏွဳတ္ဆက္ၾက၊ လဘက္ရည္ေသာက္ေခၚၾက။ ထမင္းစားေခၚၾက။ ဒီေျမ၊ ဒီေရ၊ ဒီအညာ၊ ဒီရြာမွာ ၾကီးျပင္းခဲ့သူမို႕ တစ္ရြာလံုးကလည္း မိသားစု ေဆြမ်ဳိးရင္းမ်ား ကဲသုိ႕ ျဖစ္ေနပါသည္။ ဒီပုိ႕စ္ေလးကို တင္ရင္းနဲ႕ ရြာကို အရမ္းသတိရေနတယ္။ ေမြးရပ္ေျမဇာတိ ခ်က္ျမွပ္ရာေနရာမို႕ မလြမ္းဘယ္သူ ရွိပါ့မလဲကြယ္။</p><br /><br /><p>.</p><br /><br /><p>ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</p><br /><br /><p>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ) </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-8993901645385931137?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-76917701395733019512010-06-03T03:11:00.000-07:002010-06-04T17:52:50.422-07:00<div align="justify">အညာေျမမွ ယက္ကန္းခတ္သံေလးနဲ႕ ႏွဳတ္ခြန္းဆက္သပါရေစ။ ေမြးရပ္ေျမရြာသို႕ အလည္တစ္ေခါက္ ျပန္ျပီး ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း ငယ္ေပါင္းေတြနဲ႕ တ၀ၾကီး စိတ္ရွိသေလာက္ မေနခဲ့ရေပမယ့္ ေပ်ာ္ရာကိုခြါျပီး ေတာ္သင့္ရာေနရာကို ျပန္ခဲ့ရလို႕ အလြမ္းေတြ တေပြ႕တပုိက္ၾကီးနဲ႕ မ်က္ႏွာညွိးေနတုန္းပါ။ အညာလက္ေဆာင္ေတြေတာ့ တေပြ႕တပုိက္ၾကီးနဲ႕ပါ။ အခု ယက္ကန္းခတ္သံေလးနဲ႕ႏွဳတ္ဆက္ပါတယ္။ </div>.<br /><div align="justify">က်ေနာ္ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ လက္ယက္ကန္းစင္ေတြ အိမ္ေပါက္စိ ရွိသေလာက္ပါ။ အခုေတာ့ တစ္ရြာလံုးမွ ႏွစ္ခု သံုးခုဘဲ ေတြ႕ပါေတာ့တယ္။ အညာခ်ည္ထည္ေလးေတြ ၀တ္ရတာ ဘယ္ေလာက္ေနပူပူ က်န္းမာေရးနဲ႕ ညီညြတ္မွ်တေစေတာ့ လြမ္းမိသား။ အရင္တုန္းကေတာ့ အမွဳမဲ့ အမွတ္မဲ့ ေနခဲ့တာဆိုေတာ့ ခ်ည္ထည္တစ္ခု ရဘို႕ ခက္ရခက္ဆစ္ လုပ္ခဲ့ရတာကို သတိမထားမိ။ အခုေတာ့ အညာခ်ည္ထည္ေလးေတြ တန္ဘိုးထားမိလာေတာ့ တကူးတက ေမးျပီး ၀ါဂြမ္းမွ ခ်ည္ထည္အေခ်ာအထိ ဘယ္ေလာက္လက္၀င္ျပီး ယက္ခတ္ရတယ္ဆိုတာ သိခဲ့ရတယ္။<br />.</div><div align="justify"><span style="color:#990000;">ေယာက်ၤား စာမတတ္ေတာ့ အကန္း။ မိန္းမ ယက္ကန္းမတတ္ေတာ့ အက်ဳိးတဲ့။</span> ရြာမွ အေဒၚၾကီးက သူတို႕ ငယ္ငယ္တုန္းက သံုးႏွဳန္းၾကတဲ့ စကားကို ဆိုပါတယ္။ မ်ဳိး၀ါေစ့ေလးေတြကို မိုးရြာတဲ့အခါ လယ္ေတာထဲမွာ ပက္က်ဲရပါတယ္။ အဆင္ေျပေျပမို႕၀ါအပင္ ရျပီး ၀ါသီးေလးေတြ ရျပီဆိုပါစို႕။ ရင့္မွည့္လာျပီဆိုရင္ ၀ါပြင့္ ေဖြးေဖြးေလးေတြအျဖစ္ ၾကည္ႏူးရျပီေပါ့။ ၀ါပြင့္ ေလးေတြ ကို ခူးဆြတ္ျပီး ေနလွန္း။ ျပီးေတာ့ ၀ါသန္႕။ ဆိုလိုတာက အပြင့္မလွဘူး။ အမွဳိက္ေရာေနတဲ့ ၀ါပြင့္ ေလးေတြကို ေရြးထုတ္ျပီး သန္႕တဲ့ ၀ါပြင့္ ေလးေတြကို ေရြးျခင္းပါ။<br />.</div><div align="justify">၀ါသန္႕ေလးေတြကို ၾကိတ္ရပါတယ္။ ၀ါၾကိတ္တယ္ဆိုတာက ပြင့္ဖတ္နဲ႕ ၀ါေစ့ကို ခြဲထုတ္ျခင္းပါ။ ရြာမွာေတာ့ ပြတ္လံုးႏွစ္ခုပါ လက္လွည့္ဘီးထဲ ၀ါပြင့္ကို ထိုးထည့္ျပီး အေစ့နဲ႕ ပြင့္ဖတ္ ခြဲထုတ္တာပါ။ ၀ါၾကိတ္ျပီးျပီ ဆိုရင္ ၀ါ ဖတ္ ရပါတယ္။ ၀ါဖတ္တယ္ ဆိုတာက ၀ါဂြမ္းေလးေတြကို ပိုျပီး ႏုညံ့ညက္ေညာသြားေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္းပါ။ အဲဒီ ၀ါညက္ကုိ တဖတ္ျခင္းယူျပီး ဒုတ္တန္အေခ်ာေလးနဲ႕ လိပ္ယူရပါတယ္။ ဗုိင္းေတာင့္ လုပ္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ </div><div align="justify"></div><div align="justify"><br /></div><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478883671423624050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 392px; CURSOR: hand; HEIGHT: 258px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TAjnq7jko3I/AAAAAAAAARc/myNzzh_zuSc/s320/%E1%80%9B%E1%80%85%E1%80%B9%E1%80%81%E1%80%B6%E1%80%AF.JPG" border="0" /><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478885108590904722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 275px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TAjo-la9BZI/AAAAAAAAAR0/iFskUtRFnfY/s320/IMG_1386.JPG" border="0" />ရစ္ခံု အမ်ဳိးမ်ဳိး<br />.<br /><div align="justify">ဗုိင္းေတာင့္လိပ္ကေလးေတြကို ေလလြင့္မသြားေအာင္ ေတာင္းေလးထဲမွာ ထည့္ျပီးဖိထားရပါတယ္။ ဗိုင္းေကာင္း ေက်ာက္ဖိ တဲ့ဗ်ာ။ ပိပိရိရိ ေသေသသပ္သပ္ ကေလး ေနတတ္ထုိင္တတ္ျခင္းကိုလည္း ဒီစကားနဲ႕ ခုိင္းႏွဳိင္းၾကတာေပါ့။ ဗိုင္းလိပ္ေတာင့္ ကေလးေတြကို ၀ါခ်ည္မွ်င္ျဖစ္ေအာင္ ရစ္ခံု ကေလးမွာ တစ္မွ်င္ျခင္း ရစ္ယူရပါတယ္။ ဗုိင္းငင္တယ္လို႕ ေခၚဆိုၾကတယ္။ ဗိုင္းငင္ျပီးရင္ ခ်ည္မွ်င္ရျပီ ဆိုပါစို႕။ အဲဒီခ်ည္မွ်င္ကို ျခားရစ္ရပါတယ္။ ခ်ည္ခင္ ရမယ္။ ခ်ည္ခင္ ကို လိုရာအေရာင္ဆိုး။ ေဆးဆိုးျပီး ခ်ည္စာနင္း။ ခ်ည္စာနင္းတယ္ဆိုတာ ေဆးဆိုးျပီး ခ်ည္ခင္ကို ေဆးသား၀င္သြားေအာင္ ခ်ည္ခင္ကို ထမင္းေပ်ာ့ေပ်ာ့နဲ႕ နယ္ျပီး ေျခဖ၀ါး နဲ႕အားထည့္ျပီး နင္းရပါတယ္။ </div><div align="justify"><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478885761045315106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 346px; CURSOR: hand; HEIGHT: 254px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TAjpkkANPiI/AAAAAAAAAR8/2UJvQfwdlt8/s320/%E1%80%81%E1%80%BA%E1%80%8A%E1%80%B9%E1%80%81%E1%80%84%E1%80%B9+%E1%81%81.JPG" border="0" />အဖြားသီ ခ်ည္ခင္ ေနစဥ္ (အျပံဳးေလးနဲ႕ :)<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478886291556386098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 348px; CURSOR: hand; HEIGHT: 263px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TAjqDcT5xTI/AAAAAAAAASE/wafYNsNlTjI/s320/%E1%80%81%E1%80%BA%E1%80%8A%E1%80%B9%E1%80%84%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B1%E1%80%94%E1%80%85%E1%80%A5%E1%80%B9.JPG" border="0" /><br /><div align="justify">ျပီးေတာ့ ေနလွန္း။ ခ်ည္စာသတ္။ ခ်ည္စာသတ္က ခ်ည္မွ်င္ေလးေတြကို တစ္ပင္ျခင္း ရွင္းသြားေအာင္ ခ်ည္စာသီး နဲ႕ ျခစ္ရပါတယ္။ အဲဒီ ရွင္းျပီးသား ခ်ည္မွ်င္ေလးေတြကိုမွ ေယာက္လံုးတြင္ ရစ္ယူရပါတယ္။ ရက္ေဖာက္တယ္လို႕ ေခၚတယ္။ ယက္ကန္းစင္ေပၚေရာက္ဖို႕ အဆင္သင့္ျပီ။ ၀ါဂြမ္းကေန ခ်ည္ထည္အေခ်ာအထိ တဆင့္ခ်င္း လုပ္ေဆာင္ရတာေတြက အမ်ားသား။ တခ်ဳိ႕အဆင့္ေတြက အညာအေခၚအေ၀ၚေတြနဲ႕ တေနရာနဲ႕တေနရာ အေခၚအေ၀ၚေတြ မတူကြဲျပားလို႕ ခ်န္လွပ္ထားခဲ့ပါတယ္။</div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478886789806687650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 360px; CURSOR: hand; HEIGHT: 261px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TAjqgccCBaI/AAAAAAAAASM/wcRVOUk3Ttw/s320/%E1%80%A1%E1%80%8A%E1%80%AC%E1%80%86%E1%80%84%E1%80%B9.JPG" border="0" /><br />အညာယက္ကန္းစင္ (အသံုး၀င္ပံုမ်ား.. ထမီလွန္းတယ္..ေရနံၾကီးအိုးထားတယ္..ထင္းေတြပံုထားတယ္..ေအးေက်ာ္ ဆိုတဲ့ နာမည္ေတာင္ပါလိုက္ေသး)<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478887572165334882" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 349px; CURSOR: hand; HEIGHT: 261px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TAjrN-83l2I/AAAAAAAAASU/eR7ZYDaYGhs/s320/%E1%80%A1%E1%80%85.JPG" border="0" />ခ်ည္ထည္အကြက္ဆန္း ပုဆိုးယက္ရန္ ျပင္ဆင္ထားတယ္တဲ့<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478887973163641666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 348px; CURSOR: hand; HEIGHT: 261px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/TAjrlUyUK0I/AAAAAAAAASc/jz3CwayhDgI/s320/%E1%80%A1%E1%80%80%E1%80%BC%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%86%E1%80%84%E1%80%B9.JPG" border="0" />အကြက္ဆန္းဆင္ ပုဆုိးကြက္ပံုေပၚေနျပီ။<br /><div align="justify">.</div><div align="center">ယက္ကန္းစင္.. ကြက္ဆန္းထြင္</div><div align="center">ပ်ိဳ႕ေမာင္ၾကီး ကိုယ္ေယာင္ပြနဲ႕</div><div align="center">အေတာ္လုိက္မယ့္အဆင္ ယဥ္သေလး..</div><div align="center">ေပ်ာ္လုိက္တဲ့ခင္..ခင္ ေရ</div><div align="center">အေတာ္လုိက္မယ့္အဆင္ ယဥ္သေလး။</div><div align="center">.</div><div align="center">လက္ခတ္သံ လက္ခတ္သံ</div><div align="center">မေလး လက္ခတ္သံ</div><div align="center">လက္ခတ္သံ လက္ခတ္သံ</div><div align="center">ပ်ဳိေလးလက္ခတ္သံ</div><div align="center">လက္ခတ္သံ ကၽြန္းဖုိသား</div><div align="center">ေသာင္းတုိင္က ၾကားသေလး။</div><div align="center">.</div><div align="justify">ေရွးစာဆိုၾကီးေတြ ေရးစပ္သီကုံး ဖြဲ႕ဆိုထားသည့္ <span style="color:#cc0000;">မေလး လက္ခတ္သံ</span> ဆိုတဲ့ သီခ်င္းသံကလဲ နားထဲမွာ ၾကားေယာင္လာမိပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားျဖစ္ အ၀တ္အထည္ေတြကို အားမေပးဘဲ ျပည္ထြန္းျဖစ္ လက္ယက္ကန္း အဆင္အကြက္ေလးမ်ားကို အားေပး ၀တ္ဆင္ျပီး ၀ံသာႏု ရကၡိတ အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓာတ္ကို ျမွင့္တင္ေပးထားတဲ့ သီခ်င္းစာသားေလးဆုိရင္လဲ မွားမည္မထင္ပါ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">တိုးတက္ေနတဲ့ ေခတ္ထဲမွာ အထည္တစ္ခုကို အလြယ္တကူ ၀ယ္ယူ၀တ္ဆင္ႏုိင္ပါလွ်က္ ဘာျဖစ္လို႕ ဒီေလာက္ခက္ခက္ခဲခဲ လက္ရက္ထည္ေလးေတြကို အျမတ္တႏုိး တႏုိင္တပုိင္ ယက္လုပ္ျပီး ၀တ္ဆင္ ေနၾကေသးတာလဲလို႕ အေမးရွိရင္ က်ဳပ္ကိုယ္တုိင္ အေျဖေကာင္းေကာင္း မေပးတတ္။ ေပးတတ္တဲ့ အေျဖကေတာ့ က်ဳပ္က ျမန္မာဗ်။ ျမန္မာ့ခ်ည္ထည္ေလးေတြကို တန္ဘိုးထားတယ္။ ျမတ္ႏုိးတယ္။ ျမန္မာ့ေက်းလက္ အႏုပညာကို ေလးစားတယ္။ ဂုဏ္ယူတယ္။ ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲတယ္လို႕ ဆိုခ်င္ဆို။ က်ဳပ္ကေတာ့ ေက်းလက္အေမြအႏွစ္မို႕ ေနာက္တစ္ေခါက္ ရြာျပန္ရင္ ယက္ကန္းခတ္သံေလးေတြ မၾကားရေတာ့မွာ ႏွေျမာမိသဗ်ာ။ </div><div align="justify">.<br /><br /><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/1S2p4l42G7A&amp;hl=" width="500" height="405" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" fs="1&amp;border="></embed><br /><br /><br /></div><p></p><p>.</p><p>ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</p><p>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-7691770139573301951?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-91146304475462595292010-05-03T02:39:00.000-07:002010-05-03T02:49:05.719-07:00<div align="center">"ပ်င္းရင္ ေတာျပန္" တဲ့</div><div align="center">ကိုမ်ဳိးတို႕ ဘ၀</div><div align="center">ထင္ဟပ္လွေပါ့။</div><div align="center">.<br />အညာ ေန</div><div align="center">က်စ္က်စ္ေတာက္မို႕</div><div align="center">မိုးအရြာ ေစာင့္ပါအံုး တဲ့။</div><div align="center">.<br />ငပူ ငေအး</div><div align="center">ေရြးေကာက္ မေနေတာ့။</div><div align="center">.<br />ပူပူ ေအးေအး</div><div align="center">အေမရွိရာ</div><div align="center">အညာျပန္မယ္။</div><br /><br />ေမြးရပ္ေျမအညာသုိ႕ အလည္ ၂ ပတ္ ျပန္ပါဦးမည္။<br /><br /><br />ခင္မင္စြာျဖင့္<br />ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-9114630447546259529?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-35025205261650846372010-04-26T23:47:00.000-07:002010-04-27T00:20:51.296-07:00<div align="justify">ကိုမ်ဳိးငယ္ငယ္ ေလးတန္း ႏွစ္က ျဖစ္ပါသည္။ ၈၈ အေရးအခင္းကာလ။ အေဖ ႏွင့္ အေမ၊ ကိုမ်ဳိး ရယ္ အစ္ကိုျဖစ္သူ က အဘြားတို႕ႏွင့္ အတူေနစဥ္ ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ေန႕။ ညေနေစာင္းအခ်ိန္။ ရြာဦး အရွင္ၾကီးပင္ ေအာက္မွ ဒုိင္း ကနဲ႕ ေသနတ္ေဖာက္သံ ၾကားလုိက္ရသည္။ ရြာသူရြာသားအားလံုး အထိတ္တလန္႕နဲ႕ ဒျမေတြ ၀င္လာျပီေဟ့။ မီးကြက္ေတြ မွဳတ္ထားၾက။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">လူၾကီးေတြရဲ႕ ျပန္လည္ ေျပာျပခ်က္အရ ယခင္က ရြာတစ္ရြာမွာ ဒျမ တုိက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဒျမတုိက္မယ့္ အဖြဲ႕သား အနည္းဆံုး ေျခာက္ဦးရွိတယ္လို႕ သိရပါတယ္။ သံုးဦးက ရြာဦးမွာ။ က်န္သံုးဦးက တုိက္မယ့္ အိမ္အနားမွာ။ မတုိက္ခင္ ရြာဦးကေန ေသနတ္ကို အစမ္းပစ္ ရပါတယ္။ အဲဒီ ေသနတ္ က်ည္ထြက္ျပီးမွ ဒျမတုိက္လို႕ အဆင္ေျပတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆ။ ရြာဦးက ေသနတ္ က်ည္မထြက္ဘဲ အဲဒီရြာကို ဒျမ ၀င္တုိက္ရင္ အဆင္မေျပဘူးဆိုတဲ့ အယူအဆ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရြာဦးကေန ဒုိင္း ကနဲ႕ ေသနတ္သံ ၾကားလုိက္ရတာပါ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ထုိေသနတ္သံ ေအာ္သံမ်ားႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္သို႕ ဒျမ တုိက္ပါေတာ့သည္။ အဲဒီအခ်ိိန္ အိမ္မွာ အေဖ၊ အေမ၊ ဦးေလး၊ အဘိုး နဲ႕ အဘြား ရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ရွိေနပါသည္။ လူသံုးေယာက္ ရုတ္တရက္ အိမ္ထဲသို႕ ၀င္လာျပီး တစ္ေယာက္က အဘိုးအား ေသနတ္ျဖင့္ ခ်ိန္။ ဒူးတုတ္ ထုိင္ခုိင္းပါသည္။ က်န္ႏွစ္ေယာက္က ဓားျပျပီး အေဖ ႏွင့္ ဦးေလးကို ဒူးေထာက္ ထုိင္ခုိင္းပါသည္။ အဘြား ဘယ္ေရာက္ေနသည္ မသိ။ ကၽြန္ေတာ္က အေမ့ ရင္ခြင္ထဲမွာ။ လွဴပ္ရွားမွဳအားလံုး ျမင္ေနရပါသည္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">အဘိုးက အညာယက္ကန္းစင္ ရဲ႕ ေနာက္ဖက္မွာ ဒျမတစ္ေယာက္ရဲ႕ေရွ႕ ဒူးေထာက္။ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ အေဖ၊ အေမ ရယ္ ဦးေလး ရယ္က ယက္ကန္းစင္ ရဲ႕ ေဘးဖက္ မ်က္ေစာင္းထိုးမွာ က်န္ႏွစ္ေယာက္ေရွ႕ ဒူးေထာက္။</div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">" အဘိုးၾကီး။ ခင္ဗ်ားအိမ္ကို က်ဳပ္တို႕ ဒျမတုိက္တယ္။ လူမသတ္ခ်င္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ရွိတာေတြ အကုန္ေပး။</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">" ဟဲ့..သမီး စပါးပုတ္ေအာက္က ေရႊအုိးကို ေပးလုိက္။ ညည္း ဆြဲၾကိဳး နဲ႕ လက္ေကာက္ပါ ေပးလုိက္။</span></div><div align="justify">အေမက ကၽြန္ေတာ့ကို အေဖ့ေရွ႕ တြန္းပို႕ျပီး ထားခဲ့။ စပါးပုတ္သို႕ အသြား ဒျမတစ္ေယာက္ အေမ့ေနာက္က ခပ္ခြာခြာ လုိက္သြားတာ ေတြ႕လုိက္ရတယ္။ <span style="color:#000099;">အဲဒီ အခ်ိန္မွာ အေဖက အနားမွာ ရွိေနတဲ့ သစ္သားဒုတ္ တစ္ခုကို ရုတ္တရက္ဆြဲျပီး ေသနတ္ကိုင္ထားတဲ့ ဒျမ တစ္ေယာက္ရဲ႕ဦးေခါင္းကို ဒူးေထာက္ထုိင္ေနရာက ခုန္ျပီး အားကုန္လႊဲ ရုိက္ခ်လိုက္ပါေတာ့သည္။</span> ရုတ္တရက္မို႕ အငိုက္ခံ လုိက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဦးေလးျဖစ္သူက ဓားကိုင္ထားတဲ့ တစ္ေယာက္ကို ၀င္ျပီး လံုးပါတယ္။ </div><div align="justify">.<br />အဘိုးလဲ ဒူးေထာက္ေနရာကထျပီး ကၽြန္ေတာ့ကို ေပြ႕ကာ အနားရွိ ပဲစင္းငံု ထည့္ထားသည့္ ပုတ္အတြင္းသို႕ ထည့္လုိက္ပါသည္။ ခြပ္ကနဲ႕ အသံၾကားလို႕ အေမ့ေနာက္က လုိက္သြားတဲ့ သူက ျပန္လွည့္လာျပီး နပန္းလံုးေနသည့္ ဦးေလးအား ၀င္ျပီး ဓားျဖင့္ ခုတ္ပါေတာ့သည္။ ဦးေလးကလဲ ေခသူမဟုတ္။ လူးလွိမ့္ျပီး လြတ္ေအာင္ေရွာင္လုိက္ႏုိင္သည္။ အဘိုးက အေမ့ေနာက္ လုိက္ျပီး ထြက္ေျပးပါသည္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ေသနတ္ကိုင္ထားသည့္ ဒျမသည္ အေဖ့ သစ္သားဒုတ္ လက္ခ်က္ျဖင့္ ေမွာက္ေနျပီ။ ဦးေလးက လက္နက္မပါ။ အေဖက သစ္သားဒုတ္ျဖင့္။ က်န္ႏွစ္ေယာက္က ဓားကိုယ္စီျဖင့္။ ကၽြန္ေတာ္က ပဲပုတ္ထဲမွာ။ အဘိုးႏွင့္ အေမက လြတ္ရာေျပးျပီ။ အဘြားဘယ္ေရာက္ေနသည္ မသိ။ အားလံုးေတာ့ ေသကုန္ေတာ့မွာဘဲ လို႕ စိတ္အထင္ျဖင့္ ပုတ္ထဲကေနျပီး ေခါင္းေထာင္ျပီး ၾကည့္မလို႕ ေမာ့လုိက္ကာ ရွိေသး။ ကၽြန္ေတာ့ ေခါင္းကို လက္တစ္ခုက ဖိျပီး ျငိမ္ျငိမ္ေန ဆိုျပီး ဖိထားပါသည္။ အလိုေလး။ အဘြား ပါလား။ ဘယ္အခ်ိန္က ဒီပဲပုတ္ထဲ ေရာက္ေနသည္ မသိ။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဦးေလးက အိမ္အျပင္ ထြက္ေျပး။ အေဖလဲ ေနာက္ကလုိက္ျပီး ေျပး။ ဒျမႏွစ္ေယာက္လဲ လုိက္ျပီးေျပး။ ေသနတ္နဲ႕ ဒျမတစ္ေယာက္ ယက္ကန္းစင္ေဘးမွာ ေမွာက္ရက္လဲေနခဲ့။ ဒျမ တစ္ေယာက္က ဦးေလးရဲ႕ ေနာက္ကေနေျပးလုိက္ျပီး ဓားျဖင့္ခုတ္လုိက္ရာ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဦးေလး မလြတ္။ ေခါင္းေတာ့ မထိ။ ေျခက်င္း၀တ္ ထိျပီး အား ကနဲ႕ အိမ္ေရွ႕ေမွာက္ရက္ လဲက်ပါေတာ့သည္။ အေဖက ေနာက္ျပန္လွည့္ျပီး ကုိင္ထားတဲ့ သစ္သားဒုတ္ျဖင့္ ေပါက္လုိက္ရာ ဒျမျဖစ္သူ၏ မ်က္ႏွာမွန္ျပီး ေနာက္သို႕ လဲက်သြားပါသည္။ က်န္ဒျမတစ္ေယာက္က အိမ္အျပင္ေရာက္တာနဲ႕ လမ္းမေပၚထြက္ျပီး ေျပးပါေတာ့သည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#000099;">" ဒျမေတြ ထြက္ေျပးျပီေဟ့။ လုိက္ၾက။ လုိက္ၾက။</span></div><div align="justify">ဦးေလးနဲ႕ အေဖက သံျပိဳင္ေအာ္ၾကေတာ့ အနီးမွာ ရွိတဲ့သူေတြ သတၱိ၀င္လာျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္၀င္းထဲသို႕ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွ ၀င္လာၾကပါေတာ့သည္။ သစ္သားဒုတ္ျဖင့္ မ်က္ႏွာအမွန္ခံရတဲ့ ဒျမလည္း လမ္းမဘက္ထြက္ျပီး ေျပးပါေတာ့သည္။ ဦးေလးျဖစ္သူရဲ႕ ေျခေထာက္က ေသြးေတြထြက္ေနတာ ျမင္လို႕မေကာင္း။ </div><div align="justify">"ဘာေတြပါသြားေသးလဲ..</div><div align="justify">"ဒျမဘယ္ႏွစ္ေယာက္လဲ..</div><div align="justify">"အဘြားနဲ႕ ေမာင္မ်ဳိးေရာ..</div><div align="justify">"အဘိုးနဲ႕ အေမ ေရာ..</div><div align="justify">"အေဖေရာ ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ..</div><div align="justify">"ဟုိလူႏွစ္ေယာက္ေနာက္ကို လုိက္ၾက။</div><div align="justify">"ဦးေလးကို ေဆးခန္းပို႕ၾက။ ဆိုတဲ့ အသံေတြ ညံပြက္ေနျပီး တစ္ရြာလံုးနီးပါး အိမ္အျပင္္ထြက္လာ ၾကပါေတာ့သည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">"ဘာမွေတာ့ ပါမသြားဘူး။</div><div align="justify">"ဒျမ သံုးေယာက္။</div><div align="justify">"ေသနတ္နဲ႕ ဒျမ ေသျပီ။ </div><div align="justify">"က်န္ႏွစ္ေယာက္ ေျပးျပီ။</div><div align="justify">"အဘြားနဲ႕ ေမာင္မ်ဳိး ပဲပုတ္ထဲမွာ။ </div><div align="justify">"အဘိုး နဲ႕ အေမ ဒီမွာ။</div><div align="justify">"အေဖ ဘာမွ မျဖစ္။</div><div align="justify">"ဟုိလူႏွစ္ေယာက္ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ မသိ။</div><div align="justify">"ဦးေလးကို ေဆးခန္းပို႕။ ေျခက်င္း၀တ္ အေၾကာျပတ္သြားလို႕ ေဆးရုံတင္ဘို႕ စီစဥ္ရမည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">မနက္မိုးလင္းေတာ့ ျမိဳ႕နယ္စခန္းမွဳးႏွင့္ အဖြဲ႕ေရာက္လာျပီး ေသေနတဲ့ ဒျမကို သယ္ယူသြားၾကပါသည္။ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား ေၾကာက္အားလန္႕အားနဲ႕ ရုိက္ထားသည္မသိ။ ဒျမ၏ ေခါင္းမွာ ဖရဲသီးကို ရုိက္ခြဲထားသည့္ ပမာ။ က်န္ႏွစ္ေယာက္ အိမ္ေရွ႕လမ္းအတုိင္း ထြက္ေျပးတာ အခုထိ ဘယ္ေရာက္ေနသည္ မသိ။ ဦးေလးကို ေဆးရုံပို႕လုိက္ၾကျပီ။ ကိုမ်ဳိး ကိုလဲ ေဆးရုံပို႕ရန္ ထပ္မံျပီး စီစဥ္ၾကပါသည္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">အေၾကာင္းမွာ ေၾကာက္အားလန္႕အားနဲ႕ ပဲစင္းငံုထည့္ထားသည့္ ပုတ္ထဲသို႕ ပုန္းေနစဥ္ ပဲစင္းငံုေစ့ ႏွစ္ေစ့။ နားထဲတြင္တစ္ေစ့။ ႏွားေခါင္းေပါက္ထဲတြင္ တစ္ေစ့။ ၀င္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ နားထဲ ၀င္ေနသည့္ အေစ့ကလဲ ဘာနဲ႕မွ ေကာ္ထုတ္လို႕ မရ။ ကြက္တိေလး ၀င္ ေနပါသည္။ ႏွာေခါင္းေပါက္ထဲက တစ္ေစ့ကလဲ ကြက္တိေလး ၀င္ေနျပီး အျပင္မွ ဘယ္လိုမွ ထုတ္လို႕မရ။ ႏွာေခါင္းတစ္ဖက္ပိတ္ျပီး ႏွပ္ေခ်းညွစ္သလို ညွစ္ေသာ္လည္း မရ။ နားထဲက အေစ့ကလဲ ဘယ္လိုထုတ္ထုတ္ မထြက္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုမ်ဳိးကိုပါ ေဆးရုံပို႕ဘို႕ စီစဥ္ၾကပါေတာ့သည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">အခုေရးေနရင္းနဲ႕ အဲဒီတုန္းက အေဖ ရဲ႕ တဇြတ္ထိုး မုိက္ရဲမွဳကို ေၾကာက္လန္႕မိပါသည္။ သစ္သားဒုတ္နဲ႕ အပိုင္ရုိက္လုိက္ႏုိင္လို႕ မဟုတ္ရင္ အေဖေသျပီ။ ဦးေလးလား။ ဦးေလးကိုေတာ့ အေဖ့ထက္ ပိုျပီး စိတ္ခ်သည္။ ဦးေလးက ရြာမွာ ဗမာသိုင္းဆရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ခုႏွစ္တန္းေလာက္မွာ ဗမာ့သိုင္း ပညာကို ဦးေလးသင္ေပးလို႕ ေတာ္ေတာ္စံုေနေပျပီ။ ဦးေလးေျပာစကား အခုထိ မွတ္မိေသး။ <span style="color:#000099;">ငါမို႕လို႕ကြ။ တျခားလူသာဆုိရင္ ေခါင္းျပတ္ျပီတဲ့။</span><span style="color:#000000;"> ဟုတ္ပါရဲ႕။</span> ေျခက်င္း၀တ္ အေၾကာျပတ္ျပီး အခုထိ ေထာ့နင္း ေထာ့နင္း နဲ႕ ခါးေလးေစာင္းျပီး အသက္ရွင္ေနလို႕။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">အဘိုးေျပာစကားအရ အဲဒီတုန္းက အေမ့ကို ယူခုိင္းလုိက္တဲ့ စပါးပုတ္ေအာက္က ေရႊအိုးက အစစ္မဟုတ္ဘူးတဲ့။ ျမင္းမူပြဲေတာ္က ၀ယ္လာတဲ့ ေရႊေရာင္သုတ္ထားတဲ့ ေၾကးျပားေတြတဲ့။ အေမေျပာတာ အခုထိ မွတ္မိေသး။ " <span style="color:#000099;">ငါ့လက္ေကာက္နဲ႕ ဆြဲၾကိဳးကေတာ့ အစစ္ပါေအ" </span>တဲ့။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-3502520526165084637?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-44365428883820158212010-04-25T23:19:00.000-07:002010-04-25T23:53:41.622-07:00<div align="justify">ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ရြာမွာ မိတ္ေဆြအရင္းအခ်ာေတြ ရွိပါတယ္။ မိဘေတြလုိပါဘဲ။ စာေမးပြဲေျဖတဲ့ ရက္ေတြဆို ရြာသို႕ မျပန္ေတာ့ဘဲ အဲဒီ မိတ္ေဆြအိမ္မွာ ေနထုိင္ရင္း စာေမးပြဲေျဖပါတယ္။ ေျဖျပီးျပီဆိုမွ ရြာျပန္။ အဲဒီ အိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ထက္ၾကီးတဲ့ ကိုသက္ ဆိုတဲ့ လူပ်ဳိတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၉ တန္းႏွစ္ စာေမးပြဲျပီးလို႕ ရြာအျပန္ ကိုသက္လဲ ရြာကို အလည္လုိက္လာပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဇတ္လမ္းစ တာဘဲ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ကိုသက္ က ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္ရဲ႕ေျမာက္ဘက္က ေဆာင္းမိမိ ဆိုတဲ့ မိန္းကေလးကို ႏွစ္သက္ေနပါတယ္။ အိမ္ကိုလဲ ခဏခဏ အလည္လာရင္း ၾကိဳက္သြားၾကတယ္ေပါ့။ ေဆာင္းမိမိ ရဲ႕ မိဘေတြက သေဘာမတူပါဘူး။ အိမ္က လူၾကီးေတြကိုေတာ့ ေဆာင္းမိမိ ရဲ႕ မိဘေတြက ေျပာထားျပီးသား။ သေဘာမတူဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ လူ႕ငယ္သဘာ၀ ၾကိဳက္ေနၾကေတာ့ မေျပာသာ။ သေဘာမတူတာလဲ တစ္ရြာသားမို႕ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႕ေပါ့။ ကိုသက္လာတုိင္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္ေဘးက ႏြားစာျခံထဲမွာ မိဘေတြမသိေအာင္ ခ်ိန္းေတြ႕ၾကေပါ့။ ကိုမ်ဳိးတုိ႕ က ကင္းေစာင့္။ ေခ်ာင္းၾကည့္။ အခ်စ္ဒီေရလြန္လာတာနဲ႕ မခြဲႏုိင္ မခြြါျဖစ္ျပီး ခုိ္းေျပးဘို႕ လူဆိုးေတြနဲ႕ တုိင္ပင္ၾကတယ္။ လူဆိုးေတြက ကိုမ်ဳိး ရယ္ ညီ၀မ္းကြဲ တစ္ေယာက္ရယ္။ ကဆုန္လျပည့္ည ေညာင္ေရသြန္းဘုရားပြဲမွာ ခုိးမယ္လို႕ တုိင္ပင္ထားၾကတယ္။ ကိုသက္၊ ေဆာင္းမိမိ၊ ညီ၀မ္းကြဲ ႏွင့္ ကိုမ်ဳိး။ ပိပိရိရိပါဘဲ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">အဲဒီည မတုိင္ခင္မွာ ေဆာင္းမိမိရဲ႕ အထုတ္အပုိးေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္က ႏြားစာျခံထဲမွာ သိမ္းေပးထား။ အဲဒီ ညမွာေတာ့ ကိုသက္ နဲ႕ ညီ၀မ္းကြဲက ရြာ၏ ေတာင္ဘက္ရွိ ေရတြင္းပ်က္ အနီးမွာ ေစာင့္ေန။ ကၽြန္ေတာ္က ေဆာင္းမိမိကို ေခၚျပီး ေရတြင္းပ်က္အထိ လုိက္ပို႕။ ေရတြင္းပ်က္နား ေရာက္ရင္ လက္ႏွိပ္မီးကို အေပၚေထာင္ထုိးျပီး အခ်က္ျပ။ အခ်ိန္းအခ်က္ လုပ္ထား။ ေဆာင္းမိမိ ကို ကိုသက္က သူတို႕ ရြာသို႕ ေခၚသြားေပေတာ့။ ကိုမ်ဳိး နဲ႕ ညီ၀မ္းကြဲ က အိမ္ျပန္ျပီး ဟန္မပ်က္ေနေပါ့။ အစီအစဥ္ အကြက္က်က်နဲ႕။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ည ၁ နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ေဆာင္းမိမိ က အိပ္ယာက ထလာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို လာျပီး ႏွဳိးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ ႏြားစာျခံေဘးမွာ အိပ္ျပီးေစာင့္ေနတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေဆာင္းမိမိေတာ့ ေတြ႕ျပီ။ ရြာထဲကေန ရြာ့ေတာင္ဘက္ ေရတြင္းပ်က္နားထိ လူေတြမသိေအာင္ ေခၚသြားဘို႕မလြယ္ကူလွ။ ကၽြန္ေတာ္က ပုဆိုးျခံဳ။ ေဆာင္းမိမိက အညာတဘက္ေလးျခံဳ။ အထုတ္ကုိေတာ့ အဆင္ေျပမွ လာပို႕ေပးမယ္ဆိုျပီး ထားခဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္ကေန အထြက္ ရြာလည္လမ္းမအတုိင္း သြားျပီး ရြာအျပင္ေရာက္ပါျပီ။ အဆင္ေျပေျပပါဘဲ။ ရြာ့ေတာင္ဘက္မွာ လက္ႏွိပ္မီးေရာင္ ႏွစ္ခ်က္ ေရတြင္းပ်က္နားက လင္းလာတာ ေတြ႕လုိက္ရတယ္။ ေသခ်ာျပီ။ ကိုသက္ နဲ႕ ညီ၀မ္းကြဲ။ ေျခလွမ္းကေလး အသာၾကြျပီး ကိုသက္..ကိုသက္ လို႕ တိုးတုိးေလးေခၚလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘယ္အခ်ိန္က ဘယ္လိုေရာက္ေနမွန္း မသိတဲ့ ေဆာင္းမိမိရဲ႕ အေဖနဲ႕ ဦးေလးက ဘြားကနဲ႕ ေပၚလာပါေလေရာ။ ကိုသက္ကို ပုဆိုးနဲ႕ အုပ္ျပီး ဓားမိုးထားတာ။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဓာတ္မီးေရာင္ေအာက္မွာ ေဖြးကနဲ႕။ ညီ၀မ္းကြဲကလဲ မွင္သက္မိ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘာလုပ္လို႕ ဘာကိုင္ရမွန္း မသိဘဲနဲ႕ ေဆာင္းမိမိကို လက္ကလႊတ္ျပီး ရြာဘက္ကို ျပန္ေျပး။ ပါးစပ္ကလဲ <span style="color:#000099;">ကိုသက္ေရ ေျပးေျပး... သူ႕သမီးကို ထားခဲ့</span> ဆိုျပီး ေအာ္။ ေဆာင္းမိမိ ကို သူ႕အေဖက အတင္းဆြဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုသက္ကလဲ အုပ္ထားတဲ့ ပုဆိုးကို ဖြင့္ျပီး ေျခဦးတည့္ရာေျပး။ ညီ၀မ္းကြဲလဲ ေျပး။ ေဆာင္းမိမိကလဲ အတင္းရုန္းေနေတာ့ သူ႕သမီးကို ႏုိင္ေအာင္ထိမ္းရင္း ေျပးသူေတြကို ဂရုမစိုက္ႏုိင္ျဖစ္ျပီး က်န္ရစ္ခဲ့။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိးလဲ အိမ္ျပန္ေရာက္လို႕ ခပ္တည္တည္နဲ႕ အိပ္ယာ၀င္။ အေတာ္ေလးၾကာေတာ့ ကိုသက္ ေရာက္လာ။ ညီ၀မ္းကြဲလဲ ေရာက္လာ။ ဟင္း..လူစံုျပီ။ ကိုသက္ကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေျခေထာက္မွာ ေသြးေတြနဲ႕။ အလုိေလး..ဓားနဲ႕မ်ား ခုတ္လုိက္လို႕လား ဆိုျပီး ေသခ်ာၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ ဘယ္ဟုတ္မလဲ။ ေရတြင္းပ်က္နားက ကႏၱာရ ဆူးပင္အေျခာက္ေပၚ ေခ်ာ္လဲလာတာ။ ဆူးေတြဆို တစ္ကုိယ္လံုး ျမင္မေကာင္း။ ေသြးေတြဆို အမ်ားၾကီး။ ကႏၱာရဆူးပင္ ဆိုတာ အညာမွာ အေလ့ေပါက္ျပီး အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ဆူးပင္အမ်ဳိးအစား။ မတတ္သာတဲ့ အဆံုး အေဖ တို႕ အေမ တို႕ကို ႏွဳိးျပီး အက်ဳိးအေၾကာင္း ေျပာျပ။ ဆူးေတြႏႊင္ ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဆာင္းမိမိတို႕ အေဖနဲ႕ ဦးေလး အိပ္ေပါက္၀ ေရာက္လာျပီး...</div><div align="justify"><span style="color:#000099;">"ေအး..မင္းတို႕ လည္သေလာက္ေတာ့ ငါတို႕က အိပ္ေနသေလာက္ေပါ့"</span> ဆိုျပီး ဓားရမ္းျပီး ခနဲ႕ပါေလေရာ။ အေဖကလဲ စိတ္တုိလြယ္သူမုိ႕ သူ႕ကို ခနဲ႕တယ္ထင္ျပီး ဓားဆြဲျပီး အိမ္အျပင္ထြက္။ အနီးအနားအိမ္က ေဆြမ်ဳိးေတြကလဲ ႏုိးလာ။ ပြဲကေတာ့ စျပီ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">အေဖ့ညီအရင္းကလဲ သူ႕အစ္ကို အိမ္ကို ဒျမ တုိက္တယ္ ထင္ျပီး ဓားဆြဲျပီး ထြက္လာ။ အိမ္ထဲ၀င္ျပီး ေဆာင္းမိမိ ရဲ႕ အေဖကို စျပီး ေျပာပါေလေရာ။ </div><div align="justify"><span style="color:#000099;">" မင္းက ငါ့အစ္ကို အိမ္ေရွ႕ အခ်ိန္မေတာ္လာျပီး ဘာ..ပူညံ ပူညံ လုပ္တာလဲ "</span> ဆိုျပီး ဓားရမ္းျပီး လူမုိက္စကား ဆုိပါေလေရာ။ ေဆာင္းမိမိ အေဖကလဲ.. "<span style="color:#000099;">မင္း တို႕ လည္သေလာက္ေတာ့ သနားတယ္..ဟ ဟ.." </span>လို႕ ခနဲ႕။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ဘာမေျပာ ညာမေျပာနဲ႕ ကၽြန္ေနာ့ အစ္ကိုက ကိုသက္အား ဆူးႏႊင္ရင္း အနီးအနားက ၀ါးရင္း ဒုတ္ ကို ဆြဲျပီး .....</div><div align="justify"><span style="color:#000099;">"ခင္ဗ်ားက..က်ဳပ္အိမ္ေပါက္၀မွာ ဓားတရမ္းရမ္းနဲ႕ လူမိုက္လား"</span> ဆိုျပီး.. ဘာမေျပာ ညာမေျပာနဲ႕ ေဆာင္းမိမိ အေဖရဲ႕ နဖူးကို ၀ါးရင္းဒုတ္နဲ႕ ေဆာ္လုိက္ပါေလေရာ။ ခြပ္ကနဲ႕။ အား ကနဲ႕။ မေျပာမဆို ၀င္တီးလုိက္တာေလ။ အား...ဆိုျပီး ေခါင္းအုပ္ျပီး ေျပးပါေလေရာ။ ေဆာင္းမိမိတို႕ အမ်ဳိး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အမ်ဳိးေတြ အုပ္စုလုိက္။ ဟုိဘက္တစ္စု။ ဒီဘက္တစ္စု။ လူၾကီးေတြ အားလံုး ေရာက္လာျပီး ေျဖရွင္းၾကေပါ့။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">မနက္မုိးလင္းေတာ့ တုိက္နယ္ရဲစခန္းက စခန္းမွဳးေရာက္လာျပီး စစ္ပါေလေရာ။ ၀ါးရင္းဒုတ္ နဲ႕ ရုိက္တဲ့ အစ္ကိုျဖစ္သူကို လက္ထိပ္ခပ္။ စခန္းေခၚသြားမယ္ေပါ့။ ရြာက ဥကၠဌကလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အမ်ဳိးဆိုေတာ့ ထည့္လုိက္။ ေနာက္မွ ငါ လုိက္ေခၚေပးမယ္ဆုိျပီး ထည့္လုိက္ရတယ္။ အေမကေတာ့ ငိုငို ယုိယိုေပါ့။ အစ္ကိုကေတာ့ ျပံဳးစိစိနဲ႕ <span style="color:#000099;">အေမေရ.. ငါးပိေၾကာ္ေလးေတာ့ လာပို႕အံုးဗ်</span> ဆိုျပီး လုိက္သြားလုိက္တာ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ေနာက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္လုိက္တယ္ မသိ။ အစ္ကိုျဖစ္သူ အိမ္ျပန္ေရာက္လာ။ ေဆာင္းမိမိတို႕ အေဖလဲ နဖူးမွာ ပတ္တီးစီးၾကီးနဲ႕။ ကိုသက္လဲ သူ႕ရြာသူ ျပန္။ ကိုမ်ဳိး စိတ္ထဲမွာေတာ့ အားလံုးကလဲ ေအးေအးေဆးေဆးလို ျဖစ္ေနၾကျပီမို႕ ကိုသက္ကလဲ ဆက္ျပီးလုပ္အံုးမယ္.. ေဆာင္းမိမိကလဲ စိတ္မကုန္ေသးဘူး ဆိုရင္.. ေနာက္တစ္ခါေတာ့ အကြက္က်က် စိပ္စိပ္ကေလး စီစဥ္ေပးရတာေပါ့ ဆိုျပီး ၾကိတ္ျပီးၾကံေန။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ကိုးတန္းေအာင္လို႕ ဆယ္တန္းတက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ ႏွစ္၀က္ေလာက္မွာ ေဆာင္းမိမိ က ယာေတာသို႕ ထမင္းပို႕အသြား၊ ကိုမ်ဳိးကလဲ ေက်ာင္းအသြား။ လမ္းမွာ ေတြ႕ၾကပါေလေရာ။ " <span style="color:#000099;">ဘယ္လိုလဲ လုိက္ခဲ့ပါလား။ ကိုသက္ၾကီးက ငါတုိ႕ရြာကို မလာရဲလို႕ မလာတာ။ နင္လုိ္က္မယ္ဆိုရင္ ေခၚလာခဲ့ဘုိ႕ ငါ့ကို ေျပာထားျပီးသား။ တခါတည္း ငါ့စက္ဘီးရဲ႕ေနာက္ကေန လုိက္ခဲ့ေပေတာ့"</span> ဆိုျပီး ႏွစ္ခြန္းမေျပာရေသးဘူး။ ထမင္းထုတ္ကို ပစ္ခ်ျပီး လုိက္လာခဲ့တာ။ အခုထိ ေဆာင္းမိမ္ိ ရြာမျပန္ဘူး။ ကေလးတစ္ေယာက္ေတာင္ ရေနျပီ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဒီတစ္ေခါက္ ရြာျပန္ရင္ေတာ့ ေဆာင္းမိမိကို သူ႕အိမ္သို႕ ျပန္ပို႕ေပးဘို႕ ၾကိဳးစားရအံုးမယ္။ ႏွစ္ေတြ ၾကာျပီ ျဖစ္ေပမယ့္ အနာေဟာင္းကို ဒုတ္နဲ႕ ဆြသလို ျဖစ္ျပီး ဓားနဲ႕ ခုတ္လုိ္က္မွျဖင့္ ဆုိတဲ့ အေတြးကလဲ မေပ်ာက္ေသး။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-4436542888382015821?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-47249513869938514972010-04-14T22:48:00.000-07:002010-04-24T17:47:12.646-07:00<div align="justify">ေန႕စဥ္ေက်ာင္းသြားတက္ေနရေတာ့ လမ္းတေလ်ာက္မွာ ရွိတဲ့သူေတြအားလံုးက သိေနၾကျပီေလ။ ရွစ္တန္းတက္ေနတဲ့ ႏွစ္ ဆုိပါစို႕။ လူေကာင္က နဲနဲထြားေတာ့ လူပ်ဳိေပါက္အရြယ္လုိ႕ ထင္စရာေပါ့။ လမ္းတေလ်ာက္က ေကာက္စိုက္သမေလးေတြ၊ ေက်ာင္းသူေလးေတြၾကားမွာ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ ရင္ခုန္တတ္တဲ့ အရြယ္ေပါ့။ ေကာက္စိုက္သမေလးေတြရဲ႕ လယ္ေတာနား ေရာက္ျပန္ရင္လဲ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာျပီး စက္ဘီးစီးရလို႕ ေမာလုိက္တာ ဆိုျပီး ေရေတာင္းေသာက္။ ၾကံဖန္ျပီး စကားေတြ စျပီးေျပာ။ သူတို႕ေလးေတြကလဲ ေခသူေတြမဟုတ္။ အုပ္စုေတာင့္ေတာ့ သူတို႕ကို အရမ္းမပုိးရဲ။ မသိမသာ ပိုးရတာေပါ့။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">တစ္ေန႕ေတာ့..ေက်ာင္းကအျပန္ ေကာက္စိုက္သမ အဖြဲ႕ထဲက ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ေကာက္စိုက္သမတစ္ေယာက္က ေနမေကာင္းလို႕ သူ႕ကို စက္ဘီးေပၚတင္ျပီး အိမ္ျပန္ပို႕ေပးပါေျပာလို႕ လုိက္ပို႕ေပးလုိက္တယ္။ က်ေနာ့္ကိုၾကေတာ့ ေနမေကာင္းဘူးလုိ႕ ေျပာတယ္။ သူတို႕ ေကာက္စို္က္သမ အခ်င္းခ်င္းၾကေတာ့ ကိုမ်ဳိး နဲ႕ စက္ဘီးစီးျပီး အိမ္ျပန္ေတာ့မယ္လို႕ ေျပာခဲ့တယ္တဲ့။ စကားေတြက တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ တစ္ေယာက္စကား တစ္ေယာက္နား ၾကားဖန္မ်ားလာေတာ့ စကားဆိုတဲ့အတုိင္း ကားကားလာလုိက္တာ ကိုမ်ဳိး နဲ႕ အဲဒီေကာက္စိုက္သမေလး ၾကိဳက္ေနၾကျပီတဲ့ဗ်ာ။ ရွစ္တန္းရွိေသးတာေနာ္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">တစ္ေန႕ေတာ့ အေမတို႕က ထမင္း၀ုိင္းမွာ ထမင္းစားေနၾကတယ္။ က်ေနာ္က ေက်ာင္းကျပန္လာခ်င္း ထမင္းစားအံုးမယ္ ဆိုျပီး စက္ဘီးေလးေပၚကဆင္းျပီး လက္ေဆးရင္း ဘာရယ္မဟုတ္ သူ႕အလိုလိုေပၚလာတဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို တုိးတုိးေလး ညည္းေနမိတယ္ေလ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">xxx ေကာက္စို္က္သမေလးေတြ သံျပိဳင္ဆို...</div><div align="justify">xxx ထမီတုိတုိ...ရႊဲလို႕စို.. ရႊဲလုိ႕စို... </div><div align="justify">.</div><div align="justify">သီခ်င္းေတာင္မျပီးေသးဘူး။ နားထဲမွာ ၀ွီးကနဲ႕ အသံၾကားလုိက္ရတယ္။ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ထမင္းခူးတဲ့ သစ္သားေယာင္းမၾကီး အနားကေန ျဖတ္ေျပးတာ။ တဆက္တည္းမွာဘဲ ဒီေကာက္စိုက္သမကို ဒီေလာက္ေတာင္ စြဲေနျပီလား။ "<span style="color:#000099;">ငါေတာ့..ေသခ်င္တာပါဘဲ။ လူကျဖင့္ ရွစ္တန္းရွိေသး။ လူပ်ဳိစိတ္က ၀င္ေနျပီ။ မိန္းမက လုိခ်င္ေနျပီ။ ေျပာမေျပာ ခ်င္ပါဘူး..."</span> တဲ့။ ဘယ္သူေတြက ဘယ္စကားေတြေျပာျပီး..အေမက ဘာေတြၾကားထားသလဲ မသိပါဘူး။ အဲဒီ ေကာက္စိုက္သမေလးနဲ႕ ကိုမ်ဳိးကို အတင္းကို သမုတ္ၾကေတာ့တာ။ တကယ္ကို ဘာဆို ဘာမွ မဟုတ္ရပါကြယ္။ သူေနမေကာင္းလို႕ ယာေတာကေန အိမ္ျပန္ပို႕ေပးပါဆိုလို႕ စက္ဘီးေပၚတင္ျပီး သူ႕အိမ္ထိ ျပန္ပို႕ေပးခဲ့မိတာ။ နာမည္ၾကီးခ်င္ေတာ့ ၾကံဖန္ၾကီးတာေပါ့ေလ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဒါနဲ႕ စကားမစပ္.. ရြာထဲက ကာလသား လူငယ္ေတြကလဲ အထင္ၾကီးစိတ္နဲ႕ ၾကည့္လာၾကတယ္ေလ။ ကိုမ်ဳိးက ရြာထဲမွာ အလွဆံုး ေကာင္မေလးနဲ႕ ၾကိဳက္ေနတယ္ေပါ့။ ကဲ..အထင္ခံရ နည္းသလား။ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေနလုိက္တယ္။ ပိုျပီး ထင္ေနၾကျပီေပါ့။ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး အဲဒီေကာင္မေလးနဲ႕ ၾကိဳက္သြားလဲေပါ့။ လူစံုရင္ ေမးၾကတာေလ။ ရွစ္တန္းေက်ာင္းသား လူငယ္ဆိုေတာ့ ဘာရယ္ညာရယ္မသိဘဲ အထင္ၾကီးေနၾကတာ ခံရေတာ့ အကုန္လံုး မဟုတ္က ဟုတ္ကေတြ ေလ်ာက္ေျပာေတာ့တာ။ ရည္းစားစာေပးျပီးမွ အေျဖေတာင္းလုိက္တာ။ အဲဒီကစျပီး ရြာထဲကလူငယ္ေတြ ရဲ႕ ရည္းစားစာေရးတဲ့ စာေရးၾကီး စျဖစ္ေတာ့တာပါဘဲ။ တစ္ေန႕ေတာ့ ညီ၀မ္းကြဲ တစ္ေယာက္က ရည္းစားစာ ေရးခုိင္းလို႕ အခုလိုေလး ေရးေပးလုိက္တယ္ဗ်ာ။ ေတာသားေတြ အဲဒီတုန္းက ဘယ္လုိေရးၾကတယ္ ဆုိတာေလး ေ၀မွ်ရင္းနဲ႕ေပါ့။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ခ်စ္မိေနတဲ့ ညီမငယ္..</div><div align="justify">ပပ၀တီက အလြန္ေခ်ာသူ ျဖစ္ခဲ့သတဲ့။ ညီမကို ျမင္ဘူးေနတဲ့ အကိုကေတာ့ ပပ၀တီဟာ ဘယ္ေလာက္ေခ်ာေခ်ာ ညီမရဲ႕ အေခ်ာအလွလို မမီွႏုိင္ဘူးလို႕ မုိးၾကိဳးပစ္ခံထိျပီး ေျပာရဲပါတယ္။ ခုႏွစ္ေဆာင္အခန္းမွာ မီးမထြန္းဘဲ အေရာင္လင္းတယ္တဲ့။ အဲဒီ အလင္းေရာင္ နဲ႕အတူ အလြန္လွသတဲ့။ မယံုပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ သိလား။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဘုရားပြဲ ဆီမီးကပ္ အဖြဲ႕ အတန္းလွည့္တုန္းက ညီမ ကိုင္ထားတဲ့ ဆီမီးခြက္ရဲ႕ အလင္းေရာင္ရယ္၊ ေအးျမၾကည္လင္တဲ့ ညီမရဲ႕ မ်က္ႏွာအလွကို ဘယ္သူျပိဳင္လို႕ ႏုိင္ပါ့မလဲကြယ္။ အကို႕ဘ၀က အရုပ္ဆိုးသူ မင္းကုသ လိုဘ၀မို႕ ညီမရဲ႕ အခ်စ္ကိုရယူဘို႕ မထုိက္တန္သူလို႕ ဆိုခ်င္ဆိုပါေတာ့။ အသက္ေသဆံုးသည့္တုိင္ ညီမတစ္ေယာက္ထဲကိုဘဲ ခ်စ္ေနမယ္ဆိုတာ ယံုပါ။ ညီမလက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ့ ဆီမီးခြက္လို ေလာင္စာကုန္သြားရင္ မီးျငိမ္းသြားမယ့္ အခ်စ္မ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ ဘ၀ဆက္တုိင္း ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားေတြ ထာ၀ရ သယ္ေဆာင္လာမယ့္ ရင္ထဲက အခ်စ္စစ္နဲ႕ ထာ၀စဥ္ စီးဆင္းေနတဲ့ ေမတၱာစမ္းေရလို အခ်စ္မ်ဳိးပါကြယ္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">မေန႕က အေမက ေျပာတယ္။ ညီမနဲ႕ဆို သေဘာတူတယ္တဲ့။ သမီးရင္းပမာ ခ်စ္ပါ့မယ္တဲ့။ အကိုက လယ္ယာလုပ္ငန္းကို အေသအခ်ာ လုပ္တတ္ေနျပီမို႕ ရုိးေျမက် လုပ္ေကၽြးပါ့မယ္လို႕ ကတိျပဳပါတယ္။ ၀ါတြင္း ကာလမို႕ အကိုနဲ႕ထပ္တူခ်စ္ပါတယ္လို႕ ေခါင္းညိတ္ အေျဖမေပးခ်င္ေသးရင္ ၀ါကၽြတ္တဲ့ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ညမွာေတာ့ အေျဖေပးပါေနာ္။ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ အေျဖေလးၾကားခ်င္လွပါရဲ႕ ညီမရယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အကို႕ေလာက္ေပ်ာ္မယ့္သူ ဒီရြာမွာ ရွိမယ္လို႕ မထင္ပါဘူး။</div><div align="justify">အခ်စ္မ်ားစြာျဖင့္</div><div align="justify">အကို</div><div align="justify">.</div><div align="justify">အဲဒီတုန္းက ၀ါတြင္းဆို ရြာကလံုေမေတြက အေျဖမေပးခ်င္ၾကဘူးဗ်။ ငရဲၾကီးမွာ ေၾကာက္လုိ႕တဲ့ေလ။ အခုေတာ့ အဲဒီလို အေတြးေတြ ရွိၾကေသးရဲ႕လား မသိပါ။ အဲဒီ ညီမငယ္ဆိုတဲ့ အပ်ဳိေလးကို ရြာက ကာလသားေတြကလဲ ပိုးၾကတာ အမ်ားသား။ သီတင္းကၽြတ္ လျပည့္ညမွာေတာ့ အဲဒီ ညီမငယ္က က်ေနာ့ရဲ႕ ညီ၀မ္းကြဲကို အေျဖေပးလုိက္ပါတယ္။ စာေရးျပီး ေသခ်ာေပးလုိက္တာပါ။ ညီ၀မ္းကြဲက အဲဒီစာျပလို႕ ဖတ္ၾကည့္လုိက္ပါေသးတယ္။ မွတ္မိသေလာက္ေတာ့ ...</div><div align="justify">.</div><div align="justify">အကို..</div><div align="justify">ညီမ စာျပန္လုိက္ပါတယ္။ ၀ါကၽြတ္ျပီမို႕ အေျဖေပးလုိက္ပါတယ္။ ၀ါတြင္းကာလ တစ္ေလ်ာက္လံုး အမူအယာေတြပိုျပီး ေစာင့္ခုိင္းထားတာ မဟုတ္ရပါ။ အေမ့ကိုလဲ တုိင္ပင္ပါတယ္။ အေမကေျပာတယ္။ အကိုနဲ႕ဆိုလဲ သေဘာတူတယ္။ ကိုရင္ႏုိင္ ဆိုတဲ့သူနဲ႕လဲ သေဘာတူတယ္တဲ့။ ကိုရင္ႏုိင္ ဘက္ကို အေမက အေလးသာတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ေျပာေနတယ္ေလ။ ညီမလဲ အေမ့ သေဘာလို႕ ေျပာထားျပီးသား ကတိရွိေနလို႕ ကိုရင္ႏုိင္ မိဘေတြလာျပီး မမွတ္ခင္ အကို႕မိဘေတြကို လာျပီး ေျပာခုိင္းလုိက္ေနာ္။ ညီမက ေျပာခုိင္းတယ္လို႕ေတာ့ မေျပာနဲ႕ေနာ္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ရြာသူေတြ ဘယ္ေလာက္ ေတာ္ၾကလဲေနာ္။ ကိုရင္ႏုိင္ နဲ႕လဲ သေဘာတူ တယ္တဲ့။ မိဘရဲ႕အထိန္းအကြပ္ေအာက္မွာ ျပားျပား၀ပ္ေနရသူေတြမို႕ မိဘေတြရဲ႕ သေဘာထားေတြ အျပည့္ပါမွာေပါ့ေလ။ ညီ၀မ္းကြဲလဲ သူ႕အေမကို အပူကပ္ျပီး ေျပာခုိင္းေတာ့တာ။ ဘယ္ေလာက္တင္မယ္..ဘယ္ေလာက္လက္ဖြဲ႕မယ္က အစ အကုန္ေျပာျပီး ဆြဲေဆာင္ရတာ။ ကိုရင္ႏုိင္ မိဘေတြ ေပးႏုိင္တာထက္ ပုိျပီးေပးႏုိင္မွ အဆင္ေျပမွာမို႕ ေလ်ာ့ေပးလုိ႕မရ။ အညာဓေလ့၊ အညာဘ၀ ေတြပဲေလ။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#990000;">ကိုရင္ႏုိင္ မိဘေတြလာျပီး မ မွတ္ခင္</span> လို႕ စာျပန္လုိက္တယ္ေနာ္။ အဲဒီစကား <span style="color:#cc0000;">မ မွတ္</span><span style="color:#cc0000;">ခင္ </span>ဆိုတာ က်ေနာ္တို႕ရြာရဲ႕ အေခၚ အေ၀ၚ ဓေလ့ေပါ့။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ႏွစ္ဖက္မိဘ လူၾကီးဆံုရာနဲ႕ ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းျခင္း ကို မွတ္တယ္ လို႕ ေျပာၾကတယ္။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္..ေယာက်ာၤေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ မွတ္ထားတယ္ ဆိုရင္ တျခားလူပ်ဳိေတြအတြက္ အခြင့္မရွိေတာ့။ အဲဒီေကာင္မေလးက အမွတ္ၾကီးနဲ႕လို႕ ေျပာလုိက္ရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕ ေစ့စပ္ျပီးသားေပါ့။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">သီးႏွံမေပၚခင္ မွတ္ထား။ သီးႏွံေပၚ ေငြရႊင္ေတာ့မွ ရြာအေခၚ စရန္ေပး တယ္လို႕ ေျပာၾကတယ္။ ဒါလဲ ဓေလ့တစ္ခုေပါ့။ <span style="color:#990000;">စရန္ေပးတယ္ဆိုတာ မဂၤလာ မေဆာင္ခင္ ျပဳလုပ္တဲ့ပြဲေပါ့။ တစ္ျခားရြာက အသိမိတ္ေဆြေတြ မဖိတ္ၾကားေသးဘဲ မိမိရြာအတြင္းမွာဘဲ ျပဳလုပ္တဲ့ပြဲေပါ့။</span> စရန္ေပးျပီးျပီဆိုရင္ ေယာက်ၤားေလးဘက္က မိန္းကေလးအိမ္ကို တံခါးမရွိ ၀င္ထြက္ခြင့္ရသြားျပီေလ။ ညအိပ္လို႕ေတာ့မရ။ စရန္ေပးျပီး အေတာ္ေလးၾကာမွ မဂၤလာေဆာင္ၾကတာ။ မဂၤလာေဆာင္ပြဲ က်င္းပျပီ ဆိုရင္ေတာ့ တနယ္လံုးကို ဖိတ္ၾကားျပီေပါ့။ မဂၤလာေဆာင္ျပီးရင္ေတာ့ ကိုယ့္အုိး ကုိယ့္အိမ္၊ ကိုယ့္ယာနဲ႕ ရုိးေျမက် လုပ္ကိုင္စားေသာက္ၾကေပေတာ့။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-4724951386993851497?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-87436286327840368912010-04-07T00:35:00.000-07:002010-04-12T07:27:47.271-07:00<div align="justify">အညာေဒသက ရြာေလးတစ္ရြာ။ 1977 ခုႏွစ္ မွာ က်ေနာ္ ေမြးဖြားတယ္။ ရြာမွာ အေျခခံပညာ မူလတန္း ေအာင္ျမင္ျပီး ရြာႏွင့္ ေျခာက္မုိင္မွ်ေ၀းေသာ အရပ္သို႕ ေန႕စဥ္သြားျပီး အလယ္တန္း ႏွင့္ အထက္တန္း ပညာ ဆည္းပူးခဲ့ရသည္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ရြာက မူလတန္းေက်ာင္းဆိုတာ ထန္းရြက္မိုး၊ ထန္းရြက္ကာ။ မိုးရြာလွ်င္ ေက်ာင္းပိတ္။ အကာ ေကာင္းေကာင္းမရွိေတာ့ မိုးပက္တာကိုး။ ငယ္ေသးေပမယ့္ မွတ္မွတ္ရရ ရြာက လူၾကီးေတြ ေျပာတာ မွတ္မိေနေသးတယ္။ မင္းတို႕ေက်ာင္းက က်ားကိုးစီး နဲ႕ တဲ့။ ယုိင္ေနလို႕ က်ားကန္ထားရတာကို ေျပာၾကတာ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ေလးတန္းေအာင္ျပီး တစ္ျခားရြာကို ေန႕စဥ္ အသြားအျပန္ ၁၂ မုိင္နီးပါး စက္ဘီးနင္းျပီး ေက်ာင္းသြားတက္ရတာ။ ေလးတန္းေအာင္ေတာ့ ေက်ာင္းသား ၆ ေယာက္ရွိတယ္။ ဘယ္သူမွ တစ္ျခားရြာကို သြားျပီး ေက်ာင္းမတက္ခ်င္ၾက။ မိဘေတြကလဲ ေက်ာင္းမထားၾက။ ေတာ္ျပီေပါ့.. ေသစာ ရွင္စာ ဖတ္တတ္ရင္။ ဒီလို အေတြးနဲ႕ ေက်ာင္းမတက္ျဖစ္ၾက။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိးကေတာ့ မိဘေတြက ေက်ာင္းဆက္ျပီး တက္ေစခ်င္။ အဘိုးအဘြားေတြကလဲ ေက်ာင္းဆက္တက္ေစခ်င္တာနဲ႕ ၁၂ မုိင္ ခရီးကို ငါးတန္းကေန ဆယ္တန္းအထိ ေန႕စဥ္ စက္ဘီးစီးျပီး ေက်ာင္းတက္ခဲ့တာ။ တစ္ရြာနဲ႕ တစ္ရြာ ၁၂ မုိင္ခရီးဆိုေပမယ့္ ေ၀းတယ္ မထင္မိ။ လမ္းတေလ်ာက္မွာလဲ ေတာတဲေလးေတြ အမ်ားသား။ ေတာတဲ ဆိုတာက ရြာထဲက လူေတြ ယာေတာမွာ အလုပ္မ်ားခ်ိန္ဆို အိမ္မျပန္ၾကေတာ့ဘဲ ေတာထဲမွာဘဲ တဲထုိးျပီး ေနၾကတာ ကိုဆိုလိုတာ။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ေတာတဲအားလံုးက ကိုမ်ဳိး ရဲ႕ အိမ္လိုပါဘဲ။ စက္ဘီးေပါက္လဲ ၀င္ျပီးဖာ။ ေရဆာလဲ ၀င္ျပီးေသာက္။ ထမင္းစာလဲ ၀င္ျပီးစား။ အိမ္ကုိေတာ့ ေက်ာင္းဆိုျပီး အထြက္ျပ။ ေက်ာင္းမသြားဘဲ ေတာတဲ မွာဘဲ ညေနေစာင္းထိေန။ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေက်ာင္းကျပန္လာတာလိုလို ဟန္ျပျပီး အိမ္ျပန္၀င္။ ဒီလို လုပ္ခဲ့တဲ့ ရက္ေပါင္းလဲ မေရတြက္ႏုိင္ေတာ့။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ထမင္းခ်ဳိင့္ကေလး စက္ဘီးမွာ ခ်ိတ္ျပီး မနက္ေစာေစာစီးစီး ေက်ာင္းသြား။ ရြာထဲကလူေတြကလဲ ထမင္းခ်ဳိင့္နဲ႕ စက္ဘီးထိသံ ဂေလာက္.. ဂေလာက္ဆိုရင္.. ထၾကေဟ့..ေတာသြားၾကစို႕။ ေမာင္မ်ဳိးကေလးေတာင္ ေက်ာင္းသြားျပီ။ အဲဒီလို အခ်ိန္မွန္ ထမင္းခ်ဳိင့္ ေခါင္းေလာင္းေလး တီးေပးခဲ့တာ။ ညေန ေက်ာင္းကျပန္လာျပီဆိုရင္ ထမင္းခ်ဳိင့္သံက အခြန္ဆိုေတာ့ (အခြန္ဆိုတာနဲ႕ လန္႕မသြားၾကနဲ႕အံုး) ပုိျပီးေတာ့ ျမည္ေသး။ ဟ..အခ်ိန္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေနာက္ၾကေနျပီ။ ေမာင္ေက်ာင္းသားေလးေတာင္ ျပန္လာျပီ။ အိမ္ျပန္ၾကစို႕ေဟ့ ဆိုျပီး ေျပာၾကတာေလ။ ရြာကလူေတြကေတာ့ က်ေနာ့္ကို အခ်ိန္မွန္ ေခါင္းေလာင္းေလးလို႕ ထင္မွတ္ေနၾကတာ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">က်ေနာ့္ ထမင္းခ်ဳိင့္သံ ဂေလာက္ ဂေလာက္ မၾကားမခ်င္း အိပ္ယာက မထၾက။ က်ေနာ့္တုိ႕ အိမ္က ရြာရဲ႕ အေနာက္ေျမာက္ပုိင္းမွာ ရွိေတာ့ ရြာလည္လမ္းမၾကီး အတုိင္း စက္ဘီးစီးျပီး ထြက္ရေတာ့ ေက်ာင္းသြားတက္ေနတာ တစ္ရြာလံုးကသိ။ ထမင္းခ်ဳိင့္သံေလး မၾကားရင္..ဒီေကာင္ေလး ေနမေကာင္းဘူးလား မသိဘူး။ ေက်ာင္းမသြားဘူးနဲ႕ တူတယ္။ အဲဒီလို ထိ ထမင္းခ်ဳိင့္သံေလးက လႊမ္းမိုးခဲ့တာ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">အလယ္တန္း ငါးတန္းကစျပီး တျခားရြာသြားျပီး ေက်ာင္းတက္ရတာကို ျမိဳ႕သြားျပီး တကၠသိုလ္တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားၾကီးပမာ။ တစ္ရြာလံုးမွာ တစ္ေယာက္တည္းကိုး။ ငါးတန္း စာေမးပြဲမွာ ထူးထူးျခားျခား ပထမဆု ရတယ္ဗ်ာ။ တျခားရြာက ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးကိုယ္တုိင္ အိမ္ထိလုိက္လာျပီး လာေျပာတာ။ က်ေနာ္ ပထမ ရတယ္တဲ့။ တစ္ရြာလံုးလဲ ေျပာမဆံုး။ ဆုေပးပြဲ လုပ္မယ္တဲ့။ အမယ္ေလး... မိဘေတြ ေဆြမ်ဳိးေတြဆို တျပံဳးျပံဳးနဲ႕။ ေျပာရင္ ယံုၾကမွာေတာင္ မဟုတ္ဘူး။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဆုသြားယူၾကေတာ့ ရြာကလူေတြ အကုန္လံုးနီးပါး လုိက္လာၾကတာဗ်ာ။ လွည္းေတြဆို မနည္းဘူး။ ပထဦးဆံုး လွည္းဆို အသံခ်ဲ႕စက္ၾကီးနဲ႕။ အဆိုေတာ္ သန္းထြန္းေလး ရဲ႕ က်ေနာ့္ ရည္မွန္းခ်က္ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းကို ဖြင့္လို႕။ အခုထိ နားထဲမွာ ၾကားေယာင္မိပါေသးဗ်ာ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">xxx က်ေနာ့္ ရည္မွန္းခ်က္ ေတြးလွ်က္နဲ႕ ေပ်ာ္သည္ေပ်ာ္သည္..</div><div align="justify">xxx ညီေလး ညီမေလးမ်ားကို သြန္သင္ကာ ဆံုးမေပးမည္...</div><div align="justify">xxx ဆရာ၀န္ ျဖစ္ဘို႕ က်ေနာ္ ၾကိဳးစားမည္..</div><div align="justify">xxx လူရည္ခၽြန္ျဖစ္ဘို႕ က်ေနာ္ၾကိဳးစားမည္..</div><div align="justify">xxx ျမန္မာ့သားေကာင္း ဇာနည္..</div><div align="justify">......... ၾကီးကို က်ေနာ္ ေမွ်ာ္မွန္းသည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">အဲဒီသီခ်င္းကို အခုထိ ၾကားေယာင္မိတုန္း။ ရြာကလူေတြကလဲ ငါ့တို႕ရြာသားကြ ဆိုျပီး ဂုဏ္ယူလုိက္ၾကတာ။ က်ေနာ္ ဆုရတာကို ဂုဏ္ယူရတာ အျပင္.. ငါတို႕ ရြာသားကြ ဆိုတာေတြက လႊမ္းလႊမ္းမုိးမိုး။ တစ္ရြာနဲ႕ တစ္ရြာ အျပိဳင္အဆုိင္ေပါ့ေလ။ ေဘာလံုးပြဲရွဳံးေၾကြးလုိက္ဆပ္တာလို႕ေတာင္ ေျပာသူက ေျပာေနၾကျပီ။ ေက်းရြာအလုိက္ ေဘာလံုးျပဳိင္ပြဲမွာ က်ေနာ္တို႕ ရြာက ရွဳံးထားတာကိုး။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ေဘာလံုးပြဲ ဆိုလို႕ က်ေနာ္တို႕ ရြာ ေဘာလံုးပြဲမွာ လူေရြးပံုေလး ေ၀မွ်ခ်င္ပါတယ္။ <span style="color:#cc0000;">ကိုျဖိဳး ဆိုတဲ့ ကာလသားေဂါင္းက ေဘာလံုးကန္လဲ မေကာင္း။ ညစ္လဲညစ္ေတာ့ တစ္ရြာလံုး တစ္နယ္လံုးက သူ႕ကို ေဘာလံုးပြဲမွာ မပါေစခ်င္ဘူးေလ။</span> အဲဒီေတာ့.. ဒီေဘာလံုးပြဲမွာ ကိုျဖိဳး ကိုလူေရြးခုိင္းလုိက္ကြာ။ အဲဒါဆို သူ႕ကုိယ္သူ ေရြးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုျဖိဳး ကလဲ လူၾကီးေတြက အေရြးခုိင္းတဲ့အထိ ျဖစ္လာေတာ့ ဘ၀င္ ျမင့္ျပီး ေရြးပါတယ္။ ဘယ္လုိေရြးလဲဆိုေတာ့...စစခ်င္း..</div><div align="justify"><span style="color:#000099;">ငါရယ္</span>.. ငတုိးရယ္..</div><div align="justify">အာ..မၾကိဳက္ေသးဘူးကြာ..ထပ္ျပီးေရြး..</div><div align="justify"><span style="color:#000099;">ငါရယ</span>္..ငတုိးရယ္..ငျမင့္ ရယ္..</div><div align="justify"><span style="color:#990000;">ကိုျဖိဳး ကို မပါေစခ်င္လို႕ အေရြးခုိင္းပါတယ္ ဆိုေနမွ.. ငါ ရယ္..ငါရယ္..ဆိုျပီး သူ႕ကိုယ္သူ ထပ္ကာ ထပ္ကာ ေရြးေနေတာ့တာ။</span></div><div align="justify">.</div><div align="justify">စကားခ်ပ္။ ရြာအေနအထားက အရင္ပို႕စ္ေတြမွာ တင္ထားျပီး ျဖစ္သလို က်ေနာ္ ငယ္ငယ္တုန္းကနဲ႕ မတူေတာ့။ ငါးတန္းကေန ကိုးတန္းအထိ ႏွစ္စဥ္ ပထမဆု ရခဲ့တာ။ ဆယ္တန္းမွာေတာ့ အထူးျခားဆံုး ေပါ့ေလ။ ဆက္ပါဦးမည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ခင္မင္စြာျဖင့္</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-8743628632784036891?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-71133182403398086432010-03-28T23:41:00.000-07:002010-04-09T01:21:39.655-07:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/S7BWVgcvdhI/AAAAAAAAARM/zxVAjQiDx2M/s1600/thingyan.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453954076233397778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 293px; CURSOR: hand; HEIGHT: 154px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/S7BWVgcvdhI/AAAAAAAAARM/zxVAjQiDx2M/s400/thingyan.JPG" border="0" /></a>ေမြးရပ္ေျမရြာကို လြမ္းလို႕ သတိတရအျဖစ္ ရြာအေၾကာင္းေလးေတြကိုပဲ အစဥ္တစုိက္ ေရးသားလာခဲ့တာ က်ေနာ္တို႕ အညာအေၾကာင္းလဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိေနၾကေရာေပါ့။ အခုတစ္ခါေတာ့ ရြာက သၾကၤန္ပြဲေလး အေၾကာင္း ေဖာ္ျပခ်င္ပါရဲ႕။ က်ေနာ္ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ရြာမွာ ေရရွား၊ အညာေႏြပူပူမွာဆိုေတာ့ သၾကၤန္ဆို မနက္ခင္းအေစာပုိင္းနဲ႕ ညေနေစာင္းေလးေလာက္ဘဲ ရွိတဲ့ေရေလးနဲ႕ တစ္ခြက္ကို ႏွစ္ေယာက္စာ ခြဲျပီး ေလာင္းခဲ့ရတာေလ။<br /><div align="justify">.<br />အခုေတာ့ အရင္လို မဟုတ္ေတာ့။ အိမ္တုိင္းနီးပါး လက္လွဳပ္တြင္းႏွင့္၊ ေရစက္ႏွင့္ ဆိုေတာ့ မိမိအိမ္ေရွ႕မွာ သၾကၤန္မ႑ပ္ေဆာက္ျပီး တစ္ေနကုန္ မနားတမ္း ေရကစားႏုိင္ၾကျပီ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ျမင္းမူျမိဳ႕ေပၚျဖစ္ျဖစ္၊ မံုရြာျဖစ္ျဖစ္ ရြာကလူငယ္ေတြ စုျပီး သၾကၤန္အေပ်ာ္အပါး ထြက္ၾကတာ။ အခုေတာ့ ျမိဳ႕မွာေနတဲ့ သူေတြက ရြာသို႕ ျပန္လာၾကျပီး ေရကစားၾကျပီ။ သူတို႕ အဆိုအရ ရြာမွာ ပိုျပီး ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတယ္ဆိုဘဲ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">သၾကၤန္အၾကိဳေန႕</span>မွာ ရြာက လူငယ္ေတြစုျပီး သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲ လုပ္ၾကပါတယ္။ ရြာမွာ ရွိတဲ့ သက္ၾကီးေတြကို ေခါင္းေလ်ာ္၊ လက္သည္းညွပ္၊ အ၀တ္အစားလွဴ၊ အစားအေသာက္လွဴ ျပီး တတ္ႏုိင္သမွ် စုေငြေလးနဲ႕ ေငြသားေလးေတြကိုပါ ကန္ေတာ့ၾကပါတယ္။ ရြာလယ္၊ ရြာဦး နဲ႕ ရြာ့ေတာင္ေက်ာင္း တို႕တြင္ အမွဳိက္သရုိက္ရွင္းျခင္း၊ ေစတီပုထုိးမ်ားအား ထံုးသကၤန္းကပ္လွဴျခင္း တုိ႕လည္း ျပဳလုပ္ကုသုိလ္ယူၾကပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ရြာရဲ႕ဓေလ့အျဖစ္ ရြာဦးအရွင္ၾကီးနတ္ကို မုန္႕ပဲသေရစာေတြနဲ႕ ရုိးရာနတ္ပူေဇာ္ျခင္းကိုလဲ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဒီေနရာမွာ ခဏျဖတ္ျပီး ရြာရဲ႕နတ္ကုိးကြယ္မွဳကို အနည္းငယ္ေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္။ မေန႕က အေမ့ဆီကို ဖုန္းဆက္ေတာ့ သၾကၤန္ေရာက္ရင္ ရြာျပန္လာမွာလားတဲ့။ မျပန္ျဖစ္ေသးဘူး အေမ။ သၾကၤန္ျပီးေလာက္မွ ခြင့္ယူျပီး ျပန္ျဖစ္မယ္ ဆိုေတာ့ ျပန္ခဲ့ပါလားတဲ့။ ေျမးေလးကိုလဲ ေခၚခဲ့ပါတဲ့။ ရုိးရာအေမၾကီးနတ္ကို ျပသျပီး ေရာဂါအႏၱရာယ္ကင္းေ၀းေအာင္ ႏွစ္သစ္မွာ နတ္ကန္ေတာ့ရေအာင္တဲ့။ တစ္ဖက္က အေမ ဆိုေတာ့ နတ္နဲ႕ပတ္သက္ျပီး သူတို႕ ယံုၾကည္လာတဲ့ အစဥ္အလာကို အျငင္းမပြားခ်င္တာနဲ႕..<span style="color:#000099;">ဟုတ္ကဲ့အေမ။ သား..ရြာကို ျပန္လာျဖစ္ရင္ ေခၚလာခဲ့ပါ့မယ္ အေမ</span> လို႕ ေျပာလုိက္ရတယ္။ မိဘ ဘိုးဘြား အစဥ္အလာ ယံုၾကည္မွဳဆိုေတာ့လဲ ေျပာရတာ အခက္သား။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">က်ေနာ္တို႕ အညာက နတ္ေတြကလဲ အမ်ားသား။ ၃၇ မင္းေသာ နတ္ေတြက အညာနဲ႕ ပတ္သက္ေနတာေတြက မ်ားသကိုး။ က်ေနာ့္ လက္ရွိအသိနဲ႕ ေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႕ရြာက လူေတြက နတ္ကို ေၾကာက္လို႕ ကို္းကြယ္ၾကတာ၊ လုိခ်င္လို႕ ကိုးကြယ္ၾကတာ၊ ရုိးရာမို႕ ကုိးကြယ္ၾကတာ နဲ႕ နတ္ဟာ က်ေနာ္တို႕ ရြာရဲ႕ လူေနမွဳမွာ အျမစ္စြဲေနတာ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">နတ္ဟာ က်ေနာ္တို႕ လူမ်ဳိးေတြ ျဖစ္တည္လာတာနဲ႕ အတူပါလာတာလို႕ ယူဆႏုိင္ပါတယ္။ နတ္ေတြကို ယံုထုိက္၊ မယံုထုိက္၊ ကိုးကြယ္ထုိက္၊ မကိုးကြယ္ထုိက္ ကိုေတာ့ က်ေနာ္ ဘာမွ မေျပာလို။ ကိုယ့္သေဘာနဲ႕ ကို္ယ္ေပါ့။ လူေတြရဲ႕ အေျခခံ လြတ္လပ္ခြင့္ ကိုး။ နတ္ပြဲေတြကိုေတာ့ ေရာက္ဖူးၾကလား မသိဘူး။ အဲဒီမွာ လူေတြ ဘယ္ေလာက္ အသည္းအသန္ ကိုးကြယ္ပသ ၾကသလဲ။ ေၾကာက္လို႕တို႕၊ လုိခ်င္လိုတို႕၊ ဘာလုိ႕တို႕ ဆိုတာေတြကေတာ့ ထားလုိက္ပါ။ တကယ့္ကို အျပင္းအထန္ ပူေဇာ္ၾကတာဗ်။ ၾကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မၾကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ နတ္ကိုးကြယ္မွဳကေတာ့ ရုိးရာလုပ္ငန္းၾကီး အမွန္ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ စကားလဲ ရွည္သြားျပီ။ ရြာသၾကၤန္အေၾကာင္း ဆက္ၾကအံုးစို႕။ နတ္ကေတာ္ဟာသေလး ဖတ္ခ်င္ရင္ အရင္ကေရးထားတဲ့ <a href="http://khwetkhwin.blogspot.com/2009/08/blog-post_23.html">နတ္ကေတာ္ေဒၚေစာ</a> ပို႕စ္မွာ ဖတ္ပါ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">သၾကၤန္အက်ေန႕</span>မွာေတာ့ ရြာဦးေက်ာင္းမွာ ဥပုဒ္သီလ ေဆာက္တည္ၾကပါတယ္။ လူၾကီးေတြက ဥပုဒ္သီလ ေဆာက္တည္၊ လူငယ္ေတြက ေက်ာင္းတြင္း ဥပုဒ္သီလ ေဆာက္တည္။ ညေနပုိင္းမွာေတာ့ လူငယ္ေတြရဲ႕ ေရကစား ေပ်ာ္ရႊင္ပြဲေပါ့။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">သၾကၤန္အၾကတ္ေန႕</span> မနက္ပုိင္းမွာေတာ့ သံဃာေတာ္မ်ားအား အာရုဏ္ဆြမ္းေလာင္းလွဴပြဲ က်င္းပပါတယ္။ တစ္ရြာလံုး အိမ္အျပင္လမ္းမေပၚထြက္ျပီး ဆြမ္းေလာင္းပြဲ လုပ္ၾကတာဆိုေတာ့ ဆြမ္းဟင္း ႏွင့္ သၾကၤန္မုန္႕မ်ားအား လွည္းႏွင့္ သယ္ယူပုိ႕ေဆာင္ရသည္အထိ ျဖစ္ပါသည္။ မနက္ပုိင္း ဆြမ္းေလာင္းပြဲ ျပီးသြားရင္ေတာ့ ဥပုဒ္သီလ ေဆာက္တည္ၾကျပန္ပါတယ္။ ညေနပုိင္းမွာေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း လူငယ္မ်ားရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေရကစားပြဲ။ သၾကၤန္ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲနဲ႕ အရက္ဆိုတာ ဒြန္တြဲေနသလို ျဖစ္ေနလို႕ ရြာမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ား ဘယ္ေလာက္ပဲ သၾကၤန္ရက္အတြင္းမွာ အရက္မေရာင္းရ အမိန္႕ထုတ္ထုတ္ တစ္ေနရာရာမွာေတာ့ အခ်ိန္အမေရြး ရရွိေနတတ္ပါတယ္။ အရင္ရက္ေတြထက္စာရင္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းေတာ့ မေသာက္ရဲၾက။ အထိန္းအကြပ္ေလး ရွိေနေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္လို႕ ဆိုရမွာေပါ့။ ေရကစား မ႑ပ္မ်ားမွာလည္း အရက္ေသာက္လာသူ မလာရ လို႕ ေရးထားၾကတာ ေတြ႕ရေလရဲ႕။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">သၾကၤန္အတက္ေန</span>႕မွာေတာ့ ထူးထူးကဲကဲ ေပ်ာ္ၾကတဲ့ ရက္ေပါ့။ ဥပုဒ္ေက်ာင္းက အျပန္ လူၾကီး၊ လူငယ၊္ သံဃာေတာ္မ်ားပါ မက်န္ ေရကစား ၾကတဲ့ ရက္ေပါ့။ ဒီရက္မွာ အထူးျခားဆံုးကေတာ့ အရင္တုန္းက အုံပုန္းခ်စ္ ဇတ္လမ္းေလးေတြ ထင္ထင္ရွားရွား ေပၚလာၾကတာပါဘဲ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ဘယ္သူေတာ့ စြံသြားျပီ။ ဘယ္သူနဲ႕ ဘယ္သူေတာ့ ၾကိဳက္သြားၾကျပီ ဆိုျပီး သတင္းေလးေတြ ၾကားလာရေလရဲ႕။ သၾကၤန္ရက္အတြင္းမွာ မိမိႏွစ္သက္ရာ အပ်ဳိေလးေတြ အိမ္မွာ သြားျပီး ေရပက္ဘို႕ အခြင့္ေကာင္းေစာင့္ရင္း နီးစပ္သြားၾကတာေတြလဲ အမ်ားသား။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ေရပက္မွာ ေၾကာက္လို႕ အိမ္တြင္းတစ္ေနရာမွာ ပုန္းေနသူ အပ်ဳိအတြက္ ေအာင္သြယ္ေတာ္ရဲ႕ စကားနဲ႕ ေရ၀င္ပက္ရင္း ရည္းစားစကား ေျပာရတဲ့ ဓေလ့ေပါ့ေလ။ လူၾကီးေတြက ဥပုဒ္ေက်ာင္းမွာဆိုေတာ့ အခြင့္ေကာင္းေပါ့ေလ။ လူမေတြ႕ေအာင္ ပုန္းေနတဲ့ ေနရာဆိုေတာ့ အခြင့္သာခုိက္ေပါ့။ <span style="color:#cc0000;">ဖလားေလးတဲ့ ေရထည့္၊ ေရေမႊးထည့္၊ ပိေတာက္ပန္းေလးေတြ ထည့္ျပီး ၀င္သြား။</span> ျပန္ထြက္အလာမွာ ၀င္သြားသူပါ ေရစိုလာလို႕ကေတာ့ အေျခအေန ေကာင္းေပါ့။ မိန္းကေလးက ႏွစ္သက္သေဘာက်လို႕ ေရဖလားတစ္၀က္ကို အေလာင္းခံျပီး က်န္တစ္၀က္ကို ျပန္လည္ေလာင္းလုိက္လို႕ေလ။ ေရအျပည့္နဲ႕ ခြက္ကို ကိုင္ျပီး ထြက္လာရင္ေတာ့ အေျခအေန မေကာင္း။ မိန္းကေလးက ေရေလာင္းမခံ လုိက္ဘူးေလ။ ဓေလ့ေလးက သေဘာက်စရာေတာ့ အေကာင္းသား။ သၾကၤန္အတက္ေန႕မွာေတာ့ တစ္ေနကုန္ ေရကစားၾကတာ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ေနာက္ရက္ <span style="color:#cc0000;">ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႕</span>မွာေတာ့ ဥပုဒ္ေက်ာင္းကို တစ္ရြာလံုး လူၾကီးလူငယ္ ဥပုဒ္သီလ ယူၾကတာ။ ဒီေန႕မွာ အလွဴအတန္း ျပဳသူမ်ားလည္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ အမ်ားသား။ အျပိဳင္အဆုိင္ေပါ့ေလ။ ဥပုဒ္ေက်ာင္းလာ ဥပုဒ္သည္ေတြကို မနက္ပုိင္း ထမင္းေကၽြးၾက၊ သံဃာေတာ္ေတြကို ဆြမ္းကပ္ျပီး လွဴဖြယ္ပစၥည္းေတြ လွဴၾက၊ ဥပုဒ္တရားယူဘို႕ ေစာင့္ေနသူေတြကို လဘက္၊ မုန္႕၊ ေဆးလိပ္၊ အခ်ဳိရည္ ေ၀ငွရင္း ရွိသမွ်ေလး ထုတ္ၾကြားတဲ့ ပြဲေပါ့ေလ။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">အျဖစ္က ဒီလုိပါ။ မႏွစ္က ေရႊဆြဲၾကိဳး တစ္ကုံး နဲ႕ ေဆးလိပ္ေ၀တဲ့ လံုမငယ္က ဒီႏွစ္ေတာ့ ဆြဲၾကိဳး ႏွစ္ကုံးနဲ႕။ စီးပြားတက္လာတဲ့ သေဘာေပါ့ေလ။ ေဆးလိပ္၊ လဘက္ ေ၀ရင္းနဲ႕ ဆိုေတာ့ ေရႊလက္ေကာက္ ၾကြားဘို႕ အခြင့္ေကာင္းတစ္ခုေပါ့ေလ။ ဥပုဒ္လာယူရင္း ဒီအျဖစ္ကလဲ မျဖစ္မေနကို စပ္စုရတဲ့ ရက္ေပါ့ေလ။ ဒါမွ မနက္ဖန္ အတြက္ .. <span style="color:#000099;">ေဟ့..ဘယ္သူကေတာ့ ဒီႏွစ္ လက္ေကာက္ အသစ္မ၀ယ္ဘူး။ ေရႊဆြဲၾကိဳးေတာ့ ေျပာင္းသြားတယ္.. ဘာညာေပါ့ေလ။ </span>တျခားေနရာမွာေတာ့ ဒီအျဖစ္ ရွိလား မသိဘူး။ က်ေနာ္ ေမြးခဲ့တဲ့ ေမြးရပ္ေျမရြာမွာေတာ့ ရွိေလရဲ႕။ ဓေလ့ေပါ့ေလ။</div><div align="justify">.</div><br /><div align="justify">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္<br />ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-7113318240339808643?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-84673033596612744292010-02-24T21:49:00.000-08:002010-04-09T01:17:33.724-07:00<div align="center">ငါ့ဇတ္ ငါကေနတာ</div><div align="center">မီး၀င္မဖ်က္ပါနဲ႕။</div><div align="center">.<br />ေရာသမေမႊ ျဖစ္ျဖစ္</div><div align="center">ရုိးရာ ဂီတ ျဖစ္ျဖစ္</div><div align="center">ပရိတ္သတ္အၾကိဳက္ </div><div align="center">ငါ မက ႏုိင္ဘူး။</div><div align="center">.<br />ႏွလံုးသား ျဗန္းျဗန္းကြဲပါေစ</div><div align="center">ငါ က,ျပေပးမယ္။</div><div align="center">.<br />ငါ့ ဇတ္ပြဲကို</div><div align="center">ေအာ္ပရာ အဖြင့္နဲ႕တင္</div><div align="center">လွည့္မျပန္ ပါနဲ႕။</div><div align="center">.<br />ပတ္စာခြာ ေဗထိ အထိ </div><div align="center">ခံစားေပးပါ။</div><div align="center">.<br />ရသ လကၤာ အျပည့္နဲ႕</div><div align="center">အႏုပညာ မေျမာက္ခဲ့ရင္</div><div align="center">ေဟာဒီဇတ္ပြဲ</div><div align="center">ငါ မက,ဘူးေဟ့။</div>..<br />.<br />ခင္မင္စြာျဖင့္<br />ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-8467303359661274429?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-85690111940510837152010-02-17T22:03:00.000-08:002010-04-09T01:13:14.843-07:00အားလံုးမဂၤလာပါ။<br />မဂၤလာ တရုတ္ ႏွစ္သစ္ပါလို႕ ႏွဳတ္ခြန္းဆက္သပါတယ္။<br /><div align="justify">မအားလပ္သည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ရုံးပိတ္ရက္ကေလးမွာ ေအးေအးေဆးေဆး ေနခ်င္သည္က တစ္ေၾကာင္း၊ အေၾကာင္းေၾကာင္းျဖင့္ <span style="color:#000099;">ဘေလာ့ေလးဘက္ကို လက္ဦးမလွည့္ႏုိင္</span> ျဖစ္ေနပါသည္။ ခင္မင္သူ သူငယ္ခ်င္း ေတြရဲ႕ ဘေလာ့ေလးေတြဘက္ကိုလည္း မ၀င္ေရာက္ျဖစ္၊ မဖတ္ျဖစ္၊ ကြန္မန္႕ေလးေတြ မေပးျဖစ္ခဲ့တာ အေတာ္ၾကာေပါ့။ အားလံုးနဲ႕ အလွမ္းေ၀းသလုိ ျဖစ္ေနလို႕ မ၀င္ေရာက္ျဖစ္၊ မဖတ္ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ပုိ႕စ္ေလးေတြကို ေအးေအးေဆးေဆး အခ်ိန္ေပးျပီး အေၾကြးရွင္းရပါအံုးမယ္။ သတင္းေၾကျငာသလုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ျပီး အခုရက္ပုိင္း အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြႏွင့္ လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာေလးေတြကို တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#000099;">သာသနာ့ေရာင္ျခည္အဖြဲ႕ ဆဌမအၾကိမ္ေျမာက္ အလွဴေတာ္</span></div><div align="justify">31-01-2010 မွာ သာသနာ့ေရာင္ျခည္အဖြဲ႕၏ ဆဌမအၾကိမ္ေျမာက္ အလွဴေတာ္အား Clementi ေက်ာင္းေတာ္တြင္ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပ ျပီးစီးခဲ့ပါသည္။ <span style="color:#cc0000;">ထူးျခားမွဳ အျဖစ္ ျပီးခဲ့တဲ့ စေနေန႕ (6-2-2010) တြင္ မႏၱေလးျမိဳ႕ရွမ္း၀ုိင္းရပ္ဓမၼာရုံတြင္ ၾကြေရာက္လာေသာ ေလးၿပင္ေလးရပ္မွ ၿမတ္စြာဘုရားအမွဴးရွိေသာ ပရိယတၱိ၊ ပရိပတၱိ၀န္ေဆာင္ ရဟန္း၊ သာမေဏ အပါး ၆၀၀ ေက်ာ္ တုိ႕အား အာရုံဆြမ္း၊ ၀က္သားပိသာ ၃၀ ႏွင့္ အာလူး၊ ပဲတိခ်ဥ္၊ ပုဇြန္ေၿခာက္ေၾကာ္၊ စားေတာ္ပဲသုတ္ႏွင့္ ေရေႏြးၾကမ္း၊ ဆြမ္း ၄၀ ၿပည္ ျဖင့္ သာသနာ့ေရာင္ျခည္အဖြဲ႕မွ ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ </span>အေသးစိတ္ စာရင္း၊ မွတ္တမ္းဓါတ္ပုံအား အဖြဲ႕၀င္ ကုိထြန္းထြန္းေက်ာ္ မႏၱေလး မွ email ပုိ႕လွ်င္ အားလံုးေသာ အဖြဲ႕၀င္အေပါင္းတို႕ ၾကည့္ရွဳ႕ သာဓု ေခၚဆိုႏုိင္ၾကပါရန္ ေပးပုိ႕ေပးပါမည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#000099;">အထင္မွားျခင္း</span></div><div align="justify">ရုံးတြင္ ျမန္မာတစ္ေယာက္ ကားသမားအျဖစ္ အလုပ္ခန္႕ထားျခင္း။ ထုိကားသမား အလုပ္စလုပ္ျခင္း ေလးရက္ေျမာက္ေန႕မွာ ကိုမ်ဳိး အား ရုံးတြင္ ေတာက္တုိမယ္ရ အလုပ္သမားအျဖစ္ျဖင့္ အထင္မွားကာ ထုိသူခုိင္းသမွ် လုပ္ေပးခဲ့ရျခင္း။ ကားေရေဆးေပးခဲ့ျခင္း ႏွင့္ အလုပ္နဲ႕ပတ္သက္ျပီး Lecture ေပးသမွ် မညီးမညဴ နားေထာင္ေပးခဲ့ျခင္း။ <span style="color:#000099;">ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ျမန္မာေတြ သခင္စိတ္ မေပ်ာက္ေသးေၾကာင္း သိရွိရ၍ ၀မ္းေျမာက္စြာ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့ပါသည္။</span></div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#000099;">လက္ရွိအေျခအေန</span></div><div align="justify">တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးအျပီး ရုံးပိတ္ရက္ရွည္ မရွိေတာ့သျဖင့္ MC ျဖစ္ျဖစ္၊ Annual Leave ခြင့္ရက္ရွည္ ျဖစ္ျဖစ္ ယူရန္ အၾကံရွိေနျခင္း။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#000099;">အပ်င္းေျပ</span></div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး Taxi စီးသည္။ ကားသမား ႏွင့္ ဟုိေျပာဒီေျပာ ေျပာေနခ်ိန္တြင္ ကားသမားမွ ဘယ္ေကြ႕ Left lah.. ဟု အဂၤလိပ္လို ေမးသည္။ ဘယ္ေကြ႕ရမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ Right ဟု ေျဖလိုက္ရာ ကားသမားသည္ ညာဘက္လမ္းသို႕ ေကြ႕၀င္သြားျခင္း။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#000099;">Comments</span></div><div align="justify">Comments ေပးၾကမည့္ ခင္မင္သူ ဘေလာ့ဂါ အေပါင္းအား ေလးစားစြာ အသိေပး အပ္ပါသည္။ မိမိကုိယ္တုိင္ ျဖစ္ခဲ့သည့္၊ ၾကံဳခဲ့ရသည့္ ရယ္စရာ အျဖစ္အပ်က္ေလးမ်ားအား ေ၀မွ် တင္ျပေပးရင္း အပ်င္းေျပအျဖစ္ ေရးသားေပးၾကပါလို႕ တင္ျပေတာင္ခံ အပ္ပါသည္။ :)... အလည္ေရာက္ေၾကာင္းေလး ရယ္စရာ အေတြ႕အၾကံဳေလးနဲ႕ အပ်င္းေျပ လုိက္ၾကရေအာင္ေနာ္။ :) ::)</div><div align="justify">.</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-8569011194051083715?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-11070632520215194632010-01-25T21:59:00.000-08:002010-04-09T01:22:26.966-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/S16E2Pi3cnI/AAAAAAAAAPc/H4yTNPBpAJ4/s1600-h/Road+MM.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430924268075971186" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 592px; CURSOR: hand; HEIGHT: 203px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/S16E2Pi3cnI/AAAAAAAAAPc/H4yTNPBpAJ4/s400/Road+MM.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">အခုတေလာ အလုပ္ကလဲ တနဂၤေႏြ တစ္ရက္ကိုပါ မအားလပ္ရေအာင္ လုပ္ေနရတာဆိုေတာ့ ဘေလာ့ေလးနဲ႕ နဲနဲအလွမ္းေ၀းေနပါတယ္။ တစ္ပတ္လံုးမွ တနဂၤေႏြတစ္ရက္ဘဲ ပိတ္ရက္ရွိတာ။ အဲဒီ တစ္ရက္ကေလးကိုပါ မအားလပ္ရေအာင္ လုပ္ေနရျပီဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ပင္ပန္းတယ္လို႕ ေျပာရေတာ့မွာေပါ့။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">အလုပ္ကလဲ အစုိးရအလုပ္နဲ႕ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ အလုပ္ဆုိေတာ့ Tender ေျခာက္ခု တျပိဳင္နက္တည္း တစ္လအတြင္း အခ်ိန္ေပးျပီး အျပီး တင္ရတာဆိုေတာ့ မလုပ္လို႕ကလဲ မျဖစ္။ အားလံုး ၀ုိင္း၀ုိင္း၀န္း၀န္းနဲ႕ တက္ညီလက္ညီလုပ္ႏုိင္မွ အခ်ိန္မွီ ျပီးစီးေအာင္ျမင္ေတာ့မွာျဖစ္လို႕ အားလံုး စုေပါင္းျပီး တက္ညီလက္ညီ လုပ္ၾကတာ အားရစရာပါ။ အထူးသျဖင့္ ရုံးမွာရွိတဲ့ ျမန္မာေတြ အားလံုး စည္းစည္းလံုးလံုးနဲ႕ ေစတနာထား လုပ္ေပးၾကတာ အားရ၀မ္းသာ ရွိလွပါတယ္။ ေမာတယ္လို႕ သေဘာမထားႏုိင္ဘူးေလ။ Tender ေျခာက္ခု တင္တဲ့အထဲက အနည္းဆံုး ၂ ခုေလာက္ အဆင္ေျပတယ္ဆိုရင္ကို လက္ရွိလူအင္အားနဲ႕ အေျခမပ်က္ လည္ပတ္သြားႏုိင္မွာမို႕ သူေဌးျဖစ္သူကလဲ အားရပါးရ ခုိင္းလိုက္တာေလ။</div><div align="justify">.<br />ဘာေတြ Tender တင္ေနၾကတာလဲလို႕ သိခ်င္ေပလိမ့္မယ္။ ဒီလိုပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရုံးက လုပ္ငန္းက အစိုးရက ခ်ေပးတဲ့ လမ္းနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ သံုးႏွစ္တစ္ၾကိမ္ Contract ယူျပီး လုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းပါ။ စင္ကာပူမွာ ရွိတဲ့ လမ္းအားလံုး၊ တံတားအားလံုး၊ ဆုိင္းဘုတ္အားလံုး နဲ႕ Tennel အားလံုး အတြက္ Inspection &amp; Repair Works ေတြအတြက္ Contract ယူျပီး လုပ္ပါတယ္။ လုပ္တတ္ရင္ လုပ္တတ္သေလာက္ အက်ဳိးအျမတ္ ရွိတာမို႕ သူေဌးကလဲ တစ္ခုမွ လက္လြတ္မခံဘဲ အားလံုးကို Tender တင္ခ်င္ပါတယ္။ ယခု လက္ရွိ Contract က လာမည့္ မတ္လကုန္မွာ ျပီးမွာမို႕ အဲဒီအတြက္ အျပီးသတ္ လုပ္ေဆာင္ရတာအျပင္ ေနာက္ထပ္လာမည့္ အတြက္ပါ လုပ္ေနရတာဆိုေတာ့ အားလပ္ရက္ မရွိေလာက္ေအာင္ပါဘဲ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">လမ္းေတြ Inspection လုပ္ၾကပံုလည္း နဲနဲေ၀မွ်ခ်င္ပါတယ္။ စင္ကာပူ အစိုးရက ေငြေၾကးတတ္ႏုိင္ေတာ့ လမ္းအားလံုးကို Major &amp; Minor ဆိုျပီး ႏွစ္ခု ခြဲလုိက္ပါတယ္။ နဲနဲ ရွည္တဲ့လမ္းကို Major နဲ႕ တိုတဲ့လမ္းကို Minor ေပါ့။ Major လမ္းမ်ားကို ၂ ပတ္တစ္ခါ inspection ကားနဲ႕ စစ္ပါတယ္။ Minor လမ္းေတြကိုေတာ့ ၈ ပတ္တစ္ခါ စစ္ပါတယ္။ ကားနဲ႕တစ္ေယာက္၊ လမ္းေလ်ာက္ရင္းနဲ႕ တစ္ေယာက္ စစ္ရပါတယ္။ လမ္းေပၚက အျဖဴ အ၀ါ လုိင္းေလးေတြ ေဆးမွိန္ေနတာ၊ ဆုိင္းဘုတ္ေလးေတြ ေစာင္းေနျပီး ေဆးမွိန္ေနတာ၊ လမ္းေတြ မညီမညာ ျဖစ္ေနတာေတြ၊ တံတားေတြေပၚမွာ အပ်က္အစီး ျဖစ္ေနတာေတြ အျပင္ လမ္းနဲ႕ ပတ္သက္ေနတဲ့ အရာအားလံုးကို စစ္ျပီး တင္ျပရပါတယ္။ အဲဒီ အပ်က္အစီးေတြကို အလုပ္သမားအဖြဲ႕ေတြက တခါတည္း ျပဳျပင္ေပးရပါတယ္။ စနစ္တက် ေငြေၾကးအစီအမံအျပင္ လုပ္ငန္းပုိင္း အစီအမံပါ အလြန္စနစ္တက် ရွိလွပါတယ္။ <span style="color:#990000;">ျပည္သူလူထုက ဒီနားေလးမွာ လမ္းမေကာင္းဘူး၊ ငါ့ အိမ္ေပါက္၀မွာ လမ္းပ်က္ေနတယ္ လာျပီး လုပ္ေပးပါအံုး ဆိုရင္လဲ တာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႕ တုိင္ပင္ျပီး တခါတည္း ျပဳျပင္ေပးပါတယ္။</span></div><div align="justify">.</div><div align="justify">ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာျပည္အေနအထားနဲ႕ အလြန္ကို ကြားျခားလွတာ ျမင္ေတြ႕ႏုိ္င္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က လမ္းေတြ မေကာင္းဘူး။ စင္ကာပူကလမ္းေတြ ေကာင္းတယ္ ဆိုတာ အခုလို စနစ္တက် ထိန္းခ်ဳပ္မွဳနဲ႕ စီမံခံ့ခြဲမွဳ ေကာင္းလြန္းလုိ႕ ကြာျခားရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံ ဧရိယာ ကြာျခားခ်က္လဲ ပါတာေပါ့ေလ။ ျမန္မာျပည္မွာက ရန္ကုန္-မႏၱေလး လမ္းမၾကီး တစ္ခုတည္းနဲ႕တင္ မုိင္ ၄၀၀ ေက်ာ္ေနတာကို ျမင္ေတြ႕ရေတာ့ ျပဳျပင္ဘို႕ ေငြေၾကးအေျမာက္အမ်ား လုိအပ္မယ္ဆိုတာလဲ နားလည္ပါတယ္။ ဆိုလိုခ်င္တာက စင္ကာပူက ေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္က က်ယ္တယ္။ လမ္း ဧရိယာ အဆမတန္ ပိုမ်ားေနတာဆိုေတာ့လဲ အလြန္ၾကီး ေကာင္းမြန္ေအာင္ ျပဳျပင္ႏုိင္ဘုိ႕ ႏုိင္ငံေတာ္မွာ ေငြေၾကးအေျမာက္အမ်ား လုိအပ္ပါလိမ့္မယ္။ <span style="color:#990000;">အဲဒီအတြက္ လမ္းေတြ မေကာင္းေသးတာလဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။</span> လမ္းအသံုးျပဳခ ေငြေၾကးေကာက္ခံမွဳမွာလည္း ျမန္မာျပည္က စင္ကာပူထက္ အမ်ားၾကီး သက္သာတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">အခုအလုပ္ကို လုပ္ေနတာ ေလးႏွစ္ေက်ာ္လာျပီဆိုေတာ့ လမ္းလုပ္ငန္းေတြ စနစ္တက် နဲ႕ ျပဳျပင္ လုပ္ေဆာင္ေနတာကို ေတြ႕ျမင္ရေတာ့ ငါ့ ႏုိင္ငံမွာ ဒီလိုေလး လုပ္ေပးႏုိင္ရင္၊ စီမံေပးႏုိင္ရင္ အတုိင္းထက္အလြန္ ေကာင္းမွာ လို႕ တမ္းတမိတာ အမွန္ပါ။ ငါတို႕ ႏုိင္ငံက လမ္းတံတားေတြ အခုလို အေျခအေနမ်ဳိးျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ႏုိင္တဲ့ ေငြေၾကးအလုံအေလာက္ရွိရင္ စင္ကာပူက အလုပ္သမားေတြကို ေခၚျပီး လုပ္ျပခ်င္လုိက္တဲ့ စိတ္ကလည္း ေန႕စဥ္နဲ႕ အမွ်ပါဘဲ။ ငါ့ ႏုိင္ငံ တုိးတက္ျပီး မိသားစုအတြက္ မပူမပင္ရတဲ့ လစာေလး ရေနတယ္ဆိုရင္ဘဲ ငါ့ ႏုိင္ငံကို ျပန္ျပီး အလုပ္ လုပ္ျဖစ္မွာပါ။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#990000;">ေငြေၾကးမ်က္ႏွာ တစ္ခုတည္းၾကည့္ျပီး မိေ၀း၊ ဖေ၀း၊ ေဆြမ်ဳိးေ၀း ၊ သူငယ္ခ်င္းေ၀း ေနတဲ့ အခုလို တျခားတုိင္းျပည္မွာ အလုပ္လုပ္ဘို႕ ဆိုတာ မနက္အိပ္ယာႏုိးတုိင္း မေတြးခ်င္တဲ့ အရာတစ္ခုပါ။</span> ေပ်ာ္ရာမွာ မေနရ၊ ေတာ္ရမွာ ေန ေနရတဲ့ ဘ၀မွာ အထုိက္အေလ်ာက္ေလး ေစတနာထား လုပ္ေနတယ္ ဆိုေပမယ့္ တစ္ေန႕မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ျပန္ျပီး အေျခခ်ဘို႕ ေန႕စဥ္ အေတြးရွိေနပါတယ္။ ဒီလိုအေတြးနဲ႕ ေနလာလုိက္တာ ဆယ္စုႏွစ္ထဲကို ေရာက္လာပါျပီ။ ဘယ္ေတာ့မွ ျမန္မာျပည္ျပန္ႏုိင္မယ္ဆိုတာလည္း မေရရာေသး။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#000099;">ေရႊျပည္ေတာ္ ျပန္ဘို႕ ေမွ်ာ္တုိင္းေ၀း</span> ေနတဲ့ အျဖစ္က ဘယ္ေတာ့မွ လြတ္မယ္ဆိုတာလဲ မေသခ်ာေသး။ <span style="color:#990000;">"ေဆးလိပ္လည္းတို၊ ေနလည္းညိဳျပီ၊ ငါ့ ကို အိမ္ျပန္ပို႕ၾကပါေတာ့"</span> ဆိုတဲ့ ဆရာတင္မိုးရဲ႕ ကဗ်ာေလးကို အခါခါ ရြတ္ရင္း ေန႕စဥ္ႏွင့္ အမွ် ျပည္ေတာ္ျပန္ဘို႕ စိတ္ကူးေလးဘဲ ရွိေနေသးတာ အလြန္ ၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ေဆးလိပ္လည္း အလိပ္ေပါင္းမ်ားစြာ တိုခဲ့ျပီ။ ေနညိဳတုိင္းလည္း ေရႊဘိုကို လြမ္းခဲ့ရတာ အၾကိမ္ေရ မနည္းေတာ့။ ငါ့ကိုယ္ ငါလဲ အိမ္ျပန္ဘို႕ အေတြး၀င္တာ ဆယ္စုႏွစ္ရွိခဲ့ျပီ။ လူတုိင္းက အေကာင္းဆံုးကို ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာမို႕ ႏုိင္ငံေရးမဟုတ္တဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းေလာက္ ေျပာရင္း နားပါရေစ။ <span style="color:#990000;">2010 ျပီးလုိ႕ 2011 က ေနညိဳခ်ိန္ေတြကို အညာက ထေနာင္းပင္ေအာက္မွာ ကြမ္းေလး၀ါးရင္း ေရေႏြးၾကမ္းအုိးေလးနဲ႕ အညာေလ ပူပူေတြကို ယပ္ခပ္ျပီး စိတ္ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းႏုိင္ဘို႕ အခြင့္အလမ္း ေရာင္ျခည္ေလးေတာ့ မ၀ံ့မရဲ ေမွ်ာ္လင့္မိပါ၏</span></div><div align="justify">.<br />ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္<br />ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)<br /></div><div align="justify"></div><br /><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-1107063252021519463?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-25945305337333664922010-01-15T00:26:00.000-08:002010-04-09T01:17:16.577-07:00<div align="center"><span style="color:#000099;"><strong>6.45 am</strong></span></div><div align="center">အိပ္ယာထ</div><div align="center">သြားတုိက္</div><div align="center">မ်က္ႏွာသစ္</div><div align="center">ေရခ်ဳိး</div><div align="center">အ၀တ္လဲ</div><div align="center">ဘုရားရွိခုိး</div><div align="center">ရုံးသြား။</div><div align="center">....................................</div><div align="center"><span style="color:#000099;"><strong>7.00 pm</strong></span> </div><div align="center">ရုံးျပန္ </div><div align="center">အ၀တ္လဲ</div><div align="center">သြားတုိက္ </div><div align="center">ေရခ်ဳိး</div><div align="center">မိန္းမ ကူ</div><div align="center">ညစာစား</div><div align="center">ကေလးခ်ီ :)</div><div align="center">အိပ္ယာ၀င္။</div><div align="center">.....................................</div><div align="center"></div><div align="justify">ကုိမ်ဳိး ရဲ႕ တစ္ေန႕တာ အျဖစ္ေလး ကဗ်ာအျဖစ္ ေျပာင္းထားတာ။ တနဂၤေႏြ တစ္ရက္ပဲ ရုံးပိတ္တယ္။ မိသားစု နဲ႕ ေနရတဲ့ အခ်ိန္က အလြန္ကို နည္းပါး ပါတယ္။ ရုံးေစာေစာသြား.. ေနာက္က်မွ အိမ္ျပန္ေရာက္။ ရုံးကအလုပ္ေတြ ပိတဲ့ ရက္ေတြဆို ခဏ နားအံုးမယ္ ဆိုျပီး လွဲလိုက္ရင္ တခါတည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားေရာ။ အင္း ေလ.. ငယ္တုန္း..ရြယ္တုန္း ၾကိဳးစားျပီး ပုိက္ဆံေလး စုထားႏုိင္မွ ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႕ ပင္ပန္းတယ္ မထင္မိပါဘူးေလ။ အခုအခ်ိန္ ပင္ပန္းတယ္ ထင္ရင္ အသက္ၾကီးလာရင္ ပိုပင္ပန္းမွာလဲ စိုးရိမ္စိတ္ကေလးနဲ႕ေပါ့။ </div><div align="justify">...</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး.. ပိုျပီးေတာ့ ၀ လာတယ္တဲ့။ ေလ့က်င့္ခန္းေလး ဘာေလး လုပ္ပါအံုးတဲ့။ အိမ္ေရာက္ရင္ မိန္းမက ေျပာရွာတယ္။ ေအး..ေအး.. လာ.. ပန္းျခံထဲ သမီးေလးနဲ႕ ခဏ သြားရေအာင္ ဆိုျပီး ပန္းျခံထဲလဲ ေရာက္ေရာ မိန္းမ နဲ႕ သမီးက အတူကစားေန။ ကိုမ်ဳိးတို႕ကေတာ့ ပန္းျခံက ခုံေလးေတြမွာ ေနရာေကာင္းရွာျပီး ေမွး ေတာ့တာပါဘဲ။ ၀ိတ္ေတာ့ က် ေတာ့မွာ။ 180 ေပါင္ ကေန 190 ထိ :) ။</div><div align="left">...</div><div align="left"></div><div align="left">ခင္မင္စြာျဖင့္</div><div align="left">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-2594530533733366492?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-18154531400674342342010-01-06T22:54:00.000-08:002010-04-09T01:22:56.468-07:00<span style="color:#ff0000;">"Hello.. Mr Myo ? "</span><br /><span style="color:#000099;">"Yes"</span><br /><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">" I'm Prof: Chua from NTU (Nanyang Technological University), I would like to ask some questions regarding to your Final Year Project Report "</span></div><span style="color:#000099;">" ok..."</span><br /><span style="color:#000099;">....</span><br /><div align="justify">စသည္ျဖင့္ စသည္ျဖင့္ ေမးလုိက္တာ ေမးခြန္းေတြ။ အခုေနာက္ပုိင္း ေက်ာင္းသားေတြ က်ေနာ္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ project လုပ္ထားခဲ့တာကို ထပ္မံျပီး ေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္ၾကရင္း တခ်ဳိ႕အပိုင္းမွ က်ေနာ္ေရးခဲ့တာေတြ နားမလည္ၾကဘူး။ နားမလည္လို႕ ဆရာ့ကိုေမးၾကေတာ့လဲ ဆရာေတြက ေရးခဲ့တဲ့သူကိုဘဲ ျပန္လည္ေမးၾကဘို႕ အၾကံျပဳတာဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုး က်ေနာ္ဆီကို ျပန္လည္လာၾကတယ္။ ဖုန္းနံပါတ္ကလဲ မေျပာင္းဘဲထားတာဆိုေတာ့ ဖုန္းနံပါတ္ကို ရသြားျပီး ဆက္ၾက၊ ေမးၾကတာ။</div><div align="justify">...</div><div align="justify">လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္ေလာက္တုန္းက က်ေနာ္ Nanyang Technological University မွာ Scholarship နဲ႕ Civil Engineering ေနာက္ဆံုးႏွစ္မွာ လုပ္ခဲ့တဲ့ Project ဆိုေတာ့ အခုဆို Report ေတာင္မွ အီးေမလ္တစ္ခုထဲမွာ ပို႕ထားမိလို႕ ရွိေတာ့တာ။ အကုန္ေမ့ျပီေပါ့။ ေက်ာင္းက library မွာေတာ့ Report ေတြရွိေသးတယ္တဲ့။ ဖတ္ျပီး နားမလည္ၾကဘူးတဲ့။ ေၾသာ္..ငါေရးခဲ့တာေတြဘဲေလ။ ငါလဲ နားမလည္ဘူးလို႕ ေျပာလို႕မွ အဆင္မေျပတာ။ Project က ကြန္ကရစ္တုိင္ ငါးတုိင္ လုပ္ထားေပးခဲ့ျပီး တစ္တုိင္ကို ျဖိဳထားခဲ့တာ။ အခု ေနာက္ဆံုးလက္က်န္ တစ္တုိင္ကို အခုႏွစ္ ဘြဲ႕ယူမယ့္ ေက်ာင္းသားက ျဖိဳျပရမွာ။ အဲဒီမွာ ျပသနာစေတာ့တာဘဲ။</div><div align="justify">...</div><div align="justify">ေနာက္ဆံုးလက္က်န္ တစ္တုိင္ရဲ႕ အတြင္းဘက္ကို မျဖိဳခင္ X-Ray နဲ႕ Scan ဖတ္လုိက္ေတာ့ ဘာၾကီးလဲ မသိဘူး ေတြ႕တယ္တဲ့။ အဲဒါ ဘာၾကီးလဲတဲ့။ က်ေနာ္လဲ အခုမွ အမွန္ကို ေျပာျပမွာ။ ဘြဲ႕လက္မွတ္ေတာ့ ျပန္မယူေလာက္ပါဘူးေနာ္။ ဟဲ..ဟဲ..။</div><div align="justify">...</div><div align="justify">အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ၁၂ ေပျမင့္ျပီး လံုးပတ္ ၂ ေပက်ယ္တဲ့ ကြန္ကရစ္တုိင္ ငါးတုိင္ကို construction site ထဲက ျမန္မာအလုပ္သမား ၃ ေယာက္ကို အကူအညီေတာင္းျပီး ကြန္ကရစ္ေလာင္းခဲ့တာ။ ေက်ာင္းကလဲ ကုန္က်စရိတ္နဲ႕အတူ ခြင့္ျပဳတာဆိုေတာ့ အဆင္ေျပတာေပါ့။ တစ္ရက္ ႏွစ္တုိင္ ပံုေလာင္း။ ေနာက္ဆံုး တစ္တုိင္မွာေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာေလာင္းမယ္ ဆိုျပီး ၾကိဳးစားပမ္းစား လုပ္ခဲ့တာေလ။ ျမန္မာအလုပ္သမား တစ္ေယာက္က Safety Shoe ကို ပံုေလာင္းမယ့္ သံတုိင္မွာ ခ်ိပ္ထားတာ အဆင္မေျပျဖစ္ျပီး ပံုစံခြက္ထဲကို က်သြားပါေလေရာ။ ပစၥည္းေပ်ာက္ရင္ အေလ်ာ္ေပးရမွာဆိုေတာ့ တစ္ဖက္ထဲ ေပ်ာက္လဲ ေပးရမွာဆိုျပီး က်န္တစ္ဖက္ပါေရာျပီး ကြန္ကရစ္တုိင္ထဲ ထည့္ျပီး ပံုေလာင္းထားခဲ့တယ္။ ကဲ..မွတ္ကေရာ။ </div><div align="justify">...</div><div align="justify">ပံုေလာင္းျပီးလို႕ ႏွစ္ကုန္လို႕ ဘြဲ႕ယူခါနီးလဲ ေရာက္ေရာ ဘယ္သူ႕မွ မေျပာဘဲ အဲဒီတုိင္ကို ဒီအတုိင္းထားခဲ့တာ။ ကိုယ္ကေတာ့ တျခားတစ္တုိင္ကို ျဖိဳခ်ျပီး ဘြဲ႕ရသြားတယ္။ ေဟာ.. အခု.. အဲဒီ ေနာက္ဆံုးတစ္တုိင္ ျပသနာတက္ေနၾကေလရဲ႕။</div><div align="justify">...</div><div align="justify">ေက်ာင္းတုန္းက လုပ္ခဲ့တဲ့ Project ကလဲ ဘယ္သူမွ မယူရဲလို႕ ခ်န္ထားခဲ့တဲ့ဟာကုိ က်ေနာ္က လူစြမ္းေကာင္းလုပ္ျပီး ယူခဲ့တာဆိုေတာ့ ဒီေလာက္ေတာ့ ရွိေပမယ္ေပါ့။ သတင္းစာဖတ္သူေတြ သိၾကမွာပါ။ ဟုိတေလာက အဲဒီ ေက်ာင္းမွာဘဲ အင္ဒုိနီးရွားက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ Project မွာ Pressure ေတြရျပီး Guide လုပ္တဲ့ Professor ကို ဓားနဲ႕ထိုးျပီး ေက်ာင္းေပၚက ခုန္ခ်တာ။ ေသပါေလေရာလား။ လူၾကားလို႕မွ မေကာင္း။ ဒီမွာ အဲဒီ သတင္းေလး ဖတ္ခ်င္ရင္။<a href="http://www.straitstimes.com/Breaking+News/Singapore/Story/STIStory_344879.html">http://www.straitstimes.com/Breaking+News/Singapore/Story/STIStory_344879.html</a></div><div align="justify">...</div><div align="justify">ထုိးမယ္ဆိုလဲ ထိုးခ်င္စရာ။ ကိုယ္တုိင္ၾကံဳဖူးခဲ့လို႕ သိတာ။ ေတာ္ေတာ္ ခက္တာ။ တစ္ႏွစ္လံုး လုပ္ရတာဆိုေတာ့ ဆရာက pressure ေပးရင္ ေက်ာင္းသားက ျပာယာခတ္ေရာ။ စိတ္ဓာတ္က်မယ္ဆိုလဲ က်ခ်င္စရာ။ ဘြဲ႕ရခါနီး အဓိက ဘာသာရပ္တစ္ခုဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသားတုိင္း လန္႕ၾကတာ။ သေဘာေကာင္းတဲ့ ဆရာနဲ႕ ေတြ႕ရင္ေတာ္ေသး။ ရစ္တတ္တဲ့ဆရာနဲ႕ ေတြ႕လုိ႕ကေတာ့ မလြယ္။</div><div align="justify">...</div><div align="justify">က်ေနာ္လုပ္ခဲ့တဲ့ Project က Slender Concrete Columns ကို Simplex Method နဲ႕ computer program ေရးျပီး ကြန္ကရစ္တုိင္ကုိ Casting လုပ္ခဲ့ရတာ။ Program ကလဲ အဆင္ေျပျပီး Report ကလဲ တင္ျပီးျပီး ဆိုရင္ အဲဒီ ကြန္ကရစ္တုိင္ေတြကို Lab ထဲမွာ ရွိတဲ့ computer နဲ႕ စက္နဲ႕ တြဲျပီး ျဖိဳခ်ျပရတာ။ ဘယ္ေလာက္ခုိင္လဲ၊ Program မွန္လား၊ Presentation ေကာင္းလား၊ Report ေကာင္းလားဆိုတာေတြ အေပၚမူတည္ျပီး အမွတ္ေပး၊ စာေမးပြဲေအာင္ျပီး ဘြဲ႕ရတာ။</div><div align="justify">...</div><div align="justify">Presentaion နဲ႕ Program ကုိေတာ့ ေက်ာင္းမွ ဆရာမ်ား လာေရာက္ၾကည့္ရွဳျပီး ေကာင္းတယ္.. မေကာင္းဘူး အမွတ္ေပးျပီး စီစစ္ၾကတာ။ ရစ္တဲ့ ဆရာေတြနဲ႕ ေတြ႕လုိ႕ကေတာ့ တစ္ပတ္ၾကာေအာင္ ရွင္းျပလဲ မျပီးဘူး။ သူမ်ားေတြကျပီးလို႕ ဘြဲ႕ယူၾကေတာ့မွာ ကုိယ္က မျပီးေသးတာေတြလဲ အမ်ားသား။ တခ်ဳိ႕ေက်ာင္းသူေတြဆို ရစ္လြန္းလို႕ Presentaion လုပ္ရင္း ထုိင္ငိုပစ္လိုက္ၾကတာ ေတြ႕ဘူးတယ္။ အဲဒီလို ငိုလိုက္ရင္လဲ နဲနဲေလ်ာ့ျပီး အေအာင္ေပးလိုက္ၾကတာ။ (မွတ္ထားေနာ္.. မိန္းမမ်က္ရည္ဆိုတာ အဲဒီေလာက္ အစြမ္းထက္တာ)။</div><div align="justify">...</div><div align="justify">က်ေနာ္လုပ္ခဲ့တဲ့ Project က ဆရာကလဲ ငရစ္။ Project ကလဲ ေက်ာင္းသားတုိင္း ပယ္ ဆိုေတာ့ စာေမးပြဲေအာင္ ဘြဲ႕ရျပီးလို႕ တစ္လအထိ ဆရာကုိ ရွင္းျပရတုန္း။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်ေနာ္ ျမန္မာျပည္က မိဘေတြဆီကို ေက်ာင္းျပီးလို႕ အလည္ျပန္ခ်င္တယ္။ ေနာက္ႏွစ္ရက္ေနရင္ ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး သူ႕ဆီသြား၊ city hall ကေန ေက်ာက္ပန္းခ်ီၾကီးၾကီး တစ္ခ်ပ္ လက္ေဆာင္၀ယ္ေပးျပီး သူ႕ရုံးခန္းကို အမွဳိက္ရွင္းေပး။ ဟဲ..ဟဲ။ ဒီလိုနဲ႕ ဘြဲ႕ရခဲ့တာ။ အဲဒီကတည္းက Project အေၾကာင္း မေမးေတာ့ဘဲ အခုုေလးႏွစ္ေလာက္ေနမွ တစ္ေၾကာ့ျပန္လာျပီး ေမးတာ။ ဒီတစ္ခါ ကိုမ်ဳိးအလွည့္။</div><div align="justify">...</div><div align="justify">အထက္မွာ ေျပာခဲ့သလို ေနာက္ဆံုးတစ္တုိင္မွာ အခုက်ေနာ့ဆီ ျပန္လည္လာတာ။ Singaporean ေက်ာင္းသားလုပ္ေနတာ။ သူဖုန္းဆက္ေတာ့.. ေအး..ငါလဲ စာေတြေမ့ေနျပီ။ မင္းကိုရွင္းျပဘို႕ အခ်ိန္ေပးျပီး စာျပန္ဖတ္ရမယ္။ အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႕ ဆိုေတာ့ သိပ္မအားလို႕ ဆိုျပီး သူမညည္းခင္ ညည္းျပလိုက္ေတာ့.. အခ်ိန္ေတြအတြက္ ပုိက္ဆံေပးပါ့မယ္တဲ့။ သူ႕ကိုသာ ရွင္းျပေပးပါတဲ့။ (က်ေနာ္လဲ အားနာနာ နဲ႕ လက္ခံလုိက္ရတယ္)။</div><div align="justify">...</div><div align="justify">သူ႕ဆီကပုိက္ဆံယူျပီဆိုေတာ့ အေကာင္းဆံုး အၾကံတစ္ခုေတာ့ ေပးရတာေပါ့ေလ။ Chinese New Year က်ရင္ Professor ကို လိေမၼာ္သီး သြားေပးလိုက္။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ မတုိင္ခင္ကတည္းက ေပးကြာ ဆိုျပီး အၾကံျပဳလို္က္တာ.. အခု သူ႕ Project အဆင္ေျပေနျပီတဲ့။</div><div align="justify">...</div><div align="justify">ရွင္းျပေပးေနတဲ့ က်ေနာ္ ေတာ္တာလား။ လိေမၼာ္သီး အစြမ္းလားေတာ့ မသိ း) :) ။</div><div align="justify"></div><div align="justify">.</div><div align="justify">ခင္မင္စြာျဖင့္</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-1815453140067434234?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-33924570984865255952010-01-03T04:12:00.000-08:002010-04-09T01:23:10.606-07:00ကိုမ်ဳိးသည္ သက္မၾကီး ခ်လိုက္မိသည္။<br />"ဟင္း......"<br />.<br /><div align="justify">ရင္ထဲတြင္ သက္သာလုိသက္သာညား "ဟင္း..ခနဲ႕" သက္ျပင္းကို ထပ္မံခ်မိျပန္သည္။ လမ္းကတည္းက ၾကားခဲ့ရတဲ့ စာအိတ္ တစ္အိတ္ေၾကာင့္ လူမွာ ႏုံးခ်ိ ေမာဟုိက္ ေနေပေတာ့သည္။ ရုံးသို႕ ေရာက္ေရာက္ျခင္း ပက္လက္ကုလားထုိင္ေပၚတြင္ ေျခပစ္လက္ပစ္ၾကီးထုိင္လ်က္ ဟင္းခ် ခ်ျပီး ရင္ထဲတြင္ ဖုတ္လုိက္ဖုတ္လုိက္ ေမာေနပံုမွာ ဒီေန႕အပင္ပန္းဆံုးျဖစ္သည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ေမာေမာျဖင့္ ေဇာေခၽြးေတြထြက္လာျပီး ႏွဖူးေပၚတြင္လည္း ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္တုိ႕ တျဖိဳက္ျဖိဳက္ က်ဆင္းလ်က္ရွိ၏။ ကုလားထုိင္ေပၚတြင္ ေခါင္းကိုဘယ္ျပန္ညာျပန္လူးျပီး အသက္ကိုမခ်ိမဆံ့ ရွဳေနရကာ စိတ္ထဲတြင္ အေတာမသတ္ၾကိတ္ျပီး ညည္းညဴမိပါသည္။ ဘာမ်ား စိတ္တုိင္းမက်ျဖစ္လို႕လဲဟု အဖံုဖံုအေထြေထြ အလုိစမ္းျပီး စိတ္အလိုလုိက္ ေတြးၾကည့္မိသည့္တုိင္ ထူးျခားခ်က္မရွိ။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">အေတြးရခက္ျပီး ရင္ထဲမွာ ေမာေနရသည့္အျပင္ ရင္ထဲ၌ မတင္မက်ၾကီး ျဖစ္ေနသည္။ ငယ္ထိပ္ထဲ ေသြးေရာက္သလို ခံစားရျပီး မူးေ၀ေ၀ပင္ ျဖစ္လာလ်က္ ရင္တုန္ပန္းတုန္ေတြပါ ျဖစ္လာေလသည္။ အတြင္းစိတ္မွ ႏွလံုးခုန္သံ ျမန္လာသည္ကိုပင္ သတိထားမအားဘဲ ကိုယ့္အေတြးႏွင့္ကိုယ္ တစိမ့္စိမ့္ ေတြးေနတုန္းမွာပင္ က်ေနာ့ရင္တြင္း၌ နာဂစ္မုန္တုိင္းၾကီး ဆင္ေနေပေတာ့သည္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">အသက္ရွဳၾကပ္ကာ မ်က္လံုးကို ဖြင့္လုိက္ မွိတ္လုိက္ လုပ္ၾကည့္ျပီး သတိထားကာ အစြမ္းကုန္ ဖြင့္လုိက္ေလသည္။ ရင္တြင္း၌ ဗေလာင္ဆူပြက္ေနသည္။ ေမာပန္းလြန္းသျဖင့္ ဦးေခါင္းကို ကုလားထုိင္ေပၚျပန္လည္မွီရင္း က်ေနာ့လက္မ်ားမွာ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနေလသည္။ ကြန္ျပဴတာစားပြဲေပၚမွ စာအိတ္တစ္အိတ္ဆီသုိ႕ လက္မေရာက္ခင္မွာပင္ က်ေနာ့ေခါင္းမွာ ခ်ာခ်ာလည္ကာ မူးေနာက္ေနေလသည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ထိုစာအိတ္အေၾကာင္း စိတ္အေတြးေရာက္သည္ႏွင့္ ရင္ထဲ၌ တဖ်င္းဖ်င္းျဖင့္ ပိုျပီး နာၾကင္ ေမာပန္းလာေလသည္။ မွဳန္၀ါး၀ါးထင္ေနရင္း တစ္မိနစ္ေလာက္ ေၾကာက္လန္႕မူးေ၀ေနရင္း လက္တုန္တုန္ခ်ိခ်ိျဖင့္ ထုိစာအိတ္အား ယူကာ စြန္႕စားျပီး ေဖာက္ဖတ္ျဖစ္လုိက္ေလသည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">သက္မၾကီးအၾကိမ္ၾကိမ္ခ်ျပီး မွဳန္၀ါး၀ါးထင္ေနေသာ အရာအားလံုးတုိ႕သည္ ၀င္း၀င္း လက္လက္ျဖင့္ ေတာက္ပေနေပေတာ့သည္။ <span style="color:#000099;">ထိုစာအိတ္သည္ကား တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ကုမၸဏီမွ ခံစားခြင့္ေပးေသာ Bonus ခ်က္လက္မွတ္ စာအိတ္ ျဖစ္ေပေတာ့သတည္း။ :) :)</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">ဟီး..ဟီး.. နဲနဲ ေမာပန္းသြားရင္ ခြင့္လႊတ္ေနာ္။ ပံုစံတစ္မ်ဳိးေျပာင္းျပီး စာကို ေရးၾကည့္တာ။ စာေရးဆရာ ဆရာသာဓု ရဲ႕ စာေရးနည္း စာအုပ္ကို ဖတ္ျပီး ပံုစံတစ္မ်ဳိးနဲ႕ ဒီေန႕ရရွိတဲ့ စာတစ္အိတ္ အေၾကာင္း လက္တည့္စမ္းျပီး ေရးၾကည့္တာ။ </span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">ခင္မင္စြာျဖင့္</span></div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-3392457098486525595?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-18852474670385855072009-12-30T21:52:00.001-08:002010-04-09T01:16:56.043-07:00<div align="center"><span style="color:#33cc00;">လူအျဖစ္ စခဲ့တာက <strong>1977</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#33cc00;">အခုကုန္ေတာ့မယ့္ ႏွစ္က <strong>2009</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#33cc00;">ခုႏွစ္ေတြ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ မ်ားခဲ့ျပီ..</span></div><div align="center"><span style="color:#33cc00;">ငါဘာမွ မသိခဲ့။</span></div><div align="center"><span style="color:#33cc00;">မုိက္ျမဲ မုိက္လ်က္။</span></div><div align="center">.........</div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">ခုႏွစ္ေတြ မ်ားစြာ လာဘို႕ ရွိေသးေပမယ့္</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">ထုိအထဲက တစ္ခုေသာ ခုႏွစ္မွာေတာ့</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">ငါဟာ.. ဒီလူသားဘ၀ကေန</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">အျပီးတုိင္ စြန္႕ခြြါရမွာေတာ့</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">မေျပာဘဲ သိပါ၏</span></div><div align="center">........</div><br />ခင္မင္စြာျဖင့္<br />ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-1885247467038585507?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-55642060604981176912009-12-16T23:55:00.000-08:002010-04-09T01:26:02.077-07:00<span style="color:#cc0000;">"ဦးေလး...မံုရြာမွာ ညအိပ္မယ္ေလ.. မုိးခ်ဳပ္ေတာ့မယ္</span><br /><br /><div align="justify"><span style="color:#000099;">"ေအး..ေကာင္းပါ့ကြယ္။ ညပုိင္းမွာ မံုရြာျမိဳ႕တြင္းလွည့္ျပီး ဘုရားဖူးၾကတာေပါ့။</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ဟုတ္ကဲ့ ဦးေလး။ ျပီးရင္.. ဘယ္လိုက္ပို႕အံုးမလဲ</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">"မံုရြာမွာ ဦးေလးရဲ႕ ထြန္ဂ်ဲဒုိးၾကီး ထားခဲ့ျပီး.. ကားတစ္စီးငွား.. ျပီးေတာ့ အေလာင္းေတာ္ ကႆပ သို႕ လုိက္ပို႕မယ္</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ဦးေလး က ေရာက္ဖူးလို႕လား</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">"ေအး .. ေရာက္ဖူးတယ္.. ငါ့တူေတြ..တူမေတြ လဲ ေရာက္ဖူးေအာင္လို႕ လုိက္ပို႕မွာ</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဦးေလး</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">"ေက်းဇူးမတင္ပါနဲ႕ကြာ.. ဦးေလးကလဲ အဲဒီဘက္ကို ေရာက္ဖူးခ်င္ေနတာ ဆိုေတာ့ အဆင္ေျပတာေပါ့။ ပံုျပင္ေလးနဲ႕ ေျပာရရင္.. ခုံဖိနပ္ျပတ္ နဲ႕ ေခြးငတ္ ေတြ႕သလိုေပါ့..</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"လုပ္ျပီး ဦးေလးကေတာ့.. ေရငတ္တုန္း ေရတြင္းထဲက် လို႕ လုပ္ပါ..</span></div><div align="justify">...</div><div align="justify">မံုရြာမွာ ကားတစ္စင္း ငွားျပီး အေလာင္းေတာ္ ကႆပ သို႕ သြားၾကမယ္။ <span style="color:#cc0000;">ယင္းမာပင္ျမိဳ႕</span>ဘက္ကို အရင္သြားရမယ္။ ယင္းမာပင္ ကထြက္လို႕ သံုးမိုင္ေလာက္ အကြာမွာ အေလာင္းေတာ္ကႆပ သို႕ဆိုတဲ့ လမ္းခြဲရွိပါတယ္။ အညာ တမာ ႏွင့္ ထေနာင္းပင္မ်ား ေပါမ်ားသည့္ လမ္းမွာ ၁၀ မုိင္ေလာက္ ေမာင္းျပီးရင္ <span style="color:#cc0000;">ရြာသစ္ရြာ</span>ကို ေရာက္ပါတယ္။ ရြာသစ္လြန္လာရင္ <span style="color:#cc0000;">ေျမာက္ယမားေခ်ာင္း</span>ကို ျဖတ္ၾကရပါ့မယ္။ ေျခခ်င္း ၀တ္သာသာ ေလာက္ ေခ်ာင္းကေလးေပါ့။ အရုိင္းစိတ္၀င္လာလို႕ ေရၾကီးလာရင္ေတာ့ အနီးအနားက ရြာေတြ ျမန္ျမန္ေရႊ႕ေပေတာ့။ ေရစီးအား အလြန္သန္တဲ့ ေခ်ာင္းေပါ့။</div><div align="justify">...</div><div align="justify">ေခ်ာင္းတစ္ဘက္ကမ္းမွာ <span style="color:#cc0000;">ရင္ေပါင္တုိင္ရြာ</span>။ ထန္းပင္ေတြ အလြန္ေပါတဲ့ ရြာေပါ့။ ျပီးရင္ေတာ့ မံုရြာ ငရုပ္သီးေစ်းကြက္အတြက္ ငရုပ္သီးပင္ေတြ ေပါမ်ားတဲ့ <span style="color:#cc0000;">ဆယ္စြယ္ေတာင္ရြာ၊ အလယ္ရြာ၊ ေျမာက္ရြာ။ ျပီးရင္ေတာ့ ကပုိင္ရြာ။</span> ကပုိင္ရြာအထိ မံုရြာကေန မုိင္ ၄၀ နီးပါး ခရီးေပါက္ခဲ့ျပီ။ လြင္ျပန္႕ေတြ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေတာင္ကမူ၊ ေတာင္စြယ္ေလးေတြဘက္ကို ေရာက္ပါျပီ။ အေလာင္းေတာ္ကႆပ အထိ ၂၁ မုိင္နီးပါး ခရီးဆက္ရန္ က်န္ပါေသး။ ေတာင္ကလဲ ျမင့္သထက္ျမင့္လာပါျပီ။ <span style="color:#cc0000;">ပြင့္ၾကီးစခန္းတို႕ ခံုညွင္းပင္စခန္းတို႕</span> ေက်ာ္လြန္ျပီးရင္ေတာ့ နတ္ထိပ္လို႕ ေခၚတဲ့ <span style="color:#cc0000;">မဟူေတာင္ထိပ္</span>ကို ေရာက္ပါျပီ။ စကားအေျပာအဆို၊ အျပဳအမူ၊ အေနအထိုင္ေတြ ဆင္ျခင္ၾကပါ။ အလြန္နတ္ၾကီးသည့္ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ အလြန္ရုိေသၾကရပါမည္။ တိတ္တိတ္ေနၾကေနာ္။ နတ္ကိုင္လုိက္လို႕<span style="color:#cc0000;"> ကြြိ႕ခနဲ႕</span> ေနမယ္။ နတ္ကုိင္တာ အဲဒီလို အသံျမည္လားေတာ့ မသိဘူး။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">တည္းခိုစရာ ဇရပ္ေတြ၊ ေသာက္ေရေတြ လဲ လွဴဒါန္းမွဳ ျပဳထားတာ ေတြ႕ျမင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါသည္။ <span style="color:#cc0000;">အေလာင္းေတာ္ ကႆပ အမ်ဳိးသားဥယာဥ္ </span><span style="color:#000000;">ကိုလဲ</span> ေတြ႕ၾကရမွာ ျဖစ္ပါသည္။ အဲဒီကေန ဆက္ထြက္လာရင္ ေကြ႕ေကြ႕ေကာက္ေကာက္ ေတာင္ေပၚလမ္းေတြ ေက်ာ္လာရင္ေတာ့ ေခ်ာင္းမၾကီးေခ်ာင္းလို႕ ေခၚတဲ့ ပုထိုးလံုးေခ်ာင္းကို ေရာက္ရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေလာင္းေတာ္ရွိရာ ေခ်ာင္းလက္တက္ကေလးေတြထဲက စီးလာျပီး <span style="color:#cc0000;">မင္းကင္းျမိဳ႕</span>ေအာက္ဘက္နားမွာ ခ်င္းတြင္းျမစ္ထဲကို စီး၀င္သြားတဲ့ ေခ်ာင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီနားက စားေသာက္ဆုိင္တန္းမွာ ကားထားခဲ့ျပီး ေျခလ်င္ခရီး စရပါေတာ့မယ္။ တစ္မုိင္သာသာေလာက္ ေတာင္တက္ခရီးေပါ့။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">အေလာင္းေတာ္ကႆပ ေတာင္ထိပ္ကို ဆင္စီးျပီး သြားမယ္ဆိုရင္လဲ စီးၾကေပါ့။ တေဟာေဟာ..တဟဲဟဲ နဲ႕ တက္မယ္ဆိုရင္လဲ တက္ၾကတာေပါ့။</div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ဦးေလး..</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">"ေဟ...</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ဘာသံလဲ မသိဘူး.. ေသခ်ာနားေထာင္</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">"ေနဦးဟ.. ေမာလြန္းလို႕ နားထဲက ေလထြက္ေနတာ..ဘာသံမွ မၾကားရေသးဘူး</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ေသခ်ာေျဖးေျဖး နားေထာင္လိုက္ ဦးေလး</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">"ေဟ.. ေဟ... ေခါင္းေလာင္းထိုးသံ ဟ။ ေၾကးစည္သံ ဟ။</span></div><div align="justify">အေလာင္းေတာ္ ကႆပ သို႕ ေရာက္ပါျပီ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္း အတြဲ ၁၄</span> မွာေတာ့ အေလာင္းေတာ္ကႆပ ရဲ႕ အေၾကာင္းကို ဒီလို ေရးထားေလရဲ႕။</div><div align="justify">အေလာင္းေတာ္သည္ ေတာင္သံုးလံုးဆံုရာ အၾကား အနိမ့္ကြက္လပ္ တြင္ တည္ရွိသည္။ အေနာက္ေတာင္ဘက္တြင္ <span style="color:#cc0000;">မဟူေတာင</span>္၊ အေနာက္ဘက္ႏွင့္ အေနာက္ေျမာက္ဘက္တြင္ <span style="color:#cc0000;">ပံုေတာင္ ပံုညာေတာာင္၊</span> ေျမာက္ဘက္တြင္ အေလာင္းေတာ္ ႏွင့္ အကပ္ဆံုးမွာ ပုံေတာင္ပံုညာအဆက္ <span style="color:#cc0000;">ေခါက္ေလာက္ေတာင္</span> ရွိသည္။ အခ်ဳိ႕က စိတ္ကူး ႏွင့္ မဇၥ်ိမေဒသရွိ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္ကို ၀ုိင္းေနေသာ <span style="color:#cc0000;">ေ၀ပုလႅေတာင္၊ ေ၀ဘာရေတာင္ ႏွင့္ ၀ိဇၥ်ကုဋ္ေတာင္ </span>ဟု ဆိုၾကသည္။</div><div align="justify">.</div><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416123244829600210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 170px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SynvZTPN6dI/AAAAAAAAANc/u-T8mJt1HSo/s320/Alaungtaw.jpg" border="0" /></p><p align="justify">အေလာင္းေတာ္ကႆပသို႕ေရာက္တာနဲ႕အေလာင္းေတာ္၏ အာရုံခံတုိက္ၾကီးထဲမွာ ခဏ နားၾကပါမည္။ အာရုံခံတုိက္ၾကီး၏ အေရွ႕ဘက္ပုိင္းမွာ အေလာင္းေတာ္ကႆပအျဖစ္ ရဟႏၱာပံုေလ်ာင္းေတာ္မူ ရုပ္ထုေတာ္ၾကီးကို ဖူးေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ <a href="http://3.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SynrmhbBJ5I/AAAAAAAAANU/BngaYvYzXi0/s1600-h/Alaungtaw.jpg"></a>လဲေလ်ာင္းျပီး ပရိနိဗၺာန္ျပဳေနပံုပါ။ အလြန္က်ယ္၀န္းသည့္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးပါ။ တေပါင္းလျပည့္ပြဲေတာ္ရက္ ဆိုရင္ေတာ့ အျပင္ဘက္ ေျမၾကီးေပၚမွာေတာင္ ဘုရားဖူးပရိသတ္အတြက္ ေနရာမရွိ။ <span style="color:#cc0000;">နဂါးေဒၚဦး</span> ရဲ႕ တုိက္ေက်ာင္း ႏွင့္အတူ အလွဴရွင္မ်ား၏ ဒါနကုသိုလ္ မ်ားစြာကို ေတြ႕ျမင္ၾကည္ႏူးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br />.</p><p align="justify"><span style="color:#000099;">"က်ယ္လိုက္တဲ့ ေက်ာင္းၾကီးကြာ..</span> ဦးေလးက အညာေလသံနဲ႕ ေျပာပါတယ္။</p><p align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ဟုတ္ပ ဦးေလးရာ.. က်ယ္လိုက္ေလ</span></p><div align="justify"><span style="color:#000099;">"တုိ႕ရြာက ေက်ာင္းၾကီးက်ယ္လွ မွတ္တယ္။ ဒီေက်ာင္းၾကီးနဲ႕ ယွဥ္လိုက္ရင္ တမာသီးေလာက္ပဲ ရွိေတာ့မယ္။</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ဘုရားဖူးေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ဖိနပ္ေတြ အျပင္မွာ ခၽြတ္ထားခဲ့ရင္ မေပ်ာက္ဘူးလို႕ ေျပာသံၾကားဘူးတယ္ ဦးေလး</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">"ေဟ.. ငါ့ ခုံဖိနပ္ေလး ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ့္</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ရွိမွာပါ ဦးေလးရယ္.. ပူမေနပါနဲ႕</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">"ေနာက္တာပါကြာ.. ေပ်ာက္သြားလဲ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး..ဒီနားမွာ ငါ့ဖိနပ္တဲ့ ေကာင္းတဲ့ ဖိနပ္ေတြ အမ်ားၾကီးပါ</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"လုပ္ျပီ ဦးေလးကေတာ့...</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">ခဏ နားျပီးရင္ေတာ့ ရွင္မဟာကႆပ ကိုယ္ေတာ္ၾကီးရွိတဲ့ ေတာင္ေတာ္ၾကီးဘက္ကို သြားရေအာင္။ ဒီေတာင္ေတာ္ၾကီးအတြင္းမွာ ရွင္မဟာကႆပ ကိုယ္ေတာ္ၾကီးရဲ႕ ရုပ္အေလာင္းေတာ္ၾကီးသည္ အတြင္းသား ဂူထဲမွာ ရွိေနတယ္လို႕ အစဥ္အလာအရ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္က <span style="color:#990000;">တတိယ သာ၀က ဓုတဂၤရဧတဒဂ္ ရဟႏၱာၾကီး အရွင္ျမတ္ၾကီး ရွင္မဟာကႆပ</span> သည္ ယခုေနရာ ေ၀ဘာရေတာင္၊ ေ၀ဘူလေတာင္ ႏွင့္ ၀ိဇၥ်ကုဋ္ေတာင္ သံုးလံုးဆံုရာ ေျမာက္ဘက္က ေ၀ဘာရေတာင္ရဲ႕ေအာက္ဘက္ ၃၅ ေတာင္ ကုဗရွိတဲ့ ဂူၾကီးထဲမွာ ပရိနိဗၺာန္ျပဳခဲ့ျပီး ရုပ္အေလာင္းေတာ္ဟာ အခုထိ ပကတိအတုိင္း တည္ရွိျပီး အရိေမတၱယ် ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ေရာက္မွ ေတေဇာဓာတ္ ေလာင္လိမ့္မယ္လို႕ မွတ္ယူၾကပါတယ္။</span></div><p align="justify"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416123389760625202" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 209px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SynvhvJd2jI/AAAAAAAAANk/mojqj_P7nrk/s320/2.jpg" border="0" /><span style="color:#000000;">အဲဒီအစဥ္အလာ ယံုၾကည္မွဳေၾကာင့္ ဒီအေလာင္းေတာ္ ကႆပတည္ရွိရာကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား အထြက္အျမတ္ျပဳ ရုိေသျပီး အခက္အခဲ အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေက်ာ္ျဖတ္ျပီး ဘုရားဖူးလာၾကတာပါ။ ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းသည္ျဖစ္ေစ အေလာင္းေတာ္ကႆပေရာက္ရင္ အားလံုးဟာ ေမာသမွ်ေျပျပီး ကုသိုလ္တရားထူးကို ခံစားရရွိၾကမွာ မလြဲပါ။</span></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416123554418984322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 272px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SynvrUjFBYI/AAAAAAAAANs/H3crrOFc5-E/s320/1.jpg" border="0" />.<br /><div align="justify">တံခါးရြက္နဲ႕ တူတဲ့ ေရႊအျပည့္ခ်ထားသည့္ ဂူေပါက္၀မွာ မဟာအက်င့္သီလႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ၾကီးကို ရည္မွန္းျပီး ကန္ေတာ့ခြင့္ ရၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာေသးခင္က ဂ်ာနယ္တစ္ေဆာင္ထဲမွာ <span style="color:#cc0000;">တပို႕တြဲလျပည့္ေန႕ (၂၀၀၉ ခုႏႇစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၉ ရက္ ေန႕)</span> မွာ အဲဒီ ဂူေပါက္၀ၾကီး ရုတ္တရက္ပြင့္သြားတာကို ဘုရားဖူးမ်ား ထူးဆန္းစြာ ေတြ႕ျမင္ၾကရလို႕ အံ့မခန္း ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ အျဖစ္ မ်က္ျမင္ေတြ႕ၾကသူေတြ မနည္းလွပါဟု ဖတ္လိုက္ရပါေသးတယ္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">''တပို႕တြဲလျပည့္ေန႕ မြန္းလြဲ ၁ နာရီခြဲေလာက္မႇာ ႐ုတ္တရက္ပြင့္ သြားခဲ့တာ။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ပဲၾကာပါတယ္ </span>ဟု ဘုရားဖူးမ်ားကဆိုၾကပါသည္။ ထူးဆန္းေပစြ။ အနီးအနားမွာပဲ <span style="color:#cc0000;">အဇာတသတ္မင္း </span>တည္ထား ခဲ့တာလို႕အသိအမွတ္ျပဳၾကသည့္ လြမ္းေစတီ ကိုလည္း ရွာေဖြ ဖူးေတြ႕ၾကပါလို႕ တင္ျပရင္း နားပါရေစဗ်ာ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ရည္ညႊန္း..</div><div align="justify">“ျမန္မာ႔စြယ္စံုက်မ္း CD” </div><div align="justify">“အေလာင္းေတာ္ကႆပ သမိုင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ - ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲ ဥတၱရ”</div><div align="justify">"ဆရာ အံ့ေမာင္ ၏ အညာဘုရားဖူး စာအုပ္</div><div align="justify">"<a href="http://wikimyanmar.co.cc/">http://wikimyanmar.co.cc/</a></div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-5564206060498117691?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-11459603693709801642009-12-13T23:22:00.000-08:002010-04-09T01:25:26.154-07:00<div align="center"><span style="color:#ff0000;">ေမြးဌာနီ အညာအရပ္ဆီသို႕<br />ေရာ္ရည္ေမွ်ာ္မွန္း စိတ္၀ယ္တမ္းတ<br />မွန္းဆကာရည္ တမ္းတပါသည္<br />ဒီလိုေျပာခဲ့သည္။<br />ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေလရာ ေနရာတုိင္းက တမ္းတသည္<br />ေအာက္ေမ့မိသည္ ေၾသာ္ေအာက္ေမ့မိသည္<br />ကၽြန္ေတာ့္ေမြးဌာနီ။</span><br /><span style="color:#ff0000;">မံုရြာအနီးက ဟုိ...ေက်ာကၠာေတာင္ရြာဆီ..ေမြးဌာနီ ေနရာေဟာင္းကို ညီေလးေအာက္ေမ့သည္..</span><br /><span style="color:#ff0000;">ဘူးခါးေခ်ာင္း ေရၾကည္ၾကည္..ေနရီရီညေနခ်မ္းမွာ..ေက်ာကၠာသူမ်ား ေရခ်ဳိးလာသည္..</span><br /><span style="color:#ff0000;">ေသာက္ေရအတြက္ လက္ယက္တြင္းကေလးေတြ..ယပ္ကာ ခပ္ရသည္...ညီေလးတို႕ဌာနီ </span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">ေက်ာကၠာေတာင္ရြာ တစ္မ်ဳိးေတာ့ သာယာသည္။</span></div><span style="color:#ff0000;"></span><br /><div align="justify"><span style="color:#000000;">အဆိုေတာ္ <span style="color:#cc0000;">သန္းထြန္းေလး</span> ၏ <span style="color:#cc0000;">ကၽြန္ေတာ့္ ေမြးဌာနီ</span> သီခ်င္း မွ စာသားမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ေအာက္မွာ သီခ်င္းေလးကို အမွတ္တရအျဖစ္ တင္ေပးထားပါတယ္။ ၾကည့္ရွဳ႕ေတာ္မူၾကပါကုန္။ အဲဒီမွာ အဆိုေတာ္ <span style="color:#cc0000;">ဦးသန္းထြန္းေလး (ပိုးအိစံ ၏ ဖခင္)</span>ရဲ႕ ပံုရယ္၊ ေက်ာကၠာရြာရယ္၊ ထန္းဇလုပ္ေခ်ာင္းရယ္၊ ယြန္းထည္လုပ္ငန္းေလးေတြရယ္၊ အစံုပါဘဲ။ ၾကည့္လုိက္ၾကပါအံုး။ </span><br /></div><div align="justify"><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/ZVMZc0zBl94&amp;hl=" width="425" height="344" type="application/x-shockwave-flash" fs="1&amp;" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed></div><br /><p align="justify"><span style="color:#000099;">"ဦးေလး သီခ်င္းေတြ ဆိုလို႕ပါလား။ မံုရြာ ဘက္ကို အရင္သြားမယ္ေလ။ ျပီးမွ ေက်ာကၠာရြာဘက္ကို ၀င္မယ္။</span> </p><p align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ဒီ ေဗာဓိတစ္ေထာင္ဘက္ကေန ေက်ာကၠာဘက္ကို အညာလမ္းေလးရွိတယ္။ အဲဒီကေန ေက်ာကၠာဘက္ကို အရင္သြားမယ္။ ျပီးမွ မံုရြာ။</span></p><p align="justify"><span style="color:#cc0000;">" ေအးကြာ...ေက်ာကၠာဆိုတာနဲ႕ စိတ္က ျပန္ငယ္သြားတာ။ ျပီးေတာ့ အဆုိေတာ္ သန္းထြန္းေလး ကို သတိရလို႕။</span><br /><span style="color:#000099;">"ေအာ္.. ဒီသီခ်င္းက ဦးသန္းထြန္းေလး ဆိုခဲ့တာလား။</span><br /><span style="color:#cc0000;">"ဟုတ္ပကြာ.. အခုေတာ့ သူ႕သမီး ပိုးအိစံ လဲ ျပန္ဆိုထားတယ္။</span></p><p align="justify"><span style="color:#000099;">"ေက်ာကၠာမွာ ဇတ္လမ္းေတြ ရွိခဲ့လို႕လား ဦးေလး</span></p><p align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ရွိခဲ့တာေပါ့ကြာ။ အေထြအထူးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးကြာ။ ဦးေလးရဲ႕အမ.. ကုိမ်ဳိးရဲ႕အေမ.. အပ်ဳိတုန္းက.. ဦးေလးက ခပ္ငယ္ငယ္.. သူတို႕က အပ်ဳိရြယ္ေတြေပါ့။ ဒီေက်ာကၠာ ေရႊဂူနီဘုရားပြဲမွာ ဘုရားဖူး လာၾကတုန္းက ျဖစ္ခဲ့တာ။</span></p><p><span style="color:#000099;">"လုပ္ပါအံုး ဦးေလး။ က်ေနာ္ မေမြးခင္တုန္းက အျဖစ္ဆိုေတာ့ စိတ္၀င္စားတယ္။</span></p><p align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ဒီလိုကြာ.. ဦးေလးရဲ႕ အမတို႕ အဖြဲ႕ အပ်ဳိရြယ္ေတြကို.. ဘုရားဖူး လူပ်ဳိေတြက ေနာက္ၾက..ေျပာင္ၾက.. လူငယ္သဘာ၀ ပိုးၾက ပန္းၾကလုပ္ေတာ့.. အမက.. ဦးေလးကို ေျပာတယ္..</span></p><p><span style="color:#000099;">"ဘာေျပာလဲ ဦးေလး..</span></p><p align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ဒီေကာင္ေတြ အမတို႕ေနာက္က လုိက္လာျပီး ပိုးေနတယ္။ ငါ့ေမာင္.. ဒီေကာင္ေတြကို ေမာင္းထုတ္လို္က္ ဆိုလို႕..ဦးေလးက..ကေလးပီပီ ဆဲျပီး ေမာင္းထုတ္လို္က္တာ။ ကုိမ်ဳိး အေမက ငါ့ကို ေဂါင္းေခါက္ျပီး ဆြဲစိတ္တယ္ဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္နာတယ္</span></p><p><span style="color:#000099;">"ဦးေလးက ဘယ္လိုဆဲျပီး ေမာင္းထုတ္လုိက္တာလဲ။</span></p><p><span style="color:#cc0000;">"ဦးေလးကလဲ ကေလးဆိုေတာ့.. ဆဲျပီး ေအာ္ေျပာလုိ္က္တာ။</span></p><p><span style="color:#000099;">"ဘယ္လို ဆဲျပီး ေအာ္လိုက္လို႕လဲ ဦးေလး။</span></p><p align="justify"><span style="color:#cc0000;"><strong>"ေဟ့..ငါ့ အမေတြကို လုိက္ျပီးပိုးတဲ့ေကာင္ေတြ..ငါ့ေယာက္ဖေတြ"</strong></span> ဆိုျပီး ဆဲလုိက္တာ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ဘယ္သိမလဲ.. ငယ္ေသးတာကိုး။</p><p align="justify">လုပ္ျပီ ဦးေလးကေတာ့။<br />.. </p><p align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyXxRdc0u9I/AAAAAAAAAMM/iUcqmaxD57U/s1600-h/5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414999409248484306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 142px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyXxRdc0u9I/AAAAAAAAAMM/iUcqmaxD57U/s200/5.jpg" border="0" /></a><span style="color:#cc0000;">ေက်ာကၠာရြာ</span>သည္ မံုရြာျမိဳ႕အေရွ႕ဘက္ ၁၀မုိင္ခန္႕အကြာတြင္ တည္ရွိပါသည္။ ရြာဦးတြင္ တန္ခုိးၾကီး <span style="color:#cc0000;">ေရႊဂူနီဘုရားၾကီး</span> တည္ရွိပါသည္။ ေရႊဂူနီဘုရားသည္ ေရွးေခတ္ကတည္းက တန္ခိုးၾကီး ဘုရားတစ္ဆူျဖစ္ပါသည္။ ေရႊဂူနီဘုရားသည္ <span style="color:#cc0000;">ဓမၼေသာက မင္းၾကီး</span> တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့သည့္ ဘုရားႏွင့္ေက်ာင္းကန္မ်ားမွ တစ္ခုအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါသည္။ အဲဒီအခ်ိန္ကာလတုန္းက<span style="color:#cc0000;"> ျမိဳ႕ဦးအေသာက</span> ဘုရားရယ္လို႕ တြင္ခဲ့ပါသည္။ ေနာက္ပိုင္း ရွင္ဘုရင္မင္း အဆက္ဆက္ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းလာခဲ့ရာ <span style="color:#cc0000;">ဘုရင္မင္းေခါင္ၾကီး</span> လက္ထက္မွာ ဘုရားအေဟာင္းကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ခဲ့ပါသည္။ အဲဒီကာလမွာ ေက်ာကၠာေရႊဂူ ဘုရားရယ္လို႕ သမုတ္ခဲ့ပါသည္။ အဲဒီေနာက္ <span style="color:#cc0000;">ဘိုးေတာ္ဖန္နန္းရွင္မင္း</span> လက္ထက္တြင္ ေက်ာကၠဆရာေတာ္ <span style="color:#cc0000;">အရွင္ဥာဏ</span> မွ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းျပီး တည္ထားကိုးကြယ္ ခဲ့ရာ ယခုအခ်ိန္အထိ ေရွးမူမပ်က္ တည္ရွိပါသည္။ (အမွတ္မွားရင္ ျပင္ဆင္ေပးၾကပါကုန္)။<br />အခုေတာ့ ဘုရားဖူးမ်ားမွ လွဴဒါန္းထားသည့္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ဇရပ္မ်ား၊ အ၀င္မုဒ္ဦးမ်ားျဖင့္ အလြန္တရာမွ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ ေစတီတစ္ဆူျဖစ္ပါသည္။ ဘုရားအတြင္းရွိ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားမွာလည္း အလွဴရွင္မ်ား၏ ေစတနာသဒၶါတရားျဖင့္ ေရႊသကၤန္းမ်ား ကပ္လွဴထားသည္မွာ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ပင္ ေရႊတုန္းၾကီးပမာ ျဖစ္ေနပါေတာ့သည္။ </p><p align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyXxt1a5A5I/AAAAAAAAAMU/NCyaUK1YnEo/s1600-h/shweguni.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414999896719164306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 134px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyXxt1a5A5I/AAAAAAAAAMU/NCyaUK1YnEo/s200/shweguni.jpg" border="0" /></a>ဘုရားပြဲအားလည္း ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း <span style="color:#cc0000;">ေမလ ၁၂ ရက္ မွ ၂၁ ရက္</span> အထိ စည္ကားသုိက္ျမိဳက္စြာ က်င္းပပါသည္။ မံုရြာနယ္မွ ဘုရားဖူးမ်ားအျပင္၊ အရာေတာ္နယ္၊ ျမင္းမူနယ္ မွ ဘုရားဖူးမ်ား၊ ႏုိင္ငံျခား ဧည့္သည္မ်ားျဖင့္ အထူးစည္ကားသည့္ ဘုရားပြဲေတာ္ တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာ့ရုိးရာ လက္မွဳပညာမ်ား ေပါမ်ားစြာ ထြက္ရွိရာေဒသျဖစ္သည့္အျပင္၊ ေက်ာကၠာေတာင္ ႏွင့္ ထန္းဇလုပ္ေခ်ာင္းတို႕မွာလည္း အထူးစည္ကားရာ၊ လည္ပတ္စရာ ေဒသတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာကၠာမွ ထင္ရွားသည့္ အႏုပညာလက္ရာမွာေတာ့ ေက်ာကၠာယြန္းအစ္မ်ား၊ အိမ္အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ၀ယ္ျဖစ္ေအာင္ ၀ယ္လိုက္ၾကပါအံုးေနာ္။</p><p align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyX2H95ZQVI/AAAAAAAAAMc/9G-LvvphC5k/s1600-h/4.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415004743717699922" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 215px; CURSOR: hand; HEIGHT: 146px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyX2H95ZQVI/AAAAAAAAAMc/9G-LvvphC5k/s200/4.JPG" border="0" /></a>ေက်ာကၠာရြာ အေရွ႕ဘက္မွ <span style="color:#cc0000;">ထန္းဇလုပ္ေခ်ာင္း </span>သည္လည္း ဘုရားဖူးမ်ား နားခိုရာ၊ ေရခ်ဳိးရာ၊ ေရကစားရာ ေနရာတစ္ခု အျဖစ္ ထင္ရွားလွပါသည္။ အညာေဒသ မိုးေခါင္ေရရွား ရပ္၀န္းမွာ အျမဲစိမ္းလန္းစြာျဖင့္ စိမ့္စမ္းေရမ်ား ထြက္ရွိရာ ေအးျမသည့္ ထန္းဇလုပ္ေခ်ာင္းကိုျဖင့္ ေက်ာကၠာရြာေရာက္လွ်င္ မျဖစ္မေနသြားရမည့္ အပန္းေျဖရာ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ </p><p align="justify">.</p><p align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyX2Vyr-lwI/AAAAAAAAAMk/tjKP4bP4irI/s1600-h/3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415004981226804994" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 213px; CURSOR: hand; HEIGHT: 149px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyX2Vyr-lwI/AAAAAAAAAMk/tjKP4bP4irI/s200/3.JPG" border="0" /></a>အခုေတာ့ ထန္းဇလုပ္ေခ်ာင္းကို ပိတ္ျပီး ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရမွ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီ သီးႏွံစုိက္ပ်ဳိးရန္ ႏွင့္ သံုးေရအတြက္ အဆင္ေျပေအာင္ <span style="color:#cc0000;">ထန္းဇလုပ္ေရေလွာင္တမံၾကီး</span> ကို တည္ေဆာက္ေပးထားလွ်က္ရွိပါသည္။ ထန္းဇလုပ္ ေရေလွာင္တမံ တာရုိးေပၚမွ ျဖတ္ျပီး ထန္းဇလုပ ္ေခ်ာင္းဘက္ကို သြားရသည့္ လမ္းမွာလည္း (ေမာင္မိုးေရ..ဒီလမ္းမွာ ထန္းရည္ေပါဗ်။ လယ္ၾကြက္ကင္ေလးနဲ႕ ၀င္ဆြဲလုိက္ေတာ့ အ၀) အလြန္သာယာစြာ ရွိလို႕ ေက်ာကၠာရြာသို႕ ေရာက္လွ်င္ျဖင့္ ၀င္ျဖစ္ေအာင္ ၀င္လိုက္ၾကပါလို႕။</p><p align="justify">ညေနပိုင္းမွာေတာ့ မံုရြာေက်ာကၠာလမ္းေပၚမွ <span style="color:#cc0000;">မံုရြာစီးပြားေရးတကၠသိုလ္</span> ႏွင့္ <span style="color:#cc0000;">မံုရြာတကၠသိုလ္</span> တို႕သို႕ လည္လည္ပို႕ရင္း <span style="color:#cc0000;">ေမာင္ေမာင္ညီေနာင္ လဘက္ရည္ဆုိင္</span> မွာ လဘက္ရည္ေသာက္ရင္း အေဆာင္သူေလးေတြကို ေငးၾကတာေပါ့။</p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify">..............................................</p><p align="justify"></p><p align="justify">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</p><p align="justify">ကုိမ်ဳိး (အညာေျမ)<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-1145960369370980164?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-49466484058528819342009-12-09T21:09:00.000-08:002010-04-09T01:25:11.344-07:00<div align="justify"><span style="color:#cc0000;">အားလံုး မဂၤလာပါ။<br /></span>အားလံုး မဂၤလာပါ ဆိုလို႕<span style="color:#cc0000;">.. " စိုင္းစုိင္း.. မင္းတို႕ေရွ႕မွာ ေရာက္ေနျပီ။ အားလံုးလက္ေတြ ေလထဲမွာ ေျမွာက္ထားလုိက္"</span> လို႕ ေအာ္မယ္ ထင္မေနၾကနဲ႕ေနာ္။<br />ဦးေလး ရဲ႕ ထြန္ဂ်ဲဒုိးၾကီးက ေရဆူ။ ကိုမ်ဳိး က ေနမေကာင္း။ အခုေတာ့ လက္ေလးလွဴပ္ႏုိင္ေနျပီေလ။ နားမွာ ျဖစ္တာ။ နား ရဲ႕ေနာက္ဘက္ကေန ကပ္ျပီး အရမ္းကို နာေနတာ။ အခုေတာ့ အဆင္ေျပသလို ျဖစ္ေနပါျပီ။ အနာသိ ေဆးရွိပဲေလ။ ကံမကုန္ေသးပါဘူး။ ဘုရားဖူး ဆက္ၾကအံုးစို႕။<br />..<br /><span style="color:#cc0000;">"ဦးေလး ရဲ႕ ထြန္ဂ်ဲဒိုးၾကီး ေရထပ္ျဖည့္ဗ်ာ"<br /></span><span style="color:#000099;">"ေအးပါကြ။ ျဖည့္ေနပါျပီ"</span><br /><span style="color:#000099;">"ဦးေလးလဲ စိုင္းစုိင္း ေအာ္သလို ေအာ္လိုက္ခ်င္တယ္"<br /></span><span style="color:#cc0000;">"ဘယ္လို ေအာ္မွာလဲ ဦးေလး"</span><br /><span style="color:#000099;">"ဦးေလး..မင္းတို႕ ေနာက္မွာ ေရာက္ေနျပီ။ အားလံုး လက္ေတြ ေရွ႕မွာ ေထာက္ထားလိုက္"<br /></span><span style="color:#cc0000;">"လုပ္ျပီး ဦးေလးကေတာ့... ေရျဖည့္ပါဆို.. ရယ္စရာ ေျပာေနျပီ"</span><br /><span style="color:#000099;">"မင္းတို႕ အထဲက ကြမ္း၀ါးတတ္သူမ်ား ပါလား။ ဦးေလးကေတာ့ ကြမ္းေလး ၀ါးေနရမွေဟ့"</span><br /><span style="color:#cc0000;">"မပါဘူး ဦးေလး။ ဦးေလး ပဲ ၀ါး။ ၀ါးျပီးရင္လဲ ကြမ္းေသြးေတြ ေထြးအံုးဗ်။ စကားေျပာရင္ ကြမ္းတံေတြး စင္တယ္"</span><br /><span style="color:#000099;">"ေအးပါကြာ။ ကြမ္း၀ါးတာေတာ့ မ၀ါးတတ္ရင္ အစျပဳျပီး မ၀ါးၾကပါနဲ႕ကြာ။ ျပီးေတာ့ မင္းတို႕အထဲက ဘယ္သူေတြက လူပ်ဳိ၊ အပ်ဳိ ေတြလဲ"<br /></span><span style="color:#cc0000;">"ဘာလုပ္မလုိ႕လဲ ဦးေလး"</span><br /><span style="color:#000099;">"ေၾသာ္.. ကြမ္းလဲ မ၀ါးဘူးရင္ အစမျပဳနဲ႕။ မိန္းမ လဲ မယူရေသးရင္ မယူၾကနဲ႕"</span><br /><span style="color:#cc0000;">"ဘာျဖစ္လို႕လဲ"</span><br /><span style="color:#000099;"><strong>"ကြမ္းလဲ တစ္ယာ ၀ါးျပီးရင္ ေနာက္ထပ္တစ္ယာ ၀ါးခ်င္ေရာ။ မိန္းမလဲ အတူတူပဲ"<br /></strong></span><span style="color:#990000;">"လုပ္ျပန္ျပီ ဦးေလးကေတာ့"</span><br />.....<br />Update ျဖစ္ေသာ ဓာတ္ပံုမ်ားအား www.flickr.com ႏွင့္ www.pbase.com တို႕သို႕ သြားေရာက္ၾကည့္ရွဳေတာ္မူၾကပါကုန္။ Copy လုပ္ခြင့္ ရွိမရွိ မေသခ်ာသျဖင့္ တင္ျပမထားပါ။ အၾကံအဥာဏ္မ်ားေပးသည့္ <a href="http://talkii.myanmarbloggers.org/">Talkii </a>အား အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br />...<br /><span style="color:#cc0000;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyCLzw8OSFI/AAAAAAAAALU/hCXY5aU9abU/s1600-h/thanbotday.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413480473526421586" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 257px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyCLzw8OSFI/AAAAAAAAALU/hCXY5aU9abU/s320/thanbotday.jpg" border="0" /></a>သမၺဳေဒၶေစတီ</span> နဲ႕ မနီးမေ၀းမွာ မဟာေဗာဓိတစ္ေထာင္ ဘုရားၾကီး ႏွင့္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကို ဖူးေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဗာဓိတစ္ေထာင္ <span style="color:#cc0000;">ဆရာေတာ္ အရွင္နာရဒ </span>၏ ေဗာဓိပင္ တစ္ပင္ တြင္ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ တစ္ဆူျဖင့္ ေဗာဓိပင္ေပါင္း တစ္ေထာင္ေက်ာ္ ႏွင့္ဘုရား ဆင္းတုေတာ္ေပါင္း တစ္ေထာင္ေက်ာ္ ကို အတူတကြ ဖူးေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အညာေဒသ မိုးေခါင္ ေရးရွား ျပီး ေျခာက္ေသြ႕တဲ့ ဒီလို ေနရာမ်ဳိးမွာ ေဗာဓိပင္တစ္ေထာင္ မဆိုထားနွင့္ တစ္ပင္ကိုပင္ ရွင္သန္ေအာင္ စိုက္ပ်ဳိးဘို႕မလြယ္သည့္ ေနရာေဒသ ျဖစ္ပါသည္။<br />.<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyCFgZGAxWI/AAAAAAAAAKk/vc49eMDKCH8/s1600-h/1000.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413473543637747042" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 213px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyCFgZGAxWI/AAAAAAAAAKk/vc49eMDKCH8/s320/1000.jpg" border="0" /></a></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">ေဗာဓိတစ္ေထာင္</span> ဆရာေတာ္သည္ စာသင္သားဘ၀က တီဘီအဆုတ္နာ ေ၀ဒနာကို ခံစားရဘူးတယ္လို႕ ဆုိပါတယ္။ မႏၱေလးေဆးရုံၾကီးမွာ သံုးလၾကာေအာင္ ကုသခဲ့ေပမယ့္ မေပ်ာက္ခဲ့ပါဘူး။ ဇာတိရြာ ၾကပ္ရြာသို႕ ျပန္ျပီး မျမဲသည့္ ခႏၶာ၏ တရားသေဘာကို သိရွိျပီး မရဏ ကမၼဌာန္း စီးျဖန္းျပီး က်န္ရွိေသးသည့္ အားျဖင့္ ေက်ာင္း၀န္းထဲမွ ေဗာဓိပင္ၾကီးအား ေန႕စဥ္ ေရသြန္းေလာင္း ပူေဇာ္ပါတယ္။ ေဗာဓိပင္ၾကီးေအာက္မွာ ေဗာဓိပင္ အငယ္ေလးမ်ား ေပါက္ လာသည္ကို ေတြ႕ျမင္ျပီး အုိးထဲထည့္ျပီး ေနရာေရႊ႕စိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ အပင္ငယ္ေလးမ်ားကို ရြာၾကပ္ရြာမွ မံုရြာ ခံတက္ကန္ရြာသို႕ ယူေဆာင္စိုက္ပ်ဳိးတယ္လို႕ မွတ္သားရပါသည္။<br />.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyCGZoxptDI/AAAAAAAAAK0/8zu24kJDwjI/s1600-h/hlaung.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413474527099860018" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 253px; CURSOR: hand; HEIGHT: 389px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyCGZoxptDI/AAAAAAAAAK0/8zu24kJDwjI/s320/hlaung.jpg" border="0" /></a>၁၃၂၁ ခုနွစ္ တပိုတြဲလ တြင္ <span style="color:#cc0000;">ဆရာေတာ္ အရွင္နာရဒ</span> သည္ ခံတက္ကန္ရြာ သို႕ေရႊ႕ေျပာင္း ေက်ာင္းထုိင္ခဲ့ပါတယ္လို႕ မွတ္သားရပါတယ္။ ဆရာေတာ္ကိုယ္တုိင္ ေရေလာင္းစိုက္ပ်ဳိးခဲ့သည္ ေဗာဓိပင္ငယ္ေလးေပါင္း ၁၇၀၀ ေက်ာ္ အထိ တုိးပြားလာခဲ့ပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူရာ မဟာေဗာဓိပင္ကို ရည္မွန္းျပီး စိုက္ပ်ဳိး ပူေဇာ္ထားတဲ့ ေနရာေဒသ ေက်ာင္းေတာ္အား မဟာေဗာဓိတစ္ေထာင္ ေက်ာင္းတုိက္၊ ဆရာေတာ္အားလည္း မဟာေဗာဓိတစ္ေထာင္ ဆရာေတာ္ ဟု သတ္မွတ္ေခၚေ၀ၚခဲ့ပါသည္။<br />.<br /><span style="color:#cc0000;">ကမၻာေပၚမွာ အၾကီးဆံုး ေလ်ာင္းေတာ္မူဘုရား</span> တစ္ဆူလို႕ ဆိုႏုိင္မယ့္ ေလ်ာင္းေတာ္မူ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ၾကီးကိုလည္း ဖိုးေခါင္ေတာင္ေတာ္မွာ ၁၃၅၂ ခုႏွစ္ ျပာသိုလဆုတ္ ၉ ရက္ (08-01-91) ေန႕မွာ ပႏၷက္ခ်ျပီး တည္ေတာ္မူပါတယ္။ ျမန္မာအေခၚအေ၀ၚ ၂၁၅ ေတာင္ ရွည္လ်ားပါသည္။ ဘုရားကိုယ္ေတာ္၏ အတြင္းဘက္အထိ ၀င္ေရာက္ဖူးေျမွာ္ ၾကည္ညိဳႏုိင္ၾကပါသည္။<br />.<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyCKOZtjQ_I/AAAAAAAAALM/zyQfOZ9iK44/s1600-h/hlaung2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413478732124079090" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 258px; CURSOR: hand; HEIGHT: 374px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SyCKOZtjQ_I/AAAAAAAAALM/zyQfOZ9iK44/s320/hlaung2.jpg" border="0" /></a><span style="color:#cc0000;">ကမၻာေပၚမွာ အၾကီးဆံုး ေလ်ာင္းေတာ္မူဘုရား</span> တည္ျပီးျပန္ေတာ့ <span style="color:#cc0000;">အၾကီးဆံုး ရပ္ေတာ္မူ ကိုယ္ေတာ္ၾကီး</span> လည္း တည္ထား ကိုးကြယ္ခဲ့ျပန္ပါတယ္။ ေၾသာ္..ေဗာဓိတစ္ေထာင္ ဆရာေတာ္တို႕မ်ား အၾကံေတာ္ၾကီးပါေပ့။ ဂုဏ္ယူ ၾကည္ညိဳမိပါ၏။ အေ၀းကေန အၾကိမ္ၾကိမ္ ဦးခ်မိပါ၏။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာ ေရရွည္တည့္တံ့ခုိင္ျမဲေအာင္ သူတကာ မၾကံစည္ရဲတာကို ၾကံစည္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျပီး ဗုဒၶ၏သားေတာ္တစ္ပါး ပီသပါေပသည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">တန္ခိုးၾကီးဘုရားေတြ စံုေအာင္ အားရပါးရ ဖူးျပီးရင္ေတာ့ မံုရြာျမိဳ႕ထဲသို႕ လုိက္ပို႕ပါအံုးမယ္။ ျပီးရင္ <span style="color:#cc0000;">ေက်ာကၠာရြာ</span>ဘက္ကို လည္လည္သြားၾကအံုးစို႕။ ျမန္မာ့လက္မွဳအႏုပညာမ်ား ထြန္းကားရာ ေက်ာကၠာရြာ ႏွင့္အတူ <span style="color:#cc0000;">ေရႊဂူနီဘုရား</span> ႏွင့္ <span style="color:#cc0000;">ထန္းဇလုပ္ေခ်ာင္း </span>ဘက္ကိုလည္း လုိက္ပို႕ပါအံုးမယ္။ <a href="http://happycloud1000.mmgenius.com/">ေမာင္မိုး</a> ေရ.. ေက်ာကၠာထန္းေတာ ေရာက္မွ ဆြဲၾကတာေပါ့။ အခုေတာ့ ကုသိုလ္စိတ္ကေလးနဲ႕ ဘုရားဖူးလုိက္ပါအံုး။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဓာတ္ပံုမ်ားအား <a href="http://www.panoramio.com/">http://www.panoramio.com/</a> မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-4946648405852881934?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-21124227026215731522009-12-03T22:28:00.000-08:002010-04-09T01:24:54.980-07:00<div align="justify">ခရီးမဆက္ခင္ ေျပာစရာရွိတာေလးေတြ ေျပာၾကအံုးစို႕။ အခုေရးေနတဲ့ <span style="color:#cc0000;">လုိက္ၾကမလား ကိုမ်ဳိးတို႕ အညာေျမ</span> အေၾကာင္းကို ဗဟုသုတလည္းရေအာင္၊ အညာေဒသကိုလဲ ေရာက္ဖူးေအာင္ဆိုျပီး ကုိယ္ေတြ႕ေလးေတြနဲ႕ ယွဥ္ျပီး တင္ျပတာပါ။ ဒီအထဲက ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ အေၾကာင္းအရာေတြကလဲ ပါ၀င္ေနေတာ့ ဖတ္ဖူးသမွ် စာအုပ္ေတြထဲက မိမိ ေဒသနဲ႕ နီးစပ္ရာအေၾကာင္း ေရးဖြဲ႕ထားသည့္ စာအုပ္ေတြထဲမွ မွတ္မိသမွ် ေကာက္ႏွဳတ္တင္ျပထားတာေတြလဲ အပါအ၀င္ေပါ့ေလ။ အဲဒီေတာ့ ဖတ္ဖူးသမွ် စာအုပ္ေတြထဲက မွတ္သားထားသည့္ ဗဟုသုတမ်ား ႏွင့္ က်ေနာ္ အညာသား ကိုမ်ဳိး၏ မွတ္ဥာဏ္မ်ား ပကတိတည္ရွိ မွတ္မိပါေသးတယ္ ဆိုရင္ ယခုတင္ျပသည့္ အေၾကာင္းအရာအားလံုးသည္ အမွန္အကန္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ </div>.<br /><div align="justify">လက္ရွိေရးေနရင္း မည္သည့္စာအုပ္၊ မည္သည့္အကိုးအကားမွ် မရွိပါ။ မွတ္မိသည့္၊ ဖတ္မိဖူးသည့္ စာအုပ္မ်ားမွာ က်ေနာ္၏ ရည္ညႊန္းစာအုပ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ထိုစာအုပ္မ်ားမွာ..</div><span style="color:#cc0000;">ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္း။</span><br />ဆရာေနထြန္း၊ <span style="color:#cc0000;">ဓာတ္ပံုမ်ားလမ္းေျမပံုမ်ာ</span>း။<br />ယခင္ျမင္းမူ အထက္တန္းေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီး ဦးတင္ျမင့္၏ <span style="color:#cc0000;">အဂၢံေတာင္မွ ေမာင္သန္႕ထခဲ့</span> (အမ်ဳိးသားစာေပဆုရ)။<br />ဆရာအံ့ေမာင္၏ <span style="color:#cc0000;">အညာဘုရားဖူး </span>စာအုပ္။<br />ဖတ္ဖူးသမွ် <span style="color:#cc0000;">လူထုေဒၚအမာ</span>၏ စာအုပ္မ်ား။<br /><span style="color:#cc0000;">အျမင့္ျမိဳ႕ေဟာင္းႏွင့္ ဘုရားသမိုင္း၊</span> ေစာလွထြန္း (ေခ်ာင္းဦး)။<br /><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">သမၺဳေဒၶဘုရား ႏွင့္ မဟာေဗာဓိတစ္ေထာင္ ဘုရားသမုိင္း။ </span>စာအုပ္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ မွတ္မိသမွ်ေဖာ္ျပ၀န္ခံျခင္းျဖစ္ပါသည္။ </div>.<br /><div align="justify">ဘာျဖစ္လို႕ ခရီးမဆက္ခင္ ၾကားျဖတ္ျပီး ေျပာျပရသလဲဆိုရင္ အေၾကာင္းရွိပါသည္။ ယခုေရးေနသည့္ <span style="color:#cc0000;">လုိက္ၾကမလား ကိုမ်ဳိးတို႕အညာေျမ</span> အား အညာခရီးသြား စာအုပ္မ်ား လစဥ္ထုတ္ေ၀ေနသည့္ စာေပဌာနတစ္ခုမွွ အီးေမလ္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုေရးေနသည့္ ကိုမ်ဳိးတို႕ အညာေျမ အား ဆက္လက္ေရးသားပါရန္၊ အေၾကာင္းအရာအားလံုး စံုစံုလင္လင္ျဖင့္ ေဖာ္ျပေပးရန္၊ သူတို႕၏ လစဥ္ထုတ္စာစဥ္တြင္ ေဖာ္ျပျခင္းခံရပါက အယ္ဒီတာ၏ တည္းျဖတ္ခြင့္ေပးပါရန္၊ စသည္..စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းၾကား စံုစမ္း ေမးျမန္းလာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ </div>.<br /><div align="justify">ပြင့္လင္းစြာ ၀န္ခံပါရေစ။ <span style="color:#cc0000;">က်ေနာ္ကိုမ်ဳိး စာေရးဆရာမဟုတ္ပါ။</span> အထက္တြင္ ၀န္ခံခဲ့သကဲ့သို႕ ဖတ္ဖူးသမွ် စာအုပ္ေတြထဲက မွတ္သားထားသည့္ ဗဟုသုတမ်ား ႏွင့္ က်ေနာ္ အညာသားကိုမ်ဳိး ၏ မွတ္ဥာဏ္မ်ား ပကတိတည္ရွိ မွတ္မိပါေသးတယ္ ဆိုရင္ ယခုတင္ျပသည့္ အေၾကာင္းအရာအားလံုးသည္ အမွန္အကန္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ဘယ္စာအုပ္..ဘယ္စာစဥ္အတြက္မွ ရည္ရြယ္ေရးသားျခင္းမရွိပါ။ က်ေနာ္၏ ဘေလာ့သို႕ ခင္မင္စြာ လာေရာက္ဖတ္ရွဳ႕သူအားလံုးအတြက္သာ ရည္ညႊန္းေရးသား ပါသည္။ အေၾကာင္းအရာမ်ား မွားယြင္းခဲ့သည္ရွိေသာ္၊ က်ေနာ္၏ မွတ္ဥာဏ္ ခ်ဳိ႕ယြင္းမွဳသာ ျဖစ္ပါသည္။</div>.<br />ကဲ ခရီးဆက္ၾကအံုစို႕။<br /><span style="color:#cc0000;">"ဦးေလးေရ.. ထြန္ဂ်ဲဒုိး ႏွဳိးဗ်ာ။"</span><br /><span style="color:#000099;">"အဲဒါမွ ဒုကၡပဲဗ်ာ။ ငါ့ ထြန္ဂ်ဲဒိုးက တြန္းစတတ္ (တြန္း start) ဗ်။"</span><br /><span style="color:#cc0000;">"ဘယ္လို တြန္းစတတ္လဲ ဦးေလးရ။"</span><br /><span style="color:#000099;">"မင္းကလဲ စင္ကာပူမွာ ေနတယ္လဲ ေျပာေသး။ ညံ့ပါ့ဗ်ာ။</span> <span style="color:#000099;">တြန္း ျပီး ႏွဳိးမွ ရတာ ဟ..ဟဲ..ဟဲ.."</span><br /><div align="justify"><span style="color:#000099;">"ကဲ.. လိုက္လာတဲ့ ေယာက်ာၤးေလးေတြအားလံုး တြန္းၾကေဟ့ တြန္းၾက။ မိန္းကေလးေတြ ေအာက္မဆင္းနဲ႕။ အေပၚမွာပဲ ေနၾက။"</span></div><span style="color:#cc0000;">"ဟာ..သူတို႕ကို ေအာက္ဆင္းခုိင္းလိုက္ေလ ဦးေလး။ တြန္းရတာ ေပါ့သြားတာေပါ့။"</span><br /><span style="color:#000099;">"လုပ္ျပီ။ ငါတို႕ရြာက ဘုန္းၾကီးလူထြက္လို ျဖစ္ေနျပီ။ မိန္းကေလးေတြဆို တအား အေလးေပးတာ။"</span><br /><span style="color:#cc0000;">"ဘယ္လုိ အေလးေပးတာလဲ လုပ္ပါအံုး ဦးေလး။"</span><br /><div align="justify"><span style="color:#000099;">"မိန္းကေလးေတြမ်ား ဗုိက္နာ၊ ဗိုက္ေအာင့္ျဖစ္လို႕ကေတာ့.. ေရမန္းေပးရတာနဲ႕။ ေဆးလိမ္းေပးရတာနဲ႕။ ဘုရားဂါထာေတြ ရြတ္ေပးရတာနဲ႕.. မ်ဳိးစံုေအာင္ ဂရုတစုိက္နဲ႕ လုပ္ေပးတာ။ အင္း ေယာက်ၤားေလးမ်ား.. ဗိုက္နာ၊ ဗုိက္ေအာင့္ ျဖစ္လို႕ကေတာ့..အာ..ဒီေကာင္ မနာဘဲ ဟန္ေဆာင္ေနတယ္။ သြား.. ခ်က္ေပၚဆားပံုလုိက္.. ေပ်ာက္ေရာ။ အဲဒီလို ပစၥလကၡတ္ ေျပာတာ။"</span></div>လုပ္ျပီ ဦးေလးကေတာ့.. ကားကမႏုိးေသဘူး။ လူက ရယ္စရာ ေျပာေနျပီ။<br />.<br /><div align="justify">ေခ်ာင္းဦးျမိဳ႕က ထြက္ေတာ့ <span style="color:#cc0000;">ခင္မြန္ရြာ။</span> ခင္မြန္ <span style="color:#cc0000;">သံုးဂုိဏ္းခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ </span>တန္ခုိးပညာ အရွိန္အေစာ္ အလြန္ၾကီးမားခဲ့သူ ဆရာေတာ္တစ္ပါးျဖစ္ပါသည္။ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ကုန္ခါနီးအခ်ိန္တုန္းက ျဖစ္ပါသည္။ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲ ေခတ္ကာလအတြင္းက <span style="color:#cc0000;">ခင္မြန္ရြာသား ဗိုလ္ဘဟိန္း</span> သည္ <span style="color:#cc0000;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း</span> အားကိုးအားထား ျပဳရသည့္ ဗုိလ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ </div>.<br /><div align="justify">ခင္မြန္ရြာ၏ ေျမာက္ဘက္နားမွာေတာ့ <span style="color:#cc0000;">ျမကန္သာယာ</span> ေရကန္တစ္ခုကို ေတြ႕ရွိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္မြန္ရြာ လြန္လာရင္ေတာ့ မံုရြာနယ္ထဲကို ၀င္လာပါျပီ။ ထင္ရွားလွတဲ့ <span style="color:#cc0000;">မံုေရြး၊ ေၾကးမံု</span> ကို ေရာက္ရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။ ရြာခ်င္းကပ္လွ်က္ တည္ရွိလို႕ ႏွစ္ရြာ့တစ္ရြာ ျဖစ္ေန ေလာက္ေအာင္ ပါဘဲ။ ျမိဳ႕ငယ္ေလးေတြလုိ႕ ေျပာရင္ရေလာက္ေအာင္ကို ဖြံ႕ျဖိဳးတုိးတက္ျပီး ၾကီးမားတဲ့ ရြာၾကီးေတြပါ။ ေၾကးသြန္းလုပ္ငန္း၊ ဂြမ္းေစာင္လုပ္ငန္း၊ ဖိနပ္လုပ္ငန္း၊ ျမင္းကုန္းႏွီးလုပ္ငန္း၊ သံပုန္းလုပ္ငန္း၊ စသည့္ လက္မွဳမ်ိဳးစံု နာမည္ၾကီးသည့္ ရြာၾကီးမ်ားျဖစ္ပါသည္။ မိရုိးဖလာ ေတာင္သူလုပ္ငန္းလဲ အပါအ၀င္ေပါ့ေလ။ </div>.<br /><div align="justify">အခုေတာ့ ရွိေသးလားမသိေတာ့ပါ။ က်ေနာ္ငယ္ငယ္က တစ္ရြာ၀င္တစ္ရြာထြက္ လွည့္လည္ေရာင္းခ်ၾကသည့္ အထမ္းသည္မ်ား ေအာ္သံကို မွတ္မိေနပါေသးသည္။ မံုေရြးကတ္ေၾကး ပါတယ္ဗ်ိဳ႕.. ၀ယ္ၾကအံုးမလား။ ဒါထက္ ထူးျခား ထင္ရွားသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားလည္း ထြက္ရွိရာ အထင္ကရာ ေနရာတစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ ကုန္းေဘာင္ေခတ္လယ္ပုိင္းမွာ ေပၚထြန္း ထင္ရွားခဲ့သည့္ <span style="color:#cc0000;">မံုေရြး ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး အရွင္အာဒိစၥရံသီ။ </span><span style="color:#000000;">စာေရးဆရာၾကီး <span style="color:#cc0000;">ကိုတာ</span> လဲ မံုေရြးကလို႕ ထင္ပါတယ္။</span> ျမန္မာ့ေရွးေဟာင္း ပုရပုိဒ္ေတြကို အဂၤလန္ကေန ျပန္လည္ ရရွိေအာင္ ၾကိဳးပမ္းခဲ့သည့္ <span style="color:#cc0000;">ဦးတက္ထြဋ္။ </span><span style="color:#cc0000;">အလင္းေရာင္ စာေပဗိမာန္</span> စာၾကည့္တုိက္ တို႕သည္ မံုေရြးေၾကးမံု၏ အထင္ကရ ပံုရိပ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။</div>.<br /><div align="justify">မံုေရြးေၾကးမံု လြန္လာရင္ေတာ့ျဖင့္ <span style="color:#cc0000;">ပုရစ္ကုန္းရြာ၊ ကူေတာပလႅင္ရြာ၊ မင္းရြာ။</span> အင္း..ဒီရြာေတြနားေရာက္ရင္ေတာ့ အျမဲအမွတ္ရေနေစမယ့္ ေမႊးပ်ံ႕သည့္ အနံ႕တစ္မ်ဳိးကို ထူးထူးျခားျခား ေလထုအတြင္းမွ ရွဳရွဳိက္ၾကရမွာပါ။ ၾကာဇံစက္ေတြကေန ထြက္လာတဲ့ ေလထုညစ္ညမ္းမွဳ အျဖစ္ ပဲပုတ္ရည္နံ႕ေတြကို ရွဳရွဳိက္ၾကရမွာပါ။ အညာေဒသရဲ႕ အမွတ္တရေပါ့ေလ။ ၀ေအာင္ ရွဳလုိက္ၾက :) ။</div>.<br /><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">ေျမနဲရြာ</span> ကို ေရာက္ပါျပီ။ မံုရြာဘက္ သြားတဲ့လမ္းနဲ႕ <span style="color:#cc0000;">မုိးညွင္းသမၺဳေဒၶဘုရား ႏွင့္ မဟာေဗာဓိတစ္ေထာင္</span> ဘုရားဘက္သို႕ သြားတဲ့လမ္းမ်ား ဆံုသည့္ ရြာ။ အဲဒီကေန..တစ္မုိင္နီးပါး ေလာက္ သြားလုိက္ရင္ မုိးညွင္းသမၺဳေဒၶဘုရား ကို ေရာက္ရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းလဲ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ မုိးညွင္းသမၺဳေဒၶဘုရား လို႕ ဆိုလုိက္တာနဲ႕ <span style="color:#cc0000;">သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ၾကီး</span> ကို မွတ္မိၾကေတာ့မွာပါ။ ဂါထာေတာ္ၾကီးကို ရတယ္ဆိုရင္လဲ ရြတ္လုိ္က္ၾကပါ အံုး။ အႏၱရာယ္ကင္းတယ္။ ေဘးရွင္းတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ အဘုိးအဘြားေတြ က ထုိဂါထာေတာ္ၾကီးကို မွတ္မိျပီး အလြတ္ရေနေအာင္လုိ႕ ဒီလိုအၾကံေပးပါတယ္။ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ၾကီးကို အေခါက္တစ္ေထာင္ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႕ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္တယ္ဆိုရင္ ခတ္ထားတဲ့ ေသာ့ေတာင္ မေနႏုိင္လို႕ ပြင့္ေပးရတယ္ဆိုပဲ။ ဟုိတေလာက စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ ဖတ္လုိ္က္ရေသးတယ္။ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ၾကီးကို ရြတ္ဖတ္ရင္း ေလယာဥ္အဆင္းမွာ ေလယာဥ္ေျပးလမ္းေခ်ာ္သြားတာ ဘာမွ မသိလုိက္ရဘူးတဲ့။ သူ႕အတြက္ေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္လုိက္သလိုပဲတဲ့။ ခရီးသည္အမ်ာစုကေတာ့ ဒဏ္ရာေတြ ကိုယ္စီနဲ႕တဲ့။ အဲဒီေလာက္အထိ အစြမ္းထက္တဲ့ ဂါထာေတာ္ၾကီးပါ။</div>.<br /><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"ျမေရႊေငြစိန္သီးေဆာင္း၊ သမၺဳေဒၶဘုရားေပါင္း"</span> နဲ႕အညီ သမၺဳေဒၶဘုရားၾကီးမွာ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ေပါင္း ၅၈၂၃၆၃ ရွိတယ္လို႕ သိရပါတယ္။ ေစတီအရံေတြကလဲ မ်ားမွမ်ား။ "<span style="color:#cc0000;">ရွစ္ေသာင္းလင္း မုိးညွင္းေစတီရံ "</span> လို႕ စာဆိုရွိျပီး ၈၆၄ ဆူ ရွိပါတယ္လို႕ သိရပါတယ္။ ဒီေလာက္အထိ ရုပ္ပြားေတာ္ေပါင္း ငါးသိန္းေက်ာ္ရွိတာ ရွဳပ္ပြေနမွာပဲလို႕ ေမးခ်င္ပါလိမ့္မယ္။ တကယ့္ကို အံၾသစရာ၊ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာျဖင့္ သူ႕ေနရာနဲ႕သူ၊ သူ႕ပလႅင္နဲ႕သူ ရွင္းလင္းအဆင္ေျပျပီး ဗိသုကာလက္ရာေတြ အရမ္းကို လွပအခ်ဳိးညီ အဆက္ေျပျပီး သဒၶါပြားဖြယ္ရာ ၾကည္ညိဳ ဖူးေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဒီပံုေတာ္ေတြကို ဖန္တီး စီမံသူကေတာ့ မိုးညွင္း ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး <span style="color:#cc0000;">အရွင္သုမန</span> ျဖစ္ပါတယ္လို႕ မွတ္သားရပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ဦးသုမန သည္ ရန္ကုန္အနီး သန္လ်င္ျမိဳ႕နယ္ ၀င္းခနီးရြာ (ခံုညင္းစုရြာ) ဇာတိျဖစ္ျပီး လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ၾသ၀ါဒအရ မိုးညွင္းေတာရသို႕ ေရာက္ရွိလာတယ္လို႕လဲ မွတ္သားသိရွိရပါတယ္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">သမၺဳေဒၶဘုရားသမုိင္း စာအုပ္မွ ေကာက္ႏွဳတ္ခ်က္။ ၁၃၀၁ ခုႏွစ္ ဒုတိယ၀ါဆိုလဆန္း ၅ ရက္ (20-07-1939) မွာ သမၺဳေဒၶ ေစတီေတာ္ၾကီးကို ပႏၷက္ရုိက္ အုတ္ျမစ္ခ်ျပီး တည္ပါတယ္။ ၁၃၀၂ ခုႏွစ္ တန္ေဆာင္မုန္း လကြယ္ေန႕ (18-11-1940) မွာ ထီးေတာ္တင္ပါတယ္။ ဘုရားၾကီး ျပည့္ျပည့္စံုစံု တည္ေဆာက္ျပီးသည့္ ခုႏွစ္မွာ ၁၃၂၀ (1958) ခုႏွစ္ အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ၾကာသည္ဟု ေဖာ္ျပထားရွိ ပါသည္။ (အမွတ္မွားရင္ ျပင္ဆင္ေပးၾကပါကုန္)။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">မိုးညွင္းနဲ႕မနီးမေ၀း ေလးမုိင္ေလာက္ အကြာမွာေတာ့ မဟာေဗာဓိတစ္ေထာင္ ဘုရားၾကီးႏွင့္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးအား ဖူးေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မဟာေဗာဓိ တစ္ေထာင္၏ ေနာက္ေက်ာမွာ<span style="color:#cc0000;"> ဖုိးေခါင္ေတာင္တန္းၾကီး</span> ရွိပါတယ္။ ဒီေတာင္တန္းၾကီး၏ အမည္မ်ားကလည္း အမ်ားသား။ မွတ္မိသမွ်မွာ <span style="color:#cc0000;">ခံတက္ကန္ေတာင္၊</span> (ခံတက္ကန္ရြာ အနီးမွာ ရွိလို႕)၊ <span style="color:#cc0000;">ႏြယ္ေခြေတာင္ရုိး၊</span> <span style="color:#cc0000;">ေက်ာက္ကာေတာင္တန္း</span> စသည္ျဖင့္ အေခၚအေ၀ၚေတြ မ်ားပါတယ္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ထြန္ဂ်ဲဒိုးၾကီးလဲ ေရဆူေနျပီ။ အတက္ အဆင္းေတြကလဲ မ်ားလာျပီ။ ခဏ နားၾကအံုးစို႕။ ေန႕လည္စာ စားလုိက္ၾကအံုးစုိ႕။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-2112422702621573152?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-78115091871964325732009-12-01T22:13:00.000-08:002010-04-09T01:24:39.623-07:00ဆြမ္း ေတာ္ ဗ်ဳိ႕...<br />ဆြမ္း ေတာ္..ဗ်ိဳ႕..<br />.<br /><span style="color:#cc0000;">ဟ..ဟ.. ဆြမ္းေတာ္ဗ်ဳိ႕ တဲ့ေဟ့။ ဆရာေတာ္ေတြ ဆြမ္းခံၾကြလာျပီ။</span><br /><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">ထၾကေတာ့ေဟ့။ ခရီးပန္းလာလို႕ျဖစ္မယ္ အိပ္လုိက္ၾကတာ တုန္းလုံးပက္လက္။ ဟာ..ဟုိတူမေလး </span><a href="http://hninhaymar.blogspot.com/"><span style="color:#cc0000;">(ႏွင္းေဟမာ)</span></a><span style="color:#cc0000;"> ကို ညက အညာေစာင္ေလး မေပးမိဘူးနဲ႕ တူတယ္။ ဒူးေပၚ..ဒူးေပၚ နဲ႕။</span> </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဦးေလးျဖစ္သူက လာႏွဳိးေနျပီ။ ကိုမ်ဳိးတို႕အိမ္မွာ မနက္စာ ေရေႏြးၾကမ္းေလးနဲ႕ အညာ ပဲေလွာ္ေလး ရယ္၊မတ္ပဲေၾကာ္၊ သရက္သီးကုလားတည္ နဲ႕ ထမင္းဆီဆမ္း ပူပူေလး စားရေအာင္ ထၾကဗ်ဳိ႕။ မွတ္မိၾကတယ္မို႕လား က်ေနာ့ဦးေလး (မုန္႕ဟင္းခါးကို ကုန္းေဘာင္ၾကီးေၾကာ္နဲ႕စားမယ္) လာျပီး ႏွဳိးေနျပီ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">ထၾက၊ မ်က္ႏွာသစ္ၾက။ ေရာ့ အိမ္သံုးဆား။ သြားတုိက္ေဆးနဲ႕ သြားတုိက္တံ မပါရင္ ဆားနဲ႕ သြားတုိက္ၾက။ ဟုိ..အညာသားစစ္စစ္ေတြပါရင္ ေျပာေနာ္... အုိးမဲခဲ နဲ႕ သြားတုိက္ခ်င္ရင္ မီးဖိုေခ်ာင္ကေန ယူေပးမယ္။</span> </div><div align="justify">.</div>လုပ္ျပီ ဦးေလးကေတာ့။ ဘာေျပာေျပာ ဟာသေလးေတာ့ ေႏွာလုိက္ရမွ။<br />.<br /><div align="justify"><span style="color:#ff0000;">ေရခ်ဳိးခ်င္တဲ့ ညီငယ္ <a href="http://www.yaytamar.blogspot.com/">(ေရတမာ)</a> လဲ ခ်ဳိးၾက။ အရင္ေခတ္ကသာ ေရရွားတာ။ အခုေတာ့ ေရဆိုတာ ေပါမွေပါ။ ခ်ဳးိၾက။</span> ဟုိ..ကေရကရာ စားခ်င္တဲ့ တူမေလး <a href="http://dandaryee09.blogspot.com/">(ဒ႑ာရီ)</a> ကို ေန႕လည္ၾကရင္ ေကၽြးမယ္ေနာ္။ အခု လုပ္ေနတုန္းမို႕ေနာ္။ အညာဟင္း စားခ်င္တဲ့ တူမေလး <a href="http://moemoestar.blogspot.com/">(မိုးမိုး)</a> ေရာ တခါတည္း စားလို႕ရေအာင္ အေစာၾကီးထခ်က္ထားတာ။ ေဟ့..ငါ့တူေတာ္ေမာင္ <a href="http://www.seinpancan.co.cc/">ေသာ္ဇင္</a> ေျပာတဲ့ တူမေလးေရာ စင္ကာပူမွာ ေတြ႕ၾကေသးလား။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဂ်ီးေတာ္ၾကီး ေဒၚခင္မ်ဳိးၾကင္ ရဲ႕ တူေလး <a href="http://penai22.blogspot.com/">(ေရႊရတု မွတ္တမ္း)</a> ေရာ အိပ္ရတာ အဆင္ေျပလား .. (ျမင္းမူမွာ ၾကင္သံုးၾကင္ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ ေဒၚခင္မ်ဳိးၾကင္က တစ္ၾကင္ေပါ့။ စာေမးပြဲမွာ အခန္းေစာင့္က်လို႕ကေတာ့ ေရွာင္ၾကဥ္ ေပေတာ့)။ ထန္းရည္ေသာက္ခ်င္တဲ့ <a href="http://happycloud1000.mmgenius.com/">ေမာင္မိုုး</a> ေရ.. ေန႕လည္ေရာက္မွ အညာတမာတန္းမွာ ဆြဲၾကတာေပါ့။ <a href="http://koyinnawkhinlaynge.blogspot.com/">ကုိရင္ေနာ</a>္ ၾကီးလဲ မေတြ႕ပါလား။ အျပန္ၾကရင္ <a href="http://allmymemo.blogspot.com/">ဂ်ဴႏုိ </a>ကုိလည္း စစ္ကိုင္းက ေဇယ်ာတည္းခုိခန္းကို ၀င္ပို႕လုိက္ၾကေနာ္။ <a href="http://kawnmon.blogspot.com/">ေကာင္းမြန္၀င္း</a> တို႕ မိသားစုကိုလည္း ကံတလူဘုရား ရယ္၊ ရြာသစ္ၾကီးရယ္ ကို ပို႕လုိက္ၾကအံုး။ <a href="http://saterdayborn.blogspot.com/">ႏွင္းဆီပန္းခ်စ္တဲ့ ေကာင္မေလး</a> ဘို႕ ႏွင္းဆီပန္းမရိွေပမယ့္ ကြမ္းျခံေဘးက စံပယ္ပန္းေတြ ခူးေပးလုိက္ၾက။ <a href="http://www.kaungkinpyar.info/">ေကာင္းကင္ျပာ</a> ကိုပါ တခါတည္းေခၚသြား။ ၾကိဳက္သေလာက္ ခူးသြားလို႕။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ဦးေလးရယ္ ျဖည္းျဖည္းမွာပါ။ ေမာေနပါအံုးမယ္။ အခု စားေသာက္ျပီးရင္ ျမင္းမူ နဲ႕ မံုရြာကို လုိက္ပို႕မွာ။ ဦးေလးေရာ လုိက္မွာမို႕လား။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ေမးရက္တယ္ကြယ္.. ငါ့တူေတြ၊ တူမေတြနဲ႕.. ဦးေလးက ေနရစ္လို႕ ဘယ္ျဖစ္ပါ့မလဲ။ စိတ္မခ်ေပါင္ဗ်ာ။ အားလံုးစားေသာက္ျပီးရင္ ထြက္ၾကမယ္ေဟ့။ ဦးေလး ရဲ႕ ထြန္ဂ်ဲဒုိး (လယ္ထြန္စက္ကုိ ေနာက္တြဲခ်ိပ္ထားသည့္ယဥ္) နဲ႕ သြားၾကတာေပါ့။ ျမန္ျမန္ေမာင္းလို႕ မရေတာ့ ေနရာစံု အ၀ ၾကည့္ရတာေပါ့။</div><div align="justify">.</div>ဒါက ဆပ္ျပာက်င္း ရြာ၊ ကန္ေတာ္ရြာ၊ ထီးေဆာာင္းရြာ။<br />ေဟာ.. မၾကာခင္ ျမင္းမူ ၀င္ျပီ။<br />.....................<br /><div align="justify">ျမင္းမူျမိဳ႕ကို ၀င္လုိက္တာနဲ႕ <span style="color:#cc0000;">ျမင္းမူျမိဳ႕မွ လွဳိက္လွဲစြာ ၾကိဳဆိုပါ၏</span> ဆိုတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ကို ေတြ႕ရေတာ့တာပါပဲ။ ျမင္းမူမွာ ဘာေတြ ထူးထူးျခားျခား လည္ပတ္စရာေတြ ရွိလဲ ကုိမ်ဳိးရယ္လို႕ မေမးနဲ႕ေနာ္။ လည္ပတ္စရာေတြကလဲ အမ်ားသား။ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းမွာ ရွိတဲ့ ျမိဳ႕မို႕လို႕ ဧရာ၀တီရဲ႕ အလွကို အျပည့္အ၀ခံစားရရွိတဲ့ ျမိဳ႕ပါ။ ျမင္းမူ ေစ်းနားကေန ေတာင္ဘက္နား နဲနဲေလး သြားလုိ္က္တာနဲ႕ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းကို ေရာက္ရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။</div>.<br /><div align="justify">ျမင္းမူ ၀ါစက္ၾကီးနားက <span style="color:#cc0000;">ေသဠမုနိ ေရႊဂူၾကီး</span> ဘုရားဆိုရင္ ပုဂံေခတ္လက္ရာ ျဖစ္သည့္အျပင္၊ အလြန္တန္ခုိးၾကီးပါတယ္။ ပုဂံေခတ္ေနာက္ပုိင္းေလာက္မွာ တည္ခဲ့သည္ဟု ယူဆရသည့္ <span style="color:#cc0000;">သွ်င္ပင္ ေရႊေပါင္ေလာင္ ဘုရားၾကီ</span>း ဆိုရင္လဲ အရမ္းကို ေအးခ်မ္းျပီး ထူးကဲတဲ့ ဘုရားရိပ္ပါပဲ။ ျမင္းမူကမ္းနားပုိင္းက <span style="color:#cc0000;">လွ်င္ပင္ေရႊေစာလူး</span> ဘုရားကေတာ့ အသြင္တမ်ဳိးနဲ႕ ျမန္မာ့ဗိသုကာလက္ရာကို အျပည့္အ၀ ခံစားျပီး ဦးခုိက္ၾကရမယ့္ ဘုရားတစ္ဆူပါပဲ။ ျမင္းမူျမိဳ႕ဟာ အနီးအနားရွိ ရြာအသီးသီးမွ သီးႏွံေတြ မႏၱေလး၊ မံုရြာ၊ စသည့္ျမိဳ႕ၾကီးမ်ားသို႕ ျဖန္႕ျဖဴးေရာင္းခ်ရာ ဗဟုိခ်က္မျမိဳ႕ၾကီး တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ </div><div align="justify">.<br />ျမင္းမူဘုရားပြဲေတာ္သည္ နယ္သူနယ္သားမ်ားျဖင့္ အထူးပင္ စည္ကားသည့္ ဘုရားပြဲျဖစ္ပါသည္။ ေတာင္ျပံဳးပြဲေတာ္ ကာလႏွင့္ အတူျဖစ္ပါသည္။ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းမွာ ခဏနားျပီးရင္ မံုရြာဘက္ကို ခရီးဆက္ၾကတာေပါ့။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ျမင္းမူျမိဳ႕ကေန အေနာက္ဘက္ ထြက္လိုက္တာနဲ႕ <span style="color:#cc0000;">၀မ္းျပည့္ရြာ</span> ကို ေရာက္ရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပန္းရန္အတတ္ပညာ၊ လက္သမားပညာ တတ္သူေတြ မ်ားတဲ့ ရြာတစ္ခုပါ။ ထူးထူးျခားျခား မွတ္သားမိတာကေတာ့ <span style="color:#cc0000;">ဇတ္မင္းသားၾကီး ဦးဖုိးစိန္</span> အတြက္ ဇတ္သီခ်င္းေတြ၊ ဇတ္ထုတ္ေတြ၊ ျပဇတ္ေတြ မ်ားစြာ ေရးေပးခဲ့တဲ့ <span style="color:#cc0000;">စာေရးဆရာၾကီး ဆရာဖုိး</span> သည္ ေဟာဒီ ၀မ္းျပည့္ရြာသား အစစ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">၀မ္းျပည့္ရြာကေန ဆက္သြားရင္ <span style="color:#cc0000;">အလႅကပၸရြာၾကီး</span>။ ျမိဳ႕အျဖစ္ေတာင္ သတ္မွတ္ထားျပီနဲ႕ တူပါတယ္။ မေရာက္တာလဲ အေတာ္ၾကာေပါ့။ အဲဒီ ရြာၾကီးမွာ ရွိတဲ့ <span style="color:#cc0000;">ေရႊဂူၾကီးဘုရား </span>ဆိုလွ်င္ ထူးျခားသည့္ ပန္းရန္လက္ရာ၊ ပန္းေတာ့လက္ရာမြန္ေတြ အဆန္းအျပား ေတြ႕ျမင္ဖူးရမွာပါ။ ျမန္မာေဆးရြက္ၾကီးေတြလဲ ေပါမ်ားစြာ ထြက္ရွိသည့္ အျပင္၊ ၀ါဂြမ္းလဲ စိုက္ပ်ဳိးၾကပါတယ္။ ကားလမ္းတေလ်ာက္ ျမင္ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ အလႅကပၸရြာၾကီး ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္နားမွာ <span style="color:#cc0000;">ဗဒၵတၳိဳင္းရြာၾကီး</span> ရွိပါတယ္။ ဦးေလးကလဲ ထြန္ဂ်ဲဒိုး ေမာင္းရင္းဆိုေတာ့ အရႊန္းေဖာက္ပါတယ္။</div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">ဒီ အာလကပ္ပ ရြာေပါ့ကြ။ ဒို႕ ရြာက ေက်ာင္းဆရာေပါ့။ အလွဴဖိတ္စာမွာ စာလံုးဆင့္ေတြ မေရးတတ္တာ..</span></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">အဲဒါနဲ႕..အာလကပ္ပ ဘယ္လိုေရးရမွန္း မသိဘူးဗ်..</span></div><div align="justify">အဲဒါဆိုရင္လဲ အဲဒီရြာကို ေနာက္မွ ဖိတ္ကြာ... ဘဒတ္ထုိင္းရြာ ကို အရင္ဖိတ္ ဆိုေတာ့..ဘဒတ္ထုိင္းလဲ စာလံုးဆင့္မွန္ေအာင္ မေရးတတ္ဘူးတဲ့ကြယ္... ျဖစ္ရေလ ေက်ာင္းဆရာ ရယ္..ဆိုေတာ့..<span style="color:#000099;">က်ေနာ္က ျမန္မာစာဆရာ မဟုတ္ဘူးဗ်</span> လို႕ ျပန္ေျပာတယ္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ျပီးေတာ့ ဒီနားက ရြာေတြက စသတ္ နဲ႕ ကသတ္ ကို ကြဲေအာင္ မေျပာၾကဘူး။ သူတို႕ ဓေလ့ေပါ့။ စသတ္ နဲ႕ ေျပာရမယ့္စကားလံုးေတြကို ကသတ္ နဲ႕ ေျပာတယ္။ </div><div align="justify">ဥပမာ ကြာ..ေက်ာင္းမွန္မွန္တက္၊ စာမခက္။ ဒီရြာကလူေတြက ေက်ာင္းမွန္မွန္တစ္၊ စာမခစ္။</div><div align="justify">ဗုဒၶံသရဏံ ဂစၦာမိ ကို ဂကၦာမိ လို႕ ရြတ္တယ္။ </div><div align="justify">သရက္သီး ကို သရစ္သီး။ </div><div align="justify">ငါတုိ႕ရြာ ကြက္ကြင္း ကိုေတာင္ ကြစ္ကြင္း လို႕ ေခၚတာ။ </div><div align="justify">အထူးျခားဆံုးကေတာ့ ဒီရြာကလူေတြ ရည္းစားစကားေျပာရင္ မပီၾကဘူး။ <span style="color:#cc0000;">နင့္ကို ငါခ်စ္တယ္</span> လို႕ ေျပာရင္ေတာင္မွ.. <span style="color:#cc0000;">နင့္ကို ငါခ်က္တယ္.</span>. လို႕ ေျပာၾကတာ။ ေအာ္..တစ္ရြာတစ္ပုဒ္ဆန္းေပါ့ေလ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">စကားေျပာရင္းနဲ႕ ေမာင္းလာလုိက္တာ အလႅကပရြာကို ေက်ာ္လြန္လာျပီ ဆိုရင္ေတာ့ <span style="color:#cc0000;">ဘုိးမင္းၾကီးကင္းရြာ</span> (ဘာျဖစ္လို႕ ဘုိးမင္းၾကီးကင္းရြာ) လို႕ ေခၚဆိုသည္ အမွတ္အသား မၾကားဘူးပါ။ ျပီးရင္.. <span style="color:#cc0000;">ေဂြးပင္ေတာရြာ</span> (ဒီရြာနာမည္လဲ ဘာျဖစ္လို႕ ေဂြးပင္ေတာ လို႕ ေခၚၾကသည္မသိ.. ေလ့လာေနဆဲပါ)။ ျပီးရင္ေတာ့ <span style="color:#cc0000;">နတ္ေရကန္ရြာ</span> (ရြာဦးမွာ ၾကာပန္းေတြ အျပည့္ႏွင့္ ေရကန္ၾကီးရွိပါတယ္) အဲဒါေၾကာင့္ နတ္ေရကန္လို႕ ေခၚတာျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ မီးရထားသံလမ္းကို ျဖတ္မိရင္ေတာ့ အေၾကာင္းထူးတဲ့ <span style="color:#cc0000;">ေခ်ာင္းဦးျမိဳ႕</span> ကို ေရာက္ရွိေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">မံုေရြး ေၾကးမံု ေခ်ာင္းဦး နယ္တစ္လႊားဆီက</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">အလံုေက်း အကုန္မွာ</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">ေျပာင္းဖူးသည္ေတြကလည္း မ်ားလုိက္ပါသဘိႏွင့္။</span> လို႕ <span style="color:#000099;">ဆရာၾကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မွဳိင္း</span> ေရးဖြဲ႕ခဲ့တဲ့ ေခ်ာင္းဦးျမိဳ႕ဟာျဖင့္ ထင္ရွားတဲ့ ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ပါဘဲ။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">တုိင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပျပီး အသက္စြန္႕သြားခဲ့တဲ့ <span style="color:#cc0000;">ဆရာေတာ္ </span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">ဦး၀ိစာရ</span> ဟာ ေခ်ာင္းဦးျမိဳ႕နယ္ <span style="color:#cc0000;">အနိမ့္ရြာ</span>သား ျဖစ္ပါတယ္။ တို႕ဗမာအစည္းအရုံး၀င္ <span style="color:#cc0000;">သခင္ေလးေမာင္</span> က ေခ်ာင္းဦးျမိဳ႕နယ္ <span style="color:#cc0000;">အျမင့္ရြာ</span>သား။ သတင္းစာဆရာၾကီး <span style="color:#cc0000;">ဦးညိဳျမ </span>ဟာလည္း အဲဒီ အျမင့္သား။ ျမန္မာဘုရင္လက္ထက္တုန္းက ျမိဳ႕၀န္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ <span style="color:#cc0000;">မင္းလက္၀ါးၾကီး</span> သည္လည္း အျမင့္မွာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္အျပည့္နဲ႕ ေနသြားခဲ့သူပါ။<br />နာမည္ၾကီးေတြ တယ္မ်ားသကိုး။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify">ေခ်ာင္ဦးျမိဳ႕ကို လြန္ရင္ေတာ့ <span style="color:#cc0000;">ခင္မြန္ရြာ။ </span>ဦးေလးရဲ႕ ထြန္ဂ်ဲဒိုးၾကီးလဲ ေမာေနေရာေပါ့။ ခဏနားအံုးမွ။ အေပါ့အပါးေလး သြားလိုက္ၾကအံုးေနာ္။ မံုရြာေရာက္ဘို႕ ေတာ္ေတာ္လိုေသးတယ္။ ကားကလဲ ထြန္စက္ကားဆိုေတာ့ တယ္ေႏွးသကိုး။</div><div align="justify">.</div><div align="justify">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး</div><div align="justify"></div><p><br /></p><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-7811509187196432573?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-89545655712814668642009-11-30T23:25:00.000-08:002010-04-09T01:24:23.942-07:00<div align="justify">ကဲ..ခရီးဆက္ၾကအံုးစို႕။ ရြာသစ္ၾကီးကေန ထြက္ျပီေနာ္။ အိပ္မေနၾကနဲ႕အံုး။ ကားလဲ ဆီျဖည့္ျပီးျပီ။ ဆက္ေမာင္းမယ္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify">ရြာသစ္ၾကီး လြန္လာေတာ့ လမ္းတေလ်ာက္မွာ ရြာကေလးေတြ မွ ရြာသူရြာသားေတြ ေရအခက္အခဲ ရွိေနေသးပံုကို ေတြ႕ျမင္ၾကရမွာပါ။ ခ်ဳိးေရ၊ သံုးေရအတြက္ ေရကန္နဲ႕ ေရတြင္းေတြမွာ လူေတြ အစီအရီ။ ေရခ်ဳိးၾက၊ ေရခပ္ၾကနဲ႕ ေတြ႕ျမင္ၾကရမွာပါ။ ျပီးေတာ့ ငွက္ေပ်ာျခံ၊ ကြမ္းျခံေလးေတြ စျပီး ေတြ႕ရေတာ့တာပါပဲ။ ဒါဆို အထင္ကရ ေနရာတစ္ခုကို ေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာ။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify">စစ္ကိုင္းျမိဳ႕နယ္ရဲ႕ အစြန္ရြာ။ <span style="color:#cc0000;">အစားအေသာက္မွာ နာမည္ၾကီးလွတဲ့ ေညာင္ပင္၀န္းရြာ။</span> မူးျမစ္ကမ္းရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ကမ္းေပၚက ရြာၾကီး။ မံုရြာ၊ မႏၱေလး ကားလမ္းရဲ႕ တ၀က္နီးပါးေလာက္မွာ ရွိတဲ့ ရြာၾကီးေပါ့။ ကားသမားေတြ၊ ခရီးသည္ေတြ ခရီးတစ္ေထာက္နားျပီး ထမင္းစားၾကတဲ့ အထင္ကရ ေနရာေပါ့။ ကဲ.. ထပ္ျပီး နားလိုက္ၾကအံုးစို႕။ <a href="http://hninhaymar.blogspot.com/">ညီမေလး ႏွင္းေဟမာ</a> ေျပာသလို ကိုမ်ဳိးက သူ႕အိမ္မွာ ထမင္းေကၽြးရမွာ စိုးလို႕ လမ္းမွာ အတင္းစားခုိင္းေနတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ အညာအစားအေသာက္ ေကာင္းေကာင္းေလးေတြ ဒီမွာ ရေနလုိ႕ ေကၽြးမွာ။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify">ညေနလဲ ေစာင္းျပီးဆိုေတာ့ ညေနစာ တခါတည္း စားလုိက္ရင္ ေကာင္းမယ္ေနာ္။ စားလုိက္ၾကစို႕။ ထမင္းဆုိင္ၾကီး ေတြမွာ ထုိင္ျပီး အခန္႕သားစားခ်င္ရင္လဲ ရတယ္ေနာ္။ ဒါမွမဟုတ္ ေခါင္းရြက္သည္ေလးေတြဆီကေန တစ္ခါျပင္၊ ႏွစ္ခါျပင္၊ အ၀စား။ အဆင္ေျပရာေပါ့။ ကိုမ်ဳိးကေတာ့ ေညာင္ပင္၀န္းေရာက္ရင္ ေခါင္းရြက္သည္ေလးေတြဆီက ဟုိအသည္ဆီက တစ္ခါျပင္၊ ေနာက္ တစ္သည္ဆီက တစ္ခါျပင္၊ အဲဒီလို စားျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။ ႏြားနုိ႕ခဲေၾကာ္၊ ဆိတ္သားေၾကာ္၊ စာကေလးေၾကာ္၊ ခ်ဳိးေၾကာ္၊ ၾကက္ေၾကာ္အျပင္ ငွက္ေပ်ာသီးသည္ေတြဆိုတာလဲ ေပါမွေပါ။ ေညာင္ပင္၀န္းမွာ စားေသာက္ျပီးရင္ ေရွ႕ဆက္ၾကစို႕။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify">ေညာင္ပင္၀န္း ေဘးနားက မူးျမစ္တံတားကို ျဖတ္ေက်ာ္လိုက္တာနဲ႕ ေရွးေခတ္ဘုရင္မ်ား လက္ထက္က အာဇာနည္ျမင္းေကာင္းေတြ ထြက္ရွိဆက္သရာ ျမင္းမူျမိဳ႕နယ္ ထဲကို စ၀င္ပါျပီ။ ကဲ..ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ ေျပာၾကအံုးစို႕။ <span style="color:#cc0000;">အေနာ္ရထာ ရဲ႕ သူရဲေကာင္းေတြ ရဲ႕ အရပ္။ ငေထြရူးတုိ႕ အရပ္။ က်န္စစ္သား (ျမင္းမူနယ္ အနီးက ပရိမၼရြာသား လို႕ ဆိုၾကတယ္)</span>တို႕ နယ္ထဲကို ၀င္လာပါျပီ။ ျမင္းမူျမိဳ႕သို႕ မ၀င္ခင္အထိ ရြာငယ္ေလးေတြ ဆက္တုိက္ဆုိသလို ေတြ႕ရမွာပါ။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify">အၾကီးဆံုးကေတာ့ <span style="color:#cc0000;">ထီးေဆာင္းရြာ</span>ေပါ့။ အဲဒီ ထီးေဆာင္းရြာအေနာက္ဘက္မွာ မံုရြာ၊ မႏၱေလးကားလမ္းကို ဆက္ျပီး အရာေတာ္ အထိ ေဖာက္လုပ္ထားသည့္ အညာလမ္းရွိပါတယ္။ ဒီမွာလဲ ေဒြးလမ္းေနာ္။ <span style="color:#cc0000;">တစ္လမ္းက အရာေတာ္ျမိဳ႕။ ေနာက္တစ္လမ္းက ျမင္းမူျမိဳ႕။</span> ကိုမ်ဳိးတုိ႕ ရြာက အဲဒီ ႏွစ္လမ္းမွ အရာေတာ္ဘက္ကို သြားတဲ့ အညာလမ္းကို လုိက္ၾကရမွာေနာ္။ <span style="color:#cc0000;">ကိုမ်ဳိးတို႕ရြာအထိ ၁၀ မုိင္ေ၀းပါတယ္။</span> ဦးဆံုးေတြ႕ရမယ့္ရြာက ထီးေဆာင္းရြာ၊ <span style="color:#cc0000;">ကန္ေတာ္ရြာ (ကန္ေတာ္မင္ေက်ာင္း ဆရာေတာ္၏ ရြာ)၊ </span><span style="color:#cc0000;">ဆပၸ်ာက်င္းရြာ (သဲဆပ္ျပာေတြထြက္တဲ့ ရြာမို႕လို႕ ဆပၸ်ာက်င္းရြာ)၊</span> <span style="color:#000099;">ျပီးရင္ေတာ့ ကိုမ်ဳိးရဲ႕ ဇာတိေျမ၊ မင္းကြန္းတိပိဋကဓရဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱအရွင္၀ံသပါလာလကၤာရ ႏွင့္ ဒိပိဋကဓရဆရာေတာ္ အရွင္ပညာသိရိလကၤာရ တို႕၏ ဇာတိခ်က္ေၾကြ (ကြက္ကြင္းရြာ) ကို ေရာက္ရွိၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ </span>ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး၏ ေထရုပၸတၱိကို ဆက္လက္ေရးဘို႕ စိတ္ကူးရွိပါသည္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify">မိုးလဲခ်ဳပ္ေတာ့မယ္ေနာ္။ ကိုမ်ဳိးတို႕အိမ္မွာ ညအိပ္ၾက။ ညစာကိုေတာ့ ေညာင္ပင္၀န္းက အ၀စားခဲ့ၾကမွာမို႕ အစာမေၾကမွာစိုးလို႕ မေကၽြးလိုေတာ့။ မနက္အိပ္ယာထရင္ေတာ့ ရြာရဲ႕ရုိးရာလက္ရာ သရက္သီးကုလားတည္ နဲ႕ ေျမပဲေၾကာ္ ရယ္၊ ရြာအေခၚ မတ္ပဲေၾကာ္ေလးရယ္၊ ေရေႏြးၾကမ္းရယ္၊ ထမင္းဆီဆမ္း ပူပူေလးရယ္ ေကၽြးမယ္ေနာ္။ အခုေတာ့ အိပ္ၾက၊ အိပ္ၾက။ ကိုမ်ဳိးတို႕ အိမ္က ကြပ္ပ်စ္ေပၚမွာ ပုဆိုးေလးေတြ၊ ပါတာေလးေတြ ျခံဳျပီး ေကြးၾက။ အညာေလက ညပုိင္းက်ရင္ ပိုေအးတယ္။ မနက္စာ စားျပီးရင္ <span style="color:#cc0000;">ျမင္းမူျမိဳ႕၊ မံုရြာျမိဳ႕</span>တုိ႕ကို လုိက္ပို႕ေပးမယ္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="color:#000099;"><strong>သက္ၾကီးစကား သက္ငယ္ၾကား</strong></span></div><div align="justify"><strong><span style="color:#000099;">.</span></strong></div><div align="justify"></div><div align="justify">ကိုမ်ဳိးတို႕ ရြာကို ဘာျဖစ္လို႕ <span style="color:#cc0000;">ကြက္ကြင္း</span>လို႕ နာမည္ေပးခဲ့ၾကတာလဲ။ အဓိပၸာယ္ကေတာ့ ကြက္ကြင္းဆိုတာနဲ႕ ကြက္ျပီး ကြင္းခဲ့လို႕ပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကြက္ကြင္းလို႕ အဆိုရွိခဲ့တာ။ ကြက္ျပီး ကြင္းသြားရမယ္လို႕ ဆိုလိုတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ အဲဒါဆို ဘယ္သူက ကြက္ျပီးကြင္းခဲ့တာလဲ။ က်ေနာ္တုိ႕ ငယ္ငယ္ကအဘုိးေတြရဲ႕ ညအိပ္ယာ၀င္ပံုျပင္ထဲက <span style="color:#cc0000;">ပရိမၼရြာသား ေမာင္က်န္စစ္မင္းေပါ့။</span> </div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify">ရြာစဥ္ အလို္က္ သြားလုိက္ၾကရေအာင္။ ျမင္းမူကေန က်န္းစစ္သားမင္း အား အာဇာနည္ ျမင္းေကာင္းတစ္ေကာင္ ကို လက္ေဆာင္ပဏာ ဆက္သလိုိက္လို႕ ဒီနားပတ္၀န္းက်င္ကို လွည့္လည္ျပီး ေျခဆန္႕ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ပထမဦးဆံုးေရာက္တဲ့ ရြာကို <span style="color:#cc0000;">ထီးေဆာင္းရြာလို႕ အမည္တြင္ေစ။ ဒီရြာသူ ရြာသားေတြ ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္အား ေရႊထီးေဆာင္းျပီး ၾကိဳဆိုေတာ္မူတယ္။</span> ရန္ျငိမ္းေအးေတာ္မူလို႕ အခုထီးေဆာင္းရြာမွာ ရန္ျငိမ္းေအးေစတီတစ္ဆူ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ပါတယ္။ </div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify">ထီးေဆာင္းရြာ၏ အေနာက္ဘက္နားမွာ ပဲကူရြာ (1910 ခုႏွစ္ ေလာက္က ျဗိတိသွ် အစိုးရကို ေတာ္လွန္ တုိက္ခုိက္ခဲ့လို႕ ေနာက္ဆံုး ၾကိဳးစင္ေပၚမွာ တုိင္းျပည္ အတြက္ အသက္ေပးသြား သူ မင္းေလာင္းေမာင္သန္႕ ) ၏ရြာ။ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမူးခ်ဳပ္ ဦးသန္႕ ကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ <span style="color:#cc0000;">က်န္စစ္သားမင္း လွည့္လည္စဥ္ ပဲေကာက္သမေလးေတြ ေနပူက်ဲက်ဲမွာ ပဲေကာက္ေနတာေတြ႕လို႕</span><span style="color:#cc0000;">၀င္ျပီး ကူေကာက္ေပးခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီရြာကို ပဲကူရြာ။</span> </div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify">အဲဒီမွာ ခဏ ပဲကူေကာက္ျပီးေျမာက္ဘက္နား ေရာက္ေတာ့ ေရကန္ၾကီးတစ္ကန္ကို ေတြ႕ေတာ္မူပါတယ္။ စီးေတာ္ျမင္းအား သစ္ပင္ရိပ္မွာ ခဏထား၊ ေရတုိက္၊ က်န္စစ္သားလဲ အေမာေျပ နားေနစဥ္ အရိႏၵမာလွံေတာ္ဟာ ေျမေပၚမွာ စိုက္ထားပါလွ်က္ ခဏခဏ လဲက်ေတာ္မူလို႕ ျပန္လည္စိုက္ရင္း၊ ၾကိမ္ဖန္မ်ားလာေတာ့ က်န္စစ္သားလဲ စိတ္မရွည္ျဖစ္ျပီး လွံေတာ္ကို လႊတ္ပစ္လိုက္ရာ ျခံဳ၏ေနာက္ကြယ္တြင္ က်န္စစ္သားအား လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ရန္ အခြင့္ေကာင္းကို ေစာင့္ေနၾကသည့္ ရန္သူငါးေယာက္အား ထိမွန္ျပီး ငါးေယာက္စလံုး လဲက်မသြားဘဲ အျပြတ္လိုက္ လွံသြားမိျပီး အသက္ဆံုးရွဳံးေတာ္မူခဲ့ရပါတယ္။ ေအာ္..လွံေတာ္လဲ ထူးဆန္းေလစြ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ အကုသိုလ္ အျဖစ္ဆိုးကို ေနာင္လာ ေနာက္သားတို႕ မျဖစ္ ေစရစ္ေလေအာင္ ဘုရား တည္ေတာ္မူမယ္။ <span style="color:#cc0000;">မလဲျပြတ္ဘုရားလို႕ အမည္တြင္ေစ။ </span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">.</span></div><div align="justify"></div><div align="justify">အဲဒီ <span style="color:#cc0000;">မလဲျပြတ္ဘုရား </span>က ထီးေဆာင္းရြာနဲ႕ ကန္ေတာ္ရြာၾကားမွာ ရွိပါတယ္။ (ေရွးေခတ္ေက်ာင္စာ အခုိင္အမာနဲ႕ တည္ရွိခဲ့တဲ့ ဘုရားပါ)။ <span style="color:#cc0000;">ဒီကန္ေတာ္ၾကီးနားက ရြာကိုလဲ ကန္ေတာ္ရြာလို႕ အမည္တြင္ေစ။</span> ကန္ေတာ္မင္ေက်ာင္း ဆရာေတာ္၏ ေက်ာင္းေတာ္မွာလည္း ထိုကန္ၾကီး၏ ေဘးနားတြင္ ကပ္လွ်က္ တည္ရွိပါသည္။</div><div align="justify">.</div><div align="justify"></div><div align="justify">ရန္သူေတြေျခရာခံမိလို႕ ဘုရားတည္အျပီး စိတ္မသက္ရာျဖစ္ကာ၊ စီးေတာ္ျမင္းျဖင့္ သြားစဥ္ ခရီးပန္းလာျပီး ခဏနားေတာ္မူဘို႕ အခြင့္သာခုိက္ ေနာက္ျပန္လွည့္ျပီး ၾကည့္လိုက္ေတာ္မူစဥ္မွာ ရြာတစ္ရြာကို ေက်ာ္လြန္သြားမိတာ သတိထားမိေတာ္မူတယ္။ အဲဒီလို မ်က္ႏွာေတာ္လွည့္ျပီး ျပန္လည္ၾကည့္မိသည့္ အရပ္ကို မ်က္ႏွာလွည့္ကြင္း လို႕ သမုတ္ျပီး ကြက္ျပီးက်န္ခဲ့တဲ့ ရြာကိုေတာ့ <span style="color:#cc0000;">ကြက္ကြင္းရြာ</span> လို႕ အမည္သမုတ္ခဲ့ပါတယ္။ </div><div align="justify">.<br />ရန္သူကေနာက္ကလုိက္လို႕ ကမန္းကရမ္း ေျပးလႊားစဥ္ ကြက္ျပီးကြင္း ခဲ့လို႕ ကြက္ကြင္းရြာလုိ႕ အမည္တြင္ခဲ့ပါတယ္။ ကြက္ကြင္းကေန အေရွ႕ဘက္ဆက္လုိက္ေတာ့ မူးျမစ္ကမ္းမွာ ခုန္ခ်ျပီး ျမင္းေရာ လူပါ ရန္သူ႕လက္က လြတ္ေအာင္ ကူခတ္ခဲ့ရလို႕ အဲဒီအနားက ရြာကိုေတာ့ <span style="color:#cc0000;">ခုန္ခ်ဆိပ္ရြာ (ယခု ဂံုညွင္းဆိပ္ရြာ)</span> လို႕ အမည္ေတြ တြင္ခဲ့ေၾကာင္းပါဗ်ား။</div><div align="justify"><br />ကိုမ်ိဳးတို႕ရြာကို Google Earth မွ ျမင္ရပံု<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SxTSO3SoozI/AAAAAAAAAJ8/3B54G9mH90o/s1600/kk1.JPG"></div><p align="justify"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410180205180920626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SxTSO3SoozI/AAAAAAAAAJ8/3B54G9mH90o/s400/kk1.JPG" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SxTVtRAS4vI/AAAAAAAAAKM/ZlND4Ma9gHE/s1600/kk13.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410184026014278386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 303px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Mv03Tddy5ag/SxTVtRAS4vI/AAAAAAAAAKM/ZlND4Ma9gHE/s400/kk13.JPG" border="0" /></a> <span style="color:#000099;">ေမေမေရ..ထမင္းမ်ားမ်ား (အညာဟင္းမ်ားမ်ား) ခ်က္ထားေနာ္။ လုိက္လာတဲ့သူေတြက အမ်ားသားဗ်။ မနက္ဖန္က်ရင္ ျမင္းမူ နဲ႕ မံုရြာ သို႕ လုိက္ပို႕ေပးပါအံုးမယ္။</span></p><p>ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</p><p>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-8954565571281466864?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-73692456676914639812009-11-30T06:25:00.000-08:002010-04-09T01:24:06.186-07:00<p align="justify">ကဲ..ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ကိုမ်ဳိးတို႕အညာေျမသုိ႕ တစ္ေခါက္တစ္ခါ အေရာက္လာဘို႕ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ဟင္..ကိုမ်ဳိးကလဲ ဖိတ္ေခၚတယ္လဲ ေျပာေသး။ လိပ္စာလဲမေပးဘူးလို႕ အထင္မေစာလုိက္နဲ႕ေနာ္။ အထက္ျမန္မာျပည္ ရတနာပံု မႏၱေလးကေန က်ေနာ္တို႕ အညာေျမအထိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေခၚသြားမွာ။ </p><p align="justify">ကိုမ်ဳိးတို႕ အညာေျမရဲ႕ လိပ္စာေလး အတိအက် မေပးခင္ ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလံုးနဲ႕ ယွဥ္ျပီး ျမင္သာေအာင္လို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဧရာ၀တီျမစ္ အေရွ႕ဘက္ပုိင္း နဲ႕ အေနာက္ပုိင္းဆိုျပီး ႏွစ္ပုိင္း ပုိင္းလုိက္မယ္။ အဲဒါဆို ကုိမ်ဳိးတို႕ အညာေျမက ဘယ္အပုိင္းမွာလဲ။ အေနာက္ဘက္အပိုင္းမွာ ပါပါတယ္။ ေရွးတုန္းက အဆုိအရဆုိလွ်င္ ဧရာ၀တီျမစ္ အေနာက္ဘက္ပုိင္းကို <span style="color:#cc0000;">သုနာပရႏၱတုိင္း</span>၊ အေရွ႕ဘက္ပုိင္းကို <span style="color:#cc0000;">တမၺဒီပတုိင္း</span> ရယ္လို႕ အၾကမ္းဖ်င္း မွတ္ယူထားၾကပါတယ္။ အဲဒါဆိုရင္ ကိုမ်ဳိးတို႕ အညာေျမကို တင္စားလုိက္ခ်င္တာက သုနာပရႏၱတုိင္း ထဲမွာ ရွိတယ္လို႕ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာလုိက္ခ်င္ပါတယ္။ </p><p align="justify">ကုန္းေဘာင္ေခတ္ရဲ႕ ေနျပည္ေတာ္ ေရႊမႏၱေလးကိုျဖင့္ လူတုိင္းနီးပါး ေရာက္ဖူးၾကမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ ရတနာပံုျမိဳ႕သို႕ အရင္ေရာက္ေအာင္လာခဲ့ၾကဘို႕ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ အဲဒီျမိဳ႕မွာ တေထာက္ေလာက္ နားလုိက္ၾကအံုး။ လည္ပတ္စရာေတြကလဲ အမ်ားသား။ မဟာျမတ္မုနိဘုရား၊ မႏၱေလးေတာင္ေတာ္၊ မႏၱေလးက်ဳံး၊ မႏၱေလးေစ်းခ်ဳိ၊ အိမ္ေတာ္ရာဘုရား၊ စသည္ျဖင့္ အထင္ကရ ေနရာေတြကို အရင္လည္လည္သြားလုိက္ၾကပါအံုး။ အစားအေသာက္ကလဲ ေပါမွေပါ။ တစ္ရက္ေတာ့ လည္လုိက္ၾကအံုးေနာ္။</p><p align="justify">ကဲ မႏၱေလးျမိဳ႕ကေန ထြက္ၾကစို႕။ မႏၱေလးျမိဳ႕ကေန ေတာင္ဘက္ကို ထြက္လုိက္ေတာ့ <span style="color:#cc0000;">အမရပူရ။</span> ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ထပ္ေျပာရရင္ ရက္ကန္းခတ္သံ သီခ်င္းဆိုေနတဲ့ ျမိဳ႕။ သိဂၤီေရႊ၀ါ ပိုးထည္တုိက္ကို၀င္ျပီး ပိုးထည္စစ္စစ္ေလးေတြ ၀ယ္လုိက္ၾကအံုးေနာ္။ စစ္ကုိင္းဘက္ကို သြားတဲ့လမ္းမွာ။ ေတာင္သမန္အင္း ဖူးပြင့္ေနရာ။ <span style="color:#cc0000;">ေတာင္သမန္အင္း</span> လုိ႕ ဆိုလုိက္တာနဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ ဦးပိန္တံတား။ စစ္ကုိင္းဘက္ကို မေရာက္ခင္ ေစာေစာစီးစီးေလး ၀င္ျပီး <span style="color:#cc0000;">ဦးပိန္တံတား</span>ေပၚကို ေဒါက္ဖိနပ္နဲ႕ လမ္းေလ်ာက္လုိက္ၾကအံုး။</p><p align="justify">လမ္းေလ်ာက္ျပီးလို႕ ေနမျမင့္ေသးခင္ အင္း၀ျမိဳ႕ေဟာင္းဘက္က <span style="color:#cc0000;">နန္းမေတာ္မယ္ႏု အုတ္ေက်ာင္း</span>ဘက္ကို ခဏ ၀င္လုိက္ၾကအံုးေနာ္။ နာမည္ေက်ာ္ စစ္ကိုင္းတံတား (အင္း၀တံတား) အ၀င္၀မွာ ခံတပ္တစ္ခုရွိတယ္။ <span style="color:#cc0000;">သေျပတန္းခံတ</span><span style="color:#cc0000;">ပ္</span>လို႕ သိရပါတယ္။ ကဲ စစ္ကိုင္းတံတားကို ျဖတ္ၾကစို႕။ ထပ္ျပီး က်ယ္က်ယ္ၾကီးၾကီးေျပာရရင္ျဖင့္.. <span style="color:#cc0000;">တမၺဒီပတုိင္းကို ထားခဲ့ျပီး သုနာပရႏၱတုိင္းကို ၀င္ၾကစို႕။</span></p><p align="justify">အလွဆံုးကေတာ့ စစ္ကိုင္းတံတားေပၚကေန ျမင္ေနရတဲ့ သမိုင္းေရာင္မညွိဳးတဲ့ စစ္ကိုင္းေတာင္ေတာ္ရုိးပါပဲ။ စစ္ကုိင္းမွာ ေန႕လည္စာမစားခင္ ျမိဳ႕တြင္းနဲ႕ ေတာင္ေပၚကို တလွည့္လည္လုိက္ၾကအံုးစို႕။ စစ္ကိုင္းမွာ ဘာေတြ ထူးထူးျခားျခား ရွိလို႕လဲ ကိုမ်ဳိးရယ္။ ရွိပါတယ္ဗ်ာ။ <span style="color:#cc0000;">စစ္ကိုင္းေတာင္၊ သီတဂူေဆးရုံၾကီး၊ ဆြမ္ဦးပုညရွင္ ေစတီေတာ္၊ ဒီပကၤရာေစတီ </span>စသည္ျဖင့္ လည္ပတ္စရာ၊ ဖူးေျမွာ္စရာ၊ ၾကည္ညိဳစရာေတြ အမ်ားသား။</p><p align="justify">ေန႕လည္စာကို စစ္ကိုင္းအ၀င္၀ က ေဇယ်ာအလွ ဆိုတဲ့ ထမင္းဆုိင္ေလးမွာ စားၾကေနာ္။ စားျပီးရင္ မင္းကြန္းဘက္ကို ခဏ သြားလုိက္ၾကအံုးစို႕။ မင္းကြန္းဘက္မွာလဲ လည္ပတ္စရာ အမ်ားသားေနာ္။ မင္းကြန္းဘက္ကို သြားတဲ့ လမ္းကလဲ လွမလွ။ ဧရာ၀တီေရယဥ္ေၾကာကို အဆန္သြားရတာေလ။ ကမ္းနားတေလ်ာက္ သြားလုိက္ရင္ ခဏေလးပဲ။ မင္းကြန္းရြာ မ၀င္ခင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး၏ <span style="color:#cc0000;">တိနိေက်ာင္းေတာ္ (တိပိဋက နိကာယ ေက်ာင္းေတာ္) </span>ထဲကို လည္လည္ ၀င္လုိက္ၾကအံုး။ အဲဒီေက်ာင္းေတာ္ၾကီးထဲမွာ တိပိဋကလြမ္းေစတီ ကိုလည္း ၀င္ေရာက္ဖူးေျမွာ္ရင္း ကုသိုလ္ယူလုိက္ၾကပါအံုး။</p><p align="justify">ျပီးေတာ့မွ <span style="color:#cc0000;">ျမသိန္းတန္ေစတီ၊ မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းၾကီး၊ ပုထိုးေတာ္ၾကီး</span> ဖူးလုိက္ၾကအံုး။ <span style="color:#cc0000;">အဖြားေဒၚဦးစြန္းရဲ႕ မင္းကြန္းလူအိုရုံ၊</span> အဲဒီအနားက ေစ်းတန္းေလးမွာ မင္းကြန္းလက္ေဆာင္တီးရွပ္ေလးေတြ၊ ခေမာက္ကေလးေတြ၊ တထုိင္တည္းဆြဲေပးတဲ့ ပန္းခ်ီကားေလးေတြ၊ စသည္ျဖင့္ အမွတ္တရ ၀ယ္စရာေတြကလဲ ေပါမွေပါ။ ဓာတ္ပံုရုိက္ဖို႕ ေမ့မေနၾကနဲ႕ေနာ္။ ကမၻာမွာ အထင္ကရေနရာေတြကို ေရာက္ေနတာေနာ္။ ဧရာ၀တီ တဖက္ကမ္းမွ မႏၱေလးေတာင္ေတာ္ကို ေနာက္ခံထားျပီး မင္းကြန္းဘက္ကေန ဓာတ္ပံုရုိက္ရတာ လွလုိက္တာ လြႊတ္ေနတာပဲ (မင္းကြန္းက လႊတ္ ဆိုတဲ့ စကားကို သိပ္သံုးတာ)။</p><p align="justify">ကဲ..မင္းကြန္းကေန စစ္ကိုင္းဘက္ကို ျပန္ၾကစို႕။ မိုးခ်ဳပ္ေတာ့မယ္။ ဒီေလာက္လည္ပတ္ထားမွေတာ့ စစ္ကိုင္းမွာ တစ္ညအိပ္လုိက္ၾကအံုးစို႕။ ေဇယ်ာေရႊေျမ တည္ခုိးခန္းမွာ အိပ္ၾကမယ္။ ညေနစာကိုေတာ့ ထီးၾကီး စားေသာက္ဆုိင္မွာ စားၾကမယ္။ ထီးၾကီးစားေသာက္ဆိုင္ဆိုလို႕ အထင္မမွားၾကနဲ႕အံုး။ စစ္ကိုင္းေတာင္ေျခမွာ ညေနဆိုလွ်င္ ထီးအၾကီးစားၾကီးျဖင့္ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို ညလံုးေပါက္နီးပါး ေရာင္းၾကတဲ့ စားေသာက္ဆုိင္တန္းေလးေတြ။ ထီးၾကီးေအာက္မွာ ေရာင္းၾကလို႕ ထီးၾကီးစားေသာက္ဆုိင္။ အစားအေသာက္ကလဲ ေကာင္းမွေကာင္း။ ေစတနာကလဲ ေျပာစရာမလိုေတာ့။ ညအိပ္ရက်ဳိး နပ္ၾကမွာပါေနာ္။ ညေနေစာင္းျပီ ဆိုတာနဲ႕ စစ္ကိုင္းေတာင္မွ သီလရွင္ေခ်ာင္မ်ားမွ စာအံသံ၊ ဘုရား၀တ္တက္သံ၊ ဆရာေတာ္မ်ား စာအံသံမ်ားျဖင့္ စိတ္၏ ေအးခ်မ္းျခင္းကို ခံစားရရွိမွာမလြဲပါ။</p><p align="justify">မနက္ခင္းေစာေစာစီးစီးေတာ့ ႏုိးၾကအံုးေနာ္။ စစ္ကိုင္းကေန အေနာက္ဘက္ ထြက္လုိက္ျပီး မၾကာခင္မွာ ရာဇာမဏိစူဠာဘြဲ႕ခံ <span style="color:#cc0000;">ေကာင္းမွုေတာ္ေစတီေတာ္ျမတ္ၾ</span><span style="color:#cc0000;">ကီး</span>အား မနက္ခင္းအာရုံတက္တာနဲ႕ ဖူးၾကစို႕။ အဲဒီမွာ သနပ္ခါးေက်ာက္ျပင္၊ သနပ္ခါးတုန္း၊ မီးဖုိေခ်ာင္သံုး စဥ္႕အုိးေလးေတြ၊ အမ်ားသား။ အညာလက္ေဆာင္၀ယ္ဘို႕ မေမ့ၾကနဲ႕ေနာ္။ </p><p align="justify">ေကာင္းမွဳေတာ္ ေစတီေတာ္ၾကီးကေန ေစာေစာ ထြက္လာ ျပီးရင္.. <span style="color:#cc0000;">နာလန္ မထူရင္ ကံတလူ သြား</span> ဆိုတဲ့ ကံတလူ ေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီး ကို ၀င္ေရာက္ျပီး ဖူးေျမွာ္ၾကည္ညိဳ ၾကဘို႕ မေမ့ၾကနဲ႕ေနာ္။ အဲဒီဘုရားမွာ ေအာင္ေျမနင္းၾကရမယ္။ ျပီးေတာ့ ေအာင္ေျမကို အိပ္ထဲမွာ ထည့္ျပီး အိမ္ကဘုရားစင္မွာ ထား။ သြားေလရာကို ယူသြား။ အႏၱရာယ္ကင္း ေဘးရွင္းျပီး လုိအင္ဆႏၵေတြ ျပည့္၀ၾကတယ္လို႕ ယံုၾကည္ထားၾကတယ္။</p><p align="justify">ကံတလူဘုရားဖူးေျမွာ္ျပီး အေနာက္ဘက္ကို နည္းနည္းေလး သြားလုိက္ရင္ ေဒြးလမ္းကို ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ ေဒြးလမ္းဆိုလို႕ ရုပ္ရွင္မင္းသား ေဒြး ေဖာက္ထားတဲ့ လမ္းကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ အထင္ကရ ေနရာႏွစ္ခုကို ဒီေဒြးလမ္းကေန ခြဲၾကရမွာ။ တစ္လမ္းက ငါးမည္ရတဲ့ ျပည္ေရႊဘို သို႕ သြားတဲ့လမ္း။ အဲဒီဘက္မွာ နာမည္ၾကီးေတြက <span style="color:#cc0000;">ဦးေအာင္ေဇယ်၊ ၀က္လက္ မန္က်ည္းတံုရြာက လက္၀ဲသုႏၵရ အမတ္ၾကီး နဲ႕ ဆရာၾကီး ေရႊဥေဒါင္း</span>တို႕ရြာေတြ ရွိသလို အေျပာၾကြယ္တဲ့ <span style="color:#cc0000;">လွေတာရြာ</span>။ အဲဒါေတြ ရွိတယ္။ ကိုမ်ဳိးတို႕ အညာေျမက အျပန္ၾကရင္ အခ်ိန္ရေသးရင္ အဲဒီဘက္က ပတ္ျပီး ျပန္ၾကတာေပါ့ေနာ္။ </p><p align="justify">ေနာက္တစ္လမ္းက <span style="color:#cc0000;">သာလႅာ၀တီ မံုရြာျမိဳ႕သို႕</span> သြားတဲ့လမ္း။ အဲဒီလို လမ္းႏွစ္ခြဆိုင္ေနလို႕ေဒြးလမ္းလို႕ ေခၚတာ။ ကဲ..ဒီ ေဒြးလမ္းဆံုမွာ ေန႕လည္စာ တခါတည္း စားလုိက္ၾကရေအာင္။ အဲဒီ အဆံုေနရာက အုန္းေတာရြာ။ အညာအစားအေသာက္ေလးေတြ စျပီး စားလို႕ ရေနျပီေနာ္။ ငါးေသးေသးေလးေတြ ေၾကာ္ထားတဲ့ ငါးေၾကာ္ရယ္ (ငါး..ငါးေကာင္ကိုေၾကာ္ျပီး ဒုတ္နဲ႕ ထိုးထားတာ)၊ စာကေလးေၾကာ္၊ အုန္းႏုိ႕ေၾကာ္၊ ငုံးဥကင္၊ ပဲစိမ္းေၾကာ္ စသည္ျဖင့္ ဗန္းကေလးေတြ ေခါင္းမွာရြက္ျပီး ေရာင္းေနၾကတာ။ တထုိင္တည္း အ၀သာ စားလုိက္ၾကေနာ္။ အားနာမေနနဲ႕။</p><p align="justify">ကဲ..ေနပူလာလိမ့္မယ္။ ခရီးဆက္ၾကအံုးစို႕။ မံုရြာဘက္ကို သြားတဲ့ လမ္းကို လုိက္မွာေနာ္။ အုန္းေတာရြာက နဲနဲေလးလြန္လာရင္ ရြာသစ္ၾကီးရြာ ကိုေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ ေန႕လည္စာ စားအျပီး ခဏ ၀င္လုိက္ၾကအံုးစို႕။ <span style="color:#cc0000;">ရြာသစ္ၾကီး ခ်ည္မွ်င္နဲ႕ အထည္စက္ရုံ၊ ျပီးေတာ့ တုိင္းရင္းသားလူငယ္မ်ား ဖြံ႕ျဖိဳးေရး တကၠသိုလ္။</span> ခဏ လက္ဘက္ရည္၀င္ေသာက္လုိက္ၾက။ ျပီးရင္ ခရီးဆက္မယ္။ </p><p align="justify">ကိုမ်ဳိးတို႕ အညာေျမကို ဒီေန႕ည အေရာက္သြားဘို႕ ရွိတယ္ေနာ္။ အခုေတာ့ စင္ကာပူမွာ စာေရးေနရင္းနဲ႕ ေတာ္ေတာ္မိုးခ်ဳပ္သြားျပီ။ ကိုမ်ဳိးရဲ႕လက္လဲ ဆီျပတ္သြားျပီ။ မွားလို႕။ ကားလဲ ဆီျပတ္သြားျပီ။ ေရွ႕ဆက္သြားလို႕ အဆင္မေျပေတာ့။ မနက္ဖန္က်မွဆက္ပို႕မယ္။ Driver ကိုမ်ဳိး လက္ေညာင္းတယ္။</p><p align="justify">ခင္မင္စြာျဖင့္</p><p align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-7369245667691463981?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-68937455986218641992009-11-17T20:58:00.000-08:002010-04-09T01:07:37.346-07:00<div align="justify">က်ေနာ္ စင္ကာပူ သြားမယ္ဆိုေတာ့ ဦးေလးျဖစ္သူ ရန္ကုန္သို႕ လုိက္လာပါတယ္။ ဟုိတေလာက ပို႕စ္မွာ ေျပာတဲ့ ဦးေလးေပါ့။<br /><span style="color:#ff0000;">"ဦးေလး...ရန္ကင္းက မုန္႕ဟင္းခါး အရမ္းေကာင္းတယ္ ေျပာတယ္။ ဒီေန႕မနက္ သြားျပီး မုန္႕ဟင္းခါး စားရေအာင္"</span></div><span style="color:#000099;">"ေအး.. သြားၾကတာေပါ့"</span><br /><div align="justify">မုန္႕ဟင္းခါး ဆိုင္လဲ ေရာက္ေရာ.. ဟာ.. မုန္႕ဟင္းခါးအုိးၾကီးကလဲ တို႕ရြာက ရြာဘံုဟင္းခ်ဳိအိုးထက္ေတာင္ ၾကီးပါေသးလား ဆိုျပီး အားရပါးရ ေျပာျပီး မုန္႕ဟင္းခါး မွာပါတယ္။ စားပြဲထုိးေလးက ...</div><span style="color:#33cc00;">"မုန္႕ဟင္းခါး ႏွစ္ပြဲ စားမယ္"</span><br /><span style="color:#000099;">"မုန္႕ဟင္းခါး ကို စားမယ္လို႕ မေျပာရဘူး ငါ့တူ။ မုန္႕ဟင္းခါး ေသာက္မယ္ လို႕ေျပာရတယ္"</span><br /><span style="color:#33cc00;">"ဟုတ္ကဲ့ပါ.. ဘယ္ႏွပြဲလဲ ဦးေလး"</span><br /><span style="color:#000099;">"ႏွစ္ပြဲ"</span><br /><span style="color:#33cc00;">"ဘာေၾကာ္နဲ႕ စားမလဲ ဦးေလး"</span><br /><span style="color:#000099;">"ကုန္းေဘာင္ၾကီးေၾကာ္နဲ႕ "</span><br /><div align="justify">ကဲ က်ေနာ့္ ဦးေလး လုပ္ပံုမ်ား မုန္႕ဟင္းခါးကို ဘာေၾကာ္နဲ႕ စားမလဲေမးတာ ကုန္းေဘာင္ၾကီးေၾကာ္နဲ႕ စားမယ္ဆိုျပီး အတည္ၾကီးနဲ႕ မွာတာ။ စားပြဲထိုးေလးခဗ်ာ သေဘာေတြက်လြန္းလို႕ တခြီးခြီးနဲ႕။</div><div align="justify">..............................</div><div align="justify"></div><div align="justify">ခင္မင္စြာျဖင့္</div><div align="justify">ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-6893745598621864199?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-57453917109531255682009-11-15T22:04:00.000-08:002010-04-09T01:07:21.722-07:00<div align="justify">လာလည္တဲ့သူေတြ ပ်င္းေနမွာ ဆိုးလို႕ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္အေနနဲ႕ပါ။ ဒီရက္ပိုင္း မအားတာလဲ ပါတာေပါ့ေလ။ ေရးခ်င္တာေတြလဲ အမ်ားၾကီးနဲ႕ပါ။ မတတ္သာလို႕ ခပ္ခြါခြါ ေနရတဲ့သေဘာပါ။ အခ်ိန္ရတုန္းေလး ခပ္ခြါခါြေလး မေနႏုိင္ျပန္ဘူးေလ။ ဟာသတိုတုိေလးေတြ မအားတဲ့ၾကားထဲက တင္လုိက္တာပါ။ ဒီလိုပံုစံမ်ဳိးေလးေတြ က်ေနာ္တို႕ရြာမွာ ေန႕စဥ္ေျပာရင္း ၾကားခဲ့ရတာေလးေတြ ဒု နဲ႕ ေဒး ပါ။ ဖတ္ရတာ အဆင္ေျပၾကရင္ျဖင့္ အပ်င္းေျပ တင္ေပးပါ့မယ္။</div><div align="justify">ဟုိတေလာက က်ေနာ့္ အီးေမလ္ထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ Forward ေမးလ္ေတြကို ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ က်ေနာ္ ေရးထားတဲ့ ပို႕စ္ က်ေနာ့္ဆီ ျပန္လည္လာတယ္။ ေအာ္..ဒါက စာဖတ္သူေတြ သေဘာေပါ့ေလ။ ေကာ္ပီကူးျပီး forward လုပ္ၾကမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ေရးသူနာမည္ေလး မေမ့ၾကဖို႕၊ သတိေလးထားေပးၾကဖို႕ အထူးေမတၱာ ရပ္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္..ဘယ္သူ႕လက္ထဲက Forward ေမးလ္မွာ ေရးသူနာမည္ <span style="color:#ff0000;">ကိုမ်ဳိး(အညာေျမ)</span> က်န္ခဲ့သလဲ မသိဘူး။ က်ေနာ့္ဆီ ျပန္လည္ေရာက္လာေတာ့ ေရးသူနာမည္ မပါေတာ့ပါဘူး။ ဒါေတြနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ဘာမွ ေ၀ဖန္ ေျပာဆိုမွဳ မလုပ္ခ်င္ပါဘူး။ <span style="color:#3333ff;">က်ေနာ့္ ဘေလာ့မွာ တင္ထားတာေတြ အားလံုး ကိုယ္ပိုင္အေရးအသားေတြကိုပဲ တင္ထားတယ္ဆိုတာေလး အသိေပးပါရေစ။</span> ကဲ..ဟာသတိုေလး ႏွစ္ခုနဲ႕ စလိုက္ရေအာင္။</div><div align="justify">......................</div><div align="justify"><span style="color:#ff0000;">မယားဆို ေတာသူမွ</span></div><div align="justify">မယားဆို ေတာသူမွ ဆိုျပီး ျမိဳ႕ၾကီးသား တစ္ေယာက္ က်ေနာ္တို႕ ရြာသူ အပ်ဳိေခ်ာကို ယူျပီး ေဟာ္တယ္မွာ မဂၤလာေဆာင္ အျပီး ေခ်ာင္းသာ သို႕ ဟန္းနီးမြန္း ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ ရြာသူေခ်ာက ဟန္းနီးမြန္းဆိုတာ ဘာမွန္းမသိပါဘူး။ ျမိဳ႕ၾကီးသားကေတာ့ ရြာသူေလး တယ္လဲရုိးပါလားဆိုျပီး သေဘာေတြေခြ႕ေနတာေပါ့။ ေခ်ာင္းသာေရာက္ေတာ့ ရြာသူေခ်ာက ဟန္းနီးမြန္းဆိုတာ ဘာလဲဟင္ ဆိုျပီး ေမးပါေလးေရာ။ ျမိဳ႕ၾကီးသားလဲ ဟန္းနီးမြန္းဆိုတာ ဒါပဲ ဆိုျပီး ျပသရေအာင္ အခန္းထဲကို ေခၚျပီး ဟန္းနီးမြန္းပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးလဲ မြန္းျပီးေရာ ျမိဳ႕ၾကီးသားက ၾကြား၀ါေလသံနဲ႕..</div><div align="justify"><span style="color:#ff0000;">"သိျပီလား..ဟန္းနီးမြန္းဆိုတာ"</span></div><div align="justify"><span style="color:#3333ff;">"သိပါျပီေတာ္.. အထူးအဆန္းမ်ား မွတ္လို႕..</span></div><div align="justify"><span style="color:#3333ff;">ဒီလို ဟန္းနီးမြန္းမ်ဳိးျဖင့္ ရြာမွာတုန္းက သာေအးနဲ႕ ေကာက္ရုိးပံုထဲမွာ ခဏခဏ.."</span></div><div align="justify">ေၾသာ္ မယားေတာသူ တယ္လဲ ရိုးရွာသကိုး။</div><div align="justify">.............................................</div><div align="justify"><span style="color:#ff0000;">ေတာသူ မယား ညည္းျခင္း</span></div><div align="justify"><span style="color:#ff0000;"></span></div><div align="justify">ဒီကျဖင့္ ၾကင္ၾကင္နာျဖင့္ အနမ္းေတြ ေပးေနလိုက္ရတာ ေမာမတတ္။ သူကျဖင့္ ပါးေလး ဘယ္ညာယိမ္းေပးျပီး ဘာမွလဲ ျပန္မေျပာ။ တစ္ခ်က္ကေလးမွေတာင္ ဟင့္..အင္..အကိုရယ္ မလုပ္နဲ႕..ဘာညာ မေျပာတတ္ရွာဘူး။ အနမ္းေပးရတဲ့သူ အားရွိေအာင္ နည္းနည္းပါးပါးေလးလဲ ဟင့္..အင္..ဘာညာေျပာျပီး ညည္းစမ္းပါ အခ်စ္ရယ္..</div><div align="justify"><span style="color:#3333ff;">ဘယ္လိုေတာ့..ညည္းရမယ္ ဟုတ္လား..</span></div><div align="justify"><span style="color:#ff0000;">အင္းေပါ့..အခ်စ္ရဲ႕..</span></div><div align="justify"><span style="color:#3333ff;">အဲဒါဆိုလဲ ထပ္ျပီး နမ္းျပေလ၊ က်ဳပ္ ညည္းေပးမယ္..</span></div><div align="justify">ျမိဳ႕ၾကီးသားမွာျဖင့္ အရုိးခံေလးမို႕ ခ်စ္လိုက္ရတာ တုန္လို႕။ မ်က္စိေလးမွိတ္ျပီး အနမ္းေလးေတြ ဘယ္ညာလဲ ေပးလိုက္ေရာ.. ေတာသူမ ခဗ်ာ...ျမိဳ႕ၾကီးသားအလိုက် ညည္းလိုက္ပံုက..</div><div align="justify"><span style="color:#3333ff;">မနက္ဖန္အတြက္ ဆန္ နဲ႕ ဆီ နဲ႕ မရွိေတာ့ဘူးေတာ့</span> တဲ့...</div><div align="justify">......................................</div><div align="justify">ကဲ က်ေနာ္တို႕ ရြာသူ အပ်ဳိေခ်ာေတြ ဘယ္ေလာက္ရုိးအ ၾကလဲ သိျပီးလား။</div><div align="justify">...........................</div><div align="justify"></div><div align="justify">ခင္မင္စြာျဖင့္</div><div align="justify">ကုိမ်ဳိး (အညာေျမ)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-5745391710953125568?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-5359643088894364332009-11-11T00:03:00.000-08:002010-04-09T01:27:29.615-07:00သတိေမ့ေနၾကမွာ စိုးလို႕ သတိေပးအံုးမယ္။ ဒီေန႕ 11-11-2009 ( ၁၃၇၁ ခုႏွစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၁၀ ရက္) ေနာ္။ ဘာေန႕လဲ သိလား။<br />ဒီေန႕ဟာ အမ်ဳိးသားေန႕။<br />အမ်ဳိးကို ခ်စ္ပါ..<br /><div align="justify">ကၽြန္ပညာေရးစနစ္ ရပ္ဆုိင္းပါ..လို႕ျမန္မာတစ္မ်ဳိးသားလံုး ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတဲ့ ေန႕ပါ။</div><div align="justify">ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ အမ်ဳိးသားေန႕ဟူ၍ ေန႕တစ္ေန႕ကို သတ္မွတ္ရန္ 1921 ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာ 21 ရက္မွ 24 ရက္ (ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၈၃ ခုႏွစ္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ ၅ ရက္မွ ၈ ရက္အထိ) မႏၱေလးျမိဳ႕၌ က်င္းပေသာ ဂ်ီစီဘီေအ န၀မအၾကိမ္ေျမာက္ ကြန္ဖရင့္တြင္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါသည္။ ဤသို႕ျဖင့္ ျမန္မာတို႕၏ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ျဖင့္ ကိုလိုနီပညာေရးအား ဆန္႕က်င္ခဲ့ေသာ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၈၂ ခုႏွစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၁၀ ရက္ေန႕ကို ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္၏ အမ်ဳိးသားေန႕အျဖစ္ သတ္မွတ္ရန္ ၁၉၂၂ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၇ ရက္ (ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၈၄ ခုႏွစ္ နယုန္လျပည့္ေက်ာ္ ၈ ရက္) တြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ဂ်ဴဗလီေဟာ၌ က်င္းပေသာ ဂ်ီစီဘီေအ အထူးကြန္ဖရင့္က ဆံုးျဖတ္ခဲ့ေပသည္။ အမ်ဳိးသားေန႕မွ စတင္ခဲ့ေသာ အမ်ဳိးသား ေရးစိတ္ဓာတ္ႏွင့္ လကၡဏာမ်ား မေပ်ာက္ပ်က္ေစျခင္းငွာ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႕ အခမ္းအနားမ်ားကို က်င္းပေလ့ရွိသည္။ (သိမ့္..စီးပြားေရးတကၠသုိလ္၏ ေဆာင္းပါးမွ)။</div><div align="justify">အမ်ဳိးသားေန႕ ဆိုလို႕ အမ်ဳိးသမီးမ်ားေန႕လဲ ရွိေနေတာ့ ထိုေန႕ႏွစ္ခုကို အမွတ္ မမွားေစခ်င္ပါ။ ဒီေန႕ က်ေရာက္တဲ့ အမ်ဳိးသားေန႕ဆိုတာ တစ္မ်ဳိးသားလံုးမွ "<span style="color:#ff0000;">မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ျဖင့္ ႏုိင္ငံတည္တာ..ျမန္မာ</span>" လို႕ ဂုဏ္ယူ၀င္ ့ၾကြားခဲ့ၾကတဲ့ေန႕ပါ။ </div>"ဦးေလး.. ရန္ကုန္ေရာက္တုန္းေလး အမ်ိဳးသားျပတုိက္ကို သြားေလ့လာရေအာင္..<br /><div align="justify">"အာ..မင္းဟာကလဲ.. အမ်ဳိးသမီးျပတုိက္ဆို ေတာ္ေသးကြယ္.. တဲ့...အညာေလသံနဲ႕ က်ေနာ့္ဦးေလး ရန္ကုန္ေရာက္တုန္း ေျပာခဲ့တာကို မွတ္မိေနပါေသးတယ္။</div><div align="justify">"ဒီမွာ ငါ့တူ.. ဒီ ဘုရင့္ေနာင္ အရုပ္ၾကီး လက္ပုိက္ျပီး ဟုိဘက္ေငးေနတာ ဘာျဖစ္လို႕လဲ သိလားတဲ့... အမ်ဳိးသားျပတုိက္ ေရွ႕မွာ ရပ္ေနတဲ့ ဘုရင္ေနာင္ရုပ္ထုၾကီးကို ၾကည့္ျပီး က်ေနာ့္ကို ေမးပါတယ္..</div>"ဘယ္သိမွာလဲ ဦးေလး ရဲ႕...<br />"မွတ္ထားကြ... ဟုိဘက္ကို လက္ပုိက္ျပီး ေငးေနတာ..အဲဒီဘက္က ဘီယာဆိုင္ ရွိလို႕ကြ တဲ့...<br /><div align="justify">"ဒီမွာ ငါ့တူ.. ဒီ လွည္းရယ္..ႏြားရုပ္ၾကီးနဲ႕ ႏြားစာခြက္ ရယ္..ေကာက္ရုိးေတြရယ္ကို ဘာျဖစ္လို႕ ဒီမွာ တကူးတက ျပထားတာလဲ သိလားတဲ့..</div>"ဘယ္သိမွာလဲ ဦးေလးရဲ႕..<br />"မသိရင္မွတ္ထား...စားစရာမရွိရင္ ဒီေကာက္ရုိးေတြကို လာတဲ့သူေတြကို ေကၽြးလို႕ရေအာင္ ျပထားတာတဲ့။<br />.......<br /><div align="justify">အဲဒီ ဦးေလးေပါ့ဗ်ာ.. ေရႊတိဂံုဘုရားကို ရြာက လူေတြနဲ႕ လူလည္လုပ္ျပီး ဘုရားဖူးလုိက္ပို႕တာ။ ဘုရားအ၀င္၀လဲ ေရာက္ေရာ.... ဘုရားအ၀င္၀မွာ "ဖိနပ္မစီးရပါ။ အိတ္ျဖင့္ သယ္ယူပါ" လို႕ ေရးထားတာကို ဖတ္ျပီး...</div><div align="justify">"ဟ.. ေနၾကအံုးဟ... ဖိနပ္ကို ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္နဲ႕ သယ္ရမယ္တဲ့..ဒီအတုိင္းသယ္ယူလို႕ မရဘူးတဲ့..ငါလဲ..ပလတ္စတစ္အိတ္ေမ့ေနရစ္တယ္.. ဘုရားေပၚမတက္ၾကနဲ႕အံုး... ငါတည္းခုိတဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းျပန္ျပီး အိတ္ယူလိုက္အံုးမယ္... ဆိုျပီး ရြာကလူေတြကို ဘုရား၀မွာ ထားခဲ့တာေလ။ က်ေနာ္တို႕ ရြာကလူေတြကလဲ တကယ္ကို ဦးေလးျပန္လာတဲ့ အထိ ေစာင့္ေနၾကတာ။ ဦးေလးတို႕က အဲဒီလို လူလည္တာ။</div><div align="justify">ဘုရားဖူးအျပီး ထမင္းစာလို႕ ထမင္းစာၾကမယ္ဆိုေတာ့... ထမင္းကို ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေရာက္မွ စားၾကဘို႕.. စားခ်င္တာကို ၀ယ္ခဲ့ၾကဘို႕ သူက ေျပာပါတယ္..</div>"အကိုၾကီး..ထမင္း အ၀စားမွာလား..ဘာနဲ႕ စားမွာလဲ..<br />"ေအး..ဒီကေန ထမင္းငါးပြဲ ၀ယ္သြားမယ္.. စားတာကေတာ့ လက္နဲ႕ စားမယ္..<br />"အုိေက.. ဆိုျပီး စားပြဲထုိးက ေအာ္ရင္း လွမ္းမွာတယ္..<br />"ဒီမွာ.. ထမင္း ပါဆယ္ ငါးပြဲရွိတယ္ ေဟ့..<br />"အာ... ပါဆယ္ေတြ ဘာေတြလုပ္မေနနဲ႕... ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္နဲ႕သာ ထည့္လို္က္။<br />.....<br />အညာေဒသအေၾကာင္းေတြ မအားေသးလို႕ မတင္ျဖစ္ေသးခင္ ဟုိေရာက္ဒီေရာက္နဲ႕ တင္လိုက္တဲ့ပို႕စ္ပါ။ လာလည္တဲ့သူေတြ ပ်င္းေနမွာစိုးလို႕ ရွိတာေလးနဲ႕ ဧည့္ခံထားတာပါ။<br />.....<br />ခင္မင္စြာျဖင့္<br />ကိုမ်ဳိး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-535964308889436433?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-25890677451570177692009-11-01T22:35:00.000-08:002010-04-09T01:28:01.185-07:00<div align="justify">အခုတေလာ တစ္ေယာက္တည္း အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတာနဲ႕ မေန႕က ဘာေန႕မွန္းကို မသိလိုက္ရဘူး။ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ဆီမွ ဖုန္း Message ၀င္လာေတာ့မွ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ဆိုတာ သိရေတာ့တယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ရြာမွာ ဆိုရင္ေတာ့ အခုလို တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ဆိုတာ ေပ်ာ္စရာ ညတစ္ခုေပါ့။ ဒီမွာေတာ့ တခါတေလ အခါၾကီး ရက္ၾကီးေတြ ေမ့ေနတယ္။ သတိေလးကပ္ျပီးထားမွ သိရေတာ့တာ။ ဒီေလာက္ေတာင္ပဲလား ကိုမ်ဳိးရယ္ လို႕ ထင္ေနၾကမယ္လားေတာ့ မသိဘူး။ တခါတေလမွာ တကယ္ကို ေမ့ေနတာပါ။အခုေတာ့ တန္ေဆာင္းမုန္းလျပည့္ည ဆိုတာ ငယ္ငယ္တုန္းက ေပ်ာ္စရာေတြနဲ႕ ျပည့္ေနတဲ့ ေမြးရပ္ေျမရြာကို သတိရရင္း ဒီပို႕စ္ေလးကို ေရးလိုက္တာပါ။ </div><div align="justify">အညာေဒသျဖစ္ေပမယ့္ အခုလို လျပည့္ညဆိုရင္ အေအးဓာတ္ကေလး အနည္းငယ္ ၀င္စ ျပဳေနျပီဆိုေတာ့ အရမ္းကို ေနလို႕ ေကာင္းတဲ့ လ တစ္ခုပါ။ တျခား ေဒသေတြရဲ႕ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ညကိုေတာ့ မေရာက္ဘူးေတာ့ အေသအခ်ာ မသိပါဘူး။ က်ေနာ္ ၾကီးျပင္းခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ္ ရဲ႕ ေမြးရပ္ေျမအညာကေတာ့ တစ္ရြာတစ္ပုဒ္ဆန္း ဆိုသလိုပါပဲ။ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ညဆိုတာ အခုလို ေပ်ာ္စရာေတြအျပည့္နဲ႕ ရပ္ရြာရဲ႕ဓေလ့ ကို အျပည့္အ၀ ခံစားရေတာ့တာပါပဲ။</div><div align="justify">................</div><span style="color:#ff0000;">တန္ေဆာင္မုန္းလ ကထိန္ပြဲ</span><br /><div align="justify">တန္ေဆာင္မုန္းလ ေရာက္ျပီဆိုတာနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ရြာမွာ ကထိန္ပြဲႏွစ္ပြဲ အျပိဳင္အဆိုင္ ျပဳလုပ္ၾကေတာ့တာပဲ။ ရြာဦးေက်ာင္း အတြက္ ရယ္.. ရြာ၏ေတာင္ဘက္တြင္ ရွိေသာ ရြာေတာင္ေက်ာင္း အတြက္ရယ္ေပါ့။ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ ၁ ရက္မွသည္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ည အထိ ကထိန္သကၤန္း ကပ္လွဴျခင္း၊ ကထိန္ခင္းျခင္း ကုသိုလ္ကို ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ ေနာက္ႏွစ္ ကထိန္အလွဴရွင္ အတြက္ ဒီႏွစ္ကတည္းက စာရင္းေပးၾကရျပီး အလွဴရွင္စာရင္း မ်ားေနပါက မဲႏွဳိက္ျခင္းျဖင့္ ကထိန္အလွဴရွင္ကို ေရြးၾကပါသည္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ကထိန္ပြဲ အလွဴရွင္ ျဖစ္ရပါလို၏ လို႕ ဆုေတာင္းၾကရသည္အထိ ပါပဲ။ မဲမေပါက္သူ ကထိန္အလွဴရွင္မ်ားမွလည္း ၀မ္းနည္းစရာမလို။ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ အစီအစဥ္ျဖင့္ စုေပါင္းဘံုကထိန္ပြဲ တစ္ပြဲ ထပ္မံ ဆင္ႏႊဲလို႕ရၾကပါေသးသည္။ ကုသိုလ္ေရးမုိ႕ လက္မေႏွးဘဲ မိမိတတ္ႏုိင္သမွ်ျဖင့္ တစ္ဦးတည္း အလွဴရွင္အျပင္ ရြာဘံုကထိန္ပြဲကိုလည္း ဆင္ႏႊဲၾကပါေသးသည္။</div><div align="justify">..........</div><span style="color:#ff0000;">ကထိန္မီးပံုးပ်ံပြဲ</span><br /><div align="justify">သီတင္းကၽြတ္လုိ႕ သီတင္းကၽြတ္ မီးပံုးပ်ံပြဲ ဆင္ႏႊဲအျပီး ကထိန္မီးပုံးပ်ံပြဲ ထပ္မံ ဆင္ႏႊဲၾကပါေသးသည္။ က်ေနာ္တို႕ ရြာရဲ႕ ဓေလ့တစ္ခုေပါ့။ မီးပံုးပ်ံကို ရုိးရုိးျမင္ေနၾက ပံုစံအတုိင္း မခ်ဳိးပဲ အရုပ္ပံုစံေလးေတြ ျပဳလုပ္ျပီး မီးပံုးပ်ံလႊတ္ၾကပါသည္။ အဲဒီ မီးပံုးပ်ံေတြ၀ယ္လာၾကတာလား။ မဟုတ္ပါ။ ရြာမွာ မီးပံုပ်ံကို ပံုစံတက်၊ စနစ္တက် ျဖင့္ အခ်ိဳးက်က် ျပဳလုပ္တတ္သူ မ်ားစြာရွိေနျပီး မီးပံုပ်ံအတြက္ လုိအပ္သည္မ်ားမွ အပ ၀ယ္စရာမလိုပါ။ ကိုယ္တုိင္ျပဳလုပ္ၾကျပီး မီးပံုပ်ံပြဲ ျပဳလုပ္ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ </div><div align="justify">က်ေနာ္ ငယ္ငယ္ တစ္ႏွစ္တုန္းက မီးပံုးပ်ံကို ဆင္ရုပ္ၾကီးျပဳလုပ္ျပီး လျပည့္ည မတုိင္ခင္ ရြာလယ္လမ္းအတုိင္း လိုက္လံျပသၾကသည္ကို အခုထိ ျမင္ေယာင္ေနမိပါ ေသးသည္။ အဲဒီ ဆင္ရုပ္မီပံုးပ်ံၾကီးကို ရြာလယ္ဘုရား၀န္းအတြင္းမွ လျပည့္ညတြင္ လႊတ္တင္ၾကပါသည္။ မည္သို႕ အခ်ဳိးမက် ျဖစ္ျပီး အဆင္မေျပျဖစ္ၾကသည္ကုိ မမွတ္မိေတာ့။ အဲဒီ လျပည့္ညက တစ္ရြာလုံး မအိပ္ႏုိင္ၾက။ ဆင္ရုပ္မီးပံုးပ်ံၾကီးသည္ အေပၚသို႕ မတက္ဘဲ ခပ္နိမ့္နိမ့္ျဖင့္ ပ်ံတက္ကာ ရြာအေပၚကုိ ပတ္ျပီး ပ်ံသန္းေနပါေတာ့သည္။ တစ္ရြာလံုး မိမိအိမ္အတြင္းမွ ေနျပီး ဆင္ရုပ္မီးပံုပ်ံၾကီး ေျမေပၚသို႕ က်သည္အထိ ေစာင့္ေနၾကရပါေတာ့သည္။ ရြာလယ္ဘုရား၀န္း အတြင္းမွ အသံခ်က္စက္ျဖင့္ တစ္ခ်ိန္လံု ေအာ္ဟစ္ျပီး အသိေပးေနရပါသည္။ မေတာ္တဆ မိမိအိမ္ေပၚသို႕ မီးပံုးပ်ံၾကီး က်လာပါက ၀ုိင္း၀န္းျပီး မီးညိမ္းသတ္ႏုိင္ရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနရန္ ႏွဳိးေဆာ္ေနသံကို အခုအခ်ိန္အထိ နားထဲမွ မထြက္။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕ေနာ္။ က်ေနာ္တုိ႕ရြာသားေတြ မီးပံုးပ်ံ အခ်ဳိးေကာင္းပံုကေတာ့ တစ္ရြာလံုး ျပာက်ေတာ့မလို႕။</div><div align="justify">..............</div><span style="color:#ff0000;">မယ္ဇလီဖူးသုပ္</span><br /><div align="justify">တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ည ၁၂ နာရီအခ်ိန္တြင္ လမင္း၏အလင္းေရာင္အျပည့္အ၀ျဖင့္ ထြန္းလင္းေတာက္ပျပီး ေဆးေပါင္းခတဲ့ညလို႕ အဆိုရွိခဲ့ေသးတာကိုး။ ၁၂ လရာသီ လျပည့္ညမ်ားတြင္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ညသည္ အထြန္းလင္း..အေတာက္ပဆံုးလို႕ အဆိုရွိခဲ့ၾကတာ။ က်ေနာ္တို႕ရြာမွာေတာ့ မယ္ဇလီဖူးသုပ္ကို မိသားစု စံုစံုညီညီျဖင့္ လမင္းၾကီးကိုၾကည့္ျပီး စားၾကတာ ဓေလ့တစ္ခုပါ။ မယ္ဇလီပင္ဆိုတာလဲ ေပါမွေပါ။ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း၀န္း အတြင္း၊ စာသင္းေက်ာင္း၀န္းအတြင္း အျပင္ အိမ္ျခံစည္းရုိးမွာလဲ မယ္ဇလီပင္ေတြ အျပည့္။ မယ္ဇလီဖူးဆုိတာ တစ္ရြာလံုးအတြက္ ဖူလံုျပီးသား။ မိမိအိမ္မွ မယ္ဇလီဖူးသုတ္ကို ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းအတြက္ အရင္လွဴဒါန္းၾကျပီး နီးစပ္ရာ အိမ္ေတြကိုလဲ တစ္အိမ္တက္ဆင္း အျပန္အလွန္ ေ၀မွ်ၾကတာ တကယ့္ကို ခ်စ္စရာဓေလ့ေလး တစ္ခုပါပဲ။ အခုေတာ့ မယ္ဇလီဖူးသုပ္နဲ႕ ေ၀းေနတာ ဆယ္ႏွစ္နီးပါး ရွိပါျပီ။ ႏွစ္တုိင္း သတိရေနတာကလြဲလို႕ မစားရေသးပါ။</div><div align="justify">....................</div><span style="color:#ff0000;">ဇီးျဖဴသီးေပါက္ပြဲ</span><br /><div align="justify">ထူးထူးဆန္းဆန္း ကိုမ်ဳိးရယ္လို႕ ဆိုေနမွာလား။ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ည ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႕ ရြာမွာ ဇီးျဖဴသီးေပါက္ပြဲ ျပဳလုပ္ၾကပါေသးသည္။ မေန႕က အေမ့ဆီ ဖုန္းဆက္ေတာ့..အေမ ေရ..အေမ့.. က်ေနာ္တို႕ အိမ္ကို ဘယ္သူေတြ ဇီးျဖဴးသီးေပါက္ပြဲ လာလုပ္သြားေသးလဲ အေမ..လို႕ ေမးလိုက္ေတာ့.. ငါ့သားရယ္..<br />ဘယ္သူေတြမွန္းကို အေမလဲ အေသအခ်ာ မသိလိုက္ပါဘူး။ လာတဲ့သူေတြကို မယ္ဇလီးဖူးသုပ္ ေကၽြးေနတာနဲ႕ ဘယ္အဖြဲ႕ေတြလဲ ေသခ်ာမသိလို္က္ဘူး။ လာတာကေတာ့ အမ်ားၾကီးပဲ။</div><div align="justify">ဇီးျဖဴသီးဆုိတာလဲ က်ေနာ္တို႕ရြာမွာ အေပါသား။ ဘယ္လိုသေဘာလဲေတာ့ အေသအခ်ာ မသိ။ ရွိသမွ် ဇီးျဖဴပင္ေတြကလဲ ဒီရက္ေရာက္ရင္ သီးလိုက္ၾကတာ။ အိမ္တုိင္းမွာ ဇီးျဖဴသီးေဆာင္ထားၾကတာ။ ဇီးျဖဴသီးျဖင့္ မိမိခင္မင္ရာ၊ သူငယ္ခ်င္း ေဆြမ်ဳိးမ်ား၏ အိမ္ကုိ လမ္းေပၚမွေနျပီး ေပါက္ၾကတဲ့ပြဲ။ ဇီးျဖဴသီး ေလးငါး ဆယ္လံုးေလာက္ လက္ထဲကိုင္ျပီး အိမ္ကို လမ္းေပၚမွေနျပီး ေပါက္ၾကတာ။ အယူအဆကေတာ့ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ညမွာ မိမိအိမ္ကို ဇီျဖဴးသီးျဖင့္ အေပါက္ခံရပါက မီးေဘးကင္းျခင္း၊ စီးပြားလာဘ္လာဘ ေပါမ်ားၾကြယ္၀ျခင္း၊ အိမ္သူအိမ္သားေတြ ေဘးအႏၱရာယ္ကင္းျခင္း၊ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း၊ ရန္သူမ်ဳိးငါးပါး ကင္းရွင္းျခင္း အစရွိသည့္ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာမ်ား ရရွိေစျခင္းလို႕ ခံယူထားၾကတာ။ မ်ားမ်ားအေပါက္ခံရေလေလ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာ မ်ားမ်ားရေလေလ လို႕ ယံုၾကည္မွဳအစြဲကလဲ ရွိေနျပီသား ဆိုေတာ့... မိမိအိမ္ကို မိမိကိုယ္တုိင္ ဇီးျဖဴသီးျဖင့္ ေပါက္သည့္အျပင္ အမ်ားသူငွာ လာေရာက္ေပါက္ႏုိင္ရန္လဲ မယ္ဇလီဖူးသုပ္မ်ားျဖင့္ တည္ခင္းဧည့္ခံျခင္းကို ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ အဲဒီ အယူအဆအစြဲက အခုအခ်ိန္အထိ တစ္ရြာလံုး ယံုယံုၾကည္ၾကည္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ေနၾကဆဲပါ။<br />က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ေတာင္မွ မေန႕က စင္ကာပူမွာ City Hall ျမန္မာဆုိင္မွ ဇီးျဖဴသီး ကိုးလံုး၀ယ္လာျပီး အိမ္ကို ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ တိတ္တိတ္ကေလး ေပါက္ခဲ့ေသးတာ။ မယ္ဇလီဖူးသုပ္ေတာ့ မစားခဲ့ရ။</div><div align="justify">.....................</div><span style="color:#ff0000;">တန္ေဆာင္တုိင္ ဘုရားပင့္</span><br /><div align="justify">တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ညမွာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း၀န္း အတြင္းမွ ဘုရားကိုယ္ေတာ္တစ္ဆူအား ဆရာေတာ္ဘုရားျဖင့္ တုိင္ပင္ျပီး ပင့္ကာ သဒၶါတရား ႏွင့္ အလွဴအတန္းရက္ေရာသူ အိမ္ေပါက္၀သုိ႕ လျပည့္ညမွာ ထားခဲ့ၾကတဲ့ ဘုရားပင့္ပါ။ မနက္မုိးလင္းလို႕ မိမိအိမ္ေပါက္၀မွာ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ ေရာက္ရွိေနပါက အိမ္ထဲသို႕ပင့္ေဆာင္ျပီး ဆြမ္း၊ ဆီမီး၊ ေရခ်မ္း ႏွင့္ ပန္းမ်ား ကပ္လွဴမွဳ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ မနက္မိုးလင္းတာနဲ႕ တစ္ရြာလံုးက ဒီသတင္းကို ေစာင့္ေနၾကတာ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ဘယ္သူအိမ္မွာ တန္ေဆာင္တုိင္ ဘုရားၾကြလာမလဲ ဆိုတာ ေစာင့္ေနၾကတာ။ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ေလး အိမ္ေပါက္၀မွာ ေရာက္ေနတဲ့အိမ္ကေတာ့ ဒီႏွစ္ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ငါတို႕အိမ္ကို ၾကြလာတယ္ ဆိုျပီး ၀မ္းသာအားရ ေျပာၾကေတာ့တာ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ အလွဴၾကီးေပးရေတာ့မွာ ဆိုျပီး တစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ၀မ္းသာအားရျဖင့္ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ၾကေတာ့တာ။ အဲဒီ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္အား မိမိအိမ္ထဲသို႕ ပင့္ေဆာင္ျပီး ခုႏွစ္ရက္တိတိ အပူေဇာ္ခံျပီး တစ္ရြာလံုး ကေလးလူၾကီး မက်န္ ဘုရားဖူးလာၾကတာ။ လာသမွ် ဘုရားဖူးမ်ားကိုလည္း မုန္႕ပဲ သေရစာျဖင့္ တည္ခင္း၊ သံဃာေတာ္မ်ားကိုလည္း ဆြမ္းကပ္ျခင္းမ်ား မိမိအိမ္မွာပင္ ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ </div><div align="justify">ခုႏွစ္ရက္ေျမာက္ေန႕ညေနမွာ ဘုရားအား ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းသို႕ျပန္လည္ ပို႕ေဆာင္ျခင္းကိုလည္း တစ္ရြာလံုး အတန္းလိုက္ ဆီမီးကိုယ္စီျဖင့္ ျပန္လည္ ပုိ႕ေဆာင္ၾကပါသည္။ မွတ္မွတ္ရရ က်ေနာ္ ၇ တန္းႏွစ္က က်ေနာ္တို႕ အိမ္သို႕ ဘုရားၾကြေတာ္မူလာျပီး တန္ေဆာင္တုိင္ ဘုရားပြဲ ျပဳလုပ္ျခင္းကို မွတ္မိေနပါေသးသည္။</div><div align="justify">....................</div><span style="color:#ff0000;">တန္ေဆာင္တုိင္ည အေပ်ာ္သူခုိးပြဲ</span><br /><div align="justify">တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ညဆိုလွ်င္ တစ္ရြာလံုးမွ လူငယ္မ်ား ကိုယ့္အုပ္စုနဲ႕ကိုယ္ အေပ်ာ္သူခုိးပြဲ ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ ဥပမာ..က်ေနာ့္အေမဆိုလွ်င္ လူငယ္မ်ား မိမိအိမ္သို႕လာျပီး ခုိးျဖစ္ေအာင္ ထမင္း ႏွင့္ ဟင္းမ်ားကို ေသခ်ာ ခ်က္ျပီး မီးဖုိေခ်ာင္ထဲတြင္ အေပါက္မပိတ္ဘဲ ထားရွိပါသည္။ လူငယ္မ်ား အေပ်ာ္သေဘာျဖင့္ အိမ္ရွင္မသိေအာင္ လာေရာက္ၾကျပီး ထမင္း ဟင္းမ်ားကို အားရပါးရ စားၾကပါသည္။ က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ အေမဆို အဲဒီညအတြက္ အေယာက္ ၂၀ စာေလာက္ ခ်က္ျပဳတ္ျပီး မီးဖုိေခ်ာင္ထဲတြင္ ထားရွိပါသည္။ မနက္မိုးလင္းလို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အားလံုးေသာ အစားအေသာက္ေတြ ေျပာင္သလင္းခါ ေနေအာင္ စားသြားၾကတာ။ အဲဒီ ဓေလ့ေလးကေတာ့ အခုထိ ျပဳလုပ္ေနဆဲလို႕ အေမ့ ဆီကေန သိရပါတယ္။ အဲဒီလိုအိမ္ေတြဆိုတာလဲ တစ္ရြာလံုးနီးပါး ဘယ္အိမ္၀င္စားစား စားလို႕ရေအာင္ တကူးတက စီမံခ်က္ျပဳတ္ထားၾကတာ။ တကယ့္ကို ခ်စ္စရာ အညာေဒသ ရဲ႕ ဓေလ့ေလးမို႕ ဘယ္ေတာ့မွ မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းထားႏုိင္ပါေစလို႕ အျမဲဆႏၵျပဳေနတာ။ ဒီႏွစ္လဲ အေမ့ကို ေမးလုိက္ေတာ့ လုပ္ၾကတယ္ဆိုလို႕ ၀မ္းသာလုိက္တာ ေျပာစရာမရွိေတာ့။</div>..........................<br /><span style="color:#ff0000;">သာမညဖလ အခါေတာ္ေန႕</span> ( ဦးၾကိဳင္ျမင့္ (ဆူးေလ)) ရဲ႕<br />2.11.2009 ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာ စာမ်က္ႏွာ ၁၀ ပါ ေဆာင္ပါးေလးကို ေ၀မွ်လုိက္ပါတယ္။<br /><br /><div align="justify">ေဂါတမ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္ အခါက တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ညတြင္ အဇာတသတ္မင္းသည္ မွဴမတ္ေပါင္း စံုလင္စြာျဖင့္ ညီလာခံသဘင္ဆင္ယင္က်င္းပသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ မုိးေကာင္းကင္တစ္ျပင္လံုး ဆီးႏွင္းျမဴတိမ္ သူရန္မီးခုိး ညစ္မ်ဳိးငါး၀ ကင္းစင္ပျပီး ၾကည္ႏူးသာယာဖြယ္ေကာင္းသည့္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ည၏ အလွအပကို အဇာတသတ္မင္းက ခံစားမိကာ...</div>ရမဏီယာ ၀တ = ေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ေကာင္းေသာ ညပါတကား။<br />အဘိရူပါ ၀တ = အလြန္လွပေသာ ညပါတကား။<br />ဒသနီယာ ၀တ = ရွဳဖြယ္ေကာင္းေသာ ညပါတကား။<br />ပါသာဒိတာ ၀တ = ၾကည္လင္ရႊန္းပေသာ ညပါတကား။<br /><div align="justify">လကညာ၀တ = ေမ့မရႏုိင္ေသာ ညပါတကား ဟူေသာ စကားငါးခြန္းျဖင့္ မိမိ၏ခံစားမွဳကို ထုတ္ေဖာ္ခ်ီးက်ဴးခံသည္။ အဇာတသတ္မင္းသည္ ငယ္ရြယ္စဥ္က ေဒ၀ဒတ္ကို ဆရာတင္ခဲ့မိျပီး ဖခင္ဗိမၺိသာရမင္းၾကီးကို သတ္မိသည့္ အကုသိုလ္ကံ အက်ဳိးေပးေၾကာင့္ ကံၾကီးထုိက္ျပီး အလြန္ၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းသည့္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ည၏ အလွအပကို မခံစားႏုိင္၊ အိပ္မေပ်ာ္ႏုိင္သည့္ ေ၀ဒနာဆိုးၾကီးကို ခံစားေနရသည္။ ယင္းေ၀ဒနာကိုကုစားရန္ အမတ္ၾကီးမ်ား၏ အၾကံျပဳခ်က္အရ တိတၳိဆရာၾကီးေျခာက္ဦးတုိ႕ထံ သြားေရာက္ျပီး ရဟန္းျပဳျခင္း၏ အက်ဳိး (သာမညဖလ) ကို စံုစမ္းေမးျမန္းရာ ေက်နပ္ေလာက္ေသာ အေျဖမရခဲ့ပါ။ ေနာက္ဆံုး ဆရာဇီ၀က၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ရာဇျဂိဳလ္ျမိဳ႕အနီး ဆရာဇီ၀က လွဴထားေသာ သရက္ျခံဥယ်ာဥ္တြင္ သီတင္းသံုးလ်က္ရွိသည့္ ျမတ္စြာဘုရားထံ ဖူးေတြ႕ခြင့္ရျပီး ျမတ္စြာဘုရား၏တရားေတာ္ကို နားၾကားရမွသာ ရဟန္းျပဳရျခင္းအက်ဳိး သာမညဖလကို သိရွိရျပီး ေကာင္းမြန္စြာ အိပ္စက္ႏုိင္ခဲ့သည္။</div><div align="justify">တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႕ည အဇာတသတ္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရားရွိရာ ေက်ာင္းေတာ္သို႕ သြားသည့္အခါ ရာဇျဂိဳလ္ျမိဳ႕ အေရွ႕ဘက္ရွိေတာရိပ္ ေတာင္ရိပ္တုိ႕က အေမွာင္ထုကို ဖံုးလႊမ္းေနသျဖင့္ မီးရွဴးတုိင္မ်ားကို လူတုိင္းကိုယ္စီ ကိုင္ေဆာင္သြားၾကရသည္။ ေရွးကာလက ဆီမီးေရာင္ကို တန္ေဆာင္ဟု ေခၚဆိုျပီး တုိင္ထိပ္ဖ်ားတြင္တင္ကာ ထြန္းညွိရသည့္ အတြက္ ဆီမီးတုိင္ကို တန္ေဆာင္တုိင္ဟုေခၚဆို ခဲ့ၾကသည္။</div><div align="justify">အဇာတသတ္မင္းႏွင့္ ေနာက္ပါပရိတ္သတ္မ်ား ျမတ္စြာဘုရားထံ အဖူးေျမာ္သြားစဥ္က နန္းေတာ္ျမိဳ႕ရုိးအေရွ႕ဘက္ မ်က္ႏွာတံခါးမွထြက္ျပီး အေရွ႕ဘက္ရွိ ေတာရိပ္ႏွင့္ သစ္ပင္မ်ားက လူသြားလမ္းေပၚသို႕ က်ေရာက္ျပီး အေမွာင္ဖံုးေနသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ လုိက္ပါသူအားလံုး မီးရွဴးမီးတုိင္ ကိုယ္စီကိုယ္င ထြန္းညွိသြားၾကရသည္။ တန္ေဆာင္တုိင္မီးမ်ား ထြန္းညွိသြားသည့္ ထံုးကို ႏွလံုးမူကာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားက ေရွ႕ေခတ္သံုး ေပါရာဏအေခၚအားျဖင့္ တန္ေဆာင္ (တန္ေဆာင္တုိင္) ဟု ေခၚပါသည္။ သို႕ျဖစ္၍ တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ တန္ေဆာင္တုိင္မီးမ်ား ထြန္းညွိပူေဇာ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ အျပည့္အစံု ျမန္မာအလင္းသတင္းစာအား <a href="http://www.mrtv3.net.mm/">ဒီေနရာမွာ</a> ရယူႏုိင္ပါသည္။ </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><br />ေက်းဇူးတင္ေလးစားစြာျဖင့္<br />အညာေျမမွ ကိုမ်ဳိး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-2589067745157017769?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-23120337592058987162009-10-26T01:20:00.000-07:002010-04-09T01:29:04.800-07:00အားလံုးေသာ ရြာသူရြာသားမ်ား သိေစရန္ ေၾကညာအပ္ပါသည္ ခင္ဗ်ား။<br /><div style="TEXT-ALIGN: justify">ရြာဦးဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း၀န္းအတြင္းရွိ ကန္ေတာ္မဂၤလာအား မိုးဦးမက်မီွ ကန္ေတာ္ဆင့္ရန္အတြက္ မနက္ဖန္မွ အစျပဳျပီး ရပ္ကြက္အလုိက္ အသင္းအဖြဲ႕မ်ားျဖင့္ ကန္ေတာ္ၾကီးအား တူးျခင္း၊ ကန္ကသင္းအား ျမွင့္တင္ျခင္းျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္ထား ရွိပါသည္။ မပ်က္မကြက္ ပါ၀င္ကုသုိလ္ယူ ၾကပါရန္ အသိေပးအပ္ပါသည္ ခင္ဗ်ား။<br /><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify">ဥကၠဌ၏ ေၾကညာခ်က္အျပီး ရြာသူရြာသားေတြအားလံုး ကန္ေတာ္ဆင့္ရန္အတြက္ တက္တက္ၾကြၾကြ ပါ၀င္ႏုိင္ရန္ မနက္ဖန္ဘယ္သူ႕အသင္းမွစျပီး ကန္တူးမယ္၊ ကန္ဆင့္မယ္ဆိုတာသိျခင္းျဖင့္ တရြာလံုး တက္တက္ၾကြၾကြ။ မနက္ဖန္ ဦးၾကည္၊ ဦးေအာင္ ႏွင့္ ကိုသိန္း တို႕ ညီအကို အဖြဲ႕သားႏွင့္ အေနာက္ပုိင္း ရပ္ကြက္ တာ၀န္ၾကပါတယ္ ခင္ဗ်ား။<br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify">.............<br />"ေဟ့ ေမာင္ေအာင္..<br />"ဘာလဲ ဦးၾကည္..<br />"ဒီမွာကြာ ဘာအရုပ္ေလးလဲ မသိဘူး။ အခု ငါ.. ကန္တူးရင္း ေတြ႕တာ။ လက္တစ္ဖက္မွာလဲ ယပ္ေတာင္ေလးနဲ႕၊ ျပီးေတာ့ မိန္းမ အရုပ္ကေလး။<br />"ျပစမ္း..ျပစမ္း..<br />"ေအးပါကြာ ျပပါ့မယ္.. ထူးဆန္းတယ္ကြ..ဒီအရုပ္ကေလးကို ဘာေခၚလဲ မသိဘူး။ အျဖဴေရာင္ေလး။<br />"ေအးေနာ္..အျဖဴေရာင္ မိန္းမ အရုပ္ကေလး၊ ယပ္ေတာင္ေလးနဲ႕။<br />"ေသခ်ာ ပြတ္ျပီး ေျမမွဳန္ေလးေတြ ဖယ္လုိက္ကြာ။<br />"ေအး ေအး..<br />"ဟာ..ဟာ.. ေဖြးဆြတ္ေနတာပဲ။ အေပါက္ေလးေတြလဲ ပါတယ္ကြ။<br />"ဘာေပါက္ေလးေတြလဲ..ဘယ္ႏွေပါက္လဲ။<br />"ဘာေပါက္ေလးေတြလဲေတာ့ မသိဘူးကြ..ေျခာက္ေပါက္ကြ။<br />"ငါတို႕ ညေနက်ရင္ ဆရာဦးသုန္ ဆီ သြားေမးရေအာင္..<br />"ေအး..ေအး..ဆက္တူးကြာ.. မ်ားမ်ားတူးကြာ.. မ်ားမ်ား ကုသိုလ္ရေအာင္..<br />..............................<br />"ဗ်ဳိ႕..ဆရာသုန္.. ဆရာသုန္<br />"ဟာ..ဘယ္သူေတြမ်ားလဲလုိ႕.. မလာသဖူး အလာထူးပါလား...ေဗဒင္ ေမးၾကမလို႕လား..<br />"အလာထူးဆို ဆရာရယ္..မေန႕က ကန္ေတာ္ဆင့္ရင္း အျဖဴေရာင္ မိန္းမရုပ္ကေလး ယပ္ေတာင္ေလးကိုင္ထားတာ ေတြ႕ခဲ့လို႕.ထူးဆန္းတယ္ ဆုိျပီး ဆရာဆီ လာျပတာ..<br />"အင္း..အဲဒါဆိုလဲ ဆရာ့ကို ျပစမ္း..<br />"ဟာ.. ဒီအရုပ္ကေလးက ဒီကန္ထဲ ေရာက္ေနတာကိုး..<br />"ဆရာက ဒီအရုပ္ကေလးကို သိလို႕လား..<br />"ဒီအရုပ္ကေလးနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ဆရာလဲ ငယ္ငယ္ကတည္းက ၾကားဖူးေနတာ။<br />"ေျပာျပပါအံုး ဆရာရယ္..<br /><br />"ဒီလိုကြ.. ဒီအရုပ္ကေလးက အရင္ဆရာေတာ္ၾကီး မပ်ံလြန္ေတာ္မူစဥ္က လူေသအရုိးနဲ႕ လုပ္ခဲ့တာ။ အေပါက္ ေျခာက္ေပါက္က လူတစ္ေယာက္မွာပါတဲ့ ဆဌဒြါဒ ေျခာက္ေပါက္ကို ရည္ညႊန္းတာ။<br />"ဆဌဒြါဒေျခာက္ေပါက္ ဆိုတာ ဘာလဲဆရာ။<br />"ေၾသာ္..လူမွာ အေပါက္ေျခာက္ေပါက္ပါတယ္.. နား၊ ႏွာေခါင္း၊ ပါးစပ္၊ ခ်က္ ေပါက္လဲပါတယ္ ထင္တာပဲ၊ ျပီးေတာ့ ခ်က္ရဲ႕ ေအာက္နားက ေရွ႕ နဲ႕ ေနာက္ နဲ႕ အေပါက္ ႏွစ္ေပါက္ ရယ္.. အားလံုးေပါင္း အဲဒီ ေျခာက္ေပါက္ကို ဆိုလိုတာ ျဖစ္မယ္..<br />"ဒီအရုပ္ကေလးမွာ ထူးဆန္းမွဳေတြ၊ ထူးဆန္းခ်က္ေတြ၊ အစြမ္းထက္တာေတြ ရွိမယ္ထင္တယ္ေနာ္ ဆရာ။<br />"ဘယ္ႏွယ့္ေျပာပါလိမ့္.. ရွိတာေပါ့ဗ်ာ..<br />"လုပ္ပါအံုး ဆရာရယ္..က်ဳပ္တုိ႕ကို ေျပာပါအံုး။<br />"ဒီလိုကြ..ဒီလူသားအရုိး အရုပ္မေလးမွာ ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္ရာ အခ်က္ႏွစ္ခု ရွိတယ္။ ဒီအရုပ္ကေလးကိုလဲ ပီယ ေစာရလို႕ ေခၚတယ္။ ပီယဆိုတာ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ ျခင္း၊ ေစာရဆိုတာ သူခုိးကို ဆိုလိုတာ။<br />"ပီယ ေစာရ ဆိုေတာ့ ေစာရခ်စ္သူ..သူခိုး ခ်စ္သူ လို႕ ဆိုလိုတာလား ဆရာ။<br />"မဟုတ္ဘူးကြ.. ပီယ က သတ္သတ္..ေစာရ က သတ္သတ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီအရုပ္ကေလးမွာ ဒြါဒ..ဒြိဒ.. ႏွစ္ခု ေသာအက်ဳိးကို တေပါင္းတည္း ရျပီး အစြမ္းထက္ေအာင္လို႕ ဒြါဒ ေျခာက္ခုပါ ထည့္ထားတာ။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္.. ပီယ ဆိုတဲ့ အခ်စ္ကို လိုခ်င္ရင္လဲ ဒီအရုပ္မွာ အစြမ္းရွိတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ေစာရ ဆိုတဲ့ သူခို္းနကၡတ္ လဲ ပါတယ္..အဲဒါေၾကာင့္ ပီယ ေစာရ လို႕ ေခၚတာ..<br />..........................<br /><br />"ဟာ..ဒါဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ ထူးဆန္းတဲ့ အရုပ္ကေလးပဲ။ ဘယ္လို အစြမ္းထက္ေအာင္ လုပ္ရတယ္ဆိုတာေလး ေျပာပါအံုး ဆရာရယ္..<br />"ပီယ ဆိုတဲ့ ခ်စ္ျခင္းအတြက္.. မိမိခ်စ္ခင္ စံုမက္ေသာသူက မိမိကို ျပန္လည္ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ စံုမက္လာေအာင္ ဒီအရုပ္ကေလးမွာ အစြမ္းရွိတယ္.. မိမိက တကယ္ ခ်စ္ခင္ စံုမက္ ႏွစ္သက္သူ ျဖစ္ရမယ္။<br />"ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ ဆိုတာ ရွင္းရွင္းေျပာပါ ဆရာရယ္.. က်ဳပ္မွာ တကယ္ခ်စ္ေနတဲ့သူ ရွိတယ္ဗ်။ က်ဳပ္ဘက္က တဖက္သတ္ ျဖစ္ေနတာ။<br />"တကယ္ ခ်စ္တာ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီအရုပ္ကေလး က ကူညီပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအရုပ္ကေလး ပိုျပီး အစြမ္းထက္ဖို႕ နတ္ကြမ္းရြက္ရုိး ကိုေတာ့ သံုးရမယ္။<br /><br />"ကြမ္းရြက္ကေတာ့ ရွိပါတယ္ ဆရာရယ္.. နတ္ကြမ္းရြက္ရုိးဆုိတာ ဘယ္လိုမ်ဳိးလဲ..<br />"နတ္စင္မွာ အရုိးပါတဲ့ ကြမ္းရြက္ကို ခုႏွစ္ရက္တိတိ ထားျပီး သံုးရမယ့္ ကြမ္းရြက္ကို ဆိုလိုတာ..<br />"ဒါဆိုလြယ္ပါတယ္ ဆရာရယ္..ရြာမွာလဲ နတ္စင္ဆိုတာ <a href="http://khwetkhwin.blogspot.com/2009/08/blog-post_23.html">နတ္ကေတာ္ ေဒၚေစာ</a> အိမ္ေရွ႕မွာတင္ ရွိေနတာပဲ..<br />"အဲဒီ နတ္ကြမ္းရြက္ရုိးနဲ႕ အရုပ္မွာ ပါတဲ့ ခ်က္ေပါက္ရဲ႕ ေအာက္နားက ေရွ႕ဖက္ကအေပါက္မွာ မိမိခ်စ္သူ ႏွစ္သက္သူနဲ႕ စကားေျပာတဲ့ အခါမွာ ခုႏွစ္ခါတိတိ လွည့္ရင္း မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုျပီး စကားေျပာရမယ္..<br />"ထပ္ေျပာပါအံုး ဆရာရယ္.. တခါတည္း ျပန္ျပီး ၾကိဳက္ေရာလား.. အသည္းေတာင္ ယားလာျပီ ဆရာရယ္..<br />"အဲဒီ နတ္ကြမ္းရြက္ရုိးနဲ႕ အရုပ္မွာ ပါတဲ့ ခ်က္ေပါက္ရဲ႕ ေအာက္နားက ေရွ႕ဖက္ကအေပါက္မွာ မိမိခ်စ္သူ ႏွစ္သက္သူနဲ႕ စကားေျပာတဲ့ အခါမွာ ခုႏွစ္ခါတိတိ လွည့္ရင္း မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုျပီး စကားေျပာရမယ္..<br />.....................<br /><br />"ေနာက္အစြမ္းတမ်ဳိး ျဖစ္တဲ့ ေစာရ အက်ဳိးကေရာ ဆရာရယ္..<br />"ဒီ ေစာရ အစြမ္းကိုေတာ့ အသံုးမျပဳၾကပါနဲ႕ကြာ။ အႏၱရာယ္မ်ားပါတယ္။ အကုန္ ဒုကၡေရာက္ကုန္ၾကလိမ့္မယ္။<br />ေျပာပါဆရာရယ္..က်ဳပ္တို႕လဲ ရြာမွာ မ်ဳိးရုိးစဥ္ဆက္ ခ်မ္းသာျပီး၊ သူခို္းမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး ဆရာရယ္.. မေကာင္းရင္ အသံုးမခ်ပါဘူး။<br /><br />"အဲဒါဆိုလဲ ေျပာျပမယ္။ ဒီေစာရ အစြမ္းကို ရခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီအရုပ္ကေလးကို ညမအိပ္ခင္မွာ ကြမ္းအစ္ထဲမွာ ထည့္ အဖုန္းပိတ္ထားျပီး အနားမွာ ထားျပီးအိပ္။ မနက္မိုးလင္းလို႕ ကြမ္းအစ္အဖံုးေပၚတက္ျပီး ေရာက္လာရင္.. အဲဒီလာမယ့္ညမွာ အရုပ္ကေလးကိုယူျပီး ဘယ္သူ႕အိမ္၀င္ျပီး ပစၥည္းဥစၥာ ခုိးခုိး.. ခုိးလို႕ရမယ္..ဘယ္သူမွ မသိေစရဘူး။ ကြမ္းအစ္အေပၚကို မနက္မွာ တက္ျပီးေရာက္ မေနရင္ ေတာ့ မခုိးနဲ႕။<br /><br />"ဒုတိယ အစြမ္းကိုလဲ ထပ္ျပီး ေျပာပါအံုး ဆရာရယ္..<br />"ဒီ ေစာရ အစြမ္းကို ရခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီအရုပ္ကေလးကို ညမအိပ္ခင္မွာ ကြမ္းအစ္ထဲမွာထည့္ အဖုန္းပိတ္ထားျပီး အနားမွာ ထားျပီးအိပ္။ မနက္မိုးလင္းလို႕ ကြမ္းအစ္အဖံုးေပၚတက္ျပီး ေရာက္ေနရင္..အဲဒီလာမယ့္ညမွာ အရုပ္ကေလးကိုယူျပီး ဘယ္သူ႕အိမ္၀င္ျပီး ပစၥည္းဥစၥာခုိးခုိး.. ခုိးလို႕ရမယ္.. ဘယ္သူမွ မသိေစရဘူး။ ကြမ္းအစ္ အေပၚကို မနက္မွာ တက္ျပီးေရာက္ မေနရင္ေတာ့ မခုိးနဲ႕။<br />...........................<br /><br />"ဦးၾကည္၊ ဦးေအာင္..<br />"ဘာလဲကြ.. ေျပာေလ ေမာင္သိန္း<br />"နတ္ကြမ္းရြက္ရုိးကလဲ ဒီေန႕ညဆုိ ခုႏွစ္ရက္တိတိ နတ္စင္မွာ ထားျပီးျပီ ဆိုေတာ့ လုပ္ငန္း စလိုက္ရေအာင္..<br />"ေမာင္သိန္း..မင္းက ဘယ္သူ႕ကို သြားျပီး စမ္းမွာလဲ..<br />"ဘယ္သူရွိရမွာလဲဗ်။ က်ဳပ္ တဖက္သတ္ခ်စ္ေနတဲ့ ပြဲစားၾကီးရဲ႕ သမီးကလ်ာအလွ မၾကည္ျမ ကိုေပါ့..<br />"ၾကည့္လဲ လုပ္ပါကြာ..မင္းရုပ္ရည္နဲ႕ အရုပ္လဲ ကယ္ႏုိင္မယ္ မထင္ပါဘူး။<br />"ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ဳပ္က တကယ္ ခ်စ္ခင္ စံုမက္ေနတာဗ်.. အစြမ္းျပမွာပါ..<br />"ေၾသာ္. ျဖစ္ရေလ ေမာင္သိန္း ရယ္.. လူမစြမ္း အရုပ္မ ဆိုသလို ျဖစ္ေနျပီ<br />"ကူညီပါဗ်ာ..ဒီေန႕ည မၾကည္ျမ တို႕အိမ္သြားျပီး ေတာက္ေတာက္ခ်စ္ပြဲ လုပ္ရေအာင္.. အေဖာ္လုိက္ခဲ့ ၾကပါဗ်ာ..<br />"ၾကည္ျမ က ကြမ္းေတာင္ကိုင္ မာနလဲၾကီးတယ္ေနာ္..လြယ္မယ္မထင္ဘူး။ အရင္တစ္ခါ ဟုိေကာင္ သူေဌးသား ရဲ႕ ေတာက္ေတာက္ခ်စ္ပြဲ ကိုေတာင္ အေပါက္ဖြင့္ေပးလို႕လား..<br />"အဆင္ေျပမွာပါဗ်ာ.. က်ဳပ္မွာ ပီယ ေစာရ အရုပ္လဲ ပါမွာပဲေလ..<br />"အဲဒါဆိုလဲ လုပ္ကြာ.. </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br />ဒီနားမွာ ၾကံဳတုန္းေလး.. က်ေနာ္တို႕ အညာရဲ႕ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို႕ရြာရဲ႕ ေတာက္ေတာက္ခ်စ္ပြဲ အေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ေတာက္ေတာက္ခ်စ္ပြဲ ဆိုတာ ဘယ္သူက စခဲ့သလဲဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္လဲ မသိပါဘူး။ အခုအခ်ိန္အထိ ရြာဓေလ့အျဖစ္ အစဥ္အလာ တစ္ရပ္အေနနဲ႕ ရွိေနတာပါ။ မိမိခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ ေသာမိန္းကေလး အိမ္သို႕ ညဘက္မွာ သြားျပီး မိန္းကေလး အိပ္ေနတဲ့ အခန္းေဘးက တံခါးေပါက္မွာ သြားျပီး ဒုတ္နဲ႕ ေတာက္ေတာက္..ေတာက္ေတာက္ ျမည္ေအာင္ေခါက္ျပီး မိန္းကေလးကို ႏွဳိးရတာပါ။ မိန္းကေလးက ႏုိးျပီး ဘယ္သူလဲ ဘယ္၀ါလဲ ေမးရပါတယ္။ ေတာက္ေတာက္ လာေခါက္တုိင္း ေမးရပါတယ္။ ဘယ္သူ ဘယ္၀ါလဲ ေမးျပီး မိမိခ်စ္ခင္ စံုမက္သူျဖစ္ပါက တံခါးေပါက္ဖြင့္ေပးျပီး စကားလက္ခံ ေျပာတဲ့ ဓေလ့ပါ။ မိဘေတြမွလဲ ေတာက္ေတာက္ျမည္လို႕ သိေနရင္ေတာင္ မေႏွာက္ယွက္ၾကပါဘူး။ သမီး သေဘာပါ။ ခ်စ္ခင္ စံုမက္သူ မဟုတ္ပါက တံခါးဖြင့္မေပးပါ။ လက္ခံျပီး စကားမေျပာပါ။ ကိုယ့္ အေျခအေနကို သိျပီး တပ္ေခါက္ျပန္ရတဲ့ ဓေလ့ပါ။<br /><br />စကားလက္ခံ မေျပာဘဲ အတင္းၾကီး ေတာက္ေတာက္ .. ေတာက္ေတာက္ လုပ္ေနလို႕ကေတာ ့ ဥကၠဌ ရဲ႕ ထိပ္တုန္းစာ မိျပီသာမွတ္။ အဲဒီ ခ်စ္စရာ ဓေလ့ေလးကို က်ေနာ္တို႕ရြာသူ ရြာသားေတြ ဟုိ..ဘုိးစဥ္ေဘာင္ဆက္ သံုးခဲ့ၾကတာပါ။ ဘယ္သူ႕သမီးကို ဘယ္သူက ေတာက္ေတာက္ခ်စ္ပြဲ လုပ္တာ လက္ခံျပီး စကားေျပာတယ္တဲ့။ မနက္မိုးလင္းတာနဲ႕ တစ္ရြာလံုး ၾကားရျပီသာမွတ္။ ဘယ္သူေတာ့ ေတာက္ေတာက္ခ်စ္ပြဲ မေအာင္ျမင္တာလဲ တစ္ရြာလုံုး မနက္ မိုးလင္းရင္ အကုန္သိ။ ေတာက္ေတာက္ခ်စ္ပြဲမွာ စကားလက္ခံေျပာျပီးခဲ့ရင္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ကာလသားမ်ားအတြက္ အခြင့္အေရး မရွိေတာ့။ ႏွစ္ဘက္မိဘေတြမွ မဂ္လာရက္ျမတ္ ေရြးၾကျပီသာမွတ္။<br />.............<br />ကဲ ေမာင္သိန္း ရဲ႕ ဒီေန႕ည မၾကည္ျမ အိမ္သြားျပီး လုပ္မယ့္ ေတာက္ေတာက္ခ်စ္ပြဲ ျပန္ဆက္ၾကစို႕။<br />....................<br />ေတာက္ ေတာက္..<br />ေတာက္..ေတာက္..<br />"ဘယ္သူလဲေတာ့..<br />"ၾကည္ျမ..ငါပါ.. ေမာင္သိန္း ပါဟ။<br />ေတာက္ ေတာက္..<br />ေတာက္..<br />"ေျဖးေျဖးလုပ္ပါေတာ့..လူကိုလဲ ဒုတ္နဲ႕ ခ်စ္မိပါအံုးမယ္..<br />"ဟာ..ၾကည္ျမ..နင္ ငါ့ကို တံခါးဖြင့္ေပးျပီး လက္ခံ စကားေျပာတယ္..<br />"တုိးတုိး လုပ္ပါေတာ့.. ဟိုဘက္အိမ္က လူေတြ ၾကားကုန္ပါအံုးမယ္..<br />"ၾကားၾကား ၾကည္ျမ ရယ္.. ကိုသိန္း အခ်စ္ကို လက္ခံတယ္ေပါ့ေနာ္..<br />"ေျပာစရာ လိုေသးလို႕လား ကိုသိန္းရယ္.. လက္ခံစကားေျပာပါတယ္ဆိုမွ ကိုသိန္းရယ္.. မနက္က်ရင္ တစ္ရြာလံုး သိၾကေတာ့မွာ ေတာ့..<br />"၀မ္းသာလုိက္တာ ၾကည္ျမရယ္..ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ ရွိသြားျပီလဲ ကို မသိေတာ့ပါဘူး..<br />"ဘာေျပာတယ္ေတာ့..<br />"ေအာ္.. ငါ ၀မ္းသာတာ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ ရွိသြားျပီလဲ ဆိုတာ မသိေတာ့ဘူးလို႕ ေျပာတာပါ..<br />"ေတာ့မွာလဲေတာ္.. စကားေျပာရင္းနဲ႕ လက္ေတြက တုန္ေနတာလား..<br />"ေအးဟာ..ငါလဲ ငါအရမ္းခ်စ္တဲ့ နင့္ကို ခ်စ္ခြင့္ပန္မယ္ဆိုကတည္းက လက္ေတြတုန္ေနတာ..ငါ့လက္ကုိ ငါ ျပန္ကိုင္ထားရတယ္..<br />"ဟုတ္ရဲ႕လားေတာ္..ေတာ့ လက္ထဲမွာ တစ္ခုခုမ်ား ကိုင္ထားသလားလို႕..<br />"အေမွာင္ထဲမွာမို႕ ျဖစ္မွာပါ ၾကည္ျမရယ္..<br />......................<br />ကဲ.. ပီယ ေစာရ အရုပ္ကေလးရဲ႕ အစြမ္းလား၊ ေမာင္သိန္း ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ စြမ္းအားလားေတာ့ မသိဘူး။ ေမာင္သိန္း နဲ႕ ၾကည္ျမ တို႕ရဲ႕ ေတာက္ေတာက္ခ်စ္ပြဲ ၾကီးကေတာ့ တစ္ရြာလံုး ေျပာမဆံုးေပါင္ ေတာသံုးေတာင္ ျဖစ္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ာ..<br /><br /><br />ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္<br />အညာေျမမွ ကိုမ်ဳိး</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-2312033759205898716?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-52673959122719799802009-10-18T02:50:00.000-07:002010-04-09T01:31:42.214-07:00လူတစ္ေယာက္.. ဖုိးစံ။<br />ေသနတ္တစ္လက္... က်ည္အျပည့္နဲ႕ ေျခာက္လံုးျပဳး။<br />အသည္းတစ္ခု... အေၾကြးဆပ္ဖို႕ ေစာင့္ေနတဲ့ အသည္းတစ္ခု။<br /><br />ဖုိးစံ..<br /><div style="TEXT-ALIGN: justify">မင္း ငါ့ေရွ႕ကေန ေျပးစမ္းကြာ။ ငါ က တစ္ ႏွစ္ သံုး..ဆို ေျပး။ အခု ေျဖာင့္ေနတဲ့ လမ္းအတုိင္း ေျပး။ သံုး အထိ ေရတြက္ျပီးရင္ ငါ့စိတ္ထဲ မွာ ၂၀ အထိ ေရတြက္မယ္.. ၂၀ ေရာက္ရင္ ငါ့ ေသနတ္ထဲက က်ည္ဆံ ေတြ ထြက္လာျပီ မွတ္။<br /></div>တစ္<br />ႏွစ္<br />သံုး... ေျပးေပေတာ့ ဖုိးစံ။<br />ေလး..ငါး..<br />တစ္ဆယ္...<br />ဆယ့္ငါး...<br /><br />ဆယ့္ကိုး..<br /><br />ႏွစ္ဆယ္..<br /><br />ဒုိင္း...<br /><br />အား....<br />အား....<br /><br />ဖုိးစံ..ဖုိးစံ...ဖိုးစံ...<br />ဟင္..အင္...အင္..အင္...<br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: justify">အာ..မင္း အိပ္မက္ေတြ မက္ျပန္ျပီ ထင္တယ္... ေရေလးေသာက္ျပီး ျပန္အိပ္လိုက္ကြာ။ မင္း ရဲ႕ အတိတ္က အျဖစ္ေတြ.. အခ်စ္ေတြကို ေမ့ပစ္လုိက္ပါကြာ..အခုလဲ မင္း လုပ္ခ်င္တဲ့ သစၥာမရွိတဲ့ သူေတြ.. ဇနီးမယားေတြ အေပၚမွာ သစၥာမဲ့တဲ့သူေတြ... ခ်စ္သူေတြ အေပၚမွာ သစၥာမဲ့တဲ့ သူေတြကို ရွာေဖြျပီး အျပစ္ေပးေနရတာ မင္းေက်နပ္ေရာေပါ့.. အခုဆိုရင္ မင္း ေသနတ္ထဲမွာ ေနာက္ဆံုး က်န္ေနတဲ့ က်ည္တစ္ေထာင့္ အတြက္ မင္း အားေမြး ရအံုးမယ္ေလကြာ။ ျပီးေတာ့ မင္း အလိုခ်င္ဆံုး မင္းအသတ္ခ်င္ဆံုး သူတစ္ေယာက္ကို မင္း ရွာရအံုးမယ္ေလကြာ။<br /></div>လက္က်န္ က်ည္တစ္ေထာင့္ အတြက္ အားေမြးထား ဖုိးစံ။<br />လက္က်န္ က်ည္တစ္ေထာင့္အတြက္ စာနာစိတ္ေတြ ခဏ ေမ့ထား ဖုိးစံ။<br />လက္က်န္ က်ည္တစ္ေထာင့္အတြက္ အခ်စ္ေတြ ခဏ ေမ့ထား ဖုိးစံ။<br />လက္က်န္ က်ည္တစ္ေထာင့္အတြက္ အေၾကြးဆပ္ခ်င္ေနတဲ့ မင္း အသည္းတစ္ခု ကို အားေပးထား ဖုိးစံ။<br />......................................................................................<br /><div style="TEXT-ALIGN: justify">ဟုတ္တယ္..ငါ အားတင္းထားရမယ္။ ငါ ရက္ရက္စက္စက္ အျပစ္ေပးခဲ့တဲ့ သစၥာမဲ့တဲ့ သူေတြ အတြက္ ငါ ေနာင္တမရဘူး။ ငါ့ ေသနတ္ ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ေျခာက္ခုေျမာက္ ေနာက္ဆံုး က်ည္ဆံတစ္ခု ဟာ မင္း အတြက္ ျဖစ္ေစရမယ္ လမင္းစႏၵာ.. မင္းရွိတဲ့ ေနရာကို ငါ အေရာက္လာေနျပီ စႏၥာ.. မင္း ရဲ႕ ေျပးေနတဲ့ ေျခဖ၀ါး တစ္စံုကို ေျမသားခုံေပၚမွာ ရပ္လုိက္ပါ စႏၵာ။<br /></div>...................................................................................<br />ရပ္လိုက္ပါ ရပ္လိုက္ပါ နဲ႕ ကပ္လိုက္သြားလို႕ မရဘူး ဖုိးစံ..<br />ဘာေျပာတယ္ ကြ..<br />ဟုတ္တယ္ ဖုိးစံ... မင္း ရဲ႕ လမင္းစႏၵာ အခု စင္ကာပူမွာ ေရာက္ေနတယ္..<br />ဘယ္လုိ..<br />ဟုတ္တယ္ ဖုိးစံ... မင္း ရဲ႕ လမင္းစႏၵာ အခု စင္ကာပူမွာ ေရာက္ေနတယ္..<br />သူ အိမ္ေထာင္ က်ေနျပီလား..<br />မက်ေသးဘူးကြ.. အဲဒီမွာလဲ ေယာက်ၤားေတြနဲ႕ ရွဳပ္ေနတယ္လို႕ ၾကားတယ္..<br />ေတြ႕က်ေသးတာေပါ့ စႏၵာ ရယ္.. ေျပး နွင့္အံုးေပါ့... ငါ လာျပီ ေဟ့.. ငါလာျပီ။<br />သတိထား ဖုိးစံ..သတိထား.. စင္ကာပူမွာ ေသနတ္သယ္ယူဖုိ႕ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ဖုိးစံ..<br />ငါ့ အသည္းထဲမွာ စူးနစ္ေနတဲ့ က်ည္တစ္ေထာင့္ ရွိပါေသးတယ္ကြာ..<br />ေအးပါကြာ သတိေပးတာပါ.. ေတာ္ေန..စြန္ရဲ အသိုက္ကို စာသူငယ္ ၀င္ထိုး သလို ျဖစ္ေနမယ္ ဖုိးစံ..<br />..............................................................................<br /><div style="TEXT-ALIGN: justify">စြန္ရဲ အသိုက္ကို စာသူငယ္ ၀င္ထိုး သလို ျဖစ္ေနမယ္ ဟုတ္လား။ ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ေစရဘူး။ ငါ ဖုိးစံ ပါကြ။ ငါ့ ရဲ႕ အျပစ္မဲ့ ႏွလံုးသား တစ္ခုကို ရက္ရက္စက္စက္ နင္းေခ် ခဲ့တာ ငါ ဒီေန႕အထိ မေမ့ဘူး စႏၵာ။ အတိတ္က အေၾကာင္းေတြကလဲ ရင္ထဲမွာ တႏုတ္ႏုတ္ နဲ႕ပါ..<br /></div>မွတ္မိတတ္မယ္ ဆိုရင္ မင္း မွတ္မိအံုးမွာပါ စႏၵာ။<br />ဖုိးစံ.. နင့္ကို ငါ မခ်စ္ဘူး။<br />ဖုိးစံ..နင့္ကို ငါ စိတ္ကစားတုန္းမို႕ ခ်စ္တယ္လို႕ အေျဖေပးခဲ့တာ..<br />ဖုိးစံ.. နင့္ကို ငါယူရင္ ငါ ေခြးျဖစ္မွာ ဖုိးစံ။ အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိ နဲ႕ ငါ ေခြးျဖစ္မွာ ဖုိးစံ..<br />နင္..ငါ့ကို ေသေလာက္ေအာင္ခ်စ္.. ငါ နင့္ကို မခ်စ္ဘူး ဖုိးစံ..<br />နင္ လိုလူ အေယာက္ တစ္ေသာင္း ငါ ယူလို႕ ရတယ္ ဖုိးစံ..<br />နင္ လိုလူ နဲ႕ တြဲသြားရတာ ငါ သနတယ္ ဖုိးစံ... ငါ ရွက္တယ္..<br />နင့္ နာမည္ကို ငါ မၾကားခ်င္ဘူး ဖုိးစံ... နင့္ကိုလဲ ငါ မျမင္ခ်င္ဘူး..<br />ငါ့ အနားမွာ တန္ဖိုးရွိတဲ့ သူေတြ ၀ုိင္း၀ုိင္းလည္ေနတယ္ ဖုိးစံ.. နင္လုိ အႏုတ္စုတ္ ေကာင္ကို ငါ ခ်စ္သူအျဖစ္ မတြဲႏုိင္ဘူး ဖုိးစံ..<br />နင့္လို သူေတာင္းစား ေလာက္မွ အဆင့္မရွိတဲ့သူကို ငါမုန္းတယ္ ဖုိးစံ..<br />ငါ့ နာမည္ကို နင္ မေခၚနဲ႕။ ငါ နဲ႕ နင္ မတန္ဘူး။<br />ငါ စီးေနတဲ့ ဖိနပ္ေအာက္က ေျမမွဳန္ တစ္စက္ေလာက္ နင့္ကို ငါ တန္ဖုိးမထားဘူး ဖုိးစံ။<br />...................................................................................<br /><div style="TEXT-ALIGN: justify">ေျပာရက္တယ္ စႏၵာ.. ငါ့ကို ေခြးတစ္ေကာင္လို သေဘာထားတယ္။ ငါ့ထက္သာတဲ့ သူေတြနဲ႕ ေတြ႕လုိ႕ ငါ့ ကို ပက္ပက္စက္စက္ ေျပာတယ္။ ငါ့ ကို စိတ္ကစားတုန္းမို႕ ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာခဲ့တာပါတဲ့။ ငါ လုိလူ ကို နင္ နဲ႕ မတန္ဘူးတဲ့။ ငါ့ အသည္းကို အစိမ္းလိုက္ ခြဲရက္တယ္ စႏၵာ။ ငါ့ ရဲ႕ အျပစ္မဲ့တဲ့ ႏွလံုးသား တစ္စံုကို နင္းေခ်ရက္တယ္။<br /></div><br />နင့္လို လူေတြကို ေလာကမွာ အရွင္မထားဘူး စႏၵာ။ နင့္ကုိ နာက်င္စိတ္နဲ႕ နင့္ကိုလဲ မရွင္မထားဘူး စႏၵာ။<br />ငါ နင့္ကို အခ်စ္ၾကီးလို႕ အမ်က္ၾကီးခဲ့ျပီ စႏၵာ။<br />ငါ နင့္ကို အခ်စ္ၾကီးလို႕ အမ်က္ၾကီးခဲ့ျပီ စႏၵာ။<br /><br />ဘုရားသာ တ ေနေပေတာ့ စႏၵာ။<br />ဘ၀ကူး ေကာင္းေအာင္ ဆုေတာင္းေနေပေတာ့..<br /><br />အသည္းတစ္ခု..ေသနတ္တစ္လက္ နဲ႕<br />ဖုိးစံ<br />.....................................................................................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-5267395912271979980?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-9935839016448973322009-10-10T16:21:00.000-07:002010-04-09T01:36:42.828-07:00ညီမေလး ႏွင္းေဟမာ<br />တခါတေလ မဟုတ္ဘဲ အခ်ိန္တုိင္း နီးပါး ဒီသီခ်င္းေလးေတြကို ညည္းျဖစ္ပါတယ္။ အဆိုေတာ္ လႊမ္းမိုး ေနာက္ပုိင္း ျဖစ္ၾကတဲ့ အဆိုေတာ္ အားလံုးရဲ႕ သီခ်င္းေတြကို နားမေထာင္ျဖစ္ခဲ့တာ ၾကာပါျပီ။ အဲဒါ ဆို ကိုမ်ဳိး ရယ္... ဘာသီခ်င္းေတြ နားေထာင္ျဖစ္လဲ၊ ဆိုျဖစ္လဲ။ ေၾသာ္.. ေျပာရင္လဲ..ဟယ္ ျဖစ္ရေလလို႕ ဆိုခ်င္ၾကအံုးမယ္။ ေခတ္ေနာက္က်တယ္ကြာ လို႕ပဲ ေျပာခ်င္ေျပာေစေတာ့ က်ေနာ္ အခ်ိန္တုိင္း နီးပါး ညည္းျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းေတြကေတာ့ ျမန္မာသံစဥ္ေတြပါ။ တြံေတးသိန္းတန္၊ ကိုအံ့ၾကီး၊ မာမာေအး၊ ခ်ဳိျပံဳး၊ သုေမာင္၊ ခင္ညြန္႕ရီ စသည္ျဖင့္ သူတို႕ရဲ႕ သီခ်င္းေတြကို အားလံုးနီးပါး ဆိုတတ္သလို၊ အလြတ္လဲ ရေနပါတယ္။ ဟယ္..ဒီအညာသားကေတာ့ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ျပီ။ ရြာျပန္တုန္းက အေဒၚၾကီး တစ္ေယာက္ကို ေမးခဲ့ဘူးတယ္.. ဘယ္သီခ်င္းေတြ ရယ္..အစားအေသာက္ေတြရယ္ ကို အၾကိဳက္ဆံုးလဲ လုိ႕ .. အေဒၚၾကီး က ျပန္ေျဖတယ္..<br />ေမးရက္တယ္ ေမာင္မ်ဳိးရယ္..<br />အညာသူ အညာသားေတြပဲေလ..<br />တြံေတးသိန္းတန္ သီခ်င္းနဲ႕... ဆူးပုတ္ရြက္ ဟင္းခ်ိဳကို အၾကိဳက္ဆံုးေပါ့တဲ့။<br />ေအာက္က သီခ်င္းစာသားေလးကို ဖတ္ၾကည့္ပါအံုး။ ျပီးမွ သီခ်င္းကို နားေထာင္ၾကည့္။ ေမြးရပ္ေျမ ရြာကို လြမ္းတုိင္း ဆိုျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းေတြထဲက တစ္ခုေပါ့။<br /><br />ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီး မနီးတဲ့ ေတာရပ္ရြာတြင္<br />ေတာရပ္ဌာေနမွ အဲဒီကအစ<br />လူျဖစ္ရတဲ့ ကိုယ့္ဘ၀အေျခတြင္<br />ကိုယ့္အသက္အရြယ္ ငါးႏွစ္ေက်ာ္ ဆယ္ႏွစ္အတြင္း<br />အေဖာ္ေတြမ်ားနဲ႕ ကစားခဲ့ၾကေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္<br />မေမ့ႏုိင္ဘူးအစဥ္<br />ကိုယ့္ဇာတိေျမ ေတာရပ္ရြာကိုပင္....<br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/vVmSOJtD4d8&amp;hl=" fs="1&amp;" width="425" height="344" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed><br /><br />ဒီသီခ်င္းေလးကေတာ့ ေရခ်ဳိးခန္းထဲမွာ ေရခ်ဳိးရင္း ဆိုျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းေတြထဲက တစ္ခုေပါ့။ စာသားေလးကို အရင္ ဖတ္ၾကည့္ပါအံုး။<br /><br />မိုးေရတက္ေရ တေဖြးေဖြး<br />ကြင္းရယ္ အေ၀းေ၀း<br />လယ္ေစာင့္တဲေလး ေျခတံရွည္<br />မုိးကုတ္ေအာက္မွာေန..<br />ၾကာနီတစ္ပြင့္ ျဖဴတစ္ပြင့္<br />တဲနဲ႕ပဏၰာတင့္တယ္လို႕..<br />ေက်ာင္းစာေတြ ေအာ္က်က္ရင္းနဲ႕<br />မိေအးနဲ႕ တုိ႕အေဖာ္ေတြ<br />ေက်ာင္းကအျပန္ လယ္ကြက္ထဲ<br />မိုးထဲေရထဲ ေပ်ာ္လဲေပ်ာ္ၾကတယ္..<br />လြယ္အိတ္ကေလးနဲ႕ မလြတ္တလြတ္အရြယ္<br />မိေအးရယ္ ငါ့ကိုေပးဟဲ့.... လြယ္အိတ္ကေလးကို ၀ုိင္းလို႕လြယ္..<br />အခုေတာ့ ၾကာျပီ ရာသီေျပာင္းလို႕.. ႏွစ္ေဟာင္းၾကာလဲ ေအာက္ေမ့တယ္..<br />နင္ဘယ္မွာလဲကြယ္.. ေက်ာင္းေနတုန္းက သူငယ္ခ်င္းမေလး..<br />မိေအး ဘယ္မလဲ ကြယ္.....<br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/AOq3-kzDZP4&amp;hl=" fs="1&amp;" width="425" height="344" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed><br /><br />အခုလို ေရးေနရင္း..ဆိုေနရင္းနဲ႕ ရြာကုိလြမ္းလာတယ္။ ရြာကို ျပန္ခ်င္လာမိတယ္။ ရြာက သူငယ္ခ်င္းေတြကို ျမင္ေယာင္လာမိတယ္ ဗ်ာ။ ေပ်ာ္ရာမွာ မေန ပဲ ေတာ္ရာမွာ ေနရတဲ့ ဘ၀ေတြဆိုေတာ့.. စိတ္ထြက္ေပါက္ အေနနဲ႕ အခုလို သီခ်င္းေတြကိုလဲ စိတ္ထြက္ေပါက္ တစ္ခု အေနနဲ႕ တစြန္းတစ ေအာ္ဆိုမိျပန္ ပါရဲ႕ ညီမေလး ႏွင္းေဟမာ။ ျပံဳးရြင္စြာနဲ႕ ခံစားနားဆင္ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/5eI4d2AE6wc&amp;hl=" fs="1&amp;" width="425" height="344" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed><br /><br />အညာမွ ခေရညိဳေရ... လြယ္မေယာင္နဲ႕ ခက္ေနတဲ့ တက္ဂ္ အတြက္ အခ်ိန္ေလး ေပးပါအံုး။ ညီမေလး ႏွင္းေဟမာ.. ေက်နပ္ေတာ့ေနာ္။<br /><br /><br />ခင္မင္စြာျဖင့္<br />ကိုမ်ဳိး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-993583901644897332?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-88533720025065888172009-09-23T01:19:00.000-07:002010-04-09T01:06:23.904-07:00ေယာင္လည္လည္ ေလးေတြ ေရးရင္း စင္ကာပူမွာ ျဖစ္ခဲ့တာေလးေတြကို ေဖာက္သည္ခ် ခ်င္ပါတယ္။ အျဖစ္က ဒီလို။<br /><br />က်ေနာ္ အခု လုပ္ေနတဲ့ ရုံးမွာ ဟုိတေလာက ျမန္မာျပည္ကေန ေရာက္လာတဲ့ သူတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ သူ႕နာမည္က ေမာင္ေန (နာမည္အျပည့္အစံု မဟုတ္ပါ)။ သူ႕နာမည္မွာ ေန ပါတယ္။ အဲဒီလိုပဲ မွတ္ထားပါ။ ျဖစ္ပံုက.. သူက က်ေနာ္ တို႕ ရုံးကို စေရာက္ျပီး ေနာက္ေန႕မွာ ပဲ သူေဌးက ျမန္မာ အလုပ္သမား တစ္ေယာက္ မင္း ဆိုဒ္ ထဲမွာ လာမယ္။ အဲဒါ လုိအပ္တာ ရွိရင္ ကူညီ ရေအာင္ ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္း ဆိုေတာ့ အဆင္ေျပေအာင္ ဆိုျပီး က်ေနာ့ ဆိုဒ္ထဲကို ပို႕လိုက္တယ္။ က်ေနာ္ကလဲ ဘယ္ကလဲ၊ ဘာေတြ လုပ္ဘူးလဲ အဲဒီေလာက္ပဲ ေမးျပီး သူ႕ကို ဆိုဒ္ ထဲမွာ ထားလိုက္ပါတယ္။<br /><br />က်ေနာ့ ဆိုဒ္ထဲမွာက Germany က engineer တစ္ေယာက္လဲ ရွိတယ္။ က်ေနာ္ ကေတာ့ အဲဒီ engineer ကို ဖုန္းဆက္ျပီး အလုပ္သမား အသစ္တစ္ေယာက္ လာမယ္ ေျပာထားတယ္။ Germany က engineer ကလဲ လာတဲ့ ျမန္မာ အသစ္ကို မိတ္ဆက္တယ္။<br /><br />Hi, How are you?<br />I'm fine.<br /><br />May i know your name pls ?<br />ae'.. My name is Nay (ေန)..<br /><br />အဲဒီ အင္ဂ်င္နီယာက ... ထပ္ေမးတယ္.. အဲဒီေတာ့ ေမာင္ေန ကထပ္ျပီး ရွင္းျပတယ္..<br /><br />my name is Nay (ေန)..<br /><br />aww.. Nway.. (ေႏြ ) lah..<br /><br />No No.. Nay.. (ေန)<br /><br />ann.. Nway (ေႏြ)..lah.. ေန ကို ဘယ္လုိေျပာေျပာ ေန လို႕ ပီပီသသ မထြက္တတ္ဘဲ ေႏြ.. ၾကီးပဲ ေျပာေနေတာ့..<br /><br />ကိုျမန္မာ အသစ္က.. စိတ္မရွည္ဟန္နဲ႕.. အသံနဲနဲ ျမွင့္ျပီး..<br /><br />no..no.. nay..nay...<br /><br />ဆိုျပီး အေပၚကို လက္ညွိးထိုးျပီး ရွင္းျပတယ္..<br /><br />ဂ်ာမဏီ ေကာင္ကလဲ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႕ သူထိုးျပတဲ့ အေပၚကို လိုက္ၾကည့္တာေပါ့..<br /><br />Now..you know lah.. ေန.. ေန..<br /><br />ဂ်ာမဏီေကာင္လဲ ဘာမွန္းမသိဘဲ ၾကာလာေတာ့..<br /><br />aww..yeh yeh... တဲ့..<br /><br />ျမန္မာေတြ အဲဒီလို ေတာ္တာ။ ဘယ္လို ရွင္းျပရမယ္ ဆိုတာ အတိအက် သိတယ္။ ေန ဆိုတာ အတိအက်သိေအာင္ ေနကို လက္ညွိးထိုျပီး ဂ်ာမဏီ က ေကာင္ကို အပီအျပင္ ရွင္းျပတာ..... :)<br /><br />.................................................................x.................................................................................................<br /><br />ျပီးေတာ့ သူအပီအျပင္ ရွင္းျပတာေလး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ တလက္စ တည္း။<br /><br />အရင္ တပတ္ ေသာၾကာ ေန႕က အဲဒီ ေမာင္ေန က်ေနာ့ ဆီကို ဖုန္းဆက္တယ္။ သူ..သိပ္ျပီး ေနမေကာင္းလို႕တဲ့။ ၀မ္း ခဏခဏ သြား ေနလို႕တဲ့။ အဲဒါ ကုမၸဏီက ဆရာ၀န္ဆီ သြားျပမလို႕တဲ့။ ဒါေပမယ့္ ၀မ္း သြားတာကို အဂၤလိပ္ လို ဘယ္လို ေျပာရမွန္း မသိဘူး ျဖစ္ေနတယ္ တဲ့။ က်ေနာ့ ကို လာေမးတယ္။<br /><br />က်ေနာ္ လဲ.. ငါလဲ တခါမွေတာ့ ၀မ္း သြားတာကို ဆရာ၀န္ကို ရွင္းမျပဘူးဘူး။ လက္ဟန္ ေျခဟန္.. ဒါမွ မဟုတ္ရင္လဲ..ဒီလို ေျပာလိုက္..<br /><br />Doctor.. I'm going toilet.. many many times lah..<br /><br />မင္း အဲဒီလို ေျပာလိုက္။ အဲဒါ ဆိုရင္ ဆရာ၀န္က နားလည္တယ္။ လိုအပ္တဲ့ ေဆးေတြလဲ ေပးလိမ့္မယ္။ MC ေပးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ငါ့ဆီကုိ submit လုပ္ေနာ္။ အဲဒီလို မွာလိုက္တယ္။<br /><br />ဟုိေရာက္ေတာ့.. သူက ဆရာ၀န္ကို ရွင္းျပတယ္။<br /><br />Dear Doctor.. ae'.. me lah.. ae'.. I'm toilet going..Many Many Times lah..<br /><br />ae'.. I'm toilet going..Many Many Times. yeh..many many..<br /><br />ဆရာ၀န္ကလဲ သူေျပာတာ နားမလည္။ ခဏ ခဏေတာ့ toile.. many many times.. လို႕ ရွင္းျပတယ္။ ဆရာကလဲ နားမလည္။ ေခါင္းကုတ္။ မရ မက ရွင္းျပမယ္ကြာ ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႕.. အလုပ္နဲ႕ ဆက္စပ္ျပီး ရွင္းျပမယ္။ သူကလဲ အလုပ္ထဲမွာ Concrete ေလာင္း ေနသူ ဆုိေတာ့..<br /><br />Doctor.. you know.. Concrete Pump lah..<br /><br />Yeh.. I know..<br /><br />you know.. My here (ဖင္ ကို လက္နဲ႕ ပုတ္ျပ ျပီး ).. concrete pump.. ဗုန္း ဗုန္း... ဗုန္း.. ဗုန္း.. many many...<br /><br />အဲဒီလို ရွင္းျပလိုက္ေတာ့မွ ဆရာ၀န္က သေဘာေပါက္ျပီး ၀မ္းသြား ေနတာကို သိသြားတယ္..<br /><br />ေမာင္ေန တို႕ကေတာ့ အဲဒီလို ေတာ္တာ။<br /><br />အဲဒါေၾကာင့္ ေျပာတာ.. ျမန္မာေတြ မညံ့ပါဘူးလို႕.. ေနရာတိုင္းမွာ စိတ္ခ်ရတယ္.. :).. :)..<br /><br />က်ေနာလဲ ေမာင္ေန ကို အလုပ္ထဲမွာ အလြန္သေဘာက်တာ။ မေၾကာက္တတ္ဘူး။ ေျပာရရင္ လူရႊတ္ လူေနာက္။ အလုပ္ကေတာ့ လက္ေၾကာတင္းတယ္။ အဲဒါနဲ႕... ေအး..ေမာင္ေန.. မင္း ဘယ္ဇာတိလဲ။<br /><br />ကိုမ်ဳိး..က်ေနာ္ က.. ျမင္းျခံ ကဗ်..<br /><br />ေၾသာ္..အညာသားေတြ ေတြ႕မွ ေတြ႕တတ္ပေလ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-8853372002506588817?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-77491179555172768982009-09-17T23:13:00.000-07:002010-04-09T01:05:55.285-07:00အညာသားေလး ေယာင္လည္လည္ (၁) ေရးျပီးေတာ့ (၂) ကို ေရးခ်င္ပါတယ္။ လူစံုတုန္းေလး။ အညာသား အားလံုးကို မဆိုလိုပါ။ က်ေနာ္ အညာသား တစ္ေယာက္ထဲရဲ႕ စင္ကာပူမွာ ျဖစ္ခဲ့တဲဲ့ အျဖစ္ေတြပါ။ အျဖစ္ေတြက ဒီလို..<br /><br />က်ေနာ္ စင္ကာပူ စေရာက္ျပီး မွတ္မွတ္ရရ ေလးရက္ေျမာက္ေန႕မွာ Bedok မွာ ေနတဲ့ အညာသား သူငယ္ခ်င္းက အလည္လာဘို႕ ဖိတ္လို႕ သြားခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ က အဲဒီတုန္းက NTU က အေဆာင္မွာ ေနတာ။ NTU ကေန Boonlay ကို Bus ကား စီး။ ျပီးေတာ့ မွ Boonlay ကေန Bedok ကုိ ရထားစီး။<br /><br />ရထားမစီးခင္ က်ေနာ့ သူငယ္ခ်င္းဆီ ဖုန္းဆက္ပါတယ္။ ဘယ္ဘက္လုိင္းကို စီးရလဲ။ ခရီးကေရာ ေ၀းလား။<br /><br />ေအး.. Boonlay ကေန ဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေ၀းတယ္။<br /><br />ေၾသာ္ ေအး ေအး.. မင္း Bedok MRT ကေန ေစာင့္ေနေနာ္.. ငါ အခု Boonlay ေရာက္ေနျပီ။<br /><br />ေအး ေအး..<br /><br />သူငယ္ခ်င္းက ေတာ္ေတာ္ ေ၀းတယ္ ဆိုတာနဲ႕ က်ေနာ္ အညာသား စဥ္းစားတယ္။ အေတြးေခ်ာ္ပံုမ်ား။<br />ဒီေကာင္ ေျပာတာ ေတာ္ေတာ္ ေ၀းတယ္ ဆိုေတာ့ ကဒ္ထဲက ပိုက္ဆံမေလာက္ရင္ ရွုပ္ကုန္မယ္။<br /><br />အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ကိုယ္ ေတြးျပီး ကဒ္ထဲက ပိုက္ဆံမေလာက္ရင္ ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႕..<br /><br />ေဟ့ေကာင္... မင္း ေနရာက ေတာ္ေတာ္ ေ၀းတာဆိုေတာ့ ကဒ္ထဲက ပိုက္ဆံ မေလာက္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..<br /><br />အာ.. မင္းကလဲ ေတာ္ေတာ္ အ တဲ့ေကာင္..<br /><br />ႏွစ္ကဒ္ ၀ယ္ခဲ့။<br /><br />အညာသားတို႕ လုပ္ပံုမ်ား။ က်ေနာ္ကလဲ ၀ယ္ခ်လိုက္တယ္.. ေနာက္ထပ္အသစ္ တစ္ကဒ္။<br /><br />ဟုတ္သားပဲေနာ္.. တကယ္လို႕ ပိုက္ဆံမေလာက္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။<br /><br />သူတို႕အိမ္ေရာက္ေတာ့ အရင္ေရာက္တဲ့ သူေတြကို ေျပာျပေတာ့ ရယ္လိုက္ၾကတာဗ်ာ...<br /><br />က်ေနာ့ မွာေတာ့ေလ ကဒ္ႏွစ္ကဒ္ နဲ႕ ရယ္ရမလို ငုိရမလုိ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-7749117955517276898?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-38355056238290938412009-09-04T02:41:00.000-07:002010-04-09T01:15:22.786-07:00သေ၀ထိုး ရေကာက္ ၀ဆြဲ ဟထိုး ေရႊ..<br />နငယ္ တေခ်ာင္းငင္ လံုးၾကီးတင္ ငသတ္ ႏိုင္... ေရႊႏိုင္<br />င ေရး ေသးေသးတင္ ငံ.. ေရႊႏုိင္ငံ<br />ဆလိမ္ေရး လံုးၾကီးတင္ ဆန္ခတ္ ဆီ..<br /><br />ေရႊႏိုင္ငံ ဆီ။<br /><br />င ေရးခ်... ငါ<br />ပေဇာက္ရရင္း နသတ္..ျပန္.. ငါျပန္<br />ခေခြးရပင့္ ငသတ္ ခ်င္.. .ငါျပန္ခ်င္<br />တ၀င္းမူေရး ယသ..တယ္<br /><br />ငါျပန္ခ်င္တယ္။<br /><br />သေ၀ထိုး နငယ္ေရ ေန.. ေအာက္ကျမင္..ေန႕<br />ညေရး ည.. ေန႕ည<br />စလံုး လံုးၾကီးတင္ တသတ္..စိတ္..<br />ေန႕ညစိတ္<br />ကၾကီးေရး ႏွစ္ေခ်ာင္းငင္ ကူ..၀စ္စႏွလံုးေပါက္ ..ကူး<br /><br />ေန႕ညစိတ္ကူး။<br /><br />င ေရးခ် ငါ..<br />အ ေရ အ.. ငါအ..<br />ရေကာက္ ႏွေခ်ာင္းငင္ ရူ.. ၀စ္စႏွလံုးေပါက္ ရူး..<br /><br />ငါ အရူး။<br /><br /><br />ေရႊႏုိင္ငံဆီ<br />ငါျပန္ခ်င္တယ္<br />ေန႕ညစိတ္ကူး<br />ငါအရူး။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-3835505623829093841?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-17564454989501005652009-09-03T02:29:00.000-07:002010-04-09T01:05:17.764-07:00ေဒၚရွင္။<br /><br />အဆိုအက အလြန္ ၀ါသနာပါသူ။ အလြန္စြာသူ။<br /><br />ဦးမွဳိ<br /><br />ေဒၚရွင္ ရဲ႕ အမ်ဳိးသား။ ေဒၚရွင္ ရဲ႕ ၀ါသနာကို အားေပးသူ။ ဟာသ အလြန္ ေျပာသူ။<br /><br />ဦးမွဳိ.. ဟုိတေန႕က စားပြဲခင္း အသစ္ေလး ဘယ္ေရာက္သြားလဲ။ မိရွင္ ေလ.. မိရွင္.. စားပြဲေပၚ ခင္းထားတဲ့ အခင္းကို ျပဇတ္စင္ ေပၚက အခင္းမွတ္ျပီး တက္..တက္ ကေနလို႕ စားပြဲက်ဳိးမွာ စိုးလို႕ သိမ္းထားတာ။<br /><br />အဲဒီလို ေျပာတတ္သူ။ ဘယ္သူနဲ႕မွလဲ အျငင္းမပြား သူ။ ဦးမွဳိ တို႕ ေအးေဆးျပီး အျငင္းမပြား တတ္တာေတာ့ လူတိုင္းသိတယ္.. ဘယ္သူနဲ႕မွလဲ မျငင္းရေအာင္ စကားေျပာတတ္သူ။<br /><br />ဦးမွဳိ.. ဦးမွဳိ.. ေလယာဥ္ပ်က္က်တာ ဘယ္သူမွ မေသဘူးတဲ့...<br /><br />ေအးကြာ.. အက်ေကာင္းလိုက္တာ.. အဲဒီလို ဦးမွဳိတို႕က ေျဖတာ။<br /><br />ဦးမွဳိကသာ ေအးတာ။ ေဒၚရွင္ တို႕ကေတာ့ သြက္သြက္လက္လက္ ဆတ္ဆတ္ထိမခံ။<br /><br />ေဟ့..မိရွင္ တဲ့ေနာ္.. လာမထိနဲ႕။ ဇာမဏီမ်ဳိး.. အေမႊးတစ္ပင္ အကၽြတ္မခံဘူး။ ေဒၚရွင္ တို႕က အဲဒီလို။<br /><br />ရြာမွာ အရပ္ျပဇတ္ကေတာ့ ေဒၚရွင္က ပထမဦးဆံုး ထြက္ျပီး ကျပရတဲ့ နတ္ပင့္ အကမွာ မင္းသမီး။ ဇတ္ပြဲမကခင္ ရိုးရာအရ ငွက္ေပ်ာပြဲ နဲ႕ နတ္ကေတာ္ အက ကျပီး နတ္ေတြကို ဦးခုိက္ရတဲ့ အက။ ရြာလိုေျပာရရင္ ေဒၚရွင္ ရဲ႕ ပင္တိုင္အက။<br /><br />အဲဒီအက ကဖို႕ အ၀တ္အစားဆိုရင္လဲ ေဒၚရွင္တို႕က တစ္ည တစ္မ်ဳိး မရိုးရေအာင္ ၀ယ္ထားတာ။<br /><br />တည အရပ္ျပဇတ္ ကေတာ့ ေဒၚရွင္တို႕ ပထမဦးဆံုး နတ္၀တ္ နတ္စား နဲ႕ .. ကန္ေတာ့ပြဲနဲ႕ ထြက္လာေတာ့..<br /><br />ေဒၚရွင္တို႕ ဘယ္ေလာက္အထိ က ခ်င္သလဲဆိုရင္ ..<br /><br />မီးေရာင္ေတြ ေအာက္မွာ ၀တ္လာတဲ့ ထမိန္က ေဇာက္ထိုး။ အထက္ဆင္ က ေအာက္က။<br /><br />ေအာက္က ပရိတ္သတ္က.. ဟ ဟ .. ေဒၚရွင္..ေဒၚရွင္.. ထမိန္ေဇာက္ထုိး ၾကီး လို႕ ညႊန္ျပၾကေတာ့..<br /><br />ေဒၚရွင္က ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႕ ကန္ေတာ့ပြဲကို အသာခ်..<br /><br />ေအးဟယ္..ဟုတ္ပ....ဆိုျပီး<br /><br />ထမိန္ကို ဇတ္စင္ေပၚ မီးေရာင္ေအာက္မွာပဲ.. ခဏဆိုျပီး..<br /><br />အထက္ေအာက္ ျပန္လွန္္ျပီး ၀တ္လိုက္တာဗ်ာ..<br /><br />ေအာက္က ပရိတ္သတ္ကသာ မေနႏုိင္လို႕ မ်က္စိပိတ္သူက ပိတ္နဲ႕..<br /><br />ေဒၚရွင္တို႕မ်ား ဟန္မပ်က္..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-1756445498950100565?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-41594489533745632262009-08-29T02:21:00.000-07:002010-04-09T01:18:55.363-07:00ေအာင္ေမာင္းဆိုလို႕ ေအာင္ျမင္ေအာင္ တီးရတဲ့ ေမာင္း ကိုေျပာတာ မဟုတ္ပါ။ လူနာမည္ ဦးေအာင္ေမာင္း ကိုေျပာတာပါ။ ဒီပို႕စ္မွာေတာ့ ေအာင္ေမာင္းလို႕ပဲ သံုးပါ့မယ္။<br /><br />က်ေနာ္တို႕ ရြာက ေအာင္ေမာင္းဆိုတာ လူသန္ၾကီးေပါ့။ တခုခု မႏုိင္မနင္း ျဖစ္မယ့္အရာကို ေရႊ႕ခုိင္းရင္.. အမေလးဗ်ာ.. ဒီေလာက္ ေလးတာၾကီး မျပီး ေရႊ႕ႏုိင္ရေအာင္ လူမ်ား.. ေအာင္ေမာင္း မွတ္ေန။ အဲဒီလို ေျပာစမွတ္ျဖစ္ေအာင္ ေအာင္ေမာင္း ဆိုတဲ့ သူက သန္တာ။<br /><br />ေအာင္ေမာင္း တို႕ဘယ္ေလာက္ထိ သန္သလဲဆိုရင္ လူႏွစ္ေယာက္ သူ႕ရဲ႕ဆန္႕ထားတဲ့ လက္တဖက္စီမွာ တြဲေလာင္းခိုျပီး လိုက္ရင္ေတာင္ ဟန္မပ်က္ လွည့္ျပီး မ ျပႏုိင္ေသးတာ။ အဲဒီေလာက္အထိ သန္တာ။<br /><br />ဆန္ တစ္တင္းခြဲ ၀င္အိတ္ ေလးအိတ္ကို ထပ္ထမ္းျပီး ရြာလည္လမ္းမၾကီးအတိုင္း အေရွ႕အေနာက္ ႏွစ္ေခါက္.. မနားဘဲ ထမ္းျပီး ေလာင္းေၾကး စားေၾကး ထမ္းျပခဲ့ေသးတာ။<br /><br />ရြာ၏အေရွ႕ဘက္မွာ ေသာက္ေရတစ္တြင္း ၊ ခ်ဳိးေရတစ္တြင္း ရွိေတာ့ လူတုိင္းက ညေနပိုင္းဆို ေရခ်ဳိးထြက္ၾကတာ။ အဲဒီ ေအာင္ေမာင္း ရွိရင္..ေဟ့ေကာင္ ေအာင္ေမာင္း ..မင္းနဲ႕ငါနဲ႕ ေရျပိဳင္ျပီး ငွင္ရေအာင္ ဆိုရင္ သူက ႏွစ္လွမ္း သံုးလွမ္းနဲ႕တင္ ေရတစ္ပံုး အေပၚေရာက္ ေအာင္တင္ႏုိင္တာ။<br /><br />အဲဒီ ခ်ဳိးေရတြင္းမွာ..တေန႕ေတာ့ ေအာင္ေမာင္း ေရခ်ဳိးေနတုန္း..သူ႕ရဲ႕ေဘးနားက မၾကဴေမာ္ဆိုတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ ကုန္းျပီး ေရငွင္ေနတုန္း ေျခေခ်ာ္ျပီး ေရတြင္းထဲ က်သြားတာ..<br /><br />ေအာင္ေမာင္းက တစ္ဖက္က ေရပုန္းနဲ႕ က်န္တစ္ဖက္က ရုတ္တရက္ လွမ္းဆြဲလုိက္တာ..<br />မၾကဴေမာ္ရဲ႕ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ကို မိသြားတာ.. ဘာေျပာေကာင္းမလဲ<br />မၾကဴေမာ္က ေရတြင္းထဲမွာ ေဇာက္ထိုးၾကီး.. ေျခတစ္ဖက္က ေအာင္ေမာင္းလက္ထဲမွာ..<br />ျပီးေတာ့ ၀တ္ထားတဲ့ ထမိန္က.. လူကေဇာက္ထိုး ျဖစ္ေနတာဆိုေတာ့ ေခါင္းဘက္ကို လန္..<br />က်န္ေျခေထာက္တစ္ဖက္ ကလဲ ကိုးရုိးကားယား..<br />ေအာင္ေမာင္းကလဲ က်သြားမွာစိုးလို႕ က်န္တစ္ဖက္ကို မလႊတ္..<br />ေဘးလူေတြကလဲ ၀ိုင္းၾကည့္..<br />မၾကဴေမာ္ရဲ႕ အျဖစ္ကို စာဖတ္သူ ေတြးသာၾကည့္ပါေတာ့..<br />ရွက္ရွက္နဲ႕ မၾကဴေမာ္က ေအာ္ျပီး ေျပာတယ္..<br /><br /><br />ေအာင္ေမာင္း..ေအာင္ေမာင္း ရယ္..<br />ငါေသရင္ ေသပါေစ..<br />လႊတ္သာခ်လိုက္ပါေတာ့....<br /><br /><br /><br />ျပံဳးေပ်ာ္ႏုိင္ၾကပါေစ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-4159448953374563226?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ)http://www.blogger.com/profile/02046700329866368776noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2383148654521458015.post-70228608270755047782009-08-27T21:35:00.000-07:002010-04-09T01:20:49.490-07:00<div style="TEXT-ALIGN: justify">က်ေနာ္တို႔ရြာမွာ ရပ္ရြာရဲ႕ သာေရး..နာေရးအတြက္ ရပ္ကြက္အလိုက္ (ဆယ္အိမ္ေခါင္းအလိုက္) ကာလသားေခါင္းနဲ႔ အပ်ဳိေခါင္း ဆိုျပီး ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ေယာက္စီ ရွိပါတယ္။ ရြာရဲ႕ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီး စည္းလံုးမွဳအတြက္ သာေရးျဖစ္ျဖစ္.. နာေရးျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီေခါင္းေဆာင္ေတြမွ အေရွ႕အေနာက္ မခြဲျခားဘဲ တက္ညီလက္ညီ ကူညီၾကပါတယ္။ အရမ္းကို ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အညာရဲ႕ဓေလ့ တစ္ခုပါ။<br /><br />အပ်ဳိလူပ်ဳိ ခ်စ္ျခင္းကအစ အဲဒီေခါင္းေဆာင္ေတြက အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ အေရးပါပါတယ္။ သမီးရွင္.. သားရွင္ေတြကလဲ သူတို႔ကို ယံုၾကည္ၾကတယ္။ သူတို႔ကလည္း သင့္ေတာ္ရာကို နားခ် ေအာင္သြယ္ေပးၾက တယ္။ ဥပမာတစ္ခုေျပာျပမယ္.. အပ်ဳိလူပ်ဳိ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကတဲ့အေၾကာင္း။ က်ေနာ္တို႔ရြာကို ေျပာတာ ေနာ္။<br /><br />က်ေနာ္ ရြာျပန္တုန္းက တကယ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းပါ။ ေမာင္၀င္းသန္း နဲ႔ မခင္ႏွင္းရဲ႕ အေၾကာင္း။<br /><br />ေမာင္၀င္းသန္းက ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႔ မိဘရဲ႕ေတာင္သူလုပ္ငန္းမွာ အားကိုးအားထားတဲ့သူ။ ေတာင္သူ လုပ္ငန္းကို လက္လႊဲရတယ္။ ေကာင္းေကာင္းလုပ္ကိုင္တတ္တယ္။ ရိုးသားတယ္။ ေမာင္၀င္းသန္းက ေလးတန္းေအာင္။ မခင္ႏွင္းတို႕ေလာက္ ယာေျမမေပါဘူး။ မခ်မ္းသာဘူး။<br /><br />မခင္ႏွင္းက ရြာမွာ မူလတန္းျပဆရာမ။ မိဘက ေတာင္သူလုပ္တယ္။ လယ္ယာေပါတယ္။ ရြာအေနနဲ႔ ခ်မ္းသာတယ္။ ေဆြမ်ဳိးေတာင့္တယ္။ ပညာတတ္တယ္။ မခင္ႏွင္းကုိ ရြာမွ သားရွင္မ်ားက သေဘာက်တယ္။ ကမ္းလွမ္းတယ္။ ကာလသားေတြကလဲ သေဘာက်တယ္။ ၀ိုင္း၀ုိင္းလည္ေပါ့။<br /><br />မခင္ႏွင္းဘက္က ဘယ္သူကိုယူမယ္ဆိုတာမ်ဳိး မေျပာရဲဘူး။ ရြာမွာ ငယ္ငယ္တည္းက မိဘေတြက ပိပိျပားျပား အုပ္ခ်ဳပ္လာခဲ့ရင္ သမီးေတြဘက္က သိပ္ျပီး ၀င္မစြတ္ဖက္ဘူး။ မိဘအလိုက်ေတြ မ်ားတယ္ေနာ္.. က်ေနာ္တို႔ရြာမွာ.. အခုအျဖစ္လဲ မခင္ႏွင္းဘက္က ရွင္းျပီးသား..မိဘေတြရဲ႕သေဘာပဲ။<br /><br />အဲဒီေတာ့ မခင္ႏွင္းအတြက္ ေပါက္ေစ်းက ေစ်းၾကီးတယ္။ သားရွင္တစ္ေယာက္ဘက္က ေအာက္ပါအတိုင္း ကမ္းလွမ္းတယ္။ ေမာင္၀င္းသန္းဘက္က မဟုတ္ဘူးေနာ္။ တျခားသားရွင္ဘက္က။ သားရွင္က ဆယ္တန္းေအာင္။<br /><br />၁။ ေရႊ ၅၀ သား ေပးမယ္။ လက္ဖြဲ႕မယ္ေပါ့။<br />၂။ လယ္ေျမ ၂ ကြက္။ ႏြား တစ္ရွင္း နဲ႕ လွည္းတစ္စီး။<br />၃။ အိမ္ေျမတကြက္ နဲ႕ က်ည္တဲ (က်ည္တဲ ဆိုတာ သီးႏွံမ်ား သိုေလွာင္ရာ တဲ..စပါးက်ည္ စသည္... )<br />၄။ တီဗြီ နဲ႕ ေအာက္စက္။<br />၅။ မဂၤလာခန္း၀င္ အားလံုး။<br />၆။ သားရွင္ရဲ႕ အစ္ကို အၾကီးဆံုးက မဂၤလာစရိတ္။<br />၇။ ကြမ္းျခံ အပင္ တစ္ေထာင္စိုက္ တစ္ျခံ။<br /><br />ေပးကမ္းတာေတြကေတာ့ သမီးရွင္ အားက်စရာ။ ေနာက္ထပ္ဘယ္သူမွ မလွန္ႏုိင္ေအာင္ ေပးလိုက္တဲ့သေဘာ။ ရြာရဲ႕သေဘာအရဆိုရင္ ပိုေပးႏုိင္တဲ့သူက ရတဲ့သေဘာရွိတယ္။ အရင္တုန္းကေပါ့။ အခုေခတ္မွာ သမီးရွင္ေတြဘက္က နဲနဲေျပာင္းလဲလာတဲ့ သေဘာရွိတယ္။ ေပးတိုင္းမရဘူး။ သေဘာ မတူေတာ့တဲ့ သေဘာ။<br /><br />သမီးရွင္ဘက္က လဲ ျပည့္စံုေနေတာ့ အဲဒီေလာက္ေပးတာကို သိပ္မမက္ဘူး။<br /><span style="font-size:100%;">ေမာင္၀င္းသန္းရဲ႕ ရိုးသားမွဳကို ျပန္လွန္ၾကည့္တဲ့သေဘာပါတယ္။ ေမာင္၀င္းသန္း နဲ႕ အဲဒီ ေပးကမ္းတဲ့သူ.. ဘယ္သူက ပိုျပီး ရုိးသားလဲ။ ၾကိဳးစားလဲ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမာင္၀င္းသန္းဘက္က ေပးကမ္းႏုိင္တာက..</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">၁။ ေရႊတစ္ဆယ္သား ေပးမယ္။</span><br /><span style="font-size:100%;">၂။ ႏြားတစ္ရွင္း။</span><br /><span style="font-size:100%;">၃။ မဂၤလာခန္း၀င္။ အဲဒီေလာက္ပဲ ကမ္းလွမ္းတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အဲဒီမွာ ကာလသားေခါင္း.. အပ်ဳိေခါင္းေတြက မွန္မွန္ကန္ကန္ ဆံုးျဖတ္ေပးရတယ္။ သူတို႕ အေရးပါလာျပီ မို႕ နီစပ္ရာလူနဲ႕ မခင္ႏွင္းရဲ႕ မိဘေတြကို နားခ်တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမာင္၀င္းသန္းဘက္ က အခုလို နားခ်တယ္။</span><br /><ul><li><span style="font-size:100%;">ေမာင္၀င္းသန္းက ပိုျပီးရုိးသားတယ္။</span></li><li><span style="font-size:100%;">မခင္ႏွင္း အိမ္ကလဲ ေတာင္သူလုပ္ငန္းမို႕ ေမာင္၀င္းသန္းက ဦးေဆာင္ႏုိင္တယ္။</span></li><li><span style="font-size:100%;">ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး ေက်ာင္းဆက္တက္..ဘြဲ႕ရ.. ေတာင္သူလုပ္ငန္းနဲ႕ အဆက္ျပတ္ ျပီး ဦးမေဆာင္ႏုိင္ရင္ ယာေျမေတြ အလကားျဖစ္မယ္။</span></li><li><span style="font-size:100%;">ျပီးေတာ့ အလုပ္ဆို အလုပ္ပဲ အာရုံစိုက္တဲ့ ေမာင္၀င္းသန္းက သာတယ္။</span></li><li><span style="font-size:100%;">ႏွစ္ဘက္မိဘေတြရဲ႕ စကားလဲ ေျပာသေလာက္ အရာေရာက္ႏုိင္တယ္။</span></li><li><span style="font-size:100%;">ေမာင္၀င္းသန္းက မိန္းမမရွုပ္ဘူး။ ဟုိေကာင္ေလးက ငယ္ငယ္တုန္းက မသင္း နဲ႕ ဘာလုိလုိ ၾကားတယ္။</span></li></ul><span style="font-size:100%;">ဟုိတေယာက္ဘက္က ကာလသားေခါင္းနဲ႕ အပ်ဳိးေခါင္းေတြဘက္က အခုလို နားခ်ၾကတယ္..</span><br /><ul><li><span style="font-size:100%;">ေမာင္၀င္းသန္းက ပညာမတတ္ဘူး။ ဆယ္တန္းေတာင္ မေအာင္ဘူး။</span></li><li><span style="font-size:100%;">လယ္ယာလုပ္ငန္းဆိုတာ ခုိင္းတတ္ရင္ စီမံတတ္ရင္ ရပါတယ္။ ကိုယ္တုိင္လုပ္စရာ မလုပ္ပါဘူး။</span></li><li><span style="font-size:100%;">ျပီးေတာ့ ေပးတာကမ္းတာလဲ မနဲဘူး။ လက္ထပ္ျပီးတာနဲ႕ ေအးေဆးပဲ။</span></li><li><span style="font-size:100%;">ဘြဲ႕ရဘို႕ကလဲ မလုိေတာ့ဘူး။ ခင္ႏွင္းက ပညာတတ္ဆိုေတာ့ ဘြဲ႕ရခ်င္းေပးစားေတာ့ ပုိျပီး ဂုဏ္ရွိတာေပါ့။</span></li><li><span style="font-size:100%;">ပုိက္ဆံခ်မ္းသာတဲ့သူကို ယူေတာ့ အစစအရာရာ မပူရေတာ့ဘူးေပါ့။</span></li><li><span style="font-size:100%;">ကိုယ့္သမီးကို ကုိယ္တုိင္ ေစ်းတင္စမ္းပါေအ..</span></li></ul><span style="font-size:100%;">ကဲစာဖတ္သူေရ.. စဥ္းစားၾကေပေတာ့။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဘယ္သူ ခင္ႏွင္းကို ရသြားတယ္ဆိုတာ သိတယ္..</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2383148654521458015-7022860827075504778?l=khwetkhwin.blogspot.com' alt='' /></div>